படிப்பின் பாரம்



விமானத்தில் பறந்து கொண்டு இருக்கும் போது படித்த நாளிதழின் இச்சித்திரம் என்னைப் பாதித்தது. படிப்பின் பாரம் என்பது கிழக்காசிய மாணவர்களை சிதைக்கும் ஒரு கருவியாகப் போகும் அவலத்தை இப்படம் சுட்டுகிறது. காலை 7:30 மணிக்குப் பயணப்பட்டால் சீருடை தாங்கிய மாணவர்கள் கூட்டம். இரவு 10:30 மணிக்குப் பயணப்பட்டாலும் மாணவ, மாணவிகள் கூட்டம். இப்படிப் படித்துக் கொண்டிருந்தால் தூங்க வேண்டாமா? மனித பரிணாம வளர்ச்சியில் தூக்கத்திற்கு மிக முக்கிய உளவியல், உடலியல் பங்கு உள்ளது. படிக்க வேண்டிய பாடங்கள் கூடிக்கொண்டே போகின்றன. இருக்கின்ற பொழுது என்னமோ கூடுவதில்லை. அவர்கள் என்ன செய்வார்கள், பாவம்! பளு தாங்காமல் தற்கொலை செய்து கொள்ளும் மாணவர் தொகை ஜப்பானிலும், கொரியாவிலும் கூடி வருகிறது! அதையும் இச்சித்திரம் காட்டுகிறது. Data Mining என்பது ஒரு துறையே ஆகிப்போகுமளவு தகவல் வளர்ச்சி பிரம்மிப்பு அளிக்கிறது. Matrix படத்தில் வருகின்ற மாதிரி பல்வேறு துறை ஞானங்கள் அடங்கிய memory chip வந்து அதைத் தலையில் செருகிக்கொண்டு செயல் பட்டால் ஒழிய இந்த அசுர வேகத்திற்கு மனித மூளை இடம் கொடுக்காது. ஏதாவது செய்து ஆகவேண்டும். பள்ளிப் பருவம் என்பது இனிமையாக இருக்க வேண்டும். அது பளுவாகி விடக்கூடாது. மனிதன் ஒரு உணர்வுப் பிராணி. தகவல் பிராணி அல்ல. தகவலை தக்க வைத்துக் கொள்வது கணினியின் பணி. வாழ்வை வாழ வேண்டியது மனிதனின் பணி. ஜெர்மனியில் குழந்தைகள் 6 மணி நேர அசுரப் பரிட்சைகள் எழுதுகின்றன! அவர்களது பிரச்சனைகளை சமூகம் சரியாகப் புரிந்து கொள்கிறதா என்று தெரியவில்லை. Back to Basics என்று பிருந்தாவன ஸ்டைலில் பள்ளிப்பாடம் மாறும் காலம் வரும். அப்போது குழந்தைகள் கிருஷ்ணன் போல், கோபியர் போல் குதுகூலமாக இருப்பார்கள்.

0 பின்னூட்டங்கள்: