வியட்நாமிய நினைவுகள் 004

வியட்நாமில் குரங்கு முகத்திலிருந்து கிளியோபட்ரா வரை இருக்கிறார்கள். நம்ம ஊர் முகங்கள் எல்லாம் இங்கு இருக்கின்றன. இந்தியா உண்மையிலே ஒரு மரபோட்டத்தின் சந்தியில் இருந்திருக்கிறது. மானுடம் தோற்றமுற்ற போது சீன வம்சாவளியினர் கிழக்கிலிருந்தும், ஐரோப்பிய, ஆப்பிரிக்க வம்சாவளியினர் மேற்கிலிருந்தும் பயணப்பட்ட போது இந்தியாவில் வந்து 'எதிர் சேவை' நடந்திருக்கிறது. இந்தியன் என்று யாரும் கிடையாது. இந்த மூன்றும் கலந்ததுதான் இந்திய முகத்தோற்றம்.

என்னைக் கொஞ்ச நேரம் காதலித்த வியட்நாமிய மாது சொன்னாள், "ஆகா! இந்தியர்களின் கண் அழகே, அழகு!" என்று. அது உண்மைதான். அது ஒட்டு மாங்கனி.








எனக்கு 35 வயதுதான் சொல்ல முடியும் என்றாள். சந்தோஷம் :-) பல்வேறு இனைத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் சந்திக்கும் போது சரியான வயதுக் கணிப்பு காலை வாரிவிட்டுவிடும்! இதுவொரு பிரச்சனை! இந்தப் பெண்களைக் கண்டால். அவர்களது பால் வடியும் முகத்தைப் பார்த்தால் 'அமுல் பேபிகள்' என்றுதான் சொல்லத் தோன்றும். ஆனால் மார்பகம் பார்த்துதான் இவர்கள் குழந்தை இல்லை என்று கண்டு கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது!





Mizo Girl from Northeast India

Vietnam girl


ஒரு ஆய்வகத்தில் ஒரு விசேஷப் பேச்சுக் கொடுத்து விட்டு சுற்றிப் பார்க்கும் போது சக விஞ்ஞானி சொன்னாள், "மூளையில் இந்தியர்கள் விஞ்சிக் கொள்ள ஆளே கிடையாது" என்றாள்! ஒட்டுமாங்கனிகளின் சுவையே அலாதிதான். இந்தியா உலகின் ஒட்டுமாங்கனி. இது அறிந்துதான் எம் முப்பாட்டன் "யாது ஊரே யாவரும் கேளிர்" என்று சொல்லிப் போனான் போலும்!

0 பின்னூட்டங்கள்: