கராவுக்கே!

காலனியான நாடுகள் எவ்வளவுதான் காலனித்துவத்தின் சுவடுகளை அழிக்கப்பார்த்தாலும், பல விஷ்யங்கள் இரண்டறக்கலந்து விடுகின்றன, அவைகளை பெயர்த்து எடுப்பதென்பது இயலாமல் போய்விடுகிறது. ஆங்கில மூக்குத்தூக்கித்தனம் எங்கே நம்மைவிட்டது? சொல்லுங்கள் பார்ப்போம் :-)

கொரியா ஜப்பானியரிடமிருந்து விடுபட்டாலும், ஜப்பானியரின் கராவுக்கேயிலிருந்து விடுபடவில்லை! கராவுக்கே என்பது ஒரு இசைத்தட்டிலிருந்து பாடும் குரலை எடுத்துவிட்டு, இசையை மட்டும் ஒலிபரப்பும் முறை. நமது குரலை இணைத்துக் கொண்டால் நாமே பாடுவது போலிருக்கும்!

எனக்கு சிவகுமார் என்றொரு நண்பன். அவன் ஜேசுதாஸ் பாடல்களை வாக் மேனில் போட்டுக் கொண்டு முணுமுணுக்கும் போது ஜேசுதாஸ் பாடுவது போலவே தான் பாடுவதாக எண்ணுவான். ஆனால் தனியாகப் பாடும் போதுதான் குட்டு வெளிப்படும். அப்போது கராவுக்கெ இல்லை. இருந்தால் ஜேசுதாஸ் பாடுவதுபோலவே பாடுவதாக ஒரு போலியை உருவாக்கிக் கொள்ளமுடியும். சும்மாக் கிடக்கிற அகப்பாட்டிற்கு (ஈகோ) சொறிஞ்சு கொடுக்கும் வேலையிது!

ஒவ்வொரு முறை சர்வ தேச பயிற்சிப்பட்டறை நடக்கும் போதும் இந்த கராவுக்கே பயமுறுத்தும். இசை மிகச் சத்தமாக இருக்கும். கூடவே அழ (அதாவது பாட) வேண்டும். இந்த இம்சை தாங்காது! நேற்றும் கராவுக்கே போகலாமென யோசன வந்தது. சும்மா இருந்திருக்கலாம்! இல்லை! காபி ஹவுஸ் போய் ஐஸ் கிரீம் சாப்பிடலாமென்றேன். ஆமாம்! ஆமாம்! என்று ஆஸ்திரேலிய, கனடிய விஞ்ஞானிகள் தலையாட்டினர். எல்லாம் சூடு வாங்கிய மாடுகள் போலும்!

கொரிய வழியிலிருந்து தப்பிப்பது கடினம். அப்படியும் தப்பிக்க வேண்டுமெனில் அதற்கு தண்டனை உண்டு! அப்படியெனில் நீயே கூட்டிக் கொண்டு போ! என்று சொல்லிவிட்டனர். இவர்களுக்கு கொஞ்சம் டீசண்டா உட்கார்ந்து காபி சாப்பிடுவது பிடிக்காது. வேறு வழி! ஐயாவிற்கு பழுத்தது 100 டாலர்! எல்லோருக்கும் ஐஸ் கிரீம் காபி!

பேசாமல் கராவுக்கே போய் அழுது விட்டு வந்திருந்தால் இந்தப் புலம்பல் இருந்திருக்காது :-)

0 பின்னூட்டங்கள்: