சுவடுகள் [சமாச்சார் (தமிழ்)]

அசோகமித்திரன், இ.பா, மாலன், ரமா சங்கரன், உஷா ராமசந்திரன் போன்ற பிரபலங்களுடன் இணைந்து சமாச்சார் (தமிழ்) சுவடுகளில் எழுதும் வாய்ப்பு கிடைத்திருக்கிறது. உஷா போட்டோ கொடுக்காமல் 'டேக்கா' கொடுப்பவர். ஆனால் சமத்தாக, நேரடி போஸ் கொடுத்திருக்கிறார் 'சுவடுகளில்'. ரொம்பப் பழகிய முகம்!

அசோகமித்திரன் இராஜாஜி பற்றி எழுதியிருப்பதை நந்துவின் தாத்தா படித்தால் பெரிதாக 'ஆமாம்!' போடுவார். இ.பா ரொம்ப வித்தியாசமாக சிந்திப்பவர். ஆண்டாளது திருப்பாவைக்கு இப்படியாக ஒரு விளக்கம் தருவது வாசிக்ககூடியது! மாலன் சிவாஜி பற்றி (நம்மாளு அல்ல, மராட்டிய வீரன்) திடிக்கிடும் தகவல்கள் தருகிறார். ரமா சங்கரன் நிறைய விஷயங்கள் பற்றிப் பேசுகிறார். கொஞ்சம் குறைத்து எழுதினால் சுருக்க வாசிக்க முடியும். ஆனால் உஷா ரொம்ப சுருக்கமாக 'டிட்பிட்ஸ்' போல சில விஷயங்களைத் தொடுகிறார். இவர் இன்னும் கூட கொஞ்சம் விவரணைகள் தந்து, கதைப் போக்கில் சொல்லிச் செல்லலாம்.

மொத்தத்தில் எட்டுத்திக்கிலிருந்தும் தமிழ் விட்டுத்தெரிக்கிறது சுவடுகளில். சுபா கூட இந்த கோஷ்டியில் சேர்ந்து கொள்ளலாம் :-)

வைகைக்கரை காற்றே!......035

உலகை அளந்த பெருமாள் 'அக்கடா'வென்று காலை நீட்டிக்கொண்டு உட்கார்ந்திருப்பது போல கோயிலுக்கு இருமருங்கும் பரவிக்கிடந்தன வீடுகள். சுப்பிரமணிய ஸ்வாமி கோயிலுக்கு அருகில், தென்னந்தோப்புக்கு எதிரே, அச்சாபீஸ் சதாசிவ அய்யர் வீடு. அவர் சதா சிவமாகக் கிடக்கிறாரோ இல்லையோ, சதா 'கொல்லு, கொல்லு' என்று இருமிக்கொண்டே இருப்பார். அது அவரைக் கொன்று கொண்டிருப்பது பார்ப்பவர் எவருக்கும் தெரியும். டிபி! அவருக்கு இரண்டு புதல்வர்கள். இருவரும் சேர்ந்து நந்துவின் பள்ளிக்கருகில் ஒரு அச்சாபீஸ் நடத்திக்கொண்டிருந்தனர். பள்ளி விட்ட நேரங்களிலும், பரிட்சை முடிந்த நேரங்களிலும் நந்துவின் பொழுது போக்கு இந்த அச்சாபீஸ்தான். சதாசிவ அய்யரின் இரு புதல்வர்களும் நந்துவிடம் மிக அன்பாக இருப்பார்கள். இவனுக்கு அச்சாபீஸீல் சர்வ சுதந்திரமுண்டு. அந்த பிரம்மாண்டமான அச்சடிக்கும் இயந்திரம் நந்துவை பரவசப்படுத்தும், சில நேர பயமுறுத்தும். பிரஞ்சுப் புரட்சியின் விளைவாகக் கிடைத்த 'கில்லெடின்' போன்ற ஒரு இயந்திரமும் இருக்கும். அதில் கட்டு பேப்பரைக் கொடுத்தால் வெண்ணெய் வெட்டுவதுபோல் வெட்டிக் கொடுத்துவிடும். பிறகு காகிதத்தில் சின்னச் சின்ன துளை போடும் இயந்திரம். இதை வைத்துக் கொண்டுதான் திருப்புவனம் எவரெஸ்ட் டூரிங் டாக்கிஸ் சினிமாக் கொட்டகையின் டிக்கெட் அச்சடிப்பார்கள். அச்சாபீஸ் முழுவதும் பத்திரிக்கைகள், நோட்டீஸ் என்று பரவிக் கிடக்கும். நந்து எல்லாவற்றையும் எடுத்து படித்துப்பார்ப்பான். அதிகமாக அச்சில் வருவது 'ருது மங்கள ஸ்நான' அழைப்பிதழும், கல்யாணப்பத்திரிக்கையும்தான்.

"அண்ணா! ருது மங்கள ஸ்நானம் என்றால் என்ன?"

"ஏண்டா? அவசியம் தெரிஞ்சுக்கணுமா?"

"அதுதானே எப்பப்பாத்தாலும் அடிச்சிண்டு இருக்கேள்"

"பொண்ணு பெரியவளானா அதுக்கு அடிக்கிற அழைப்பிதழ் இது!"

"ஓ! அதுவா!"

"தெரியுமா? 'அது' என்னண்ணு?"

"இல்லண்ணா, இந்த பாவாடை சட்டையை விட்டுட்டு தாவணி போடறதுதானே?"

"அது வெளி மாற்றம்"

இந்த கலந்துரையாடலின் உள்ளே போய் சில மர்மங்களை அறிந்து கொள்ளலாமெனில் அதற்குள் அச்சடிக்க ஒருவர் வந்து விட்டார். "வாங்க பிள்ளை! சௌக்கியமா?" என்று அண்ணன் நகர்ந்து விட்டார். நந்துவிற்கு இது பற்றி ரொம்ப காலமாகவே ஒரு குறு, குறுப்புண்டு. இவர்கள் வீட்டில் யாருக்கும் ருது மங்களம் நடத்தினது கிடையாது. அம்மாவுக்கு இதெல்லாம் பிடிக்காது. ஆனா, முத்து திரண்டு விட்டாள் என்று ஒரு வெள்ளியன்று புட்டு கொண்டு வந்து கொடுத்துவிட்டுப் போனார்கள்.

"டீ! ஆனந்தம் (அதுதான் ஊட்டி!) திரண்டு போறதுன்னா என்ன?"

"டேய் நந்து ஆம்பளப்பசங்களுக்கு எதுக்கு பொம்பள சமாச்சாரம்?"

"இல்லடி, என்னென்னு தெரிஞ்சிக்கதான்"

"அவசியம் தெரிஞ்சிக்கணுமா?"

ம்...என்று வெட்கத்துடன் தலையாட்டினான் நந்து. ஆனந்தம் என்ற ஆனந்தலக்ஷ்மி திருப்புவனம் வரும் போது திரண்டிருந்தாள். ஸ்தனங்கள் பார்க்க அழகாக வளர்ந்திருந்தன. நந்துவிற்கு இயல்பாக ஒரு ஈர்ப்பு அவளிடம் இருந்தது.

"சமயம் வரும் போது சொல்லறேன்"

"ஏண்டி, இப்ப சொல்லேன்!"

"டேய் அசடு, இப்பல்லாம் சொல்லமுடியாது. தாத்தா, பாட்டி இல்லாத சமயத்திலே ஆத்துக்கு வா, சொல்லித்தரேன். ஆனா, யாரிட்டேயும் இது பத்தி பேசாதே. நானே கூப்பிடுவேன். சரியா?" என்றாள் ஊட்டி.

நந்துவிற்குள் ஏதோவொரு பரவசம். 'சரி, சரி' என்று பெரிதாக தலையாட்டினான்.

சதாசிவ அய்யரின் வீட்டிற்கு அடுத்து 'கொய்யா மரத்து' வீடு. அங்கே பல குடித்தனங்கள் இருந்தன. அங்குதான் சாவித்திரி டீச்சர் குடியிருந்தார்கள் அவர்கள் தாயுடன். இந்தத்தாயும் ஒரு மொட்டைப்பாட்டி. ஆனால் 'கவட்டை' மாதிரியல்ல. மிகவும் அன்பாகப் பேசுவாள். கன்னம் இரண்டிலும் ஒரு குழி விழுந்த சிரிப்பு. இளமையில் பாட்டி அழகாக இருந்திருப்பாள். ஆனால் இப்போது பல்லெல்லாம் போய் வெறும் பொக்கை வாய்தான் இருந்தது.

நந்து, இராமு மற்றும் சில வாண்டுகள் கொய்யா காய்த்திருக்கிறதாவெனப் பார்க்க அந்த வீட்டிற்குள் போன போது பாட்டி ஏதோ வசனம் சொல்லிக் கொண்டே வெளியே வந்தாள்.

"பறையன் பதினெட்டு, நுளையன் நூத்தியெட்டுன்னு சும்மாவா சொன்னா?" என்பது அந்த வசனம்.

இராமுதான் கேட்டான். 'பாட்டி! இதுக்கு என்ன அர்த்தம்?"

"எதுக்கு?" பாட்டிக்கு பழமொழிகள் இயல்பாக வந்து விழுவதால் என்ன சொல்கிறோம் என்பது சில சமயம் மறந்துவிடும்!

"இப்ப ஏதோ பறையன் பதினெட்டுன்னு சொன்னேளே!"

"ஓ அதுவா. நாம பறையன் ஒரு ஜாதின்னு நினைச்சுண்டு இருக்கோம். அதிலே 18 வகை உண்டாம். நுளையன்ன்னு ஒரு ஜாதி. இல்லை, இல்லை நூத்தியெட்டு ஜாதி!"

"இப்ப எதுக்கு இந்த வசனம்?"

"புதுரிலே சேர்வாருக்கும், சக்கிலியனுக்கும் சண்டையாம். குத்து, வெட்டுன்னு சாவித்திரி சொன்னா. அதுதான் சொன்னேன். ஊருபூரா ஜாதியாத்தானே இருக்கு. சண்டை வராம என்ன செய்யும்?"

"ஏன் பாட்டி, இங்க மட்டும் என்ன வாழுதாம்? நாமும் பிரிஞ்சு போய்தானே கிடக்கோம்" என்று பெரிய மனுஷத்தன்மையுடன் பேசினான் இராமு. இவன் சேதுவின் செட்டு. நந்துவிற்கு நாலைந்து வயது பெரியவன்.

"நமக்கென்ன இப்ப குறைச்சல்?"

"என்ன குறைச்சலா? வடமா ஆத்திலே பொண்ணு இருந்தா பிரஹசரணத்திற்கு கொடுக்க மாட்டா. ராயர் வீட்டுப் பொண்ணை அய்யருக்கு கொடுக்க மாட்டா. அய்யாங்கார் ஆத்துப் பொண்ணு அய்யங்காருக்குத்தானே!"

"என்ன பண்ணறது அப்படித்தானே பெரியவா பண்ணி வச்சிருக்கா?"

"பெரியவா, பெரியவான்னு எத்தனை நாள் பாக்கறது. கலப்புத்திருமணம் பிராமணாளுக்குள்ளே வரணும்"

"போடா! பெரிய மனுஷன் மாதிரி பேசிண்டு....."

"பாட்டி, இப்படி இருக்கிறதாலேதான் சாவித்திரி அக்காவுக்கு இன்னும் கல்யாணம் ஆகாம இருக்கு!"

"போங்கடா! வெளியே! பெரிசா பேச வந்துட்டாங்க"

பசங்கள் கடுப்புடன் வெளியே வந்த போது சாவித்திரி டீச்சர் உள்ளே வந்தாள். 35 தாண்டியிருந்தது. முதுமையின் சுவடுகள் அதற்குள் முகத்தில் தெரிந்தன. வாழ்வின் சோகம் போட்டுக்கொண்ட பவுடருக்கும் மேலே அப்பியிருந்தது.

A short break...sorry!

நண்பர்களே!

உலகம் உண்ட பெருவாயா! என்று பெருமாளைக் கூப்பிடுகிறார் நம்மாழ்வார். வாழ்வதே சாப்பிடுவதற்குத்தான் என்று டாக்டர் சொல்கிறார். அதெல்லாம் சரிதான்! ஆனால் உள்ளே போன சரக்கு வெளியே வர வேண்டாமா? அங்கே பிரச்சனையென்றால்? கொஞ்ச நாளா மருத்துவமனை வாசம்! எல்லாம் சரியானபின் தொடரும் என் நினைவுகள் வழக்கம் போல். சுரதா அவர்களின் **புதுவை தமிழ்** எழுத்தர் கொண்டு ஒரு கொரியன் கணினியில் இதை அனுப்புகிறேன். வாழ்த்துக்கள்!

வைகைக்கரை காற்றே!......034

பிரபஞ்சம் மிகப்பிரம்மாண்டமாக இருக்கிறது. அதையெல்லாம் கணக்கிட்டு புரிந்து கொள்ள மனிதனால் முடியுமென்று தோன்றவில்லை. அதற்காக புரிந்து கொள்ள இயலாத பிரம்ம ரகசியமென்றும் இல்லை. இந்தப் பிரம்மாண்டத்தைக் கட்டிக்காக்கும் அடிப்படை அலகுகள் சிறியவையே. பிரம்மாண்டத்தின் அத்தனை கூறுகளும் இச்சிறு அலகிலுமுண்டு. அதனால்தான் திருமூலர் அண்டத்தில் காண்பது பிண்டத்திலுண்டு என்றார். கூர்ந்து கவனித்தால் பிரபஞ்சம் தன்னை இருத்திக்கொள்ள சின்னச் சின்ன அளவுகளாக, அலகுகளாகவே அமைத்துக் கொள்கிறது. மிகச்சின்ன அலகான அணு கூட பிரிக்கக்கூடிய ஒன்றாக உள்ளது. அணுவிற்கு ஒரு அமைப்புண்டு. ஒரு அணு மற்றதிலிருந்து வேறுபடுகிறது தன்னமைப்பால். உயிர் உலகில் தோன்றிய போது தன்னை மற்றதிலிருந்து பிரித்துக்காட்ட. மற்றதிலிருந்து தன்னைக் காத்துக்கொள்ள சிறு அலகை அமைத்துக் கொள்கிறது. ஒருவகையான வட்டம், enclave. உயிர்ச்சவ்வு ஓருயிர் கிருமிகளை மற்றதிலிருந்து பிரித்துக் கொள்கிறது. பெரிய உயிரினங்களுக்கும் இந்த உயிர்ப்போர்வை அவசியமாகவே இருக்கிறது. தோல் என்பதே அந்தப் போர்வை. மனிதன் போன்ற உடற்சூட்டைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளும் உயிர்களுக்கு இவ்வுடற்போர்வை மிக அவசியம். அவ்வுடற்போர்வையால் உடற்சூட்டை தக்க வைத்துக்கொள்ள முடியாத போது பஞ்சு, கம்பளிப் போர்வை அவசியமாகிறது!

