உலகச் சூழல் தினம் ஜூன் 5

நாம் அன்னையர் தினம் கொண்டாடுகிறோம், தந்தையர் தினம் கொண்டாடுகிறோம். குழந்தைகள் தினம் இப்படி.  இவையெல்லாம் உறவு குறித்தவை. இன்று சூழல் தினம்! நமக்கும் சூழலுக்குமான உறவு என்ன? இன்று பல குழந்தைகளுக்கு "சிக்கன்" என்றால் ஓடியாடித்திரியும் கோழி என்று தெரியாது. KFC போனால் கிடைக்கும் உணவு என்று மட்டுமே தெரியும். அவளவுதூரம் நம் வாழ்வு தொடர்பற்று இருக்கிறது. ஏதோ சாப்பாடு எங்கிருந்தோ தொடர்ந்து வரும், நீர் எப்போதும் கிடைக்கும், காற்று எப்போதும் அடிக்கும், மழை பெய்யும் என்று நம்பிக்கொண்டிருக்கிறோம். நம் சாப்பாடு எங்கிருந்து வருகிறது? சமகால விவசாய முறைகள் என்ன? அதன் தொழில் நுட்பம் என்ன? அதனால் சூழல் அடையும் பாதிப்பு என்ன? எனக் கேட்டால் தெரியாது! நாம் அருந்து நீர் சுத்தமாக உள்ளதா? என்றால் தெரியாது. ஏதோ குழாயைத் திறந்தால் நீர் வருகிறது! அவ்வளவுதான் தெரியும்! நாம் சுவாசிக்கும் காற்று சுத்தமாக உள்ளதா? ஏன் காடுகள் அழிவுறுவது பற்றிச் சிலர் ஐயுறுகின்றனர். ஏன் சூழல் பன்முகத்தன்மை குறைகிறது என்று பலர் அரற்றுகின்றனர்? தெரியாது. ஏதோ பசியாற கடைக்குப் போனால் உணவு கிடைக்கிறது. மகிழ்ச்சி என்று இருக்கிறார்கள்! அந்த உணவு எவ்வளவு தூரம் மாசு பட்டிருக்கிறது என்று அறிந்து கொள்ளும் ஆர்வம் கூடப் பலருக்குக் கிடையாது.

நீங்கள் அப்படிப் பட்டவரா? அவ்வாறெனில், இன்று கேளுங்கள் அத்தனை கேள்விகளையும். இன்று சூழல் தினம்! உங்களுக்கும் சூழலுக்குமான உறவு பற்றிச் சிந்திக்கும் தினம்.

இன்று காலை 8 மணிக்கு மலேசிய தேசிய வானொலி "மின்னல் எஃப்.எம்" என்னை வைத்து ஒரு சிறப்புப் பேட்டி எடுத்தது. அதைச் சிரமம் பாராமல் பள்ளி ஆசிரியர் செல்வி வேதநாயகி ஒலிப்பதிவு செய்துவிட்டார். அவர் பதிவு செய்து நான்கு ஒலிச்சரடுகள் இதோ:




இராமானுஜர் சின்னத்திரைத் தொடர்



உடையவர் என்றும், யதிராஜர் என்றும், எம்பெருமா்னார் என்றும் தமிழ் வைணவர்களால் அன்புடன் அழைக்கப்படும் ஶ்ரீராமானுஜர் சரிதம் கலைஞர் தொலைக்காட்சியில் 195 கதையமர்வுகளை (episode) தாண்டி ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறது. ஒரு தமிழ் சமயப்பெரியவர் கதையை மேனாள் தமிழக முதல்வர் மு.கருணாநிதி அவர்கள் தமிழ் மக்களுக்கு ஒரு நாடகமாகச் சொல்வார் என யாரும் எதிர்பார்க்கவில்லை. ஏனெனில் இவர் தன்னை நாத்திகர் என்று உலகறியப் பறை சாற்றியவர். எனவே, இவர் சரிதத்தைத்திருத்தி எழுதப் போகிறார் என்று சமய உலகம் பயந்த வேளையில் மிகத்திறமையுடனும், நேர்மையுடனும், கதை சொல்லும் நேர்த்தியுடனும் 195 அமர்வுகளை எடுத்துச் சென்றிருக்கிறார் எனில் பாராட்ட வேண்டிய விஷயம்.

இராமானுஜர் வாழ்ந்த காலத்திலேயே அவரைக் கொல்லும் அளவிற்கு பரம விரோதிகளாய் இருந்தோரையும் அன்பால் மனதை மாற்றியவர் ஶ்ரீராமானுஜர். அதனால் அவரை, "மொய்ம்பால் இதத்தாய் ராமானுஜன்" என்று அழைப்பர். எனவே அவர் சரிதம் கலைஞர் தொலைக்காட்சிக் கலைஞர்கள் கையில் மிளிர்வது ஆச்சர்யமில்லை. எதனை எவர் கொண்டு எப்படி சாதிப்பிது என்பது பார்த்தசாரதியான பெருமாளுக்குக் கைவந்த கலை அல்லவோ!

எல்லா சாதியினரையும் அரவணைத்து, வேதம் சொல்லித்  தனித்திருந்த பார்ப்பனரைத் திருத்தி அடியார்க்குப் பணி செய்ய வைத்து ஒரு சமதர்ம சமுதாயத்தை தமிழ்ப் பாவலர்களான ஆழ்வார்களின் வழியில் செய்வித்தவர் ஶ்ரீராமானுஜர். அதனால்தான் இவரைப் பகுத்தறிவுப் பாசறையிலிருந்த பாரதிதாசனுக்குப் பிடித்துப் போயிற்று. தமிழகம் செய்த அருந்தவப்பயன் ராமானுஜன் என்று சொன்னவர் பாரதிதாசன். அவர் வழி வந்த மு.கருணாநிதி இன்று ராமானுஜ திவ்ய சரிதத்தை நேர்த்தியாக சின்னத்திரைக் காவியமாக்கி வருகிறார்.

உண்மையிலேயே குட்டி பத்மினி, தனுஷ் குழுவினரைப் பாராட்ட வேண்டும். இங்கொன்றும் அன்கொன்றுமாக உள்ள ராமானுஜ குருபரம்பரைக் கதைகளைக் கோர்த்து, விட்டுப் போன இடங்களைக் கலை நயத்தோடும், கற்பனைத்திறனோடும் நிவர்த்தி செய்து, வைணவ ஆச்சார்யர்கள் எது, எதை உயிர்க்கும் மேலான கொள்கைகள் என்று,சொன்னார்களோ அதைத் தவறாமல் எல்லோர்க்கும் உரைத்தும் செவ்வனே சின்னத்திரைக் காவியமாக்கியுள்ளனர்.

மேனாள் முதல்வருக்கு எத்தனையோ பாராட்டுகள் கிடைத்திருக்கலாம், ஆனால் திருப்பதி தேவஸ்தானம் இறங்கி வந்து (அதாவது மலையிலிருந்து!) அவரைப் பாராட்டி, இத்தொடரை அவர்கள் செலவில் தெலுங்கு மொழியில் மீளொளிபரப்பு செய்யலாமா? எனக் கேட்டது நிச்சயம் மகிழத்தக்க பாராட்டு என்றே கொள்ளலாம்.

இராமானுஜர் அப்படி என்னதான் செய்துவிட்டார்? இதையறிய தாங்கள் என் பாசுர மடல்களை வாசிக்க வேண்டும். எனது வலைப்பதிவான ஆழ்வார்க்கடியானுக்குச் செல்ல வேண்டும்!

சரி, இத்தொடர் ஆன்லைனில் காணக்கிடைக்குமா? பல இடங்களில் ஒளிப்பரப்பாகிறது. உதாரணத்திற்கு ஒன்று இங்கே!

என்னை ஆச்சர்யப்படுத்தியது எனது சகோதரி கமலாவின் இரண்டாவது புதல்வன் நாராயணன் இதில் ஆளவந்தாரின் இரண்டாவது புத்திரனாக நடித்திருப்பது! கதை மாந்தர் தேர்வு பாராட்டும் வகையில் உள்ளது. இயல்பான பேச்சு நடையில் கதையை ஓட்டியிருக்கலாம். பலருக்கு தமிழ் உச்சரிப்பு தடுமாறுகிறது. குறிப்பாக "ள"கரம்!

குறளும், மலேசியாவும்!

திருக்குறள் பற்றிய விழிப்புணர்வு மலேசியாவில் பெருகி வருகிறது. பல்வேறு மலேசிய என்னாப்பு (வாட்ஸப்) குழுக்கள் என் நேரத்தை ஆக்கிரமித்துக் கொள்கின்றன! அதில் முக்கியமானது, "திருக்குறள்" எனும் குழு.
ஒவ்வொரு குறளாக எடுத்து மெதுவாக அலசும் குழு இது. எனது ஆர்வத்திற்குக் காரணம், நான் படித்த குறள்களெல்லாம் பாடத்திட்டத்தில், பெரியோர் சபையில் கேட்டவையே! இன்னும் குறளில் முழுவதும் முக்குளிக்கவில்லை. இக்குழு போடும் குறள் தினமும் சிந்திக்க வைக்கிறது. அச்சிந்தனையில் தோன்றிய வள்ளுவப் புரிதல் இதோ:
வள்ளுவர் ஓர் நல்ல கவிஞர். குறட்பா எனும் வடிவைத் திறமையாகக் கையாண்டவர்.
அவரோர் நல்ல தொகுப்பாசிரியர். அவர் காலத்தில் கண்டு, கேட்டு, உள்வாங்கிச் சிந்தித்த கருக்களை பிற்காலத்தவருக்காக தொகுத்து அளித்தவர்.
வள்ளுவர் நல்ல ஆசிரியர், மாணவர், சிந்தனையாளர், கணவர், பெற்றோர். கொஞ்சம் ஆணாத்திக்கம் உள்ளவர் (அவர் காலத்தில் அப்படித்தான் வாழ்ந்திருக்க முடியும்)
வள்ளுவம் 'மறை' அல்ல. அதுவொரு நீதி நூல், வாழ்வியல் நூல். அவ்வளவே. வள்ளுவரைத் தெய்வமென மதித்துப் போற்றும் போக்கு கேள்விக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டியது.
வள்ளுவர் ஓர் காலக்கண்ணாடி. அவர் காலத்தில் இந்திய உபகண்டத்தில் இருந்த வாழ்வியலைப் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறார். எனவே அது முழுக்க தமிழ்ச் சிந்தனை என்பது போன்ற கூற்று பிழையுள்ளது. அது இந்தியப் பொதுமைக்குமான சிந்தனைக் கூட்டு.
வள்ளுவரை ஒவ்வோர் அதிகாரமாகப் பார்த்து தரிசிக்க வேண்டும். அதிகார முக்கியத்துவமே அவரது நோக்கு. அந்த அதிகாரப் பொருளை உயர்வாக எடுத்துப் பேசுவார். அது வேறோர் அதிகாரத்தில் குறைவாகச் சுட்டப்படலாம்.
வள்ளுவனை வழிபடவோ, முழுமையாகப் பின்பற்றவோ முடியாது. ஏனெனில் வள்ளுவன் மனிதனை தெய்வ நிலைக்குக் கொண்டு செல்ல முயல்கிறான். அதி உன்னத மனிதனை உருவாக்க முயல்கிறான். அவன் தரக்கட்டுப்பாட்டிற்குள் விழ வேண்டுமென எண்ணுபவன், 'அக்னிப்பரிட்சையில்' இறங்குகிறான். அது humanly impossible task ! வள்ளுவனின் ஓரிரு வாழ்வியல் நெறிகளைக் கடைப்பிடித்தால் அதுவே பெரிது. இல்லை வள்ளுவனே என் ஆசான். அவன் சொல்லே என் வாழ்வு என்று சொல்வோர் தன்னைத்தானே ஏமாற்றிக்கொண்டு, பிறரையும் ஏமாற்றுகின்றனர்.
தமிழர்கள் வள்ளுவனின் இன்பத்துப்பால் பற்றிப் பேசுவதில்லை. ஓர் வெட்கம். ஏதோ வள்ளுவர் கொக்கோக சாத்திரம் பேசுவதாக எண்ணிக்கொண்டுள்ளனர். அறம், பொருள், இன்பம் என முப்பாலை பின் ஏன் அவன் எழுத வேண்டும்?
காமத்துப்பாலைக் கண்டு கூச்சப்படும் தமிழன் சிறுகுழந்தைகளைக்கூட காமத்துப்பாலை மனப்பாடம் செய்து ஒப்புவிக்கச் செய்கிறான். அது முரணாக அவனுக்குப் படவில்லை! சமீபத்தில் இங்கொரு மாணவி திருக்குறளை தமிழ், பாகாஸா மொழிகளில் ஒப்புவித்தாள்.
திருக்குறளின் கவிநயம் பேசப்பட வேண்டும். அவனது சொல்லாட்சி கண்டு மகிழ வேண்டும். தமிழின் சீரிளமைக்கு வள்ளுவமே வாட்சி.
குறள்களில் சில எளிய தமிழ் கொண்டு எளிதாகப் புரிந்து கொள்ளத்தக்க வகையில் நேரடிப் பொருள் சொல்வன. ஆனால் பல குறள்கள் மிகச் சிக்கலான மொழி நடையில், இலக்கண அறிவு இல்லாமல், இலக்கியப் பரிட்சயம் இல்லாமல் அணுக இயலாதவாறு உள்ளன.
வள்ளுவத்தில் சமிஸ்கிருதச் சொற்கள் ஏராளமாக பரவிக்கிடக்கின்றன. அது குறை அல்ல. நிறை. அக்காலத்திலும், இக்காலத்திலும் தமிழ் மொழி நடை அவ்வாறே உள்ளது. எனவே வள்ளுவனை தூய்மைப்படுத்த முயலும் முயற்சி தீவினையில் முடியும்.
வள்ளுவன் இந்திய சமயச் சிந்தனை உள்ளவன். அது எந்த நெறி என்பது அவரவர் புரிதலைப் பொருத்தது. ஆனால் வள்ளுவனை சமயச் சிந்தனை அற்ற பொருள் முதல்வாதியென்றோ, இக்கால பகுத்தறிவாதி போன்றவர் என்றோ புரிய முற்படுவது அனர்தத்தில் முடியும். பல நேரங்களில் பரிமேல் அழகர் இல்லாமல் வள்ளுவனைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது என்பது உண்மை.
அதே போல் அதிகாரத்தை விட்டு குறளை வெளியே எடுத்து பொருள் கொள்ள முயன்றால் அது பொருள் தரலாம், ஆனால் அதைத்தான் வள்ளுவர் சொல்கிறார் என வாதிடமுடியாது. ஏனெனில் குறள் அதிகாரம் சார்ந்தது. அப்படித்தான் அவன் இயற்றியிருக்கிறார்.
வள்ளுவம் ஆயிரம் மொழிகளில் மொழி பெயர்க்கப்பட்டுவிட்டது என மார்தட்டுவதில் பெருமிதம் இல்லை என்றே தோன்றுகிறது. ஏனெனில் இத்தனை ஆண்டுகள் ஆன பின்பும் அதன் தாய் மொழியில் வள்ளுவம் இன்னும் முழுமையாய் புரிந்து கொள்ளப்படாத போது அது பிற மொழிகளில் எப்படி மிளிரும். போதிய தரக்கட்டுப்பாட்டில், எல்லா உரைகளையும் அலசி ஆராய்ந்துதானா இந்த மொழிபெயர்ப்புகள் வந்துள்ளன? கடவுளுக்கே வெளிச்சம்.
வள்ளுவம் அழகு! வள்ளுவம் புனிதம்! வள்ளுவம் கவிதை! வள்ளுவம் ஓர் ஆச்சர்யம்!

இந்தியத் தமிழர்கள் மத்தியில் குறள் புரிதல்!

தமிழ்கூறும் நல்லுலகு உலகம் விரிந்து, பரந்து கிடந்தாலும் அங்கு தவழ்கின்ற தமிழ் வேறுபாடுடையதாய் உள்ளது. மலேசியாவையே எடுத்துக்கொள்வோம். இங்கு 500க்கும் மேற்பட்ட பள்ளிகளில் தமிழ் சொல்லித்தரப்படுகிறது. மிக நன்றாகவே சொல்லித்தரப்படுகிறது என்பதற்கு நான் கண்ட நல்ல தமிழ் ஆசிரியர்களே சாட்சி. ஆயினும் தமிழின் இலக்கிய ஆளுமை என்று வரும் போது தமிழின் தாய் மண்ணான இந்தியாவிற்குத்தான் செல்ல வேண்டியுள்ளது. மிக நல்ல உதாரணம் இந்த நீயா, நானா கலந்துரையாடல். இளைஞர்களிடம் திருக்குறள் உணர்வு எவ்வளவு தூரம் உள்ளது என்பதை வெளிக்காட்டும் அற்புதமான நிகழ்ச்சி இது. நாம் நினைக்கின்ற அளவு தமிழகத்தில் தமிழ் மடிந்துவிடவில்லை. குறளின் சுவையறியும் வண்டுகள் இன்னும் ரீங்காரித்துக்கொண்டுதான் உள்ளன எனத்தெரிகிறது! மலேசியாவிலும் திருக்குறள் பற்றிய வாட்ஸ்அப் குழுமங்கள் உள்ளன. ஆயினும் இந்நிகழ்ச்சியில் காணும் அளவிற்கு அது பொலிவுடன் திகழவில்லை. காரணம் பலருக்கு வள்ளுவன் மேல் வந்த பிடிப்பு பள்ளியில் சொன்னதை வைத்தோ அல்லது இனவாதக் குழுமங்கள் சொன்னதை வைத்தோ எழுவதே!. பொதுவாக மலேசிய இலக்கியம் என்று பேசும் போது மு.வ காலத்தை அது தாண்டவில்லை என்றொரு குற்றச்சாட்டு வைக்கப்படும். முனைவர். ரெ.கார்த்திகேசு போன்றோர் மலேசிய இலக்கியத்தை அலசி ஆராய்ந்து விதிவிலக்குகளை எடுத்துக்காட்டினாலும் அவை விதிவிலக்குகள் மட்டுமே. ஒரு சாதாரணத்தமிழனுக்குத் தெரிந்த இலக்கிய நூல் திருக்குறள் மட்டுமே. அரசியல்வாதிகள் கூட இங்கு தேவாரம் சொல்லித்தான் பேசுகின்றனர். ஆயின் பலருக்கு ஆழ்வார்கள் என்றால் யாரென்று தெரியாது. சமண இலக்கியங்களின் பங்களிப்பு பற்றித்தெரியாது. சீறாப்புராணம் பற்றித் தமிழ் முஸ்லிம்களே பேசுவதில்லை. ஏனெனில் அவர்கள் மலேய் மக்கள் போல் தமிழை விட்டு தேசிய மொழிக்குத் தாவவே முயல்கின்றனர். இச்சூழலில் நான் திருக்குறள் என்றால் ஏன் காமத்துப்பாலைப் பற்றிப் பேசுவதில்லை என்று கேட்டுவிட்டேன். அவ்வளவுதான்! ஏதோ நானொரு ஈனப்பிறவி போல் பார்க்க ஆரம்பித்துவிட்டனர். :-) இந்த நீயா, நானா பார்த்தாலாவது அவர்களுக்குப் புரியும் திருக்குறளே பக்தி இலக்கியங்களின் ஊற்று. அதற்கு மிக முக்கியமான நாயகி பாவம் என்பது வள்ளுவனில் தொடங்குகிறது என்று. வள்ளுவன் பெண்ணாக இருந்துதான் இன்பத்துப்பாலை எழுதுகிறான். ஒரு இளைஞர் சொன்னது போல் நாம் திருக்குறளை இன்பம் தரும் காமத்துப்பாலிலிருந்து தொடங்கி அந்த இன்பத்திற்கு பொருள் முக்கியம். அப்படி ஈட்டும் பொருள் அறன் வழிப்பட்டு இருந்தால் நிற்கும். இல்லையெனில் அறனும், பொருளும், காமமும் எல்லாம் போய்விடுமென்று