by the way.....

இந்தச் சந்திரோதயத்திற்கு காத்திருந்து கண்டது இப்படியொரு பலன் தருமென நினைக்கவில்லை.

நான் இணைய உலகில் மிகவும் மதிக்கும் பெரியவர் இராம.கி என் வீடு தேடி வந்து என் கண்ணபுரத்து கட்டழகனையும் உடன் அமைத்து வந்து என் கண்களைப் பனிக்க வைத்துவிட்டார். இது அவர் 'வந்த திருக்கோலம்' எனக்கு. நன்றி.

அடுத்து நண்பர் ராஜா என் ஆதங்கத்தை வலைப்பூவில் மீண்டும் வெளியிட்டு எல்லோர் கவனைத்தையும் ஈர்க்க வைத்திருக்கிறார். ரவீந்திரநாத் தாகூரின் கீதாஞ்சலியில் என்னை மிகவும் பாதித்த வரிகள்

"சாளரத்தைத்திறந்து வைத்து,
வாசலை விரித்து வைத்து
காத்திருந்த காலம் விட்டு.
நான் கண்ணயர்ந்த பொழுதில்
என் வீடு வந்து போனாயாமே?
இது நியாயமா?"

பலர் இப்படித்தான் என் வீட்டிற்கு வந்து போகிறார்கள். என் வீட்டுக் கணக்கான் சொல்கிறது. எந்த நாட்டுக்காரர், யார் சொல்லி வந்தார் என்றெல்லாம் கூடச் சொல்கிறது. ஆனால் சனியன்! யார் வந்தார்கள் என்று சொல்வதில்லை! அதற்காவது ஒரு வரி, ஒரே வரி. இல்லை ஒரு சின்னப்புன்முறுவல் போட்டுவிட்டுப் போகலாம். நம்ம அதிர்ஷ்டம் அடிக்கடி வந்து , 'டேய் கண்ணா! விளையாட வரியா?" என்று சொல்லிப்போகும் நண்பர்களின் கணினி அடிக்கடி படுத்துவிடுகிறது.

ராஜா தயவால் சுந்தவடிவேலின் பதிவை (வலைப்பூ) படிக்கமுடிந்தது. எவ்வளவு அழகாகச் சொல்லியிருக்கிறார் நமது ஆதங்கங்களை. இதற்காகவே வேலையெல்லாம் விட்டுபுட்டு சீக்கிரம் ஓய்வு பெற்றுவிடலாம் போல் தோன்றுகிறது. தமிழுக்கு மதுவென்று பேர். ரொம்ப கவனமாக இருக்கவேண்டியிருக்கிறது. நம்மள கவுத்துரும்!

சரி, இராம.கி கேட்ட கேள்விக்கும் கேட்காத கேள்விகளுக்கும் சில பதில்கள்.

உண்மையில் இ-சுவடி, தனிக்குடித்தனம் என்றில்லை. நான் ஒரு உற்சவப்பிள்ளை. தனிமையில் சுகம் காணாது. ஆனாலும் உண்மையிலேயே நேரமில்லாமல் தவிக்கிறேன். எனக்கு யாகூ அரட்டையிலோ, தனி மடலிலோ, இல்லை பின்னூட்டத்திலோ லேசாக சைகை காட்டினால் கூட உடனே அந்த வலைபதிவிற்குப்போய் வாசித்துவிட்டு வாயாறப்பாராட்டுகிறேன். இது என் குணம். எனவே மகாஜனங்களே நீங்க என் வீட்டிற்கு வருவதில் ரெட்டை சௌகர்யமிருக்கு. நீங்க வந்து என்னைப்பாத்தமாதிரியிருக்கும். நானும் உடனே உங்க வீட்டுக்கு வந்த மாதிரியிருக்கும்.

வேடிக்கை என்னவெனில், இ-சுவடியில் வரும் கடிதங்கள் அனைத்தையும் வாசிக்கக்கூட நேரமிருப்பதில்லை. நண்பர் பழனி என்னை மன்னித்தருளி விட்டார். கொஞ்ச நாள் வைராக்கியமாக ராயர்கிளப்பிற்கு போய் பார்த்தேன். அங்குவரும் போக்குவரத்தில் சிக்குமுக்காடிப்போய் ஒதுங்கிவிட்டேன். ஒருவகையில் இ-சுவடியில் அதிகம் பேர் எழுதாதது குறையின் வரமே!

இந்தப் பிரச்சனையைத் தொட்டு வருகின்ற வாரங்களில் சமாச்சார் தமிழில் என் கட்டுரையொன்று வரும். வாசியுங்கள். அதை எழுதத் தூண்டிய ராஜாவிற்கு நன்றி.

எனது ஆய்வு சூடு பிடித்திருக்கும் இந்த நேரத்தில்தான் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் வேளைகளும் சூடி பிடித்திருக்கின்றன. விரைவில் அது தமிழகத்தில் பதிவு பெற்ற ஈட்டுமுனைப்பற்ற கழகமாகும். நீங்களெல்லாம் அந்த இயக்கத்தில் கலந்து கொள்ள வேண்டுமென்று எனக்கு கொள்ளையாசை. ஈடுபாடு உள்ளவர்கள் மறக்காமல் கடிதம் எழுதுங்கள். சேர்ந்து பணிபுரியும் காலம் வந்துவிட்டது. அதைவிட இன்னொரு பெரிய பாக்கியம் எமக்குக் கிடைத்திருக்கிறது. அது பற்றி காரியம் கைவசமானபின் சொல்கிறேன். சிலரின் கொள்ளிப்பார்வையிலிருந்து அந்த இயக்கத்தைக்காக்க ஆழியானிடம் முறையிட்டுள்ளேன்.

"ஆள்கின்றான் ஆழியான் ஆரால் குறையுடையோம்"

2 பின்னூட்டங்கள்:

PKS 6/11/2004 06:16:00 AM

Adikadi ungal pathivirku vara mudivathillai. aanaal varaamal irupathum illai. santhosam thaane. :-) aanaal, onruku merpata pathivukal neengal vaithirupathaal entha pathivirku vanthom enbathum ninaivil irupathillai :-) - PK Sivakumar

நா.கண்ணன் 6/11/2004 12:54:00 PM

nanRi naNmare! pala Blogs kalaththin theevai. azakiya padangkaLai veeRu format-l, vERu Blog-l iduvathuthaaNe cari. vanthu nalam cirathithaRku nanRi :-)

Kannan