கொஞ்சம் பயணம்

மீண்டும் கங்காரு நாட்டிற்குப் பயணம். அரசியின் நாட்டிலுள்ள தங்கக்கடற்கரைவரை அதாவது Gold Coast in Queensland! வரை. ஒரு வாரம் புதுப்பதிவுகள் இருக்காது. ஆங்கிலத்தில் பதியலாம் ஆனால் திரட்டிகள் முகம் சுழிக்கும் :-) எனவே நிம்மதியாக இருங்கள். வரும்வரை பாட்டுப்போட்டுவிட்டுப் போகலாமென்று நினைத்தேன். கொஞ்சம் மெனக்கெடனும் போல.

கவித் திண்ணை - ஒலிப்பத்தி 22

முலை முட்டும் கன்றுகள் - கவித் திண்ணை

கொரியாவிலிருந்து நா.கண்ணன்
தூரத்து மணியோசை (ஒலிப்பத்தி 22)
ஒலிக்கோப்பு: தொழில்நுட்ப வழிகாட்டி

இணையத்தின் சாத்தியங்கள் பல. அவற்றுள் ஒலி முக்கியமானது. எழுத்துப் படி, ஒலி வடிவம் பெறும்போது அதன் பரிமாணமே வேறு. இசையும் கலக்கும்போது அது தரும் அனுபவம் அலாதி. அவற்றைப் பயன்படுத்தும் முனைப்புடன் நா.கண்ணன் களம் இறங்கியுள்ளார். எழுத்தாளராகவும் பேச்சாளராகவும் நமக்கு அறிமுகமான கண்ணன், இங்கே கவிஞராக முகம் காட்டுகிறார்.

தமிழ்சிஃபியின் தமிழ்ப் புத்தாண்டுச் சிறப்பிதழுக்கு வலிமை சேர்க்கும் வகையில் நா.கண்ணன் 'முலை முட்டும் கன்றுகள்' என்ற ஆக்கத்தை எழுத்து வடிவிலும் ஒலி வடிவிலும் அளித்துள்ளார். அது மட்டுமின்றி, தன் படைப்பு குறித்துச் சிலரின் விமர்சனங்களையும் ஒலி வடிவில் தரச் செய்துள்ளார். பல்வேறு நாடுகளிலிருந்து பலரின் உரைகளை ஒருங்கே திரட்டி அளித்துள்ள வகையில் இணையத்தில் இது புது முயற்சி. இந்தக் கன்னி முயற்சியைக் கேட்டு மகிழுங்கள்:

நா.கண்ணன் கவிதை அறிமுகம்:
நேர அளவு: 4.38 நிமிடங்கள்

கவிதை வாசிப்பு - நா.கண்ணன் (தென் கொரியா):
நேர அளவு: 7.44 நிமிடங்கள்

எழுத்து வடிவில் முலை முட்டும் கன்றுகள்

===================================================

விமர்சனப் பார்வை 1 - நா.சுசீந்திரன், பெர்லின் (ஜெர்மனி)
நேர அளவு: 2.37 நிமிடங்கள்

விமர்சனப் பார்வை 2 - அண்ணாகண்ணன், சென்னை (இந்தியா)
நேர அளவு: 7.26 நிமிடங்கள்

விமர்சனைப் பார்வை 3 - கி.லோகநாதன், பினாங்கு (மலேசியா)
வாசிப்பு: ஷைலஜா, அமெரிக்கா.
நேர அளவு: 3.42 நிமிடங்கள்

முதற்பதிவு: சிஃபி.காம்

தடி எடுத்தவன் தண்டல்காரன்!

கொரிய வம்சாவளியில் வரும் சோ சின் ஹியின் நேற்று 32 மாணவர்களைக் கொன்று விட்டு தானும் தற்கொலை செய்து கொண்டு இறந்திருக்கிறார். அமெரிக்கா சோகத்தில் கிடக்கிறது. 1992-ல் இவர் அமெரிக்கா போகாமலிருந்தால் துவக்கு என்றால் என்னவென்றே அறியாமல் கிம்சி சாப்பிட்டுக் கொண்டு ஒரு சாதுவான கொரியனாக இருந்திருப்பார். அப்படியே மனப்பிறழ்வு கொண்டிருந்தாலும் ஒரு கட்டையைத் தூக்கிக்கொண்டு யாரையாவது தாக்கி இருப்பாரே அன்றி துவக்கு கொண்டு அல்ல. அமெரிக்கா ஏன் இன்னும் துப்பாக்கி புழக்கத்தைக் கட்டுப் படுத்தவில்லை? வெறும் காடாகக் கிடந்த அமெரிக்காவில் கொள்ளை, கொலை பயம் இருந்த காலத்தில் அது தேவைப்பட்டிருக்கலாம். 21ம் நூற்றாண்டு அமெரிக்காவிற்கு இது தேவையா? வேட்டையாடு விளையாடுவில் இப்படி மனப்பிறழ்வுற்ற இந்திய மாணவர்கள் தொடர் கொலையில் ஈடுபடுவது போல் போகிறது கதை. அது உண்மையில் நிகழ நிறைய சாத்தியங்கள் உள்ளன. கட்டற்ற சுதந்திரம், ஆழமில்லாத சமூகம், உறவுகளற்ற சமுதாயம் இவையே அமெரிக்காவின் பிரச்சனை. கன்பூசியன் வழியில் சமூக அமைப்பு கொண்ட கொரியா மிகப் பாதுகாப்பான நாடு, வன்முறைகள் குறைவான நாடு. இந்த சோ பேசாமல் கொரியாவிலேயே இருந்திருக்கலாம். எல்லோருக்கும் அமெரிக்கா ஒரு கனவு நாடாக இருக்கிறது. கனவில் வரும் கெட்ட காட்சியென இக்கொலையை மறந்துவிட முடியுமோ?

மூட்டைப்பூச்சி

Expert opinion: All but eradicated in the U.S. after World War II, these bloodsuckers have scurried back into every state—and into expensive and budget hotels alike, according to Louis N. Sorkin, an entomologist at New York’s American Museum of Natural History. And don’t assume beds are the only places they hang out: the bugs also creep into cracks and crevices in headboards, floorboards, carpets, picture frames, and furniture.

Prescription Before booking, check Web sites like bedbugregistry.com or traveladvisor.com for hotel-infestation alerts. Upon arrival, inspect the bed (especially the mattress seams) for the insects and their blood and excrement (small red or brown dots). A flashlight will help you find these elusive pests, which, when engorged, grow to the size of an apple seed. Spot anything suspicious? Check out—before they check you out.

மூலம்: MSN.Travel

கேள்வி: ஏங்க நம்ம ஊரிலே இப்படி மூட்டைப்பூச்சி பற்றிய சேவைகள் உண்டா? எந்த ஹோட்டல்ல மூட்டைப்பூச்சி இருக்கும், இருக்காதுன்னு?

வியத்தல் வியப்பே!

