இன்றோடு நான் கொரியா வந்து ஒரு மாதமாகிறது. வந்த நாளிலிருந்து அடை மழை. ஆங்கிலேயனாக இருந்தால் பூனையும், நாயுமாகப் பெய்கிறது என்பான். என்ன expression-னோ! பூனையை இன்னும் அதிகம் பார்க்கவில்லை. நாய்கள் இருக்கின்றன. இந்த நாயின் பரிணாமம் மனித வளர்ச்சியுடன் மிகவும் நெருங்கியது. எங்கெல்லாம் மனிதன் இருக்கிறானோ அங்கெல்லாம் நாயும் இருக்கும். எனவேதான் மனித வடிவில் இறைவனைப் படைக்கும் போது கூடவே ஒரு நாயையும் வைத்தான் தமிழன் (பைரவர்). வேடிக்கை என்னவென்றால், கொரிய மக்களுக்கு அழகிய நீண்ட கண்கள். அது காதுகளை நோக்கி ஒடுக்கமாய் நீண்டு இருக்கும். அது பெண்களுக்கு ஒரு அழகைத் தருகிறது. ஜெர்மன்காரர்கள் சீனாக்காரர்களை (அவர்களைப் பொருத்தவரை வியட்நாம், கொரியா, ஜப்பான் -காரர்கள் எல்லாம் ஒன்றுதான்)க் குறித்துப் பேசும் போது கண்களை இடுக்கி, கையால் காது பக்கம் மேலே இழுத்துக் கேலி பேசும் ஒரு வழக்கமுண்டு. அந்த அளவிற்கு இவர்களின் காதோரம் நீண்ட விழிகள் பிரபலம். ஆனால், என்னை ஆச்சர்யப்பட வைத்த விஷயம், இங்குள்ள நாயினங்களின் ஒன்றிற்கு கண்கள் இவர்களைப் போலவே உள்ளது. இது தேர்ந்தெடுத்த இனப்பெருக்கத்தின் விளைவா? (selective breeding) அல்லது இயற்கையிலேயே அப்படியா என்று தெரியவில்லை. நாயின் பரிணாமம் இப்படித் தேர்வு அடிப்படையில் இருப்பதை உயிரியலார் ஆய்ந்துள்ளனர் (கையட்ட நாய், எலி போன்ற நாய் என்று பலவகை இப்படி உருவானதே). வால்ட் டிஸ்னிப் படங்களில் இப்படி நாயின் சொந்தக்காரர் முகம் போலவே நாய் இருப்பதைக் கேலி செய்து கார்ட்டூன் வரும். உண்மைதான். அவரவருக்கு ஏற்றவாறு நாய்களும் அமைந்திருப்பது, ஏதோ கடவுளின் படைப்பில் "custum designed"-ஆக படைக்கப்பட்டிருப்பது போல் படுகிறது. பைரவருடன் கூட இருக்கும் நாய் இந்திய நாய். அது கொரியன் நாய் அல்ல! எஸ்கிமோவின் நாய் அவர்களைப் போலவே furry-ஆக இருக்கும்! "அவரவர் இறையவர் குறைவிலர்" என்கிறார் சடகோபன். அவரவருக்கு ஏற்றவகையில் இறைவனே அமையும் போது afterall நாய் என்ன மாத்திரம்?

0 பின்னூட்டங்கள்: