கல்யாண சமையல் சாதம், காய்கறிகளும் பிரமாதம்!
தமிழர்கள்/இந்தியர்கள் மண்ணைத்தாண்டியவுடன் விழும் முதல் பிரச்சனை சோறுதான்! அது பக்கத்து ஆந்திரப்பிரதேஷ் போல் இருக்கலாம், அல்லது அந்தமான் அமெரிக்காவாக இருக்கலாம், பிரச்சனை ஒன்றுதான்! அதனால்தான் மணியன் தனது பயணக்கட்டுரைகளில் ஆல்ப்ஸ் மலை உச்சியில் தயிர் சாதம் சாப்பிடத்தைப்பற்றிப் பெருமையாக எழுதுவார். [ஆனாலும் அவரது கட்டுரைகள் பசி,கிசி இரண்டையுமே சுற்றிச் சுற்றி வந்து மாயும்!] கொரியா/ஜப்பானில் அரிசிச்சோறுதான் உண்கின்றனர் எனினும் வெறும் சோறை வாயில் வைத்தவுடன் உமட்டிக்கொண்டு வருவதை ஒரு தமிழரிடம் கண்டேன். நம்ம ஊர் முனியாண்டி விலாஸ் கேசெல்லாம் இவர்கள் சாப்பாட்டைப் பார்த்து 'சாம்பார் கேசாகி' விடுகிறது! வேடிக்கையில்லை. இந்தப் பயணத்தில் நிறைய இந்தியர்கள் இருந்தார்கள். எனவே சைவ உணவிற்கு ஏற்பாடாகியிருந்தது [என்ன சைவம்? அதன் வாசனையைக் கண்டு படிதாண்டாப் பத்தனர்கள் நிறைய உண்டு!] எதிர் வரிசையில் பார்த்தால் பாகிஸ்தான், கஜக்கிஸ்தான் என்று ஒரே முஸ்லிம் கூட்டம். இந்தக் கூட்டம் இந்தியாவாகவிருந்தால் சைவர்களைக் கிண்டல் அடித்துக் கொன்றுவிடும். இங்கு சமத்தாக சைவ உணவு அருந்திக்கொண்டிருந்தது. (ஹாலால் உணவு கிடைக்காததால் சைவமே நிம்மதி!).


எனக்குத்தெரிந்த அத்தனைத் தமிழர்களும் பண்டம் பாத்திரங்களுடன் வாலைச் சுருட்டிக் கொண்டு கொரியாவில் சமைக்கின்றனர். வீட்டுக்காரியை/சமையல்காரியை எக்கி, எக்கி எறிந்த பாவம்! எங்கே போகும்? சுற்றுலா போகும் போது தயிர் பாட்டில், புளிக்காய்ச்சல் சகிதம் அலைய வேண்டிய துர்பாக்கியம் :-) நண்பர், முனைவர்.முருகேசக் கவுண்டர் சமையல் கலையில் இவ்வளவு தேர்ச்சி பெறுவார் என்று அவர்கள் வீட்டுக்காரியிடம் சொன்னால் நம்பமாட்டார். "ஏக பானம், ஏக பத்தினி" என்பது போல் ஒரே ஒரு ரைஸ் குக்கரை வைத்துக் கொண்டு அவர் புகுந்து விளையாடுகிறார். ரைஸ் குக்கரிலே தாளிச்சுக் கொட்டுகிறார், ரைஸ் குக்கரிலே காய்கறி வேக வைக்கிறார், அதிலேயே சோறு வடிக்கிறார். சர்வம் ரைஸ் குக்கர் மயம்!

இந்த ஏரியாவில் சைவ உணவு வேண்டுமென்றால் அது புத்த கொயில்களில்தான் கிடைக்கும். ஆனால் அது அவ்வளவு எளிதாகக் கிடைத்துவிடாது. பௌத்தம் சைவத்தை (உணவை) பரிந்துரைக்கவில்லையெனினும். பௌத்த பிட்சுக்கள் சைவ உணவே உண்கின்றனர்.

ஜப்பானில் சாப்பாட்டுக்கடைக்குப் போனால் கோயில் உணவு தாருங்கள் என்று கேட்டால் பிழைத்தோம். இல்லையெனில் சாப்பாட்டில் ஏதாவது நெளியும்! ஆனாலும் அங்கு எனக்கு கோயில் உணவு கிடைத்தத்தில். நான்கு வருடம்! ஆனால் கொரியா வந்த நான்கு மாதத்தில் எனக்கு கோயில் உணவு சாப்பிடும் பாக்கியம் கிடைத்தது. இந்தச் சுவைக்கு கொஞ்சம் பழக வேண்டும். கிம்சி பிடிக்க வேண்டும். தோஃபு சுவை (அல்லது சுவையற்றதன்மை) பிடிக்க வேண்டும். கீரைகளை அரை வேக்காட்டில் சாப்பிட்டிருக்க வேண்டும், சிவன் கோயில் உண்டக்கட்டி சாப்பிட்டிருக்க வேண்டும். ஈதெல்லாம் அனுபவப்பட்டிருந்தால் புத்தர் கோயில் சைவச்சாப்பாடு தேவாமிருதம்!

0 பின்னூட்டங்கள்: