கவிதை பழகுவீர்!

இந்த யாக்கை சுவாரசியமாக உள்ளது!
சுடரும் அறிவைத் தந்து, குழந்தையின் கூர்மையை தந்து உலகை வியக்க வைக்கிறான் இறைவன். அவன் உண்டு, இல்லை என்று பட்டிமன்றம் வைக்கும் அளவு வின்முட்டும் சுதந்திரம்.
மனது களிமண் போல் உள்ளது. சத் சங்கத்தில் இருக்கும் போது சுட்டத்தங்கமாக சுடர் விடுகிறது. நல்ல இசையில் லயிக்கும் போது இலகுவாகி, சிறகு போல் மிதக்கிறது.
ஓவியத்தில் தோயும் போது வண்ணமாய் மிளிர்கிறது.
வெளி, புறம் என்பது கூட பார்வை சம்மந்தமானதே.
மனது சில நேரம் தெளிவாக உள்ளது, கரையில்லா வானம் போல்.
அதுவே பல நேரம் குழம்பித் தவிக்கிறது. மேகம் மூடிய வானம் போல அல்லது மஞ்சு போர்த்திய பூமி போல.
ஏற்றம் இறக்கம் கலந்தே வாழ்வு ஓடுகிறது. கடல் நீர் கூட இறங்கிவிடுகிறது. நீர் தளும்பி சில நேரம் கரையைக் கரைக்க தயாராக உள்ளது.
இந்த நிலை தாண்டி மனது போர் வெறி கொள்கிறது, மத வெறி கொள்கிறது. மொழி வெறி கொள்கிறது. காம வெறி கொள்கிறது.
சுழன்றடிக்கும் காற்று போல, வின்னைக் கலக்கும் புயல் போல.
யாக்கை மிக சுவாரசியமாகவே உள்ளது.

எனவேதான் மனதைக் கண்டுபிடிகும் கலையே விஞ்ஞானம் என்று இந்திய மெஞ்ஞானம் சொல்கிறது. என் கண் முன்னே பறக்கும் கொக்கு எனக்காகவே பறக்கிறது.
கரையில் நடக்கும் என்னுடன் போட்டி போட்டுக் கொண்டு நீரில் தாவும் மீன் எனக்காகவே அப்படியொரு spectacular காட்சி தருகிறது.
முழு நிலா எனக்காகவே உதயமாகி ஜொலிக்கிறது.
காலைச் சூரியன் என்னை எழுப்பவே வருகிறான்.
காலையில் நான் கேட்கும் சுப்ரபாதம் என்னை எழுப்பவே.
என்னுள் உறக்கம் இயல்பாகவே அமைகிறது. அது உண்மையில் தூக்கமில்லை. இயக்கமில்லாத ஒரு செயல் இப்பிரபஞ்சத்தில் கிடையாது. எல்லாம், எப்போதும் இயங்கிக்கொண்டே இருக்கின்றன.
என் விழிப்பு என்பது மனதின் இன்னொரு நிலை. அவ்வளவே.
விழித்தால் பார்க்க முடிகிறது. வண்ணக் களஞ்சியமாக ஒரு பரபஞ்சம் எனக்காக உருவாகிக் காத்துக்கிடக்கிறது.
எனவே கவிதை பழகுவீர் தோழரே! தோழியரே!

0 பின்னூட்டங்கள்: