வைகைக்கரை காற்றே!......013

"ஏண்டி! அவ வீட்டுக்காரன் விட்டுப்போயிட்டான்னா அவாத்து மனுஷா பாத்துக்கறதுதான ஞாயம்? நம்மாத்துக்கு எதுக்கு வரணும்? ஒண்டரத்துக்கே இப்பதான் ஒரு வீடு கிடைச்சிருக்கு அதுக்குள்ளே ஊரே வந்தா எப்படி?"

"நன்னா சொன்னேளே? ஞாயம் அந்஢யாயம் யாரிட்டே பாக்கறது? அன்னியத்திட்டன்னா? குஞ்சரம் அன்னியமா என்ன? என் கூடப்பிறந்தவ"

அம்மா அடுக்களையிலிருந்து பேசினாள். அண்ணா இட்லி சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார்.

"அது என்ன? ஊரே வருதுங்கறேள்? அவதானே வரா?"

"ஏண்டி எவனாவது பசு மாட்டை மட்டும் பத்திண்டு வருவானா? கன்னு கூட இருக்கும்போது? அவளோட இரண்டையும் எங்கே விடறது?"

"நம்ம குழந்தைகளுக்கு துணையா விளையாடிட்டுப் போகட்டும்"

"சரி, இந்த விளையாட்டுக்கு உங்க அப்பனா சோறு போடுவான்?" அண்ணாவின் எரிச்சல் குரலில் தெரித்தது.

"ஏன் கோபப்படறேள்? உடனேயா வாடின்னு சொன்னேன். உங்களுக்கு நல்ல உத்தியோகம் கடைச்சப்புறம்தானே! அவ என்னமோ, வாசல்லயே நிக்கறமாதிரின்னா பேசறேள்?"

"வாசல்லே வந்து நிக்கத்தான் போறா? பாத்திண்டே இரு! வெறும் நாராயணன் தரித்திர நாராயணனா மாறும் வரை!"

"ஏதாவது அபசகுணமாப் பேசாதீங்கோ காலங்கார்த்தாலே! செடி விதைச்சவன் தண்ணி ஊத்தாமயா போயிடுவான்!" என்று சொல்லும் போது அம்மா உடைந்து விட்டாள்.

"ஏண்டி! காலங்கார்த்தாலே மூக்கத்தூக்கிண்டு?"

மூத்த பெண் பத்மா. பயம் நிறைந்த கண்களுடன்!

"பின்ன என்ன? குஞ்சரம் பத்மா பிறந்தப்ப கூடவே இருந்து ஒத்தாசை பண்ணலயா? பங்கஜம் அவ வளர்த்த பொண்ணுதானே? கமலா பொறக்கறச்சே அவளுக்கு கல்யாணமாயிடுத்து. புக்காத்துக்குப் போயிட்டா. போனா என்ன? தடிக்கி விழுந்தா 'அக்கா, அக்கான்னு!' ஓடி வந்துட மாட்டாளோ! உங்கள்ட்டதான் அவளுக்கு எவ்வளவு பிரியம்! 'அத்திம்பேர், அத்திம்பேர்ன்னு' மாஞ்சு போவாளே! எல்லாம் மறந்துடுத்து போலருக்கு!"

அண்ணாவிற்கு பழைய ஞாபகம் வந்து விட்டது. "அத்திம்பேர் நீங்க தட்டுலேயே கையை அலம்பிடுங்கோ, நான் கழுவி வச்சுடறேன்" என்று ஆரம்பித்து கோகிலத்துக்கு எவ்வளவு ஒத்தாசை. அவள் இல்லையென்றால் இரண்டு பிரசவம் எப்படிப் பார்த்திருக்க முடியும்? அவா குடும்பத்திலே ஆண் வாரிசு இல்லையென்றால், இவா குடும்பத்திலே பெண் வாரிசு கிடையாது. குழந்தைகளுக்கு அத்தை மடியும் கிடையாது, மெத்தை மடியும் கிடையாது. எல்லாம் சித்தி மடிதான்.

தொடர்ந்து தாம்பத்தியம் பண்ணிவிட்டால் சிந்தனை ஓட்டம் கூட சேர்ந்தே ஓடி வரும் போல!

"ஏன்? நந்துவைப் பிள்ளையாண்டிருக்கும் போது கூட திருவேம்பத்தூர் ஓடி வந்துட்டாளே!"

"ஆனா! அவ பிள்ளை சரியான குரங்காச்சே?" அண்ணாவிற்கு தன் பக்கம் பேச ஏதாவது காரணம் வேண்டியிருந்தது!

"எந்தக் குரங்கும் கோகிலத்திட்டே வாலாட்டாது. பாக்கத்தானே போறேள்"

"அது என்னமோ சரிதான்" என்று சிரித்துக்கொண்டே கையில் முறத்துடன் முத்தத்தைக் கடந்தாள் பங்கஜம்.

"போடி உன் வேலையப்பாத்துண்டு. பெரியவா பேசிண்டிருக்கறச்சே உனக்கென்ன குறுக்க பேச்சு?"

"இல்லம்மா, நீ ரொம்ப கண்டிஷனான பேர்வழின்னு சொல்லவறேன். எங்களுக்கென்னா தெரியும் அது!" என்று பயப்படாமல் பேசினாள் பங்கஜம். கமலாவிற்கு உதறல் எடுக்க ஆரம்பித்துடுத்து "டீ! பங்கஜம் அம்மாவோட கோபம் உனக்குத்தெரியுமோல்யோ! ஏண்டி, வாயைக் கொடுக்கறே?" என்று கிசு, கிசுத்தாள் கமலா.

"டீ பங்கஜம் பெரியவளாயிட்டேங்கற தைர்யமா? விளக்கமாரு பிச்சுரும்"

சித்தி வளர்த்த பெண் பங்கஜம். சுடரும் விழிகளுடன்!


"இப்ப நான் என்னம்மா சொல்லிட்டேன்?" பங்கஜம் விடுவதாயில்லை.

அண்ணாவிற்கு பங்கஜத்தின் மீது ஒரு அதீத வாஞ்சை உண்டு. மத்த எல்லாம் மூக்கும் முழியுமாப் பொறந்திட்ட போது இது மட்டும் இவா பாட்டி சாயல்லே கருப்பா, அழகே இல்லாம பொறந்துட்டா. கலர்தான் மட்டம். இருக்கறதிலே சூட்டிகை அவதான். கோகிலத்தை எதுத்துப் பேசும் தைர்யம் இந்த வீட்டில் வேறு யாருக்கு உண்டு?

"பங்கஜம் இங்க வாடி! கால்ல முள் குத்திடுத்து போலருக்கு வந்து பாரு" இது அண்ணாவின் வேடிக்கையான போர்க்கால நடவடிக்கை. பெண்ணைத் தன் வியூகத்திற்குள் போட்டுக் கொண்டுவிட்டார். அடி தப்பும்!

"நீ என்னடி? வாயப்பாத்துண்டு?" என்று ஒரு அடி கமலா முதுகில் விழுந்தது.

"நான் என்ன பண்ணினேன்னு என்ன அடிக்கறே இப்ப?" என்று முணு, முணுத்துக் கொண்டே கமலா பின் வாங்கினாள்.

"அண்ணா! நானும் முள் பாக்கவா?" என்று அண்ணா பக்கம் அவளும் வந்து விட்டாள். அம்மா சைடிலே தொணைக்கு ஆளே இல்ல.

"எக்கேடும் கெட்டுப் போங்கோ!" என்று பொத்தாம் பொதுவாய் ஒரு திட்டு திட்டி விட்டு, அம்மா கொல்லைக்கு போய் விட்டாள்.

"கோகிலத்தம்மா இங்க வாரீகளா!" என்று ராக்கு பேச்சுக்கு அழைப்பது கொல்லையிலிருந்து கேட்டது!

0 பின்னூட்டங்கள்: