We are the world!

நாம்தான் உலகம்

இம்முறை சென்னை வந்து திரும்பும் சமயத்தில் அமுதசுரபி ஆசிரியர் அண்ணா கண்ணன் சந்தித்தார். கிளம்புவதற்கு ஒரு மணி அளவில்தான் அவகாசமிருந்தது ஆயினும் அவர் இந்தியாவின் நதிகள் இணைப்பு பற்றிய எனது கருத்தை அறிய ஆவலாயிருந்தார். சுற்றி சுற்றத்தார், விடை கொடுக்க வந்திருந்த நண்பர்கள் என வீடு அமர்களப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது, அதனிடையில் நாங்கள் இந்திய நதிகள் இணைப்பு பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தோம். அவரிடம் ஒரு தீவிரம் இருந்தது. சூழலியல் என் துறை என்பதால் நான் என்ன சொல்வேன் என்பதைக் கேட்பதில் ஆவலாயிருந்தார். அப்போது அவருக்கு விரிவாய் பதில் சொல்ல நேரமில்லை. மேலும் இந்திய நதிகள் இணைப்பு பற்றி இந்திய சூழலியல் விஞ்ஞானிகளும், ஆர்வலர்களும் என்ன சொல்லி வருகிறார்கள் என்பதை நான் தொடர்ந்து அறிந்திருக்கவில்லை. எனவே பொத்தாம் பொதுவாக ஒரு அபிபிராயம் சொல்ல மனது இடம் கொடுக்கவில்லை. இத்தலைப்பில் ஆழமாக வாசித்துவிட்டு அமுதசுரபிக்கு கட்டுரை எழுதித்தருகிறேன் என்று சொன்னேன்.

கொரியா மீண்ட பிறகு எனது ஆய்வகத்தில் பணிபுரியும் லீ எனும் சீன விஞ்ஞானியிடம் இது பற்றிப்பேசிக்கொண்டிருந்தேன். அவர் பெய்ஜிங் தலை நகரின் நீர் பற்றாக்குறை பற்றி அழாத குறையாகச் சொன்னார். பெய்ஜிங் நகருக்கு இது நாள் வரை நீர் வழங்கிக்கொண்டிருந்த மஞ்சளாறு வற்றிப்போய்விட்டதாம். அதனால் வேறு எங்கோ ஓடும் யாங்கிசிடியாங் நதியின் ஒரு கிளையை மஞ்சளாற்றுடன் இணைத்து தலைநகருக்கு நீர் கொண்டு வருவதாகச் சொன்னார். இந்த இணைப்பு இன்றல்ல, பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே இருந்ததாகவும் அதை மராமத்து பண்ணி இப்போது நீர் கொண்டு வருவதாகவும் சொன்னார். நதிகள் வற்றிப்போய்விடுவது ஆச்சர்யமில்லை. பிரம்மாண்டமான நதிகளெல்லாம் வற்றிப்போயுள்ளன. சரஸ்வதி நதி நல்ல உதாரணம். இன்று பாலைவனமாக இருக்கும் சகாராவிற்கு கீழே பெரிய நீர்ப்படுக்கை இருப்பதை செய்கோள் படங்கள் காட்டுகின்றன. ஆறுகள் மலைகளிலிருந்து உருவாகின்றன. மலைகளில் சரியான மழை இல்லையெனில் ஆறு வற்றிப் போய் விடுகிறது. இம்மாதிரி சமயங்களில் முன்பு போலென்றால் மக்கள் பாரிய அளவில் குடிப்பெயர்வு செய்வார்கள். ஆனால் மக்கட்தொகை பெருகிவிட்ட நாடுகளான இந்தியா, சீனா போன்ற நாடுகளில் இனிமேலும் இடப்பெயர்விற்கு சாத்தியவில்லை. எனவே நதி வற்றி விட்டால் வற்றாத நதிகளை இணைப்பதே மக்கள் வாழ்வதற்கான வழி.

இதற்கு முன்னோடிகள் ஏதேனும் உண்டா? எனில் 'உண்டு' என்பதே பதில். ஒரு பாலைவனத்தில் அமைந்திருக்கும் இஸ்ரேல் தனது புத்தி சாதுர்யத்தால், தொழில் திறனால் இன்று வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது (இதை முஸ்லிம் நாடுகள் இப்படிப் பார்ப்பதில்லை என்பது இக்கட்டுரைக்கு அப்பாற்பட்ட விஷயம்). விவசாயத்திற்கு நீர் இல்லையா? எங்கிருந்து கொண்டு வருவது? என யோசித்து இஸ்ரேலின் வட பகுதியிலிருந்து பெரிய கால்வாய் போட்டு தலைநகருக்கு நீர் கொண்டு வந்து விட்டனர். அந்நீரும் மிகச்சிக்கனமான முறையில் பயன்படும் வகையில் சொட்டுப்பாசானம் எனும் முறையைக் கையாண்டு வெளிநாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யும் அளவிற்கு விவசாய உற்பத்தியைப் பெருக்கி விட்டனர். தேவைதான் கண்டுபிடிப்பின் மூலாதாரம் என்பதைப் பலமுறை நிரூபித்தவர்கள் இஸ்ரேலியர். இந்தியாவை நோக்குங்கால் இஸ்ரேல் இத்துணூண்டு நாடு. எனவே அதை ஒப்பு நோக்கக்கூடாது என்று சிலர் சொல்லலாம் (அந்த அளவில் கூட நம்மால் செயல்படமுடியவில்லை என்பதை எளிதாக இவர்கள் மறைத்துவிடுவர். வீராணம் திட்டம் என்னவாயிற்று. கிருஷ்ணா நதித்திட்டம் என்னவாயிற்று?). கலிபோர்னியா மாநிலம் ஏறக்குறைய ஜப்பான் அளவு பெரியது. உலகின் மிக வளமுள்ள பகுதிகளும் அதுவுமொன்று. ஆனாலும் தென் கலிபோர்னியா மிக வரண்ட பகுதி. பாதிப்பாலை என்றே சொல்லலாம். ஆனால், அங்கு ஒவ்வொரு வீட்டில் நீச்சல் குளம் இருக்கும். எப்படி? வட கலிபோர்னியாவில் நிறைய நீர் உண்டு. மழையுண்டு. எனவே அங்கிருந்து மிக நீளமான கால்வாய் வெட்டி தென்கலிபோர்னியாவிற்கு, குறிப்பாக அதன் தலைநகர் லாஸ் ஏஞ்சலுக்கு நீர் கொண்டு வந்து விட்டனர். இந்த மாபெரும் திட்டம் முடிவுற்ற போது நடந்த விழாவிற்கு தலைமை ஏற்றுகுமாறு அதன் தலைப்பொறியாளரக் கேட்டுக்கொண்டார்களாம் (இங்கே இந்த மாதிரி வாய்ப்பை நமது மந்திரிகள் விட்டுவிடுவார்களா என்ன?). அவர் செயல்வீரர். வீண் வார்த்தை பேசுபவரல்ல. எனவே மேடையில் ஏறிச் சொன்ன சின்னச் சொற்பொழிவு. 'நல்லது! இதோ நமது நீரோடை!' என்று வாய்க்காலைக்காட்டிவிட்டு உட்கார்ந்து விட்டாராம் (நம்ம ஆட்கள் விடுவார்களா? இம்மாதிரி சந்தர்ப்பங்களை? மற்றவர் செய்ததையும் தான் சாதித்ததாகவல்லவோ பேசுவது இவர்கள் வழக்கம்!). அவர் சொல்ல வந்தது, அச்செயலின் கனம், அவர்கள் அதற்கு ஏற்றுக்கொண்ட உழைப்பு இவையெல்லாவற்றிற்கும் பரிசாக, வாழ்த்தாக அங்கு அந்த நீர் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. அதுதான் அவர்களின் வெற்றிப் பெருமிதம். எனவே அதைச்சுட்டுவதே ஆயிரம் கதைகள் பேசுவதற்குச் சமானம் என்பது பொறியாளரின் எண்ணம்.

இந்தியாவில் இது சாத்தியப்படாதா? அதற்கான நீர் வளம் இல்லையா? அல்லது உழைக்கும் மனித வளம் இல்லையா? அல்லது திட்டமிடும் தொழில்திறன் இல்லையா? எல்லாம் அங்குண்டு. இத்திட்டம் பற்றி எல்லோருக்கும் முன்னால் ஒரு ஏழைக்கவிஞன் பாடியிருக்கிறான். சர் விஸ்வேஸ்வர அய்யா திட்டமிட்டிருக்கிறார். ஆனால் செயல்படுத்துவதில் சொணக்கம் இருக்கிறது. ஒரு காரியம் செய்வதற்கு முன் பத்து நாள் அது பற்றிப் பேசித்தீர்ப்பது நமது வழக்கமாகிவிட்டது.

பாரிய அளவில் நீர் வளங்களை மாற்றி அமைப்பது சூழல் பாதுகாப்பிற்கு கெடுதல் விளைவிக்குமா? இது முக்கியமான கேள்விதான். வாய்க்கால் போடும் போது பல இடங்களில் குடிப்பெயர்வு நிர்பந்திக்கப்படும். இது தவிற்கவியலாதது. அணை கட்டும் போது கிராமங்கள் மூழ்குவது போல்தான் இதுவும். இது தவிர உலகளவில் இது சூழலியல் மாற்றங்களை தருவிக்குமாவென்று சூழல் மாடலியரிடம்தான் கேட்க வேண்டும்.

இந்த உலகமே அங்கு வாழும் உயிரினங்களால் உருவானதே என்பது ஆச்சர்யமான உண்மை. வேறு எந்தக் கிரகங்களிலும் இல்லாத மாதிரி பூமியின் வாயு மண்டலம் அமைந்திருப்பது உயிர்கள் தாமாக ஏற்படுத்திக்கொண்ட சூழலே! உலகம் தோன்றியபோது இங்கு உயிர்வளி (ஆக்சிஜன்) கிடையாது. அது உயிர்கள் உருவாக்கியது. இவ்வளவு பெரிய உணவுக்கிட்டங்கி கிடையாது அவை உயிர்கள் உருவாக்கியது. ஒன்றை உண்டு ஒன்று வாழ்ந்து இருப்பதற்குள் இயங்கும் ஒரு மாபெரும் உணவுச் சுழற்சியை உயிர்கள் இப்பூமியில் உருவாக்கியுள்ளன. செவ்வாயில் பெரிய நதிகள் இருந்திருக்கின்றன. ஏரிகள் இருந்திருக்கின்றன. ஆயின் உயிர் தோற்றம் அங்கு நிகழாததால், வாயு மண்டலம் மாற்றப்படாததால் வளிகள் அண்டத்தில் சிதறிப்போய் கோளமே வரண்டு போய் விட்டது. பூமிக்குப் பாதுகாப்பு இந்த வளி மண்டலம்தான். அது உயிர்கள் தாமாக உருவாக்கியவை. எனவே தமக்கு சாதகமான வகையில் பூமியை மாற்றிக் கொள்வது யுக, யுகமாக நடந்துவரும் ஒரு செயல்பாடு.