சொல்லத்தோன்றுகிறது! காமத்துப்பால் ஒன்றுதான் தமிழின் ஆகச்சிறந்த அகம் என்பதை விளக்குகிறது இந்நிகழ்ச்சி! இந்த அகத்துறையே பிற மொழிகளிலிருந்து தமிழைத் தனித்துக்காட்டுகிறது. இந்த இளைஞர்கள் காமத்துப்பாலை எப்படி லாவகமாகக் கையாளுகின்றனர்! மலேசிய இந்தியர்களோ காமத்துப்பால் என்றால் வெறும் செக்ஸ் என்று எண்ணிக்கொண்டுள்ளனர். என்ன பேதமை? வள்ளுவனின் மேதமை காண இன்பத்துப்பாலே சாட்சி! அங்குதான், ஓர் மனிதன் வளர்த்து எடுக்க வேண்டிய மென்மையான உணர்வுகள் பற்றிய குறள்கள் அதிகமாயுள்ளன. மனிதனைப் பிற விலங்கிலிருந்து பிரித்துக்காட்டும் 'காதல்' எனும் உணர்வு பற்றிய தெள்ளிய புரிதல் அங்குள்ளது. இதைப் புரிந்து கொண்டால்தான் பிற்காலத்தில் வளர்ந்து செழித்த பக்தி என்பதைச் சரியாகப் புரிந்து கொள்ள முடியும்! மலேசியத்தமிழர்களிடம் காணும் வேடிக்கையான போக்கு என்னவெனில், திருக்குறள் சமயம் சாராத நூலென்னும் புரிதல். அதாவது, வள்ளுவன் எச்சமயம் பற்றியும் பேசாததால் அது சமயச் சார்ப்பற்ற நூல் என்பது. உண்மையில் திருக்குறள் வள்ளுவன் காலத்தில் இயங்கிய அனைத்துச் சமயக்கருத்தையும் அழகாய் சொல்கிறது என்பதே உண்மை. அதன் சிறப்பம்சத்தை எடுத்துக்காட்டுவது வள்ளுவம்!. இன்னொரு வேடிக்கை அது சமயச்சார்பற்ற நூல் எனவே வள்ளுவமே சமயம் என்று கருதும் போக்கு. இதுவுமோர் முரண். The pope is infallible என்பார்கள் அது போல் வள்ளுவன் கேள்விகளுக்கு அப்பாற்பட்டவன் என்று சில தீவிர வள்ளுவ பக்தர்கள் கருதுகின்றனர். அவர்கள் வள்ளுவனின் காமத்துப்பாலை படித்திருக்க மாட்டார்கள். ஏனெனில் வள்ளுவனின் கவித்துவமே, அதன் அழகியலே அங்குதான் பிறக்கிறது! அடுத்து வள்ளுவம் ஓர் மறை, அதாவது பொதுமறை என்று நம்புகிறார்கள். பொது மறை ஏனெனில் அது சைவம், வைணவம் என்று எது பற்றியும் தெளிவாய்ச் சொல்லவில்லை, ஆயின் கிறிஸ்தவம், இஸ்லாம் போன்ற பிற மதங்களும் கொண்டாடும் அளவில் உள்ளது என்பது. அது சரிதான். ஆனால் எந்த மறையிலும் காமம் ஒரு அங்கமாக வைத்துப் பேசப்படவில்லையே? களப்பொருள் எழுதியவன் இறைவன் என்று தமிழ்ச் சமயங்கள் மட்டும்தானே பேசுகின்றுன! குரவைக்கூத்து என்று பரமாத்மா, ஜீவாத்மா தத்துவத்தைக் காமம் கொண்டு விளக்குவது திருமால் நெறிதானே! ஆனால் இவர்களால் பரிமேல் அழகர் உரையைக் கூட தாங்க முடியவில்லை. ஏனென்றால் பரிமேல் அழகர் ஐயராம்! என்ன பேதமை! எனவே இவர்கள் பேசும் பொதுமறை என்பது வள்ளுவனின் ஒரேயொரு பால் கொண்டு பேசுவது. அது அறத்துப்பால் மட்டும். பின் ஏன் வள்ளுவன் முப்பால் எழுதினான்? அறம், பொருள், இன்பம், வீடெனும் நான்கில் வீடுபேறைப் பற்றிப் பேசவே இல்லையே அவன்? பின் எப்படி அது மறையாகும்?

எப்படியோ, இந்த நீயா, நானா இப்படியெல்லாம் சிந்திக்க வைத்துவிட்டது!