ஒரு மனிதன் போகிறான் என்றால் பிரபஞ்சத்தின் ஒரு சிறு வட்டம் தற்காத்துக்கொண்டு போகிறது என்று பொருள். தற்காப்பு அவசியம். ஏனெனில் தற்காப்பு ஒரு சுய அடையாளதைத் தக்க வைக்கிறது. மனிதன் கரைந்து போனால் பிரபஞ்சத்தின் கூறாகிறான். அக்கூறுகளுக்கும் அடையாளமுண்டு. மண், பொன், காற்று, மரம், வேதிமம், மூலக்கூறு, அணு, புரோட்டான், எலெக்றான், நியூறான் என்பது வரை. பின் அது வெளியாகிப்போகிறது. வெளி அரூபம். ரூப தசையில் பிரபஞ்சம் நடமாட சிறு, சிறு அலகுகள் அவசியமாகிறது. இது இயற்கையின் கட்டமைப்பு.

நந்துவின் கோகுலத்திலும் இக்கட்டமைப்பு இருந்தது. அக்கிரஹாரத்தில் ஜாதியா? என்றால், உண்டு என்பதே பதில். சாதாரணமாக ஒரு சிவாச்சாரியர் (பட்டர், குருக்கள்) வீட்டில் ஒரு ஸ்மார்த்தன் சாப்பிடமாட்டான். சிவாச்சாரியர்களுக்கென்று தனி மடம், தனி வேதப்பயிற்சி, தனிக்குடிலுண்டு. அது வேறொன்றுடன் சேராது. ராயர் குடும்பம் அய்யங்கார் வீட்டில் சாப்பிடாது. தெலுங்குப் பிராமணர் ஏன் பாலக்காட்டு ஐயரை சாப்பிடக்கூப்பிடணும்? அலகுகள். அலகுகள். அடிப்படை அலகுகள். ஒன்றிலிருந்து ஒன்றைப் பிரிக்கும் அலகுகள். இந்த அலகுகளுக்கு ஒரு கலாச்சாரப் பெயருண்டு. அதற்கு ஜாதி என்று பெயர். இந்த ஜாதியென்ற அலகு தனக்கென ஒரு தனி அடையாளத்தை தக்க வைத்துக் கொள்கிறது. ஒரு ஜாதிய பேச்சு வழக்கு, உணவு முறைகள் இப்படி. இந்தச் சிறு கலாச்சார அளவிற்குள் விழவில்லையெனில் அவர் வேற்று மனிதராகிவிடுகிறார். இது ஒரு சிறு வசத்திக்கே. ஆனால் தமிழ் வாழ்வு முறையே இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு அமைந்து போனது சோகம். இந்த அமைப்பு பாரிய அளவில் பல பெரிய மனிதர்களை பாதித்து இருக்கிறது.

11ம் நூற்றாண்டு. ஸ்ரீபெரும்புதூரில் இராமானுஜர் என்னும் வைணவ சிரேஷ்டர் தனது குருவை வீட்டிற்கு உணவருந்த அழைத்திருக்கிறார். இவ்வளவிற்கும் அவரும் பிராமணர்தான். ஆனால், இராமனுஜரின் மனைவிக்கு தான் ஆசூரி வம்சம் என்று பெருமை. கொல்லையில் நீர் மோண்டு கொண்டிருக்கும் போது குருவின் மனைவி வருகிறாள். அவள் புடவைத்தலைப்பு இவளது குடத்தில் பட்டுவிடுகிறது. அவ்வளவுதான் 'தன் மடி, ஆசாரம்' போய் விட்டது என்று குமுற ஆரம்பித்து விடுகிறாள். இராமானுஜருக்கு தர்ம சங்கடமாகப் போய்விடுகிறது. இது போன்ற வேரொறு நிகழ்விற்குப் பின் அவர் சத்தமில்லாமல் கிரஹசாரம் விட்டு சாமியாராகிவிடுகிறார். ஏறக்குறைய 1000 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னும் அந்த மடி நந்துவின் பக்கத்து விட்டில் குடியிருக்குமென்று நந்துவிற்குத் தெரியாது!

வேலை ஓய்வு பெற்று வந்திருந்த சாமிநாத சர்மா அக்கிரஹாரத்தின் 'அத்யான பட்டராகிவிட்டார்'. அவரது சகோதரிக்கு இந்த ஆச்சாரமென்றால் பலாப்பழம் போல. இது இந்த அசட்டு நந்துவிற்கு எங்கே தெரியப்போகிறது? பம்பரம் விளையாடிவிட்டு பட்டருக்கு சேதி சொல்ல அதி வேகத்தில் உள்ளே புகுந்த நந்து பாட்டி உலர்த்திக்கு கொண்டிருந்த புடவையில் பட்டு விட்டான்! "சீ! அசடே! இப்பதானே குளிச்சிட்டு வந்தேன். ஏண்டா தடிமாடு! இப்படி விழுப்பிலே வந்து விழுவியோ? இனிமே உள்ள வரப்பவே ஒரு குரல் கொடுத்திட்டு வா!' என்று சிடு, சிடு என்று கத்தி விட்டு பாட்டி மீண்டும் குளியலறைக்குப் போய் விட்டாள்.

அவள் மொட்டைப்பாட்டி. விதவை. இளமையில் விதவையானவள். வாழ்வு அவளிடமிருந்து பல நல்ல விஷயங்களைப் பறித்துவிட்டது. எனவே அவளுக்கு வாழ்வின் மீதான எதிர்ப்பைக்காட்ட இந்த உத்தி பயன்பட்டது. அவள் புடவை மட்டும் யார் மேலும் பட்டுவிடாமல் உசரத்தில் கட்டிய கம்பில் தொங்கும். அவள் ஒரு குச்சி வைத்துதான் புடவையை உலர்த்துவாள். நந்துவிற்கு ஒரே கடுப்பு. அம்மாவிடம் வந்து முறையிட்டான். அவனை அந்த அக்கிரஹாரத்தில் யாரும் தீட்டு என்று இதுவரை சொன்னதில்லை. இது முதல்முறை! "டேய், அவ கிடக்காடா! கவட்டை! நீ ஒண்ணும் அவ ஆத்துக்கு இனிமே போக வேண்டாம்" என்று அம்மா சொல்லிவிட்டாள்.

நந்துவும் அப்படியே இருந்துவிட முடிவு செய்த போதுதான் அத்யானபட்டரின் பிள்ளை ஊட்டியிலிருந்து வேலை மாறி வந்திருந்தார் மூன்று பெண்களுடன். பெரியவள் ஆனந்தம் பார்க்க லட்சணமாக இருப்பாள். அவள் நந்துவைப் பார்த்து சிரித்துவிட்டுப் போகும் போது தன்னையறியாமலே நந்துவின் கால்கள் 'கவட்டை' வீட்டிற்குள் போய்விடும்!

அதுதான் ஊட்டி வரை உறவு!

Register your dialect now!

நண்பர்களே:

குரல்வளை முயற்சி பற்றிய எனது கட்டுரை ஒன்று சமீபத்திய 'சமாச்சார்-தமிழ்' இதழில் வந்துள்ளது. அக்கட்டுரையை வாசிக்க அழுத்த வேண்டிய சுட்டி கீழே:


http://samachar.com/tamil/features/270104-contribution1.html

இக்கட்டுரை பரலாக்க நீங்கள் இக்கட்டுரையை அப்படியே மறுபிரசுரம் செய்யலாம் அல்லது இணைப்பு கொடுக்கலாம். ஈழத்தமிழர்களின் வட்டாரச் சொல் இன்னும் பதிவாகவே இல்லை. உங்கள் உதவி தமிழ் ஆய்விற்கு உதவும்.

நன்றி.

பனிச்சறுக்கு!



விஞ்ஞானிகள் பெரும்பாலும் 'அக்கடா' வென்று ஆய்வகத்தில் உழல்பவர்கள். ஆனால் அடிப்படையில் விஞ்ஞானி என்பவன் குழந்தை மனமுடைய பெரியவன் என்ற விளக்கத்தின்படி சில நேரங்களில் விஞ்ஞானிகள் தீர விளையாட்டுக்களில் ஈடுபட வேண்டிய சூழல் வந்துவிடுகிறது :-)

கொரியாவின் 75% மலைப்பகுதிகளே! இருந்தாலும் அவை ஆல்ப்ஸ் மலை உயரத்திற்கு வளராததால் சுவிஸ்ஸில் உள்ள அளவு இங்கு பனி மலைகள் இருப்பதில்லை. ஆயினும் தென் கொரியாவின் மத்தியிலுள்ள மலைகள் டிசம்பர் முதல் மார்ச் வரை பனி மூடி உள்ளன.



எங்கள் தீவிலிருந்து 3 மணி நேரத்தில் ஒரு Ski resort இருக்கிறது. அங்கு போகலாமென தீர்மானித்து இங்கிருந்து வாடகை வண்டியில் சட்டி முட்டி சாமான்களுடன் வெள்ளியன்றே போய் சேர்ந்தோம். அன்சான், புசான் என்று பல நகரங்களிலிருந்து சக விஞ்ஞானிகள் வந்து சேர மொத்தம் ஒரு 25 பேர் தேறி விட்டோ ம். இதில் பாதி பல்வேறு நிலை மாணவர்கள்.



அடுத்த நாள் காலை அதிகாலையில் கிளம்பிவிட்டோ ம். அப்படிப்போயும் அங்கு ஜேஜே என்று கூட்டம். சில நண்பர்களின் குழந்தைகள், மனைவிமார்கள், தோழிமார்கள் என்று வந்ததால் ஆரம்ப நிலையில் உள்ளவர்களுக்கு சறுக்கு கத்துக்கொடுக்க இரண்டு கோச் ஏற்பாடாகியிருந்தது. பனிச்சறுக்கின் முதல் கஷ்டம் நாம் அதற்கெனத் தனியாக தயாரிக்கப்பட்டுள்ள பாதணிகளை அணிந்து கொண்டு நடை பழகுவதே! சறுக்குவது பின்னால் இருக்கட்டும்! இது காலை இறுகக் கட்டுக் கொண்டுவிடுவதுடன் அதை முன்னே, பின்னே மடங்க விட மாட்டேன் என்கிறது!



நீங்கள் தொலைக்காட்சியில் பார்த்திருக்கலாம், அனைத்து சறுக்கர்களும் பக்கவாட்டில் மடக்கி, மடக்கி சறுக்குவார்களே தவிர முன்னே, பின்னே படக்குவதில்லை. மடங்க இந்த பூட்ஸ் விட்டால்தானே! காரிலிருந்து இந்த பளுவைத்தூக்கிக் கொண்டு கையில் bladesசைச் சுமந்து கொண்டு skiing area-விற்குள் போவதற்குள் பாதி சக்தி போய்விடும்! போகும் போது 'தடால்' என்று விழுபவருண்டு. ஏனெனில் வழி பூரா பனி இறுகி பாளமாக இருக்கிறது!



ஆதனால் முதல் பாடமே கீழே விழுந்து எப்படி எந்திருப்பது என்பதுதான். இதில் சிக்கல் என்னவென்றால் அங்கு 20 வயதிலிருந்து 40க்கும் மேல் உள்ள வயதினர். கொரியப்பெண்களுக்கு சின்ன உடம்பு. மெலிதான தேகம். கீழே விழுவது தெரிவதில்லை எந்திருப்பது தெரிவதில்லை. நம்மை மாதிரி முழங்கை வழிய நெய் உண்டு வளர்ந்தவர்களுக்கு உடம்பு கொஞ்சம் கனமாகிப் போகிறது. யானைகளை குளிப்பாட்டும் போது பாகன் அதை கீழே விழு, விழு என்பான். யானைக்கல்லவோ தெரியும் விழுந்து எழுந்திருப்பதன் கஷ்டம் :-)

ஒரு மாதிரி காலில் நீண்ட blade-ஐ மாட்டியவுடன் இருந்த balance-ம் போய்விடும். ஏனெனில் அதன் பின் தரை கீழே நிற்காது. நழுவிக்கொண்டே இருக்கும். இதை வைத்துக்கொண்டு மேலே கீழே ஏறி இறங்க வேண்டும்! சர்ரென்று சத்தம் கேட்கும், அப்போதுதான் ஒருவர் crash landing ஆயிருப்பார். இன்னொருவர் வந்த வேகத்தில் மேட்டில் ஏறிவிட்டு கீழே இறங்கமுடியாது திரிசங்கு லோகத்தில் இருப்பார். இன்னொருவர் கீழே விழுந்து குச்சி ஊன்றி எழுந்திருக்க முயலும் போது என்ன செய்யப் போகிறோம் என்று ஒன்றும் அறியாது மோதி நிற்பார் இன்னொருவர். இரண்டும் விழுந்து கிடக்கும். இதைப்பார்த்து சிரித்துக்கொண்டு பிராக்கு பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போது உங்கள் கால் நழுவும். பின் நீங்கள் அவர்களுக்கு காட்சிப்பொருளாவீர்.

பனிச்சறுக்கின் தத்துவம் இரண்டு. நீர் திரவமாய் இருக்கும் போது நீச்சல் பழகினால் ஒழிய அதைக்கடக்க முடியாது. அது திட ரூபம் அடையும்போது அதன்மீது நமது புவியீர்ப்பு விசையை சரியானபடி பிரயோகித்து கீழே விழாமல் நழுவ வேண்டும். திரவத்தில் என்ன மெனக்கிட்டாலும் அவ்வளவு வேகம் போகமுடியாது. ஆனால் திடரூபத்தில் வேகம்தான் பிரதானம்! வேகத்தை எப்படிக்கையாள்வது, நழுவும் பூமியில் எப்படி நடப்பது என்ற இரண்டுமே நாம் கற்றுத்தேற வேண்டிய விஷயம். தேர்ந்தால் மேலிருந்து கீழிறங்கும் போது ஒரு பரவசம் கிடைக்கிறது. அதுதான் பரிசு.

இந்த அனுபவத்தை இவ்வளவு கஷ்டமில்லாலும் sludge கொண்டு அனுபவிக்க முடியும். ஜெர்மனியில் பனி பெய்து விட்டால் குழந்தையுள்ள பெற்றோர்கள் இந்த நழுவு நாற்காலியைச் சுமந்து கொண்டு பனிவயலுக்குச் செல்வதைக் காணலாம். அது வெறும் விளையாட்டு. ஆனால் Ski ஒரு தீர விளையாட்டு. பயிற்சி எடுக்க வேண்டும்.

தமிழ்நாட்டின் பனிக்காலத்தைப்பற்றி எழுதிய கவிஞர் நா.விச்வநாதன் 'இந்தமுறை ஒரே குளிரு! சட்டை போட வேண்டியதாய் போச்சு!' என்றார். அவர்கள் இங்கு வந்தால் விரைத்துப்போவது உறுதி.

செயிண்ட் எக்சுபெரியின் 'குட்டி இளவரசன்' சொல்வது போல் முதலில் நாம் பனியுடன் "பழக வேண்டியுள்ளது"

Hymns for the drowning

பேராசிரியர் ஏ.கே.இராமானுஜன் சங்கப்பாடல்களை Poems of Love and War (Oxford India Paperbacks) என்று மொழிபெயர்த்து பெயர் பெறுவதற்கு முன்பே பக்தி இலக்கியங்களை மொழி பெயர்த்துவிட்டார். நாயன்மார்களின் பாடல்களை Speaking of Siva என்று மொழிபெயர்த்த பின் வெளிநாட்டில் வைணவ இலக்கிய ஆய்வு சூடு பிடிப்பதைப்பார்த்து நம்மாழ்வாரின் திருவாய்மொழியிலிருந்து பாடல்களை மொழிபெயர்த்து 1981-ல் Hymns for the drowning என்ற புத்தகத்தை வெளியிடுகிறார். அதில் திருவாய் மொழியிலிருந்து 83 பாடல்களை மொழிபெயர்த்து மிக அழகிய விளக்கமும் கொடுத்துள்ளார். அந்த மொழி பெயர்ப்பிலுள்ள பல பாடல்களின் மூலத்தை எனது முதல் தொகுதியான பாசுரமடல்கள் 108-லிலும் இடம் பெற்றுள்ளன. எனவே பேரா.ராமானுஜனின் Hymns for the drowning என்ற இந்தப் புதிய தொகுதியைத் தொடங்கும் முன் அவரது மொழிபெயர்பில் வந்து நான் முன்னமே கையாண்ட பாசுரங்களை இத்தொகுதியில் இடம் பெற வைத்துள்ளேன். யுனிகோட் தகுதர குறியீட்டில் இது அமைகிறது. இக்கட்டுரைகளை முன்பு வாசிக்காதவர்கள் ராமானுஜனின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புடன் ஆழ்வார்களின் வலைப்பதிவிடத்தில் காணலாம். முகவரி: http://alwar.log.ag/

On Spam - நிலாக்காயுது !

கண்ணில் படும் எட்டாக்கனியே
கல்லெறி படும்
முதுமொழி

ஏண்டா என்ன கையிலே?

கடுதாசிங்க!

என்னடா கடுதாசி?

மொட்டக்கடுதாசிங்க?

'மொட்டைக்கடுதாசியா?' யாருலே போட்டிறுக்கிறது?

அதுதான் சொன்னேங்களே 'மொட்டைக்கடுதாசின்னு!

அப்ப எப்படில்லே பதில் போடறது?

அதாங்க தெரியலே..

சரி..அவர் வலைபூவரா? முகவரி இருக்கா பாரு?

அது மொன்னையா மதுரை மொட்டைக்கோபுரம் போல இருக்குங்க!

சரி, அவரு இ-சுவடியிலே மெம்பரான்னு பாரு.

இல்லங்க. அங்க இருக்கிறவங்களெல்லாம் ரொம்ப டீசண்டானவுக. இவரு பொச்சுக்காப்புலே எழுதியிருக்காருங்க. பொறாமை, பொறாமை!

'பொறாமையா!"

அவரு தமிழ வாசிடா, நடையிலே புடுச்சிடலாம்!

இல்லங்க கவனமா, தமிழை ஆங்கிலத்திலே எழுதியிருக்காங்க.

அதுலே ஏதாச்சும் புடிபடுதா?

Doktor-ன்னு எழுதறாரு. ஒண்ணு ஜெர்மன் தெரிந்தவரா இருக்கணும் இல்லாட்டி மலேசியக்காரரா இருக்கணும்.

அப்படித்தான் இருக்கணும். இந்த மினிஸ்டரு நம்மல வம்புலே மாட்டிவிட்டுப்புட்டாருலே. நாம பாட்டுக்கு நாலு நல்ல காரியத்தை காதும், காதும் வைச்ச மாதிரி செஞ்சுக்கிட்டு இருந்தோம். இப்போ ஊருப்பயலுகலுக்கெல்லாம் பதில் சொல்ல வேண்டிக்கிடக்கு.

ஆமாங்க. நீங்க வலைப்பூவிலே எழுதினீங்க. மிச்ச வலைபூவர் சந்தேகம் கேட்டாங்க பதில் சொல்லிப்புட்டீக. இவரு அழகர்கோயில் குரங்கு போல திடுதிப்புன்னு குதிச்சுப்புட்டாருங்க. இவருக்கு பதில் எழுதனுங்களா?

அடேய்! நாம மரத்தடியிலே உக்காந்து பல விஷயங்களைப் பேசறோம். நாம் ஒரு குடும்பம்! அடிச்சிப்போம், உதைச்சுப்போம். ஆனா! பேசிக்கிட்டு இருக்கறப்ப ஒரு நாய் ஓடி வந்து மரத்திலே ஒண்ணுக்குப் போயிட்டு போனா, அதுட்ட பேசவாலே முடியும். அது குணம் அவ்வளவுதான் விட்டுற வேண்டியதுதான்.

அப்படித்தாங்க தோணுது! நிறைஞ்ச நிலாவைப்பாத்துத்தாங்க ஓணாயெல்லாம் ஊளையிடும். அதுனால நிலாவுக்கு ஒண்ணும் ஆவறதில்லீங்க. ஓணாய்க்கு வேணா தொண்டைத்தண்ணி வத்திப் போகுங்க.

அட பயலே! விவரமத்தான் பேசறே! அவரு இங்கேயும், அங்கேயும் எழுதினதக் கணக்குப் பண்ணினா, இரண்டு மணி நேரமாவது செலவழிச்சிருப்பாரு போல. அந்த நேரத்திலே ஏதாவது சின்ன புத்தகம் மின்னச்சிலே கொண்டு வந்திருக்கலாம். இப்படித்தாண்டா! தமிழன் திறமையும், நேரமும் விரையமாகுது.

ஐயா! வேலைக்கு நேரமாச்சுங்க.

சரி, வண்டியைப்பூட்டு.

தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை சில விளக்கங்கள் (part 3 - last)

பத்ரி:உயிர்ப்பூ என்பது மேலிரண்டிலிருந்தும் சற்றே மாறுபட்டு, நேரிடையாக டிஜிட்டல் வடிவிலேயே பதிவுகளைத் தருவது. இதில் முக்கியமாக சொல்ல வேண்டுமென்றால் அது சிட்டியின் வாழ்க்கைப் பதிவுகள். சபாநாயகம் அவர்களின் நினைவுத்தடங்களும் இந்த வகையில் வருவதே. எனக்கு இரண்டிலும் நிறைய வருத்தங்கள் உண்டு. சிட்டியின் குறிப்புகள் ஆங்கிலத்தில் மட்டுமே வருகிறது. இதைத் தமிழ்ப்படுத்த வேண்டும். மேலும் தள வடிவமைப்பு மிகவும் ஒழுங்கு படுத்தப்பட வேண்டும். சபாநாயகத்தின் நினைவுத்தடங்களிலும் நிறைய 'editing' வேலை உள்ளது. இரண்டும் நமக்கு தமிழ் இலக்கிய, சமூக வாழ்வின் கடந்த 80 ஆண்டு கால வரலாற்றினை அளிக்கும்போது அவற்றை ஒழுங்குபடுத்துவதும், இன்னமும் அதிகமாக சேர்ப்பதும் முக்கியம் என்று தோன்றுகிறது.

பத்ரி! நீங்க சரியான சுப்பபுடுதான் :-) உங்களை திருப்திப்படுத்துவது கடினம் :-) வலைப்பூ சரியில்லை, வலைஞர்களும் சரியில்லை என்று தைர்யமாகச் சொல்லிக்கொண்டு 'வலைப்பூ' ஆசிரியராக ஒரு வாரம் ஓட்டிவிட்டீர்கள் :-))

சிட்டி தமிழிலும் தமிழ் இலக்கிய வரலாறு எழுதியுள்ளார். அவர் சிவபாதசுந்தரம், தி.ஜா போன்றோருடன் எழுதியவையெல்லாம் இன்னும் மின்னாக்கம் பெறவில்லை. சபாநாயகம் சாருக்கு நானே எழுதலாமென இருக்கிறேன். நீங்க சொன்னதா இந்தப் 'பாயிண்டையும்' போட்டு விடறேன். சிட்டியின் ஆங்கில வலைப்பதிவு மிக முக்கிய ஆவணம். ஏனெனில் நவீன தமிழ் வரலாறு கூறும் ஆங்கில நூல்கள் குறைவு. மலேசியாவிலேயே தமிழ் இலக்கியத்திற்கு பல்கலைக்கழகத்தில் இடம் கிடையாது. ஏனெனில், தமிழ் இலக்கியம் பற்றிய ஆங்கிலப்புத்தகங்கள் இல்லாததே காரணம்!


பத்ரி: மேலும் இவையெல்லாம் ஆங்காங்கு கிடைக்கும் பல இலவச, அதனால் தரங்குறைந்த இணையத்தளங்களில் இருப்பது கவலைக்குறிய விஷயம். எப்பொழுதுவேண்டுமானாலும் இவை காணாமல் போகலாம். சரியான படங்களைச் சேர்க்கும் வசதியில்லாததால் இவற்றுள் சேர்க்கப்பட்டுள்ள படங்கள் (சிட்டி....) அவ்வளவு சரியாக இல்லை. வடிவ நேர்த்தி, நான் முன்னமே சொன்னது போல், குறைவுதான். இதற்கெல்லாம் சரியான தன்னார்வலர்கள் தேவை.

பத்ரி! இதை நீங்கள் அடிக்கடி சுட்டுகிறீர்கள். ஆனால் Blogger போன்ற தளங்கள் மூன்றாம் தரமானவை என்று என்னால் ஒத்துக் கொள்ள முடியவில்லை. Rediff Blogs வேண்டுமானால் சொல்லலாமென்று தோன்றுகிறது. தொழில்நுட்பம் தெரிந்தவர்கள் உதவினால் இதையெல்லாம் சரி செய்துவிடலாம். சுபா மலேசிய நண்பர்களின் மூலமாக அங்கு த.ம.அ கென பிரத்தியேக சேவி வைத்துக் கொள்ள ஆகும் செலவுகளை விசாரித்து வருகிறார்கள். நண்பர்கள் இது குறித்து உதவினால் நாங்கள் தனியாக ஒரு சேவிக்கு மாறுவதே மேல். அப்போது நியூக்கிளியஸ் நிரலியில் வலைப்பதிவுகள் செய்யலாம்.

பத்ரி:இதுவும் பரவலாகாததன் காரணம், யார் எழுத வேண்டும், எதை எழுத வேண்டும் என்ற குவியம் இல்லாததே. கண்ணன் எனக்கு இதுபற்றி ஒரு அஞ்சல் அனுப்பியுள்ளார். நான் அதனைக் கூர்ந்து படித்து, பின்னர் அவருக்கு பதில் எழுத வேண்டும்.

இந்த நிலையில் வலைஞர்களிடம் இந்த உள்ளடக்க "Content" பிரக்ஞை பற்றிப் பேசுவது too early என்று தோன்றுகிறது. த.ம.அ கை குலுக்கியதற்கே பயந்து விட்டார்கள். யார் என்னவேண்டுமானாலும் எழுதட்டும். இந்த பிரக்ஞை வந்தவர்கள் என்ன எழுதுவது என சிந்திக்கலாம்.

நான் உங்களிடம் கேட்கும் ஒரு உதவி நீங்கள் 'திசைகள் பயிற்சிப் பட்டறை' மற்றும் சென்னைக் கல்லூரி மாணவர்களைக் காணும் போது வலைப்பதிவு பற்றிச் சொல்லி அதில் தரமான எழுத்தைப் பதிப்பிப்பது பற்றிச் சொல்லித்தாருங்கள். அவர்கள் இ-சுவடியில் சேர்ந்தால் அவர்கள் வளர்ச்சி பற்றி ஆலோசனை கூறமுடியும். Tamil Blogger's Consortium ஒன்று கூடிய சீக்கிரம் உருவானால் சில விஷயங்களை செந்தரமாக்கமுடியும். பல விஷயங்களை பகிர்ந்து கொள்ளமுடியும். இல்லையெனில் தனித்தனியாக வேட்டையாட வேண்டியுள்ளது. கடந்த சில மாதங்களில் வலைப்பதிவில் ஏற்பட்ட வளர்ச்சியே கூடுதல் என்று தோன்றுகிறது. வலைப்பூ இல்லாமல் என்னால் எங்கு, என்ன நடைபெறுகிறது என்று கண்டுகொள்ள முடிவதில்லை.


பத்ரி:எல்லோரும் ஒருவரோடொருவர் தீவிரமாக சண்டை போடவும். சண்டை போடும்போதுதான் புதுக்கருத்துகள் தோன்றுகின்றன:-) மேலும் தீவிரம் வலுக்கிறது. பின் சற்று ஆற அமர சிந்திக்கும்போது சிந்தனைகள் தெளிவடைகிறது.

நமக்கு ஒரு விஷயம் புரியவில்லையெனில் நமக்கு எரிச்சல்தான் முதலில் வருகிறது. அந்தப் பொழுதுகளில் எழுதும் போது வார்த்தை பிறழ்ந்து விடுகிறது. violence begets violence என்கின்ற பிராயம் பிறகு சிந்தனை ஓட்டத்தில் ஒரு காரம் சேர்ந்துவிடுகிறது. இதை எளிதாகத் தவிர்க்கலாம். ஒரு விஷயத்தைப் பற்றி முன் அபிப்பிராயம் நாமே உருவாக்கிக்கொண்டு புரிந்துகொள்ள முயலுவதைவிட நேரிடையாக கேட்டுத்தெரிந்து கொள்வது எவ்வளவோ மேல். இது ஒருவகையான brain stroming என்றே நான் எடுத்துக் கொண்டுள்ளேன்.

உயிர்ப்பூ (உயிர்ப்பு + வலைப்பூ) த.ம.அ ஒரு புதிய முயற்சி. இதை அப்படியே ஆர்வமுள்ளவர்களிடம் கொடுத்துவிட்டு அடுத்தா வேலையைப் பார்க்கக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறேன். பலருக்கு எழுதிவிட்டேன். இன்னும் சரியான காலம் கனியவில்லை போலும். அதை ஒரு சுதந்திரமான செயற்பாடகவே நடத்த ஆசை. த.ம.அவுக்கு ஒரு இணைப்பு இருந்தால் போதும்! பார்ப்போம்.

கடைசியாக! கேள்வி கேட்டபின் எல்லோரும் ஜோரா கைதட்டி விட்டுப் போவதற்காக இவ்வளவு நேரம் செலவழித்து பதில் சொல்லிக்கொண்டிருக்கவில்லை. ஆர்வலர்களை கவர்வதற்வதற்காகவேதான் இந்தப் பதில்கள். கேள்வி கேட்பது மிக சுலபம். ஆனால், ஒரு முனைப்புடன் செயல்படுவது கடினம். எனவே ஏதாவது தமிழுக்குச் செய்ய வேண்டுமென்ற உந்துதல் உள்ளவர்கள் 'வாருங்கள்!" சேர்ந்து செயல்படுவோம்!

தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை சில விளக்கங்கள் (part 3 - last)

பத்ரி:உயிர்ப்பூ என்பது மேலிரண்டிலிருந்தும் சற்றே மாறுபட்டு, நேரிடையாக டிஜிட்டல் வடிவிலேயே பதிவுகளைத் தருவது. இதில் முக்கியமாக சொல்ல வேண்டுமென்றால் அது சிட்டியின் வாழ்க்கைப் பதிவுகள். சபாநாயகம் அவர்களின் நினைவுத்தடங்களும் இந்த வகையில் வருவதே. எனக்கு இரண்டிலும் நிறைய வருத்தங்கள் உண்டு. சிட்டியின் குறிப்புகள் ஆங்கிலத்தில் மட்டுமே வருகிறது. இதைத் தமிழ்ப்படுத்த வேண்டும். மேலும் தள வடிவமைப்பு மிகவும் ஒழுங்கு படுத்தப்பட வேண்டும். சபாநாயகத்தின் நினைவுத்தடங்களிலும் நிறைய 'editing' வேலை உள்ளது. இரண்டும் நமக்கு தமிழ் இலக்கிய, சமூக வாழ்வின் கடந்த 80 ஆண்டு கால வரலாற்றினை அளிக்கும்போது அவற்றை ஒழுங்குபடுத்துவதும், இன்னமும் அதிகமாக சேர்ப்பதும் முக்கியம் என்று தோன்றுகிறது.

பத்ரி! நீங்க சரியான சுப்பபுடுதான் :-) உங்களை திருப்திப்படுத்துவது கடினம் :-) வலைப்பூ சரியில்லை, வலைஞர்களும் சரியில்லை என்று தைர்யமாகச் சொல்லிக்கொண்டு 'வலைப்பூ' ஆசிரியராக ஒரு வாரம் ஓட்டிவிட்டீர்கள் :-))

சிட்டி தமிழிலும் தமிழ் இலக்கிய வரலாறு எழுதியுள்ளார். அவர் சிவபாதசுந்தரம், தி.ஜா போன்றோருடன் எழுதியவையெல்லாம் இன்னும் மின்னாக்கம் பெறவில்லை. சபாநாயகம் சாருக்கு நானே எழுதலாமென இருக்கிறேன். நீங்க சொன்னதா இந்தப் 'பாயிண்டையும்' போட்டு விடறேன். சிட்டியின் ஆங்கில வலைப்பதிவு மிக முக்கிய ஆவணம். ஏனெனில் நவீன தமிழ் வரலாறு கூறும் ஆங்கில நூல்கள் குறைவு. மலேசியாவிலேயே தமிழ் இலக்கியத்திற்கு பல்கலைக்கழகத்தில் இடம் கிடையாது. ஏனெனில், தமிழ் இலக்கியம் பற்றிய ஆங்கிலப்புத்தகங்கள் இல்லாததே காரணம்!


பத்ரி: மேலும் இவையெல்லாம் ஆங்காங்கு கிடைக்கும் பல இலவச, அதனால் தரங்குறைந்த இணையத்தளங்களில் இருப்பது கவலைக்குறிய விஷயம். எப்பொழுதுவேண்டுமானாலும் இவை காணாமல் போகலாம். சரியான படங்களைச் சேர்க்கும் வசதியில்லாததால் இவற்றுள் சேர்க்கப்பட்டுள்ள படங்கள் (சிட்டி....) அவ்வளவு சரியாக இல்லை. வடிவ நேர்த்தி, நான் முன்னமே சொன்னது போல், குறைவுதான். இதற்கெல்லாம் சரியான தன்னார்வலர்கள் தேவை.

பத்ரி! இதை நீங்கள் அடிக்கடி சுட்டுகிறீர்கள். ஆனால் Blogger போன்ற தளங்கள் மூன்றாம் தரமானவை என்று என்னால் ஒத்துக் கொள்ள முடியவில்லை. Rediff Blogs வேண்டுமானால் சொல்லலாமென்று தோன்றுகிறது. தொழில்நுட்பம் தெரிந்தவர்கள் உதவினால் இதையெல்லாம் சரி செய்துவிடலாம். சுபா மலேசிய நண்பர்களின் மூலமாக அங்கு த.ம.அ கென பிரத்தியேக சேவி வைத்துக் கொள்ள ஆகும் செலவுகளை விசாரித்து வருகிறார்கள். நண்பர்கள் இது குறித்து உதவினால் நாங்கள் தனியாக ஒரு சேவிக்கு மாறுவதே மேல். அப்போது நியூக்கிளியஸ் நிரலியில் வலைப்பதிவுகள் செய்யலாம்.

பத்ரி:இதுவும் பரவலாகாததன் காரணம், யார் எழுத வேண்டும், எதை எழுத வேண்டும் என்ற குவியம் இல்லாததே. கண்ணன் எனக்கு இதுபற்றி ஒரு அஞ்சல் அனுப்பியுள்ளார். நான் அதனைக் கூர்ந்து படித்து, பின்னர் அவருக்கு பதில் எழுத வேண்டும்.

இந்த நிலையில் வலைஞர்களிடம் இந்த உள்ளடக்க "Content" பிரக்ஞை பற்றிப் பேசுவது too early என்று தோன்றுகிறது. த.ம.அ கை குலுக்கியதற்கே பயந்து விட்டார்கள். யார் என்னவேண்டுமானாலும் எழுதட்டும். இந்த பிரக்ஞை வந்தவர்கள் என்ன எழுதுவது என சிந்திக்கலாம்.

நான் உங்களிடம் கேட்கும் ஒரு உதவி நீங்கள் 'திசைகள் பயிற்சிப் பட்டறை' மற்றும் சென்னைக் கல்லூரி மாணவர்களைக் காணும் போது வலைப்பதிவு பற்றிச் சொல்லி அதில் தரமான எழுத்தைப் பதிப்பிப்பது பற்றிச் சொல்லித்தாருங்கள். அவர்கள் இ-சுவடியில் சேர்ந்தால் அவர்கள் வளர்ச்சி பற்றி ஆலோசனை கூறமுடியும். Tamil Blogger's Consortium ஒன்று கூடிய சீக்கிரம் உருவானால் சில விஷயங்களை செந்தரமாக்கமுடியும். பல விஷயங்களை பகிர்ந்து கொள்ளமுடியும். இல்லையெனில் தனித்தனியாக வேட்டையாட வேண்டியுள்ளது. கடந்த சில மாதங்களில் வலைப்பதிவில் ஏற்பட்ட வளர்ச்சியே கூடுதல் என்று தோன்றுகிறது. வலைப்பூ இல்லாமல் என்னால் எங்கு, என்ன நடைபெறுகிறது என்று கண்டுகொள்ள முடிவதில்லை.


பத்ரி:எல்லோரும் ஒருவரோடொருவர் தீவிரமாக சண்டை போடவும். சண்டை போடும்போதுதான் புதுக்கருத்துகள் தோன்றுகின்றன:-) மேலும் தீவிரம் வலுக்கிறது. பின் சற்று ஆற அமர சிந்திக்கும்போது சிந்தனைகள் தெளிவடைகிறது.

நமக்கு ஒரு விஷயம் புரியவில்லையெனில் நமக்கு எரிச்சல்தான் முதலில் வருகிறது. அந்தப் பொழுதுகளில் எழுதும் போது வார்த்தை பிறழ்ந்து விடுகிறது. violence begets violence என்கின்ற பிராயம் பிறகு சிந்தனை ஓட்டத்தில் ஒரு காரம் சேர்ந்துவிடுகிறது. இதை எளிதாகத் தவிர்க்கலாம். ஒரு விஷயத்தைப் பற்றி முன் அபிப்பிராயம் நாமே உருவாக்கிக்கொண்டு புரிந்துகொள்ள முயலுவதைவிட நேரிடையாக கேட்டுத்தெரிந்து கொள்வது எவ்வளவோ மேல். இது ஒருவகையான brain stroming என்றே நான் எடுத்துக் கொண்டுள்ளேன்.

உயிர்ப்பூ (உயிர்ப்பு + வலைப்பூ) த.ம.அ ஒரு புதிய முயற்சி. இதை அப்படியே ஆர்வமுள்ளவர்களிடம் கொடுத்துவிட்டு அடுத்தா வேலையைப் பார்க்கக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறேன். பலருக்கு எழுதிவிட்டேன். இன்னும் சரியான காலம் கனியவில்லை போலும். அதை ஒரு சுதந்திரமான செயற்பாடகவே நடத்த ஆசை. த.ம.அவுக்கு ஒரு இணைப்பு இருந்தால் போதும்! பார்ப்போம்.

கடைசியாக! கேள்வி கேட்டபின் எல்லோரும் ஜோரா கைதட்டி விட்டுப் போவதற்காக இவ்வளவு நேரம் செலவழித்து பதில் சொல்லிக்கொண்டிருக்கவில்லை. ஆர்வலர்களை கவர்வதற்வதற்காகவேதான் இந்தப் பதில்கள். கேள்வி கேட்பது மிக சுலபம். ஆனால், ஒரு முனைப்புடன் செயல்படுவது கடினம். எனவே ஏதாவது தமிழுக்குச் செய்ய வேண்டுமென்ற உந்துதல் உள்ளவர்கள் 'வாருங்கள்!" சேர்ந்து செயல்படுவோம்!

தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை சில விளக்கங்கள் (part 2)

பத்ரி: மதுரைத் திட்டம் முழுக்க முழுக்க ஆர்வலர்களைக் கொண்டு கல்யாணசுந்தரத்தினால் வழிநடத்தப்படுகிறது. தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை ஒரு அறக்கட்டளை அமைப்பாக நிறுவப்பட்டுள்ளது. இந்த அறக்கட்டளை தன் நோக்கத்தைக் குவியப்படுத்தி இன்னென்னதில்தான் இப்பொழுதைக்கு ஈடுபடுவேன், இவையே எங்கள் மைல்கற்கள், இன்னென்னவற்றை இன்னென்ன நாட்களுக்குள் அடைய முற்படுவோம், அதற்கு இத்தனை செலவாகும், இத்தனை ஆட்கள் தேவைப்படுகின்றன என்றதொரு சரியான குறிக்கோளாக நிறுவி வெளியிட வேண்டும். அவ்வாறு இல்லையேல் குழப்பங்கள் ஏற்பட வாய்ப்பு உள்ளது.

இதற்கு இன்னொரு பதில். ம.தி ஆரம்பிக்கப்பட்ட காலத்தில் நாங்கள் நிறைய "brain stroming' Tamil.net -ல் நடத்தியிருக்கிறோம். அது மாதிரி பரந்த முன் தயாரிப்பு இல்லாத வகையில் ஒரு அசாதாரண சந்தர்பத்தில், ஒரு மாநாட்டில் த.ம.அ உருவானது. இதை எனது திசைகள் (டிசம்பர்-03)கட்டுரையில் விளக்கியுள்ளேன். திசைகளில் பல கட்டுரைகளில் த.ம.அ யின் தோற்றம், வளர்ச்சி, செயல்பாடுகள், திட்டங்களை இவைகளை விளக்கியுள்ளேன். எமது வலைப்பக்கத்தில் நீங்கள் கூறியபடி கால அட்டவணைபோட்டுத்தான் செயல்படுகிறோம். எந்தக் குழப்பமும் இல்லை. வேலை நேரம் போக மீதி நேரங்களில் செய்வதால் new updates வர சில நேரங்களில் கால தாமதமாகிவிடுகிறது. ஆனால் பின்னால் வேலை நடந்து கொண்டே இருக்கிறது.

திரு.கல்யாணசுந்தரத்தின் பங்களிப்பென்ன? ஏன் அவர் ம.தி வெளியே தெரிகின்ற அளவு த.ம.அ தெரிவதில்லை? காரணம், த.ம.அ எனது தமிழ் இணையக் கட்டுரைக்குக் கிடைத்த பரிசினால் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. "2001-ம் ஆண்டின் சிறந்த மனிதர்" என்ற பட்டம், புகழ் எல்லாம் நமது பாரம்பரியத்தை காப்பதற்கான வழி முறைகள் சொன்னதால் கிடைத்தது. எனவே என்னையே தலைமையேற்று நடத்துமாறு சொல்லிவிட்டார். அவருக்கு ம.திட்டத்திலுள்ள அதே அக்கறை த.ம.அ யிலும் உண்டு. பின்னிருந்து செயல்படுகிறார்.

ம.திட்டத்திற்கும் த.ம.அ க்கும் செயல்படும் விதத்தில் சில வித்தியாசங்களுண்டு. ம.தி மாதிரி உட்கார்ந்த இடத்திலிருந்து கணினி முன் செயல்பட த.ம.அ யில் முடியாது. களப்பணி கட்டாயம் தேவை. எனவேதான் முதல் இரண்டு வருடங்களில் அரவமில்லாமல் களப்பணி செய்து "இது சாத்தியம்" என்பதைக் காட்டினேன். இனி வரும் காலங்களில் இந்தியச் செயலகம் ஒன்று உருவாக்கப்படும். அங்கிருந்து களப்பணி மேற்கொள்ளப்படும்.

அடுத்த முக்கிய செயல்பாடு, த.ம.அ மற்ற இந்திய. வெளிநாட்டு நிறுவனங்களோடு சேர்ந்து செயல்பட உள்ளது. வெறும் தன்னார்வக் குழுவாக இருந்தால் MOU போன்றவற்றில் கையெழுத்திடல் சிரமம். எனவேதான் த.ம.அ ஒரு ஈட்டு முனைப்பற்ற (non-profit) அறக்கட்டளையாக பதிவு செய்யப்படவுள்ளது. இதற்கென தனியான செயற்குழு உருவாகிக் கொண்டிருக்கிறது. பின் வரும் காலங்களில் மக்களாட்சி முறையில் (democratically) செயற்குழு தேர்வு செய்யப்படும்.

அப்படியே இருந்தாலும் த.ம.அ ஏன் தனக்கென ஊழியர்களை வைத்துக் கொள்ளக்கூடாது? - அவ்வளவு நிதி இல்லை. எனவேதான் இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை அது தன்னார்வக் குழுவாக செயல்படவே விரும்புகிறது. இந்தியாவில் இல்லாத மனித வளம் வேறெங்கும் இல்லை! மாணவர்களின், எழுத்தாளர்களின், ஆர்வலர்களின் 1% பங்களிப்பு இருந்தால் கூட எவ்வளவோ சாதிக்க முடியும். இருக்கிற சொற்ப உதவி கொண்டே த.ம.அ எவ்வளவோ சாதித்துள்ளது!

தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை சில விளக்கங்கள் (part 1)

பத்ரி: தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை (மற்றும்) முதுசொம் காப்பகம்: அச்சிலேயே வராது ஆங்காங்கே ஓலைச்சுவடிகளாக இருப்பதை இலக்கப் பதிவுகளாக்கி, முதலில் படங்களாக அவற்றினைக் காப்பது. பின்னர் அவற்றினை எழுத்துகளாக மாற்றியே ஆக வேண்டும். வெறும் படங்களாக இருப்பதில் அதிக பிரயோசனமில்லை. எனக்கு இங்குதான் சில குழப்பங்கள் வருகின்றன. கண்ணன் விளக்க வேண்டும். ஓலைச்சுவடிகளில் மட்டுமின்றி அச்சுப்புத்தகங்களிலும் த.ம.அ கவனம் செலுத்துகிறதென்றால் த.ம.அ வுக்கும் ம.தி க்கும் என்ன வித்தியாசம்? இரண்டும் ஒன்று சேர்ந்து ஆர்வலர்களை சரியான திசையில் செலுத்தக்கூடுமல்லவா?

உண்மைதான். கடைசியில் எல்லாம் எழுத்துருவானால்தான் தேடமுடியும். ஆனால் மினெழுத்தாகமே மிக, மிக மெதுவாக நடந்துவருகிறது. தமிழின் இலக்கிய வளத்தை நோக்கும் போது ஒரு மதுரைத்திட்டம் போதாது. பற்பல வேண்டும். இதனால்தான் த.ம.அ. வெளிநாட்டிலிருக்கும்/இந்தியாவிலிருக்கும் அரிய தமிழ் நூற்களை இலக்கப்பதிவாக்க முயன்று வருகிறது. நம்ம ஊர் மாதிரி வெளிநாட்டில் ஓசிக்கு யாரும் புஸ்தகம் தருவதில்லை. பிரித்தானிய நூலகத்தில் சில புத்தகங்களை வாசகர்கள் தொடக்கூட முடியாது. தேர்ந்த தொழில்நுட்பர் (technician) நகலெடுத்து தருவர் அதை வைத்துக் கொண்டு நாம் பாதுகாக்க வேண்டும். இதற்கு காசு செலவாகும். எனவேதான் ம.தி நீட்சியான த.ம.அ ஒரு அறக்கட்டளையாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இதை உருவாக்கியவர்கள் முனைவர்.கல்யாணமும், நானும். இப்போதைக்கு இரண்டு திட்டங்களும் complementing each other but cautious on redundancy என்று செயல்பட்டு வருகிறது. இரண்டிற்கும் நல்ல ஒத்திசைவுண்டு.

எனவே ம.தி சில செயல்பாடுகள் த.ம.அ யால் உந்துவிக்கப்பட்டுள்ளன. உதாரணமாக சென்னை அண்ணா பல்கலைக்கழக வசதிகளைப் பயன்படுத்தி தமிழக எழுத்தாளர்கள் சேகரிப்பிலுள்ள நல்ல நூல்களை இலக்கப்பதிவாக்க த.ம.அ முயல்கிறது. யார் எதைச் செய்கிறார்கள் என்பதை விட யார் எதை விரைவில் செய்கிறார்கள் என்பதே இங்கு முக்கியம். ஏனெனில் பல தமிழ் பொக்கிஷங்கள் கண்ணெதிரே அழிந்து வருகின்றன. சமீபத்திய பேட்டி ஒன்றில் பிரபல ஓவியர் கோபுலு தான் வரைந்த ஓவியங்களே பாதுகாப்பின்றி செல்லரித்துப் போவதாகச் சொல்கிறார். இதை யார் விரைவில் காப்பது என்பதே இங்கு முக்கியம். பல நல்ல புத்தகங்கள் மறுபதிப்பு காணாது அழிந்துவிடுகின்றன. கொலோன் பல்கலைக்கழக தமிழ் ஆய்வாளர் தாமஸ் மால்டன் சொல்வது போல் தமிழ் புத்தகங்களின் வாழ்வு வெறும் பத்து ஆண்டுகளே! அதன் பின் அவை அழிந்துவிடுகின்றன. எனவேதான் ஒரு அவசரம். யார் முந்துகிறார்களோ அவ்வளவுக்கு நல்லது.


பத்ரி: மதுரைத் திட்டம் முழுக்க முழுக்க ஆர்வலர்களைக் கொண்டு கல்யாணசுந்தரத்தினால் வழிநடத்தப்படுகிறது. தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை ஒரு அறக்கட்டளை அமைப்பாக நிறுவப்பட்டுள்ளது. இந்த அறக்கட்டளை தன் நோக்கத்தைக் குவியப்படுத்தி இன்னென்னதில்தான் இப்பொழுதைக்கு ஈடுபடுவேன், இவையே எங்கள் மைல்கற்கள், இன்னென்னவற்றை இன்னென்ன நாட்களுக்குள் அடைய முற்படுவோம், அதற்கு இத்தனை செலவாகும், இத்தனை ஆட்கள் தேவைப்படுகின்றன என்றதொரு சரியான குறிக்கோளாக நிறுவி வெளியிட வேண்டும். அவ்வாறு இல்லையேல் குழப்பங்கள் ஏற்பட வாய்ப்பு உள்ளது.

ஒத்துக் கொள்கிறேன். த.ம.அ க்கு ஆசைகள் நிறைய இருந்தாலும் அதற்கான ஆள் பலமோ, பண பலமோ இல்லை. எனவே, தமிழகத்தில் ஓலைச் சுவடி பாதுகாப்பிலும், இங்கிலாந்தில் பழைய புத்தக மீட்டெடுப்பிலும் கவனம் செலுத்த உள்ளோம். அதே நேரத்தில் இந்தியாவில் பழம் புத்தகங்களை இலக்கப்பதிவாக்க இந்திய மற்றும் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் பிற இந்திய நிறுவனங்களுக்கு நிதி உதவி அளித்துள்ளன. அவர்களுக்கு கைகொடுக்க த.ம.அ உறுதி எடுத்துள்ளது. இதற்கான உந்துதல் ம.தி இல்லை. எனவே த.ம.அ இதை முன்னெடுத்துச் செல்லவுள்ளது. எனவே நல்ல தமிழ் புத்தகங்கள் யாருடைய சேகரிப்பிலிருந்தாலும் தகவல் தாருங்கள். இலக்கப்பதிவாக்கிவிட்டு திரும்பத்தருகிறோம். உங்களுக்கு உங்கள் புத்தகத்தின் இலத்திரன் வடிவு இலவசமாக சிடியில் அடித்துத்தரப்படும்.

வள்ளுவனோடு ஓர் நடை

"வள்ளுவனோடோ ர் நடை" என்று ஒரு காலத்தில் தமிழ் உலகத்தில் எழுதினேன் (இணைப்பு கொடுக்க அங்கு தேடினால் பழசைத் தேடமாட்டேன் என்கிறது யாகூ. 2002-03 லிருக்கலாம். வள்ளுவன் விலைமாது மாதிரி பொதுச்சொத்து [இங்கு 'தெய்வம்' மாதிரி என்று எழுத வந்தேன். அப்புறம் இந்த நாத்திகர்கள் கோயிலுக்கு வரமாட்டார்கள். தெய்வம் பொதுச் சொத்தா என்ற கேள்வி வரும். ஆனால் பெண் சுகம் என்று வரும் போது நாத்திகமாவது! ஆத்திகமாவது! - எனவே வள்ளுவன் என்னை மன்னிக்கட்டும்]. நான் பாட்டுக்கு என் பாட்டில் எழுதலாமென்றால் அதே தலைப்பு கொடுத்து ஆளாளுக்கு எழுத ஆரம்பிச்சுட்டாங்க :-) அதான் சொன்னனே அவர் பொதுச் சொத்து என்று. நமக்கெதற்கு வம்பு என்று அவரோட நடைபழகிறதை விட்டு விட்டேன். இந்த வலைப்பதிவு வந்த பின் மீண்டும் ஆசை வந்து விட்டது :-)

வள்ளுவன் ஏன்? எல்லோரும் அவரைக் கட்டி மாரடிக்கிறீங்க? அப்படின்னு கேட்டா, பதிலிருக்கு :-) ஏண்டா எல்லாப்பயலுகலும் இந்த இமயமலை மேலே ஏறறீங்க. கஷ்டம்ணு தெரியுமில்லே? பின்ன ஏன் மல்லுக்கட்டறீங்கன்னா, "ஏன்னா, மலை அங்கே இருக்கு, அதனலா மல்லுக்கட்டறோம்" என்பதுதான் பதில். உலக மொழிப்பரப்பில் வள்ளுவம் மேரு போல் நிற்கிறது. பலர் ஏறி இறங்கியிருக்கிறார்கள். பலர் ஏற முடியாமல் பார்த்துக் கொண்டு நிற்கிறார்கள். பலர் ஏறி உருண்டு விழுந்து இறந்திருக்கிறார்கள். பலர் ஏறியபின் இறங்க முடியாமல் நின்றிருக்கிறார்கள். ஆனா, இப்போ ரொம்ப மாடர்ன் ஏஜ். அப்படியெல்லாம் கஷ்டப்பட வேண்டாம். இந்த மலையை அப்படியே ஹெலிக்காப்டர்லே 'பட்டுக்காம' சுத்தி வந்துடலாம்ன்னு நினைக்கிறேன். :-)

பழசெல்லாம் எங்க கிடக்குண்ணு தேடி எடுக்கணும் [இந்த தமிழ் உலகத்தில் எப்படித்தேடுவது? Keyword: walk, valluvan].

சட்டுண்ணு இரண்டு இணைப்பு உடனே கொடுக்க முடியும். ஆரம்பிக்கிறப்போ "கண்ணனாவது கவி" என்ற முறைப்படி வள்ளுவனுக்கும் வைணவத்துக்குமுள்ள சம்மந்தம் பற்றி இரண்டு கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.

1) வள்ளுவமும் வைணவமும் (பகுதி ஒன்று)
2) வள்ளுவமும் வைணவமும் (பகுதி இரண்டு)


உறங்குவது போலும் சாக்காடு உறங்கி
விழிப்பது போலும் பிறப்பு. 339.


Death is sinking into slumbers deep;
Birth again is waking out of sleep.
Death is like sleep; birth is like awaking from it.


[Rev Dr G U Pope, Rev W H Drew, Rev John Lazarus and Mr F W Ellis; First published by W.H. Allen, & Co, 1886,
Reprinted by The South India Saiva Siddhantha Works Publishing Society, Tinnevelly, Madras, India , 1962, 1982.]


தினம் தூங்குவது ஒரு பெரிய பாடு. ஒரு நிலையிலிருந்து ஒரு நிலைக்கு மாறுவது எப்போதுமே கடினம். தண்டவாளத்தில் ஓடும் வண்டியை நிறுத்த 'பிரேக்' போடணும். நிக்கற வண்டியை ஓட வைக்க கரி அள்ளிப்போடணும் (அது அந்தக்காலங்க! :-) முழிச்சிக்கிட்டு இருக்க ஆளை தூங்கப்பண்ண எத்தனையோ நூதன வழிகளெல்லாம் இருக்கு. "வேலியைத்தாண்டி ஓடும் ஆட்டை எண்" என்பது போன்று :-) ஆனால் என்னை பொறுத்தவரை 12 மணியைத் தாண்டிவிட்டால் புரண்டு, புரண்டு படுத்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும். ஏதோ ஒரு பொழுதில் நம்மையறியாமல் தூங்கியிருப்போம். அந்தப் பொழுதுகள் 'கருக்கல்' பொழுதுகள் (twilight zone)! எப்படி அந்த மாற்றம் நிகழும் என்று சரியாக கணக்கிட்டுச் சொல்லமுடியாது. பகல் முடிந்து இரவாகும் பொழுதில் எந்தப்பொழுது பகல்? எந்தப் பொழுது இரவு? இப்படித்தான் சாவும் என்கிறார் வள்ளுவர். ரொம்ப இதமாக இருக்கிறது இப்படிப் பார்க்க. நமக்குத்தெரிந்த ஒன்றை வைத்துத்தானே தெரியாத ஒன்றைப் புரிந்து கொள்ளமுடியும்!

ஆனால் பிறப்பு என்பதற்கு அவர் தரும் விளக்கம் பல வியாக்கியானங்களுக்கு இட்டுச் செல்லும். உறங்கி விழிப்பது போல்தான் பிறப்பு என்கிறார். ஆனால் ஒன்றைத்தவிர (இதை அடைப்புக்குறிக்குள் போட்டுக் கொள்ள வேண்டும் போல்!). தூங்கி எந்திருச்சா பழசு ஞாபகத்திலே இருக்கு. ஆனா பிறக்கும் போது பழசு (யோய் அப்படி ஒண்ணு இருக்கா? :-) ஞாபகத்து வரதே இல்லை. சிலருக்கு வருதுண்ணு சொல்லிக்கிறாங்க! நாடி ஜோதிடத்திலே நான் முற்பிறவியிலே இலங்கை முல்லைத்தீவில் வாழ்ந்தேன் என்று சொன்னார்கள். எனக்கு இப்போ அது ஞாபகம் இல்லை!

வாழ்வோட பெரிய ரகசியமே இதுதான். வெளியே போன மூச்சுக்காத்து எப்படி மீண்டும் உள்ளே வந்து நாம் வாழ்வதைச் சுட்டுகிறது? தூங்கி எந்திருச்சு எப்படி 'நாம்' நாமாக இருக்கிறோம்? பிறப்பு எங்கிருந்து நடக்கிறது? பிறக்கும் முன் நாம் யார்?

தூங்கி எந்திரிச்சுட்டு ஏதாவது ஞாபகத்து வந்தாச் சொல்லறேன் :-)

பத்ரியிடம் சொல்லிவிட்டேன் எழுதுகிறேன் என்று. ஆனால் எப்படி எழுதுவது, என்ன format சரி வருமென்று இன்னும் யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். இப்படியே விட்டால் எழுதவே மாட்டேன் எனவே சுருக்கமாக விஷயத்திற்கு வருகிறேன்.

தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை ஈட்டுமுனைப்பற்ற தன்னார்வக் குழு. தமிழ்ப் பண்பாடு சம்மந்தமான அனைத்து ஆவணங்களையும் (god willing) இலக்கப்படுத்த வேண்டுமென்று ஆசை. கலை, இலக்கியம், அறிவியல். எல்லாத்துறையிலும் தொடர்புகள் ஏற்படுத்தியுள்ளோம் காரியங்கள் பகுதி பகுதியாக பல படி நிலைகளில் நடந்தேறும்.

பண்பாடு இரண்டு நிலைகளில் செயல்படுகிறது. ஒன்று நிகழ் பண்பாடு. இது சமகாலப் பயன்பாடு. பழசுதான் பாதுகாக்கப்படவேண்டுமென்றில்லை. கண்ணெதிரே அழியும் நிகழ்காலப் பண்பாடும் உண்டு. உதாரணம் சமகால எழுத்து. இது முறையாக தொகுக்கப்பட்டு பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய ஒன்றே. இந்த அக்கறையில்தான் நான் வலைப்பூவில் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை பங்கு பெறும் என்றேன். இந்த பிரக்ஞை ஒரு தன்னார்வக்குழுவிற்குத்தான் இருக்க வேண்டுமென்ற அவசியமில்லை. தனி நபர்கள் தாராளமாகச் செய்யலாம். அதற்கு வலைப்பதிவு இடமளித்துள்ளது. சம கால ஆக்கங்கள் நேரடி பல்லூடக மின்பதிப்பாக நிரந்தமாக இத்தொழில் நுட்பம் வகை செய்கிறது. எனவே வலைப்பூவர்களுடன் கூட்டுமுயற்சியில் ஈடுபட வேண்டியுள்ளது. எனக்கு ரெண்டு பக்கம் உண்டு. தனிப் பூவர், தமிழ் மரபுக் குழுவின் நிருவாகரென்று. இரண்டும் பேசும், பல சமயங்களில்.

வரப்போகிற மின்னிதழின் அடக்கம் பற்றி பின்பு பேசலாம். ஆனால் இந்த முயற்சியில் த.ம.அ நேரடி ஈடுபாடு உண்டு. காரணத்தைச் சொல்லிவிட்டேன். உதாரணமாக ஹரன் பிரசன்னா நிறையக் கவிஞர்களின் ஆக்கங்களை மின்பதிப்பாக்கி வைத்திருக்கிறார். அது முதுசொம்! எங்களைப் பொறுத்தவரை. சபாநாயகம் இலக்கிய வரலாறு எழுதுகிறார் அதுவும் கவனிக்க வேண்டிய ஒன்றே. அறிவியல் சம்மந்தமாக வலைப்பதிவில் வரும் கட்டுரைகளும் சேகரிக்கப்பட வேண்டியவையே. இதே முறையில் வருகின்ற இதழில் இலக்கியம், கலை சார்ந்த மின்னாக்கங்களெல்லாம் பாதுகாக்கப்படலாம். எப்படி சேர்ந்து செயல்படலாமெனப் பேசுவது நல்லது.

த.ம.அ பழைய விஷயங்களை மின்பதிப்பாக்கி வருகிறது. அது எல்லோருக்கும் தெரிந்தே இருக்கிறது. உதாரணமாக, விரைவில் மறைந்து வரும் ஓலைச் சுவடிகளை பாதுகாத்தல், மின்னாக்கம் செய்தல், பழைய புத்தகங்களை மின்பதிப்பாக்கல், அறியப்படாத ஓவியர்களை சாஸ்வதப்படுத்தல், தமிழ் இலக்கிய உலகின் நட்சித்திரங்களை தொகுத்தல், தமிழ்பழமை கூறும் சான்றுகளை இலக்கப்படுத்துதல், தமிழ் இசை பற்றிய சுட்டிகள், என்று பல.

அதே நேரத்தில் தொழில் நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி ஆங்கில வலைப்பதிவிதழ் நடத்துவது, தமிழின் வட்டார வழக்கைப் பதிவு செய்வது, மூத்த எழுத்தாளர்களின் இலக்கிய நினைவை பதிப்பித்தல் போன்ற ஆக்ககரமான வேலைகளும் நடைபெற்று வருகின்றன.

த.ம.அ என்ற பெயர் பெரிசாகத் தோன்றினாலும் கூட்டி கழிச்சு பார்த்தால் நாலைஞ்சு பேர்தான் மாக்குப்பட வேண்டியிருக்கிறது. எனவேதான் மதியின் வார்த்தை மிகவும் புண்படுத்துவதாக இருந்தது [தமிழ்மரபுக்கட்டளையின் பணிக்ளில் ஈடுபாடு இருக்கிறது. (எனக்கு) ஆனால் அதே சமயம் வலைப்பதிவுகளுக்கும், எந்த ஒரு குழுவிற்கும் முடிச்ச்சுப்போடுவதை நான் விரும்பவில்லை. சுதந்திரமாக செயல்படுவதே வலைப்பதிவின் பெரிய பலம். இப்படி முடிச்சுப்போட்டு அதை தொலைக்கவேண்டாம் நாம்.] இது கொஞ்சம் அதிகப்படியான பிரயோகம். அவர் வலைப்பூ இதழுக்கு ஆசிரியராக வாருங்கள் என்றாலோ இல்லை மரத்தடி இதழுக்கு எழுதுங்கள் என்றாலோ 'உன் சோலியப் பாத்துக்கிட்டு போ! அது என் வேலையில்லை" என்று விலகிக்கொண்டால் எப்படியிருக்கும்? ஏன் எழுத வேண்டும்? ஏன் மதியின் செயல்பாடுகளைப் பற்றி அவர் கேட்காமலே புகழ்ந்து எழுத வேண்டும்? தமிழ் வளர்ச்சிக்கு தோழமை மிக அவசியம். பரஸ்பர ஊக்குவித்தல் அவசியம். எடுத்தவுடனே நீ விளையாட்டுக்கு வரவேண்டாமென்று சொல்வது என்ன தோழமை? எனக்கு வேணும்ங்கிறபோது வந்து விளையாடு வேண்டாத போது வரவேண்டாம் என்பது பரஸ்பர நட்பல்ல.

பரி சொல்வது போல் யாரும் வலிந்து முடிச்சுப் போடவில்லை. முடிச்சு ஏற்கனவே இருக்கு. அதை நான் பார்க்கிறேன். மற்றவர் பார்க்கவில்லை. அவ்வளவுதான்.

வலைப்பதிவு என்ற சமாச்சாரம் பிரபலமடைவதற்கு முன்பே திரு.மாலனுடன், திரு.சுஜாதாவுடன், திரு.சுந்தர ராமசாமியுடன் தமிழ் இணையத்தின் வளர்ச்சி பற்றி அக்கறையுடன் செயல்பட்டு வந்திருக்கிறேன். பத்ரி சொல்லுகிற மாதிரி யாராவது ஒருவர் மெனக்கிட்டுக்கொண்டே இருக்க வேண்டியிருக்கிறது. இல்லையெனில் நெருப்பு அணைந்துவிடும்.

எனவே நான் எப்படி ஆர்வமுடன் உங்களது அனைத்து செயல்பாடுகளிலும் கலந்து கொள்கிறேனோ அதுபோல் நீங்களும் மற்றொரு தன்னார்வ இயக்கமான த.ம.அ ஈடுபடுங்கள் என்று கேட்பது மிகையா?

நாலு பேர் சேர்ந்து இழுத்தால்தான் தேர் நிலைக்கு வரும். மேலும் த.ம.அ.வில் என்றும், எப்போதும் பங்களிப்பவர்தான் முக்கியப்படுத்தப்படுவார். நிருவாகஸ்தர்கள் அல்ல. அதை அந்த வலைப்பக்கம் போனால் தெரிந்து கொள்ளலாம். எனவே கூட்டு முயற்சியென த.ம.அ கை நீட்டினால் அது உங்கள் வளர்ச்சி/தமிழ் வளர்ச்சி குறித்த அக்கரையினாலே தவிர வேறில்லை.

ஒரு FAQ தயாரித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். மேலும் கேள்விகள் இருந்தால் தொடுங்கள். பதில் சொல்லக் காத்திருக்கிறேன்.


என் அறையிலிருந்து இன்று வெளியே

திசைகள் புதிய மலர் வந்துவிட்டது. அதில் எனது கட்டுரையின் பழைய வடிவமே வந்துள்ளது. திரு.மாலன் அவர்கள் கடந்த மாதம் திசைகள் இயக்கத்தின் காரணமாக மிகவும் 'பிசி'யாக இருந்ததால் எனது இரண்டாவது 'version' -ஐ வாசித்து இணைக்கமுடியாமல் இருந்திருக்கலாம். எனவேதான் இந்த இணைப்பு. கடைசி பத்தியில்தான் அதிக மாற்றங்கள் செய்துள்ளேன். அது வராமல் போனதில் எனக்கு வருத்தமே.

தொன்று நிகழ்ததனைத்தும்....

தமிழின் புதிய திணை

நா.கண்ணன்
தென்கொரியா

தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை உருவாக்கப்பட்ட அதே ஆண்டு, தமிழிணைய மாநாடு 2001-ஐ ஒட்டி பினாங் நகரில் ஒரு செய்மதிக் கருத்தரங்கை அமைத்திருந்தார் பேராசிரியர் கார்த்திகேசு. அச்சமயம் 'தமிழும் இணையமும்' பற்றி என்னைப் பேச அழைத்திருந்தார். தமிழ் டாட் நெட்என்னும் மடலாடற் குழுவின் மூலம் எனக்கு அறிமுகமான முனைவர் கார்த்திகேசு தன் எழுத்தால், கூர்மையான விமர்சனப் பார்வையால் என்னை ஈர்த்திருந்தார். இந்த நட்பு என்னை பினாங்வரை கொண்டு சென்றது. எனது முதல் பயணத்திலேயே அவர் என்னைப் பினாங் தமிழ் எழுத்தாளர்கள் மத்தியில் அறிமுகப்படுத்தியிருந்தார். அக்காலக்கட்டத்தில் நான் இலக்கியகர்த்தா என்ற கோதாவிலிருந்து இணையத் தமிழ் மேம்பாட்டளாக வளர்ந்து கொண்டிருந்தேன். இணையம் எவ்வவகைகளில் தமிழ் மேம்பாட்டிற்கு உதவும் என்று கணித்துக் கொண்டிருந்தேன். மேலும் இந்தத்தொழில் நுட்பத்தைப் புரிந்து கொள்வதிலும், இதை எவ்வாறு தமிழ் இலக்கியகர்த்தாக்களிடமும், தமிழ் ஆர்வலர்களிடமும் அறிமுகப்படுத்துவது என்றும் ஆய்ந்து கொண்டிருந்தேன். தமிழ் டாட் நெட் மடலாடலில் ஒருமுறை கார்த்திகேசு இணையத்தின் விந்தை பற்றி எழுதினார். அதில் நாளை எழுதிய கடிதம் எப்படி நேற்று வந்து சேர்ந்தது என்பது பற்றிக் குறிப்பிட்டிருந்தார். மின்வெளியின் விந்தை பற்றிச் சிந்தித்திக்கொண்டிருந்த எனக்கு இது சுவாரசியமாகப்பட்டது! அதாவது உலகம் ஒரு கதியில் சுழலும் போது பகல்-இரவு தோன்றுகிறது. ஆனால் இந்த வேகத்தை விஞ்சும் ஒரு செயற்பாடு நடந்தால் கால அளவு நம்மைப் பொருத்தவரை பிறழ்வுற்றுப் போகிறது. இலத்திரன் கதியில் இயங்கும் இணையத்தில் ஊடாடல் என்பது நொடியில் நிகழ்ந்து விடுகிறது. முதலில் கிழக்கே வெளுக்கும் நாடுகளான ஜப்பான், கொரியா போன்ற நாடுகளில் ஒருவர் கடிதம் எழுதும் போது அவர் ஒரு நாள் முந்தி விடுகிறார். அக்கடிதம் எழுதும் போது அமெரிக்காவில் அது இன்னும் பழைய நாளிலேயே இருக்கும். ஆனால் கடிதம் அனுப்பிய அடுத்த நொடியில் அது அமெரிக்கா சென்று விடுவதால் 'நாளை எழுதிய கடிதம் நேற்று' போய் சேரும் விந்தை நிகழ்கிறது!

இணையம் தோன்றி, அதில் தமிழ் வேர் விட்ட கொஞ்ச காலத்திலேயே இணையத்தில் தமிழ் இதழ் தொடங்கும் முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டது. சென்னை ஆன் லைன் தொழில் வித்தகர்கள் அப்போது தமிழ் டாட் நெட்டில் எழுதிக் கொண்டிருந்தனர். இணையத்தில் ஓர் இதழ் ஆரம்பித்தால் என்ன பெயரிடுவது என்றெல்லாம் பேசப்பட்டது. "ஆறாம்திணை" என்ற பெயர் தமிழின் முதல் இணைய இதழுக்கு இடப்பட்டது. அப்போது மதுரைத்திட்டமென்னும் இலக்கிய மின்னாக்கல் தொடங்கியிருந்தது. அதன் வளர்ச்சி குறித்து எழுதிய "எழுதாக் கிளவி (வேதம்) முதல் இலத்திரன் பதிப்பு வரை!" என்ற என் கட்டுரையில் அது 5வது தமிழ்ச்சங்கம் என்று குறிப்பிட்டு எழுதியிருந்தேன். தமிழுக்கு மின்வெளியில் ஒரு சங்கம் கிடைத்துவிட்டது, ஒரு புதிய திணையும் கிடைத்துவிட்டது என்று உணர்ந்தேன். எனவே இத்திணைக்கோட்பாட்டை இன்னும் ஆழமாக எடுத்துச் செல்ல விரும்பி அது பற்றிப் பேசப்போவதாக பேரா.கார்த்திகேசுவிடம் சொல்லியிருந்தேன்.



சிங்கப்பூரும், மலேசியாவும் போட்டி போட்டுக்கொண்டு இப்புதிய தொழில் நுட்பத்தை தமிழ்மயப்படுத்துவதில் ஆர்வம் காட்டின. சிங்கப்பூர் தமிழ் இணைய மாநாடு ஒரு பெரிய வெற்றி. அரங்கம் நிரம்பிய கூட்டம் எப்போதும்! இதை விஞ்ச வேண்டுமென்ற ஆவல் மலேசியர்களுக்கு இருந்தது அடுத்த மாநாடு நடந்த போது புரிந்தது. மலேசியாவின் பள்ளியாசிரியர்கள் எல்லோரும் அனேகமாக இம்மாநாட்டில் கலந்து கொண்டனர். அம்மாநாட்டின் அமைப்பாளர்களில் ஒருவரான 'அஞ்சல்' முத்து நெடுமாறன் அவர்கள் முதல் நாள் நிகழ்ச்சியில் இணையத்தின் முக்கியத்துவத்தை தமிழ் ஆசிரியர்களிடம் இட்டுச் செல்லுமாறு என்னைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். முதல் நிகழ்ச்சி என்பதால் எங்களுக்கு குறைந்த கால அளவே கொடுக்கப்பட்டது. 15 நிமிடங்கள் என்று ஞாபகம். அதற்குள் திணைக் கோட்பாட்டையும், இணையத்தின் புதிய வாய்ப்புகள் பற்றியும் அறிமுகப்படுத்தினேன். அதற்கு பெருத்த ஆதரவு இருந்ததோடல்லாமல் அதிகம் பேச என்னை அனுமதிக்கவில்லை என்ற குறைபாட்டையும் பல ஆசிரியர்கள் அமைப்பாளர்களிடம் சொன்னார்கள். அது எங்களுக்கு வெற்றிச் செய்தியாக எட்டியது. எனவே பினாங் மாநாட்டில் அதை படங்களுடன் ஒரு மணி நேர விளக்க உரையாக அளித்தேன். ஆசிரியப் பெருமக்களுக்கு இணையத்தின் மீதிருந்த அச்சம் விலகி அது தமிழின் ஒரு திணை என்பதை உணர்ந்தபோது மகிழ்ச்சி பொங்கியது. சிறிய அளவில் நடத்தத் திட்டமிட்டிருந்த அச்செய்மதி மாநாடு எதிர்பாராத அமோக வெற்றி பெற்றது. அம்மாநாட்டிற்குப் பின் எனக்கு பல ஆசிரியர் பயிற்சிக் கல்லூரிகளிலிருந்து பேச அழைப்பு வந்தது.

இந்த மாநாடுகள் நடந்த சமயத்தில் நான் முன்பு தமிழ் டாட் நெட்டில் இரண்டரை வருங்களாக எழுதி வந்த பாசுரமடல் கட்டுரைகளைத் தொகுத்து, இசை, ஓவியம் மற்றும் பிற பல்லூடக வசதிகளைச் சேர்த்து ஒரு குறுந்தகடு செய்து அதை முரசு அஞ்சல் பூத்தில் பரிசோதனை விற்பனைக்கு வைத்திருந்தேன் சிறு குடிசைத்தொழில் போல் அதை எச்டிஎமெல் (HTML) மொழியில் வீட்டிலேயே தயாரித்துக் கொண்டு போயிருந்தேன். தமிழ் எழுத்தாளர்கள் முயன்றால் தாங்களே பதிப்பாளராகவும் முடியும் என்பதைக் காட்டவே அந்த மின்னூலை ஆக்கியிருந்தேன். நான் எதிர்பார்த்ததையும் விட அது அமோகமாக விற்றுப் போனது. லாப நோக்கில் இல்லாமல் அது தமிழ் வளர்ச்சிக்கு உந்துதலாக இருக்க வேண்டுமென்று 10 ரிங்கெட் விலைக்கு விற்றேன். பினாங் வரும் போது மிகக்குறைந்த எண்ணிக்கையிலேயே சிடிக்கள் என்னிடமிருந்தன. எல்லாம் விற்றுப் போவதற்குள் எனக்கொன்று கொடுங்கள் என்று பேரா.கார்த்திகேசு என்னிடமிருந்து ஒரு சிடி பெற்றுக் கொண்டார். அது முழுதும் பினாங்கில் விற்று முடிந்தது. பின்னால் அதை இன்னும் சீர் செய்து பிடிஎப் (PDF) எனும் வடிவத்திலும் அதை கலிபோர்னியா மாநாட்டில் வைத்தேன். ஆழ்வார்கள் செய்வித்த ஈரப்பாசுரங்கள் மின்வடிவிலும் அமோக வரவேற்புப் பெற்றது மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

மின்வெளி என்பது தமிழின் 'ஆறாம்திணை" என்ற கோட்பாட்டின் ஆரம்பகால குறிப்புகளை என் வலையகத்திலுள்ள இரண்டு கட்டுரைகளில் காணலாம். 1) தகவல், தமிழ், வாழ்வு 2) தமிழ் கூறும் நல்லுலகம் ஒரு உணர்வா இல்லை இடமா?

கணினி என்பது தமிழன் முன்பு நினைத்துப்பார்த்திராத அளவு அவனது வாழ்வில் புகுந்து விட்டது. வானொலி, தொலைக்காட்சி, ரயில் பயணம், பேருந்துப் பயணம், சமையல், சாப்பாடு என்று எல்லாவற்றிலும் கணினியின் ஆளுமையுள்ளது. ஆனாலும் தமிழர்களுக்கு கணிப்பொறி என்றவுடன் எழுத்தாளர் சுஜாதா முன்பொருமுறை சொன்ன மாதிரி ஏதோ எலிப்பொறி என்பது போன்றதொரு அச்சவுணர்வு வருகிறது. இதை டெக்னோபோபியா என்பார்கள். நவீன தொழில் நுட்பங்களின் மீதான இனம் புரியாத அச்சம். பல இலக்கியவாதிகள் இவை இன்னும் ராக்கெட் டெக்னாலஜி என்றே எண்ணி வருகின்றனர். இது வீட்டுப் பசு வைவிட சாதுவான ஒன்று என்றும், வாலைக் குழைத்து வரும் நாயை விட உற்ற தோழன் என்றும் புரிய வைக்க வேண்டிய கடமை நமக்குள்ளது. தமிழ் படித்தவர்களுக்கு, இணையம், பாண்ட்வித், இலத்திரன் பரிமாற்றல் என்றெல்லாம் சொல்லி பயமுறுத்துவதை விட இணையம் என்பது ஒரு புதிய திணை. அத்திணைக்களம் மின்வெளியில் அமைந்துள்ளது என்று சொன்னால் எளிதாகப் புரிந்து கொள்வார்கள். குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை என்பது போல் இதுவொரு திணை இதன் பண்புகள் இன்னின்ன என்று விளக்கினால் புரிந்து கொள்வார்கள். இதைத்தான் நான் செய்தேன். இது 'ஆறாம்திணை' என்பதை கோட்பாட்டளவில் விளக்கினேன். இது ஆய்வுக் கட்டுரையாக சஞ்சிகையில் வெளிவர வேண்டுமென்று கொலோன் பல்கலைக் கழக (ஜெர்மனி) ஆய்வாளர் உல்ரிக்க நிக்லாஸ் என்னிடம் சொன்னர். அவர் கேட்டுக் கொண்டபடி அதையொரு ஆய்வுக்கட்டுரையாகஉலகத் தமிழ் தகவல் தொழில் நுட்ப மையம் (உத்தமம்) ஆரம்பவிக்கவிருந்த சஞ்சிகைக்கு அனுப்பினேன்.

தமிழகம் சென்ற போது காந்தி சீனிவாஸ் அரங்கில் இலக்கிய சிந்தனை அமைப்பு என்னை இது பற்றி தமிழ் நாட்டு இலக்கியவாதிகளுக்கு எடுத்துச் சொல்லக் கேட்டுக் கொண்டது. அன்று தமிழக, இலங்கை எழுத்தாளர்கள் மத்தியில் இக்கோட்பாடு விளக்கப்பட்டது. திரு.சுஜாதா அவர்கள் கடைசி வரை இருந்து கேட்டார். இப்போது ஏறக்குறைய பலருக்கு இது அறிமுகமாகியிருக்கிறது. ஈழத்துக் கவிஞர் சேரன் காலச்சுவடில் மின்வெளியை ஏழாம் திணையென்றும் புகலிட எழுத்தை ஆறாம்திணையென்றும் குறிப்பிடுகின்றார். புகலிட எழுத்து பெரும்பாலும் பனிவெளியில் எழுகிறது. அதன் இலக்கணம் இனிமேல்தான் வரையறுக்கப்படவேண்டும்.



ஆறாம்திணையின் இலக்கணங்கள் தெளிவாக என் கட்டுரையில் விளக்கப்பட்டுள்ளன. தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை என்பதை நாங்கள் மின்வெளியின் தமிழ் பூங்கா என்றுதான் உருவகித்தோம். அதுவொரு பூங்காவெனில் அதன் நில அமைவு (landscape) அதை ஒரு திணையாக்கிவிடும். அது விஸ்தாரமான ஒரு நிலம். அங்கு நாம் வேண்டுவதை இ(ந)ட்டுக் கொள்ளலாம்.

ஆறாம்திணை பற்றிப் பேசும்போது புதிதாக உருவாகிவரும் 'வலைப்பதிவு இலக்கியத்தை' (Blog Literature) தொட்டுச் செல்லாமல் இருக்கமுடியாது. வலைப்பதிவு தரும் புதிய சுதந்திரத்தில் இதுவரை எழுத்துப் பத்திரிக்கையில் அனுபவப்படாத புத்தம் புதிய எழுத்தாளர்கள் உருவாகியுள்ளனர். இவர்களெல்லாம் மின்வெளிக் குழந்தைகள். ஆறாம்திணையின் வாரிசுகள். இவர்கள் எழுத்தில் ஒரு புதுமை இருக்கிறது. ஒரு இளமையின் துள்ளல் இருக்கிறது. புதிய முயற்சிகள் இருக்கின்றன.

உதாரணமாக காசி ஆறுமுகம் இன்று வலைப்பதிவுலகில் மிகப்பிரபலமடைந்திருக்கும்'சித்தூர்க்காரனின் சிந்தனைச் சிதறல்கள்' எனும் வலைப்பூவை உருவாக்கி நடத்திவருகிறார். இவர் தனது எழுத்துலகப் பிரவேசத்தை இப்படிக் கூறுகிறார் "உண்மையில் இந்த வலைப்பதிவு உலகத்திற்கு மட்டுமில்லாமல் இணையத்தில் தமிழுக்கே நான் புதியவன். தினமலர், குமதம், விகடனுக்கு மேல் இணையத்தில் தமிழ் இருக்கிறதென்பதே எனக்கு இந்த ஒரு வருடமாகத் தான் தெரியும். எந்த மடலாடற்குழுவிலும் உறுப்பினனாக இருந்ததில்லை. கதை, கவிதை, இலக்கியமெல்லாம் அவ்வளவாய் பரிச்சயமில்லை. அதனாலேயே எனக்கு இந்தவடிவத்தை மிகவும் பிடித்துப் போனது. என்னைப்போல கூச்ச சுபாவம் உள்ளவர்களுக்கு இது மிகவும் ஏற்ற வடிவமாகப் படவே, 'என்னாலும் எதையாவது கிறுக்கி வலைநிலத்தில் உலவவிட முடிகிறது பார்' என்ற சாத்தியம் என்னை இதில் ஈடுபட வைத்தது என நினைக்கிறேன்." ஆனால் இப்படிப்பட்டவர்கள்தான் ஆறாம்திணையில் சாதிக்கின்றனர். உதாரணமாக இவர் நியூக்கிளியஸ் எனும் நிரலி கொண்டு 100% தமிழாக்கப்பட்ட வலைப்பூவை உருவாக்கி பரிசோதனையில் வைத்திருக்கிறார். இதனால் உலகில் எங்கிருந்தாலும் தமிழில் வாசிக்கமுடியும். இப்போதுள்ள யுனிகோட் தொழில்நுட்பம் அதற்கு இடமளிக்கிறது. கொரியாவின் தலைநகரான சோல் (Seoul) நகரில் Coex என்றொரு மால் இருக்கிறது. அங்கு இணையத்தொடர்பு இலவசமாக தொலைபேசியுடன் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அங்கு சென்று வேடிக்கையாக சில வலைபூக்களை சோதித்துப் பார்த்தேன். இலக்கிய உலகினூடாக வராத இணைய எழுத்தாளர் சுபாவின் வலைப்பூவை சோதித்துப்பார்த்தேன். தெளிவாக தமிழ் வந்தது.



சுரதாவின்புதுவை கொண்டு இணையத்தினூடாக எங்கிருந்தாலும் செந்தரமாக்கப்பட்ட தஸ்கி குறியீட்டு தமிழில் எழுதலாம். நியூக்கிளியஸ் வலைப்பூக்கள் அதிகமாக மலரும் போது சர்வமும் தமிழில் இருக்கும். ஆங்கிலத்திற்கு ஈடாக தமிழாலும் வலைப்பூவாக்கம் எங்கிருந்தாலும் செய்யலாம். அப்படிவரும் போது தமிழ் வலைப்பூக்களில் என்ன காணவேண்டுமென்று காசி ஆசைப்படுகிறார் என்றால்: "'நம் கவிதைகளை, கதைகளை வெளியிட இந்த வடிவம் ஒரு நல்ல வாய்ப்பு' என்று எண்ணி வருபவர்கள் வலைப்பதித்தால் மட்டும் போதாது. பல வேறு துறைகளில் ரசனைகள், எண்ணங்கள், அனுபவங்கள், கருத்துகள், யோசனைகள், செயல் விளக்கங்கள் ஆகிவற்றைப் பொதுவில் வைக்க விரும்பும் தமிழர்களுக்கான ஒரு வடிவம் என்று இதைப் பார்க்கவேண்டும் என்று நான் நினைக்கிறேன். உண்மையில் ஆங்கிலத்தில் வரும் ப்லாக்குகள் அப்படிப்பட்ட வடிவத்தில் தான் இருக்கின்றன. தமிழில் இன்னும் இலக்கியத்துக்கு அப்பாற்பட்ட வலைப்பதிவுகள் அதிகம் வரவில்லை."

ஆறாம்திணையின் இன்னொரு ஆச்சர்யமான குழந்தை இலங்கையைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டு இப்போது கனடாவில் வசிக்கும் சந்திரமதி. இவரும் இணையத்தில் எழுத ஆரம்பித்தவர். இணையத்தின் ஊடாக (மதுரைத்திட்டம்) பண்டைய தமிழ் இலக்கியப் பரிட்சயம் பெற்று இப்போது சில வலைப்பூக்களை மலரவிட்டுள்ளார். அதுமட்டுமில்லாமல் மரத்தடிஎனும் மடலாடற்குழுவையும் வெற்றிகரமாக நடத்துகிறார். இவர்கள் முன்னேற்றம் எந்த அளவு உள்ளது என்றால், வணிக இதழுடன் போட்டி போட்டுக் கொண்டு கதை, கவிதைப் போட்டி வைத்து பரிசு தருமளவில் உள்ளது!!

ஆறாம்திணை ஆல்டஸ் ஹக்ஸ்லி சொன்னது போல் ஒரு Brave New World ஆக உருவாகலாம். காலம் விடை சொல்லும்.

இன்னும் வரும்....

State of the World 2003


by Gary Gardner (Project Director)

Religion in general has not been environmentally oriented



This is a "special 20th anniversary edition" of the Worldwatch Institute's (WWPs) State of the World series. This edition introduces a new feature, a tour page timeline of the previous year's major environmental events, including releases of major reports and announcements. The issues addressed in this edition are

1) avian population declines,
2) the role of women in population and biodiversity issues,
3) malaria control,
4) effects of mining,
5) future energy sources,
6) sustainable cities, and
7) engaging religion in the quest for sustainability.

All of these chapters are worth summarising, but I will address the chapter of religion and the environment, because its content is less obvious. The authors point out that there has been poor communication and even antagonism between the environmental and religious communities. Environmentalists tend to be rationalists and political liberals. The devoutly religious are non-rationalist and often political conservatives. Hence, the world views of the two groups are so different that they cannot easily communicate. For example, environmentalists describe the Ganges river as highly polluted, but to devout Hindus it is a goddess who is inherently pure, so talk of pollution is sacrilege. Religion in general has not been environmentally oriented. The western monotheistic religions emphasis the relationship of god to man. All major religions encourage a focus on the spiritual rather than the worldly. Many religions discourage contraception or population control. While environmentalists have found allies among religious liberals, they must also reach out to the religious mainstream. One area of common ground might be found in the fact that most religions discourage the consumption, accumulation or waste of material things. While this position is generally ignored by the faithful, sermons against the modern forms of avarice and gluttony might reduce the pressure on natural resources.

As the Tao Te Ching says, "He who knows he has enough is rich."

வைகைக்கரை காற்றே!......033

நந்து ஒண்ணாப்பு படிக்கிறப்ப நேரு மாமா மானாமதுரைக்கு வந்தாரு. ஒக்கூர் வெள்ளையஞ்செட்டியார் பள்ளிச் சிறார்கள் சீருடை அணிந்து கையில் ஒரு சின்ன தேசியக்கொடியுடன் நேரு மாமாவை வரவேற்கச் சென்றனர். நேரு மாமா ஊருக்குள் வரவில்லை. ஊர் வழியாகச் சென்றார். எனவே குழந்தைகளெல்லாம் மத்தியான வெய்யிலில் கால் கடுக்க வைகையாத்துப் பாலம் வரை நடந்தே சென்றனர். நேரு ஒரு திறந்த ஜீப்பில் கண்ணைப் பறிக்கும் வெள்ளை ஷெர்வாணியணிந்து, ஒரு சின்ன ரோஜாப்பூவை சட்டைப்பாக்கெடுக்கு அருகில் செருகியிருந்தார். அவருக்கு குழந்தைகளென்றால் பிடிக்குமென்றும் அதனால் குழந்தைகள் கட்டாயம் போகவெண்டுமென்பது ஏற்பாடு. நந்து போன்ற பல குழந்தைகளுக்கு அதுவும் ஒரு வேடிக்கை. கொஞ்ச நேரம் காத்துக்கொண்டிருந்த பிறகு நேருமாமா வந்தார், சிரித்துக்கொண்டே! குழந்தைகள் கொடியை ஆட்டின. நேரு கையை ஆட்டினார். "நேரு மாமாவுக்கு ஜே!" என்ற சத்தம் வானைப்பிளந்தது. சில நொடிகளில் அவர் பாலத்தைக் கடந்து சென்று விட்டார். அன்று பலருக்கு தெய்வத்தைப் பார்த்த பரவசம். நந்துவிற்கு பசித்தது.