ஆயினும், மிகக்கவனமாகத்திட்டமிடுதல் அவசியம். மனிதச் செயல்கள் மிகச்சிறியனவாகினும் அவை பூகோள அளவில் மாற்றங்களைக் கொண்டு வரும் சாத்தியம் இருப்பதாக இப்போது விஞ்ஞானிகள் நம்புகிறார்கள். நல்ல உதாரணம், தொழில் புரட்சியின் பயனாக இந்தியா, சீனா போன்ற ஆசிய நாடுகளின் அபரித போக்குவரத்து வளர்ச்சி. ஏரோசால் என்று சொல்லக்கூடிய வாகனப்புகை மேகக்கூட்டம் போல் இந்தியா, சீனாவின் மேல் படர்ந்திருப்பதை செய்கோள் படங்கள் காட்டுகின்றன. இந்த மாசுப்போர்வை சூரிய ஒளியை பிரதிபலித்து வளிமண்டலத்திற்கு அனுப்பிவிடுவதால் பூகோள அளவில் சூடு அதிகரிப்பதாக விஞ்ஞானிகள் நம்புகிறார்கள். உலகைச் சூடேற்றும் அதே வேளையில், சூரிய ஒளியைத்தவிர்பதின் மூலம் இந்நாடுகளை இவை குளிர்விக்கும் செயலையும் செய்கிறது. வெளியே உஷ்ணம், கீழே குளிர்ச்சி! பலன், வழக்கமாக இந்நாடுகளுக்கு மழை கொண்டு வரும் பருவக்காற்று குழம்பிபோய் எங்கோ மழை பெய்துவிட்டுப் போய் விடுகிறது. சைனா சமீப காலங்களில் மாபெரும் வரட்சியைக் கண்டுள்ளது. அங்கு பாலை பெருகிவருகிறது. சீனாவிலிருந்து கிளம்பும் தூசுக்காற்று (மணல்காற்று) பசிபிக் சமுத்திரத்ததாண்டி காலிபோர்னியாவரை போவதைக் கண்டுள்ளனர். சகாராவிலிருந்து வீசும் மணற்காற்று அட்லாண்டிக் கடலில் சங்கமிப்பதை ஜெர்மனியில் எங்கள் ஆய்வகம் கண்டு சொல்லியுள்ளது.

எனவே மனிதச் செயல்பாடுகள் அனைத்திற்கும் இரண்டு தன்மைகளுண்டு. ஒன்று நல்லது. இரண்டு கெட்டது. நுகர் கலாச்சாரத்தால் வரும் சூழல்மாசு எப்படியாயினும் கட்டுப்படுத்த வேண்டியதே. அதில் இரண்டு கருத்திற்கு இடமே இல்லை. பருவ காலங்களை முற்றும் முழுவதுமாக மாற்றிவிட்டால் பின் நதி இணைப்பு பற்றிப் பேசிப் பயணில்லை. நதிகள் இருந்தால் அல்லவோ அதன் இணைப்பு பற்றிப்பேச முடியும்! நீர் என்பது புனிதப்பொருள். நீரின்றி அமையாது உலகு என்பது வள்ளுவ வாக்கு. பூமி ஒரு நீர்க்கோளம். பூமியின் செயற்பாடு நீர் சார்ந்தது. வாழ்வு நீர் சார்ந்தது. எனவே நீரை வீணடிக்காமல். பொன்னை எப்படிக் கையாளுவோமோ அப்படிக் கையாண்டு பயன்பெற வேண்டும். சென்னை போன்ற நகரங்களில் நீரின் அருமை இப்போதுதான் தெரிந்திருக்கிறது. கூவம் என்ற நல்ல நீர் ஆற்றைச் சென்னை கழிவுக் கிட்டங்கியாக்கிவிட்டது. கிருதுமால் என்ற நதியை இன்னொரு கூவமாக மதுரை ஆக்கிவிட்டது. திருப்பூர் அடிமண்டி நீர் கூட வண்ண வண்ணமாக வருகிறது. இளநீர் கலராக இருக்கிறது. இது நீர் துஷ்பிரயோகம்.

நீரின்றி அமையாது உலகு.

முதற்பதிவு: சமாச்சார் தமிழ்

சந்த வசந்த கவியரங்கக் கவிதை

எனது சந்த வசந்த கவியரங்கக் கவிதை, முனைவர் சுவாமிநாதனின் முன்னுரை, பின்னுரை மற்றும் அக்கவிதைக்கு வந்த பின்னூட்டங்கள் இவை எனது Poems in focus வலைப்பூவில் காணக்கிடைக்கின்றன.

கடவுளாய் நானிருந்தால்!

முனைவர் எல்லே.சுவாமிநாதன் தலைமையேற்று நடத்தும் 14 வது சந்தவசந்த கவி விழாவி
ல் "கடவுளாய் நானிருந்தால்" என்னும் தலைப்பில் என் கவிதை அரங்கேறிவிட்டது. வாசி
க்க ஆர்வமுள்ளவர்களுக்கு சுட்டி கீழே:


http://groups.yahoo.com/group/santhavasantham/message/9466

கீத கோவிந்தம்

அன்புள்ள நண்பர்களே:

கீத கோவிந்தம் என்றொரு நவீன பக்தி இலக்கியக் கவிதையை சந்த வசந்த மடலாடற்குழுவில் இட்டேன். அதன் முதற்படிவம் கீழே.

இக்கவிதையின் கருக்கலையாமல் உருவேற்றி மெட்டமைத்து பாடியிருக்கிறார் கானடா ஆர்.எஸ்.மணி அவர்கள். அப்பாடல் வரிகளும் பாடலுக்கான சுட்டியும் கீழே.

கலை, புகழ் கண்ணன் தாள். வாழ்க.


கீத கோவிந்தம்

காத்திருப்பது
வழக்கமாகிவிட்டது.
உன்
தூரத்து மணியோசை
தினம் தினம் ஒலிக்காதா
என்று - காத்திருப்பது...

செம்பவள நடுவே கோர்த்து
வைத்த கருமுத்துப்போல்
செம்மாலைச்சுடரில்
தனித்து நிற்கும் நின் கருமை

கழுத்து மணியோசைக்குக்
காத்திருக்கும் கொட்டில் கன்று
கண்ணன் வரும் ஓசையென
காத்திருப்பேன் நினை
நினைந்து - காத்திருப்பது...


http://www.rsmani.com/gita_govindam


கீத கோவிந்தம்

காத்திருப்பேன் உனக்காக - கண்ணா
காத்திருப்பேன் உனக்காக

தூரத்து மணியோசை
ஒலித்திடும் போதெல்லாம்
நீ வருவாய் என்று
நான் அறிவேன் அதனால்
தினம் தினம் மணியோசை
கேட்டிட மனம் நாடி
வீற்றிருப்பேன் வாயில் முன்னே - கண்ணா
(காத்திருப்பேன்)

செம்பவள மாலையிலே
வைத்த கருமுத்தினைப் போல்
செம்மை நிற மாலை நேரம்
உன்னுருவம் தோன்றும் வரை
தாயினது கழுத்தினிலே
ஆடும் மணியோசை கேட்க
கொட்டிலிலே துடிக்கும்
சின்னஞ் சிறு கன்றினைப் போல்
(காத்திருப்பேன்)

கனாக் காணுதல்

இந்த பாருப்பா!
நீ யாருன்னு எனக்குத் தெரியாது
இந்த வீட்டிலேதான் நீயும் இருக்கேன்னு சொல்லறாங்க
ஆனா, நான் உன்னப்பாத்ததில்லே
நீ வரதும் போறதும் ஒருத்தருக்கும் புரியரதில்லே
நீ பாட்டுக்கு நாங்க தூங்கறப்ப வர
முழிக்கறதுக்குல்ல போயிடற...
நீ இப்படிதான் இருப்பேன்னு
நினைச்சுக்கிட்டு அண்ணே ஒரு படம்
வரைஞ்சான், அத அம்மா பிரேம் போட்டு
பூஜிக்கிறாங்க
இதுதான் நீயான்னு கேட்டா
அதுவும் நீதானன்னு பல படத்தைக் காட்டறாங்க.
கண்ண மூடிக்கிடா தெரிவான்னு
கடைசி வீட்டுச் சாமி சொல்லிச்சு
மூடிக்கிட்டா இருட்டிலே பூச்சி, பூச்சியா பறக்குது
கண்ணத்திறந்து பாருடா!
இருக்கிறதெல்லாம் அவதான்னு
ஒரு முண்டாசுக் கோணங்கி சொல்லிட்டுப் போச்சு.
இருக்கிறது எல்லாமுனா?
இந்த பாருப்பா!
ஒண்ணும் புரியலே.
தூங்கறப்பதான் வருவேன்னா
இன்னிக்கி ராத்திரி
கனவிலே வந்து
இனம்
காட்டிட்டுப் போ!

கொசுவின் கதை





நேற்றிரவு ஒரு ஒற்றைக் கொசுவுடன் போராடியதால் தூக்கம் போச்சு. நாம்தான் புத்திசாலிகள் என்று நினைக்கிறோம். ஆனால் இந்த அற்பக்கொசு நமக்கு டேகா கொடுத்துவிட்டு, விளக்குப் போட்டால் ஒளிந்து கொண்டு, விளக்கு அணைந்தவுடன் மெதுவாய் வந்து கடிப்பதுமாய் இருக்கிறது. இந்தியக்கொசுகளுக்கு வீரியம் அதிகம். அது வரும்போதே ஏரோப்பிளேன் வர மாதிரி ரீங்காரிக்கும். ஆனால் கொரியக் கொசு, இந்த ஊர் ஜனங்கள் மாதிரியே சத்தம் போடாமல் மெதுவாக வந்து தன் காரியத்தைப் பார்க்கிறது. நம்ம ஊர் கொசு நல்ல சதையுள்ள இடத்தில் குத்தி இரத்தம் குடிக்கும். அவ்வளவாக வலிக்காது. ஆனால் இந்த ஊர் மடக்கொசு தலையில் முடியில்லாத பாகங்கள், முட்டி, விரல் நடுவு என்று கடிக்கக்கூடாத இடத்தில் கடித்து வைக்கிறது. அது எரிச்சல் தருவது மட்டுமல்ல, வீங்கவும் வைக்கிறது.

உயிரினங்களிலே மிகவும் வெற்றி கொண்ட உயிரினங்கள் பூச்சிகள். அவை இல்லாத இடமே கிடையாது. துருவப்பிரதேசத்தில் கொசு இருக்காது என்று நினைக்கிறோம். அதுதான் இல்லை. ஆளை கடிச்சுக்கொல்லும் அளவிற்கு கொசுப்பட்டாளமே அங்கு உண்டு.

ஆனாலும் ஊருக்கு ஊர் கொசு சரித்திரம் வேறுபடுகிறது. ஜெர்மனியில் நான் கொசு பார்த்தது இல்லை. அங்கு எறும்பு கூடக் கிடையாது. தேனீ மட்டும் அவ்வப்போது வந்து இனிப்பான பண்டங்களில் மொய்க்கும். இந்தியாவில் மதுரை பல்கலைக்கழக குடியிருப்புப் பகுதியில் வாழ்ந்த போது தினம் ஒன்றிரண்டு சாரைப்பாம்பு வீட்டிற்குள் வந்து விடும். வெறும் பேட்டா செறுப்பை வைத்து அடித்துக் கொல்வதுண்டு. நாகமலைப்பக்கம் போனால் சர்ரென்று ஆறடிப் பாம்பு பாய்ந்து செல்லும் காட்சியெல்லாம் சகஜம். ஆனால் வளர்ந்து விட்ட நாடுகளின் அறிகுறி உயிரினங்களை அரிதாகப்பார்ப்பதே. ஐரோப்பாவில் ஓநாய்கள் மீண்டும் வந்து விட்டன என்பது ஒரு சமயம் தலைப்புச் செய்தியாக வந்தது. மனிதன் வாழும் இடங்களில் வனவிலங்களுக்கு இடமேது? அவைகளைச் சரணாலயம் வைத்துப் பாதுக்காக்கும் நிலமைக்கு வந்தாகிவிட்டது. அங்கும் மனித ஆக்கிரமிப்பு உண்டு. விளைவு, சதா வனவிலங்குகளுக்கும் மனிதனுக்கும் போராட்டம்தான். உயிர்களின் பரிணாமத்திலேயே முதன்முறையாக ஒரு ஜீவன் 'இயற்கைத்தேர்வு முகவர்' (natural selection agent) என்ற பட்டத்தைப் பெற்றிருக்கிறது என்றால் அது மனிதனுக்கு மட்டுமே. எலிகள் பெருகினால் பாம்பு பெருகும், பாம்பு பெருகினால் மயில்கள் பெருகும் என்பது சாதாரண விதி. ஆனால், இயற்கையின் மாபெரும் சக்தி தவிர ஆயிரக்கணக்கான இனங்களை பூண்டோ டு அழிக்கின்ற ஆற்றலை மனிதன் பெற்றுள்ளான். துப்பாக்கி என்ற கொல்லி கண்டுபிடிக்கப்பட்டவுடன் சும்மா விளையாட்டிற்கு அமெரிக்க எருமைகள் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டதாக அறிய வருகிறோம். மனிதக்கூட்டம் பெருகப்பெருக பூமண்டலத்தில் பிற ஜீவராசிகளுக்கு இடமில்லையென்று ஆகிவிட்டது.

இது ரொம்ப பாவமான சமாச்சாரம். நம்மைப் போலவே அவைகளுக்கும் வாழும் உரிமையுண்டு. நம்மைப் போலவே அவைகளும் பிள்ளை பெற்றுக் கொள்கின்றன, அவைகளைக் காப்பதற்கு அரும் பாடு படுகின்றன. இல்லாளுக்காக வீடு கட்டுவது என்பது மனித இனத்திற்கு மட்டும் பொது அல்ல. பல விலங்குகள் அரும்பாடுபட்டு மனைவியை சந்தோஷப்படுத்த வீடு கட்டுகின்றன! [பிடிக்கவில்லையெனில் சில பறைவைகள் கடுப்படிக்கும் விதத்தில் கட்டிய கூட்டைப் பிரித்துப்போட்டுவிடுவதுண்டு. நல்லவேளை மனித மனைவிகள் அப்படியெல்லாம் செய்வதில்லை]. தாம்பத்ய பிரச்சனைகள் என்பதும் விலங்குகளில் உண்டு. பச்சை வெட்டுக்கிளி போல் Praying mantis என்றொரு பூச்சியுண்டு. அது எப்போதும் தொழுவது போல் கைகளை வைத்திருப்பதால் அப்படியொரு பெயர். இதில் ஆசிய மக்கள் போல் ஆண் பூச்சி ரொம்ப வெட்கப்படுகின்ற ஜந்து. கலவி என்று வரும் போது கூச்சப்பட்டுக்கொண்டே இருக்குமாம். பெண் பூச்சி பார்த்துக்கொண்டே இருக்கும். இதற்கு வெட்கம் தெளியவே தெளியாது. அதைச் சரி செய்ய அது எடுக்கும் முயற்சி கமலஹாசன் படங்களில் வரும் வன்முறையைவிட கொடுமையானது. சட்டெனத்திரும்பி ஆண் பூச்சியின் தலையைக் கொய்துவிடும். நாம் நினைப்போம், உடனே பூச்சி செத்துப் போகுமென்று. ஆனால் அதுதான் இல்லை. செத்துப்போகும்தான்! ஆனால், செய்ய வந்த காரியத்தைச் செவ்வனே செய்து முடித்து விட்டே மரிக்கும்! இது என்ன அதிசயமென்றால்? ஆண் பூச்சியின் தலையில் கூச்ச சுபாபமுள்ள நரம்புவலையை நறுக்குவதன் மூலம், அப்பூச்சி கூச்சமில்லாமல் கலவியில் ஈடுபட்டு பெண் பூச்சியை கருத்தரிக்க வைக்க முடியும் என்பதுதான். நல்லவேளை இப்படியெல்லாம் நம் வாழ்வில் நடப்பதில்லை! சில தேள் இனங்களில் கலவி முடிந்த கையோடு பெண் தேள் ஆண் தேள் மீது பாய்ந்து அதைக்கடித்து தின்றுவிடுமாம். இதுதான் அன்பின் உச்சம் போலும்! இப்படிப்பல அதிசயங்கள் கொண்ட விலங்கினங்களுக்கும் நம்மைப் போல் வாழ உரிமை உண்டுதானே? ஆனால் மனிதன் பொறுப்போடு இதையெல்லாம் உணர்வதில்லை.

இதையெல்லாம் அவனுக்கு உணர்த்துவதற்குத்தான் இப்போது பசுமை விழிப்புணர்வு வந்திருக்கிறது. கனடாவிலுள்ள ராக்கி மலைத்தொடரில் பயணித்துக் கொண்டிருக்கும் போது ஒருமுறை பாதை தவறி புல்வெளிக்குள் போய் விட்டேன். எங்கிருந்தோ ஒலி பெருக்கியிலிருந்து எச்சரிக்கை. பாதை விலக வேண்டாம். தாறுமாறாக நடந்தால் கால் மிதி பட்டு பல காட்டுச் செடியினங்கள் அழிந்துவிடும்! என்பதே அந்த எச்சரிக்கை! அவ்வளவு கவனமாக இயற்கை அங்கு பாதுகாக்கப் படுகிறது. இந்தியாவின் நுகர்பொருள் கலாச்சாரம், பெருகும் மக்கள் தொகையுடன் சேர்ந்து கொண்டு இயற்கையை படாத பாடு படுத்துகிறது. சென்னையில் முகமூடிக்கொள்ளைக்காரர்கள் போல் பயணிக்கும் இந்த டூவீலர், ஆட்டோ செய்யும் சூழல்மாசு வானிற்குச் சென்று இந்தியாவிற்கு மிகவும் அத்தியாவசமான பருவக்காற்றின் போக்கையே திரும்பப்பெறமுடியாத அளவில் மாற்றிவிட்டது என்பது சமீபத்திய சேதி. இதனால்தான் மழைநீரைச் சேமியுங்கள் என்று தண்ணிலாரியில் எழுதி வைக்க வேண்டியுள்ளது. இயற்கையின் செயற்பாடு என்பது ஒரு சிறந்த நீதிவாணன் செயற்பாடு போல் உலகில் உள்ள அனைத்து ஜீவராசிகளுக்கும் பயனளிக்கும் வண்ணம் இதுநாள் வரை வளர்த்தெடுக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் மனிதன் உருவாகியபின் இவையெல்லாம் தலைகீழாக மாறி வருகின்றன. வந்தனா சிவா போன்ற சமூகப் பொறுப்புள்ள தலைவர்கள் இந்தியாவிலுள்ள செடி, கொடிகளின் ஜீன்களை பாதுக்காக்க வேண்டும் என்று சொல்வது அவசரகால நடவடிக்கை என்றே கொள்ள வேண்டியுள்ளது. நேற்று சிட்டி அவர்கள் பதிப்பித்துள்ள 'வசனசம்பிரதாயக் கதை' வாசித்துக்கொண்டிருந்தேன். இது 1775-ல் முதலில் வெளியானது. அதில் பரம்பரையாக 56 தேசங்கள் என்று சொல்லப்படும் நாடுகளிலுள்ள தாவரங்கள், விலங்குகள் இவைகளின் பெயர்கள் இடம் பெறுகின்றன. இவற்றில் எத்தனை ஜீவராசிகளை நாம் இன்றும் காணமுடியும் என்று யாராவது கணக்கிட்டுச் சொன்னால் நாம் சுழல்பாதுகாப்பில் எவ்வளவு கவனமாக இருக்கிறோம் என்பது புலப்பட்டுவிடும்!

மக்கள் பெருக்கம், மனித வெறித்தன நுகர்வு கலாச்சாரம், இவர்களாக உருவாக்கிக்கொண்ட நாகரீகம் இவை இயற்கையின் மீது உலகம் கண்டிராத ஆளுமை செலுத்துகின்றன. இதன் பிடியிலிருந்து உலகை மீட்க தமிழ் இலக்கியம் கை கொடுக்க வேண்டும். பசுமை எழுத்துகள் பரவலாக்கப்பட வேண்டும். தமிழகத்திற்குச் சொந்தமெனப்படும் தாவர, விலங்குகளை பாதுக்காக்க இவ்வெழுத்துக்கள் துணை போக வேண்டும். இல்லையெனில் ஒற்றைக்கொசு கூட இல்லாத காண்கிரீட் வனத்தில் மனிதன் மட்டும் வாழவேண்டியிருக்கும். அப்போது வரும் தனிமையில் மூட்டைப்பூச்சியின் கடிப்பும், கொசுவின் குத்தலும் கூட அரிதான பொருளாகப் பார்க்கப்படும்!

போனஸ்! கொசு கடிக்கும் வலி தெரியும். ஆனால் கொசு கடிக்கும் போது ரசித்து யாரும் பார்ப்பதில்லை. இதோ இங்கு கொசு துளை போடும் காட்சி!