திருப்புவனம் வந்த பிறகு அரசியல் சூடு பிடித்தது. காங்கிரஸிலிருந்து ராஜாஜி விலகி 'சுதந்திராக் கட்சியை' ஆரம்பித்தார். அதற்கு பிராமணர்களிடையே கொஞ்சம் வரவேற்பு இருந்தது. நந்து வீட்டில் மஞ்சள் தாத்தாவிற்கு ராஜாஜி மீது ஏகப்பட்ட பற்று. அவர் ரூமெல்லாம் விதவிதமான ராஜாஜி படமிருக்கும். அவை பெரும்பாலும் கல்கி இதழ் அட்டைப்படமாக இருக்கும். திருப்புவனம் தொகுதியிலிருந்து சுதந்திராக்கட்சியின் சார்பில் பூவந்தி சீமைச்சாமி போட்டியிடுவதாக ஏற்பாடாகியிருந்தது. திருப்புவனம் பஞ்சாயத்து போர்டு சேர்மன் என்ற ஸ்தானத்திலிருந்து அவர் எம்.எல்.ஏ கனவு கண்டார். அதற்கு ஆதரவு திரட்டும் வண்ணம் வீடு வீடாக படி ஏறி இறங்கினார். பூவந்திக்கும் மஞ்சள் தாத்தாவிற்கும் வேறொருவகையில் ஒரு பூடகமான உறவு உண்டு. எனவே மஞ்சள் தாத்தா சீமைச்சாமியை ஆதரித்ததில் ஆச்சர்யமில்லை. ஆனால் இவர்களுக்கு நிறைய காங்கிரஸ்காரர்களையும் தெரியும் எனவே தாத்தாவிற்கு சுதந்திராக் கட்சியின் ஆதரவை நேரடியாகக் காட்ட முடியாத நிலை. வீட்டிற்கு வந்து சீமைச்சாமி எல்லோரிடமும் பேசிக் கொண்டிருந்தார். செல்லம்மாள் பள்ளியில் முதல் மாணவியாக இருப்பது அவருக்கு எப்படியோ தெரிந்திருக்கிறது. எனவே வீட்டிற்கு வரும் போது மறக்காமல் அது பற்றிப்பேசினார். எல்லோருக்கும் சீமைச்சாமியைப் பிடித்துப் போய் விட்டது. அவர் போன கொஞ்ச நேரத்தில் காங்கிரஸ்காரர்கள் வந்தார்கள். ஆளும் கட்சி ஆட்கள். பகைத்துக் கொள்ளமுடியாது. எனவே எல்லோரும் அவர்களுக்கே ஓட்டுப் போடுவதாக வாக்களித்தனர். ஓட்டுப்போடும் அன்றைக்கு என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை.

மஞ்சள் தாத்தா ஒரு ஏற்பாடு செய்தார். காங்கிரஸ்காரர்களிடம் அவர்களுக்கே ஓட்டுப் போடுவதாகச் சொன்னால் அவர்கள் ஓட்டுச்சாவடிவரை இலவசமாக கார் சவாரி தருவார்கள். வெய்யிலில் நடக்க வேண்டாம். வீட்டுப்பெண்கள் ஓட்டுச் சாவடிக்கு தெரு வழியாகப் போக வேண்டாம். அங்கு போய் யாருக்கும் தெரியாமல் எல்லோரும் ராஜாஜி கட்சிக்கு ஓட்டுப்போட்டுவிடுவது என்பதுதான் அந்த ஏற்பாடு! அம்மாவிற்கு இந்த திருகுதாளமெல்லாம் பிடிக்காது. அவளுக்கு வெட்டு ஒன்று துண்டு ரெண்டு என்று இருப்பதுதான் பிடிக்கும். ஆனால் அண்ணா உத்தியோகம் அரசாங்க உத்தியோகம். எதுவும் பிரச்சனை வந்துவிடக்கூடாது என்ற கவலை அவளுக்கு உண்டு. எனவே வேண்டாவெறுப்பாக மஞ்சள் தாத்தாவின் ஏற்பாட்டிற்கு ஒத்துக்கொண்டாள்.

நாத்திகக்கட்சியிலிருந்து பிரிந்து திராவிடக்கழகம் தனியாக தேர்தலில் போட்டியிடுவதாக ஏற்பாடாகியிருந்தது. காங்கிரஸ்காரர்களுக்கு பேசவே தெரியாது. ஆனால் கழகப்பேச்சாளர்கள் வீராவேசமாகப் பேசுவார்கள். பராசக்தி புகழ் கலைஞரின் உரைகள் மிகப்பிரபலமாகியிருந்தன. அண்ணா ஒரு புதிய நட்சத்திரமாக தென்னக வானில் உலா வந்தார். அக்கிரஹாரத்து சனங்களுக்கு திராவிட கழகத்தின் மீது துளிக்கூட பற்று இல்லையென்றாலும் மாணவர் மத்தியில் கழகம் புகழ் பெற்றிருந்தது.

பள்ளியின் தமிழ் ஆசிரியர்களெல்லாம் கழக ஆதரவாளர்களாக இருந்தனர். ஒரு தமிழ் அலை வீசிக்கொண்டிருந்தது. அதில் கழகம் நீந்திக்கொண்டிருந்தது.

கழுவேற்றும் பொட்டலில் தடபுடலாக மேடை அலங்காரமெல்லாம் இருந்தது. அன்று அறிஞர் அண்ணா திருப்புவனத்தில் பேசப்போகிறார் என்ற பரபரப்பு. பள்ளிக்குப் போகும் வழியெல்லாம் இதே பேச்சு. நந்துவிற்கு அண்ணாவைப் பார்க்க வேண்டுமென்று ஆசை. ஆனால் அவர் பள்ளி நேரத்தில் அங்கு வருவதாக ஏற்பாடு. பள்ளிக்கு களவடிக்க இஷ்டம்தான். ஆனால் யாராவது வீட்டில் கோள் மூட்டிவிட்டால் பிரச்சனை. படிப்பு தவிர வேறு எந்த விஷயத்தில் ஈடு பட்டாலும் கோகிலம் ராட்சசியாகிவிடுவாள். எனவே மனிசில்லாமல் நந்து பள்ளி போனான்.

பள்ளி முடிந்து வீட்டிற்கு வரும் வழியில் ஏகப்பட்ட கூட்டம். அண்ணா பேசிக்கொண்டிருந்தார். கூட்ட நெரிசலில் அவரைப்பார்பதே அரிதாக இருந்தது. எப்படியோ கூட்டத்துள் நுழைந்து நந்து முன்னால் போகும் போது அண்ணா பேசி அமர்ந்தார். மாலைகள் அணிவிக்கப்பட்டன. கொஞ்ச நேரத்தில் அண்ணா போய்விட்டார். மாணவர் மத்தியில் பல நாட்கள் இதுவே பேச்சாக இருந்தது.

வைகைக்கரை காற்றே!......032

நந்து பிறந்த போது காந்தித் தாத்தா இல்லை. அவர் விட்டுச் சென்ற ராட்டிணம்தான் தமிழ்நாட்டில் இருந்தது. கதராடை அணிவது பரவலாக இருந்தது. காங்கிரஸ்காரர்கள் கட்டாயம் கதரில் இருக்க வேண்டும். சிலர் நேரு தொப்பி அணிந்தும் வேலை செய்வதுண்டு. சர்வோதய இயக்கத்தின் கடைகளில் பஞ்சு நூலுக்குச் காசு கொடுத்தனர். எனவே அந்த ஊரில் பலர் சின்ன தக்ளி கொண்டு எப்போது பார்த்தாலும் நூல் நூற்றுக் கொண்டேயிருந்தனர். நந்துவின் குடும்பம் அவ்வப்போது நூல் நூற்பதுண்டு. நந்துதான் கடையில் போல் பஞ்சு வாங்கி வருவான். ஓரணா, இரண்டணா கொடுத்தால் கைவிரல் போல் நீண்டிருக்கும் பஞ்சுக் கம்புகள் கொண்ட ஒரு கட்டு கிடைக்கும். கை பிடிக்க வாகாக இருக்கும் பஞ்சு விரல் கொண்டு தக்ளியில் செருகிக் கொள்ள வேண்டும். பின் தக்ளியை தொடையில் வைத்து அழுத்தமாக சுழற்ற வேண்டும். சுழற்றிய வேகத்துடன் தக்ளியை தொங்க விட வேண்டும். அப்போது பஞ்சிலிருந்து நூல் பிரிந்து வளர்ந்து கொண்டே வரும். அவரவர் கை நீளத்திற்கு வந்தவுடன் சுழற்சியை நிறுத்தி விட்டு இதுவரை உருவாக்கிய நூலை தக்ளியின் காம்பில் சுற்ற வேண்டும். நூல் ஏற, ஏற தக்ளி குண்டாகிக் கொண்டே வரும். இனிமேல் தக்ளி தாங்காது என்னும் போது அதைத்தூக்கிக் கொண்டு சர்வோதயா துணிக்கடைக்குப் போய் கொடுத்து காசு வாங்கி வர வேண்டும். தக்ளி நூற்பதில் பல வல்லுநர்களை அவன் பார்த்திருக்கிறான். மிக, மிக அழகாக மெல்லியதாக நூற்பவருண்டு. திண்டு, திண்டாய் வாங்கி வந்த பஞ்சை விட கொஞ்சம் மெலிதாக திரி, திரியாய் நூற்பவருண்டு. சில நேரங்களில் கடையில் எடுத்துக் கொள்ள மாட்டார்கள். அதுவரை நூற்றது எல்லாம் பழுதாகிவிடும். நந்து எவ்வளவுதான் முயன்றாலும் பிருந்தா அக்கா நூற்பது போல் மெல்லிதாக நூற்க முடிவதில்லை. நந்து குட்டைப்பையன். எனவே நீளமாக நூற்க முடியாது. அடிக்கடி சுற்ற வேண்டும். நந்து பார்த்தான், இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு நூற்று ஓரணா, ரெண்டணா என்று சேர்பதற்குப் பதில் வேறு வகையில் சம்பாதிக்க முடியும் என்று கற்றுக் கொண்டான்.

குட்டிப்பட்டருக்கு கோயிலுக்குள் போனால் நிறைய காசு கிடைக்கும். தட்டில் விழுகின்ற காசையெல்லாம் எடுத்து அவசர, அவசரமாய் வேட்டி மடிப்பில் வைத்து சுருட்டி விடுவார். நேரமாக ஆக மடியில் கனம் கூடும். வேட்டி கழண்டுவிடும் என்ற நிலை வரும் போது கோயிலுக்கு அருகிலிருக்கும் தன் வீட்டில் வந்து கத்துவார். மனைவி கை வேலையை அப்படியே போட்டு விட்டு ஓடி வருவாள். குட்டி பட்டர் கதவைச் சார்த்திவிட்டு வேட்டியை அப்படியே உருவுவார். சேர்த்த காசெல்லாம் அப்படியே தரையில் கலீரென்று கொட்டும். பிராக்கு பார்க்காமல் விழுந்த காசை எடுக்க வேண்டியது மனைவியின் கடமை. குட்டி பட்டர் பிள்ளை துரை இருந்தால் அவனும் காசு பொறுக்குவான். ஆனால் அவன் பொறுக்கிய காசு அவனுக்குத்தான். அம்மாவிடம் கொடுக்க மாட்டான். எவ்வளவு வந்தாலும் சரி. இப்படியே இவன் பொட்டலம், பொட்டலமாக காசு சேர்த்து வைத்திருந்தான். அவனுக்கு அவ்வளவு நண்பர்கள் கிடையாது. நந்துவிற்கு பகைவர்கள் கிடையாது. எனவே அவ்வப்போது வந்து ஒட்டிக் கொள்வான். சேர்த்து வைத்த காசை நந்துவுடன் செலவழிப்பான்.

நந்துவிற்கு வேறு வகையிலும் காசு கிடைக்கும். சித்தியா பெருமாள் கோயில் வாசலில் ஜோசியம் பார்ப்பார். சாயந்திரமானால் கிருஷ்ணய்யர் ஹோட்டலுக்குப் போய் ஸ்பெஷல் தோசை சாப்பிட வேண்டுமென்ற ஆசை மெதுவாய் வளர்ந்து வெறியாகும். சித்தி பையன் சேதுவை மெதுவாக கணக்குப்பண்ணுவான் நந்து. சேது பயந்து, பயந்து கோயிலுக்குப் போய் சித்தியா முன்னால் நிற்பான். சித்தியாவிற்கு கெட்ட கோபம் எப்போதும் கூடவே நிற்கும். எனவே முதலில் திட்டுதான் விழும். பிறகு அவருக்கு வந்த காசிலிருந்து ஒரு ரூபாய் எடுத்து தூக்கி வீசுவார். சேது பொறுக்கிக்கொண்டு ஓடி வந்துவிடுவான். ரெண்டு பேரும் அந்தக் காசில் ஹோட்டலில் போய் சாப்பிடுவர். நந்து நிற்பதைப் பார்த்து விட்டு இருவருக்கும் சேர்த்தே காசு போடுவார் சித்தியா. ஆனால் இது மிகவும் முரட்டுத்தனமாக நந்துவிற்குப்படும். சித்தியாவிடம் நாம் காசு கேட்டால் பிடிக்காது. அவராக ஏதாவது அல்வா அது இது என்று வாங்கிவருவார். அதைச் சாப்பிடவேண்டும். எனவே காசு கேட்டு அன்புடன் கொடுத்தது என்று சரித்திரத்தில் கிடையாது.

இதற்கொரு மாற்று காலப்போக்கில் வந்தது. அண்ணாவிற்கு திருப்புவனம் தாலுகா ஆபீஸில் ரெவின்யூ இன்ஸ்பெக்டராக வேலை கிடைத்தது. அதற்கென்ற பரிட்சையில் அண்ணா தேறியிருந்தார். தாலுகா ஆபீஸ் ஆத்தோரத்தில்தான் இருந்தது. சாயந்தரம் ஆபீஸ் விட்டு வரும் போது அண்ணாவுடன் யாராவது வருவார்கள். அவர்களுக்கு காரியம் ஆக வேண்டியிருக்கும். சாமியைப்பிடிச்சா ஆகுமென்று கிராமத்தில் சொல்லி அனுப்பியிருப்பார்கள். இவர் பின்னால் சுற்றி, சுற்றி வருவர். "சாமி வாங்க! காபி சாப்பிட்டுட்டு போலாம்" என்று கிருஷ்ணா கபேக்கு கூட்டிக் கொண்டு போவர். ஹோட்டலுக்கு வீட்டு வழியாகத்தான் போக வேண்டும். எனவே நந்து காத்துக் கொண்டிருப்பான். வண்டி கிராஸ் ஆகிறபோது அதில் ஏறிக்கொள்வான். ஐயரு வெறும் காப்பிதான் சாப்பிடுவார் என்றாலும் ஐயர் பிள்ளை ஸ்பெஷல் தோசைதான் சாப்பிடுவார் என்பது பாவம்! கூட வர கிராமத்து ஆசாமிக்குத் தெரியாது.

இப்படித்தான் தக்ளி நூற்று ஒரு காந்தியவாதியாகியிருக்க வேண்டிய நந்துவை கிராமத்து ஊழல் கெடுத்துவிட்டது!