புது வருடத்தைக் கொண்டாட அருகிலிருக்கும் ஒரு பேரூருக்குச் சென்றேன் (தேஜோன்). சுமார் 20 தமிழர்கள் வந்து சேர்ந்தனர். எல்லோரும் முதுகலை, முனைவர், முதுமுனைவர் எனப் பட்டப்படிப்பிற்கு வந்தவர்கள். முதன் முறையாக KAIST (Korean Advanced Institute of Science & Technology) வளாகத்திற்குச் சென்றேன். தேஜோன் என்பது சோல் நகரத்திற்கு அடுத்து முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. இங்கு தலைநகரை மாற்றிவிட வேண்டுமென்ற ஒரு திட்டமுமுண்டு! பேருந்தை விட்டுக் கீழே இறங்கியவுடன் பார்த்த முதற்காட்சி இந்த புத்த பிட்சுதான். கையில் ஒரு மணியை வைத்துக்கொண்டு ஆட்டிக் கொண்டே மந்திரங்கள் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். இந்தியாவிலிருந்து வரும் நமக்கு இறை வழி செல்லும் எவருக்கும் வந்தனை செலுத்தும் பண்பு உண்டு. அப்படியே அவருக்கு அஞ்சலி செய்து, காணிக்கை அளித்தேன். அவரது குடை போன்ற தொப்பி மற்றவர் மீதான அவரது கவனத்தைக் குறைத்து ஜபத்தில் கூர்மைப்படுத்த உதவியது. வருவோர் போவோர் அவரைக் கண்டு கொண்டனர், கண்டு கொள்ளவில்லை. கொஞ்ச நேரத்தில் மணி அடிப்பதை நிறுத்திவிட்டு ஒரு உடுக்கை அடிக்க ஆரம்பித்தார். வண்டிலியிலிருந்து இறங்கிய ஒரு தாய், தன் சிறு பெண்ணை அழைத்துக் கொண்டு போக, அது பாம்புப் பிடாரன் கை குழல் கண்ட நாகம் போல் அந்த பிட்சுவையே பார்த்துக் கொண்டு இருந்தது. அம்மா மெல்ல இழுத்துப் பார்த்தாள். நம்ம ஊர் தாய்மார்கள் முதுகில் இரண்டு சாத்து சாத்தி, கடத்திக் கொண்டு போய் விடுவர். ஆனால் அவள் அக்குழந்தை வேடிக்கை பார்ப்பதை அனுமதித்தாள். அக்குழந்தையின் வியப்பு என்னை வியப்பில் ஆழ்த்தியது. நமக்கும் வேடிக்கை பார்க்க ஆசை வரும். ஆனால் சமூகக்காரணிகள் நம் வியப்பை மட்டுப்படுத்திவிடும். வியத்தல் என்பது எவ்வளவு பெரிய சமாச்சாரம்! அக்குழந்தையின் விரிந்த கண்கள், பிட்சுவைத் தொடத்துணியும் கை அசைவுகள். தாயின் இழுப்பு. இவை சேர்ந்து அங்கொரு நாடகத்தை நடத்திக் கொண்டிருந்தன. உலகம் எங்களைச் சுற்றி ஊர்ந்து கொண்டு இருந்தது!

சர்வஜித்து வாழ்த்துக்கள்!

அன்புடையீர்

புத்தாண்டு (சர்வஜித்து) வாழ்த்துக்கள்!

இப்புத்தாண்டு தொடக்கத்தில் பல புதிய முதுசொம் சேர்க்கைகளுடன் உங்களை சந்திக்கிறோம்.

முதுசொம் சேதி

இத்தொகுப்பில் ஸ்ரீரங்கம் கோயில் பற்றிய ஆய்வு பூர்வமான ஆனால் எளிய தமிழில் அமைந்த கட்டுரை ஒன்றை கவிஞர் ஸ்ரீரங்கம் மோகனரங்கன் வடித்துத்தந்துள்ளார். அதைக்காண:

http://www.tamilheritage.org/blogcms/

முதுசொம் படங்கள்

இத்தொகுப்பில் கொரியாவைச் சேர்ந்த முனைவர் குணசேகரன் "பார்வையில் பட்ட குறள்" என்ற புதிய பகுதியைத் தொடங்குகிறார். படங்கள் ஆற்றுப்படுத்தும் குறள் வழி. கண்டு ரசிக்க:

http://www.tamilheritage.org/blogcms/fotoblog.php

முதுசொம் காட்சி

இத்தொகுப்பில் சிஃபி டாட் காம் தமிழ்ப் பிரிவு ஆசிரியர், கவிஞர் அண்ணா கண்ணன் அவர்களின் சமீபத்திய நேர்காணல் காணக்கிடைக்கிறது.

http://www.tamilheritage.org/blogcms/video.php

முதுசொம் வானொலி

இப்பகுதியில் இம்முறை பலர் பங்கேற்கின்றனர்.

1. பேரா.முனைவர்.ரெ.கார்த்திகேசு, மலேசியா
2. ச.சுவாமிநாதன், லண்டன்
3. அண்ணா கண்ணன், சென்னை
4. சுபாஷினி கனகசுந்தரம் - போப்ளிங்கன், ஜெர்மனி
5. கவிஞர் இரமணன், சென்னை.

இவர்கள் படைப்புக்களைக் கேட்க,

http://www.tamilheritage.org/blogcms/voth.php

இப்புத்தாண்டு இனிதாகத் தொடங்க தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் வாழ்த்துக்கள்.

நிகழ்ச்சி அமைப்பு:
சுபாஷினி கனகசுந்தரம்
நா.கண்ணன்

கலக்கல்

மலேசியாவில் ஒருமுறை RTM வானொலி கேட்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. ஒரே கலக்கல்! நன்றாக இருந்தது என்று நான் சொல்ல வருவதாக நீங்கள் நினைக்கலாம். ஏனெனில் அச்சொல்லுக்கு அப்படியொரு பொருள் இப்போது வழங்குகிறது. நான் சொல்ல வருவது தமிழும்-ஆங்கிலமும் கலந்து கலக்கும் கலக்கலை. இப்போது இப்படிப் பேசுவது ஒரு 'பேஷன்' ஆகிவிட்டது (தமிழ் கூறு நல்லுலகம் முழுவதும்). ஆனால் இவர்கள் முயன்றால் முழுவதும் தமிழில் பேசலாம். எப்படி?

1. இந்தக் கலக்கல் மொழியை ஆங்கிலேயனும் புரிந்து கொள்ள முடியாது, தமிழ் தவிற பிற மொழி அறியாத தமிழனாலும் புரிந்து கொள்ள முடியாது. எனவே, இது ஒரு சின்ன வட்டார வழக்காக (இளைஞர் வட்டாரம்) நின்று போய்விடும். முழுப் பறிமாற்றம் இருக்காது. (Your communication is not effective)

2. இப்படிப் பேசுவதை அந்தக் காலத்தில் 'பட்லர் இங்கிலீஷ்' என்பார்கள். அதாவது சமையற்காரன் மொழி. ஆங்கில துறைகளுக்கு சமையல் பண்ணிப் போடும் தமிழன் அரைகுறையாய்க் கேட்ட ஆங்கில அறிவைக் கொண்டு ஆங்கிலமும் தமிழும் கலந்து பேசுவான். அதில் பல தவறு இருக்கும். இப்போது இளைஞர்கள் பேசும் கலக்கலும் தவறுகள் நிரம்பியே இருக்கின்றன. இவர்களால் முழுவதுமாக கோர்வையாக ஆங்கிலம் பேச முடியாது, அதே போல் கோர்வையாக தமிழ் பேசமுடியாது. இந்த அவலத்தை ஏன் 'பேஷன்' என்று நினைக்க வேண்டும். எனவே இந்த மாயையிலிருந்து விடுபட முயல வேண்டும்.

3. மொழி என்பது பயிற்சியினால் தெளிவு பெறும். நல்ல தமிழைப் பேசிப்பழகினால் வந்துவிடும். கிராமத்திலிருக்கும் நம் மக்கள் தமிழ் பேசவில்லையா? அவர்களென்ன செந்தமிழா பேசுகின்றனர்? அது தமிழ் இல்லையா? ஏன் அது போல் நாம் தமிழ் பேசக்கூடாது? கழகம் அரசோட்சுவதற்கு செந்தமிழ் ஒரு ஆயுதமாகப் பயன்பட்டது. எனவே எல்லோரும் தமிழில் பேசுங்கள் ஐய்யா! என்றால் கலைஞர் போல் பேச வேண்டுமென்று எண்ணுகிறார்கள். இந்த மனப்பான்மையும் தவறு. வீட்டில் பேசும் தமிழை வெளியிலும் பேசலாம். தவறில்லை. ஆங்கிலக் கலப்பு இல்லாமல் வீட்டு மொழி பேசிப் பழகலாம். சித்திரமும் கைப்பழக்கம். இதில் ஒரு சின்ன சிக்கல் இருக்கிறது. வீட்டில் பேசும் மொழியில் 'சாதி வழக்கு' கலந்தே வரும். பேசினால் என்ன சாதி என்று புரிந்துவிடும். எனவேதான் கழகம் செந்தமிழுக்கெ மாறியது. செந்தமிழும் கடினமல்ல. சாதி வழக்கில் பேசுவதும் தவறில்லை (சாதீய எண்ணமில்லாத வரை).

4. தமிழில் எழுதுவது? அதுவும் பயிற்சியில் வந்துவிடும். இந்தியா முழுவதுமே ஒரு ஆங்கில மாயையில் கிடக்கிறது. இப்போது மாநில மொழிகளில் எழுதும் பழக்கம் வலைப்பதிவால் ஊக்குவிக்கப்படுகிறது. இப்படி ஒரு மகாராஷ்டிரர் பேசுகிறார்:

“Somehow I had always been a little shy about my vernacular background because English is not my language, but over the last two years, I have formed my niche bloggers’ community in Marathi and we discuss everything under the sun,” she says. Truly, language is no longer a barrier.

இது நமக்கும் பொருந்தும். எழுதிப் பழகினால் வந்துவிடும். உண்மையில் எழுதும் போது செந்தமிழில் எழுதுவது எளிது. வட்டார வழக்கு பலுப்பலை எழுத்தில் கொண்டு வருவது கடினம்.

5. ஒருமுறை நானும் எழுத்தாளர் சுஜாதாவும் சன் டிவிக்காக ஒரு நிகழ்ச்சி தந்தோம். கலக்கல் மொழித் தந்தை சுஜாதா என்பது தெரியும். ஆனால் அவர் தமிழ் அறிவு அபாரமானது. வீம்புக்கு அப்படிப் பண்ணுகிறார். எனவே அவரிடம் அந்த நிகழ்ச்சியை ஆங்கிலம் கலக்காமல் செய்ய முயல்வோம் என்று சொல்லி எடுத்தோம். மிக அற்புதமாக வந்தது. எல்லோராலும் முடியும். முயல வேண்டும். மாயை அகல வேண்டும்.

தமிழ் நம் தாய் மொழி. அன்னை பாலுடன் ஊட்டிய மொழி. அதை அப்படியே பேசுவதில் என்ன வெட்கம்? உலகம் பூரா அவரவர் தாய் மொழியில்தான் சரளமாகப் பேசி வருகிறது. கேடுகெட்ட காலம் ஆங்கில மேலாண்மையை நம் மீது போர்த்திவிட்டது. அந்தப் பீடை ஒழியும் போது நம் தாய் மொழி மீது இயல்பாக இருக்க வேண்டிய வாஞ்சை வந்து சேரும்.

விவேகாநந்தரின் அமெரிக்க வைபவம்

விவேகாநந்தர் அமெரிக்காவிலிருந்து அழகியசிங்கர் என்பவருக்கு எழுதிய கடிதம். 1893-ல் எழுதியது. மிக தீர்க்கமான பார்வை, எழுச்சியுறும் சொற்கள். பல சமூகக்கேடுகள் பற்றிய மிகத் தைர்யமாக அவர் பேசுகிறார். ஆன்மீக சிங்கம் என்று அவரைச் சொல்வதில் தவறில்லை!



CHICAGO,
2nd November, 1893.

There is a curiosity in this nation, such as you meet with nowhere else. They want to know everything, and their women — they are the most advanced in the world. The average American woman is far more cultivated than the average American man. The men slave all their life for money, and the women snatch every opportunity to improve themselves. And they are a very kind-hearted, frank people. Everybody who has a fad to preach comes here, and I am sorry to say that most of these are not sound. The Americans have their faults too, and what nation has not? But this is my summing up: Asia laid the germs of civilization, Europe developed man, and America is developing the woman and the masses. It is the paradise of the woman and the labourer. Now contrast the American masses and women with ours, and you get the idea at once. The Americans are fast becoming liberal. Judge them not by the specimens of hard-shelled Christians (it is their own phrase) that you see in India. There are those here too, but their number is decreasing rapidly, and this great nation is progressing fast towards that spirituality which is the standard boast of the Hindu.

The Hindu must not give up his religion, but must keep religion within its proper limits end give freedom to society to grow. All the reformers in India made the serious mistake of holding religion accountable for all the horrors of priestcraft and degeneration and went forth with to pull down the indestructible structure, and what was the result? Failure! Beginning from Buddha down to Ram Mohan Roy, everyone made the mistake of holding caste to be a religious institution and tried to pull down religion and caste all together, and failed. But in spite of all the ravings of the priests, caste is simply a crystallised social institution, which after doing its service is now filling the atmosphere of India with its stench, and it can only be removed by giving back to the people their lost social individuality. Every man born here knows that he is a man. Every man born in India knows that he is a slave of society. Now, freedom is the only condition of growth; take that off, the result is degeneration. With the introduction of modern competition, see how caste is disappearing fast! No religion is now necessary to kill it. The Brâhmana shopkeeper, shoemaker, and wine-distiller are common in Northern India. And why? Because of competition. No man is prohibited from doing anything he pleases for his livelihood under the present Government, and the result is neck and neck competition, and thus thousands are seeking and finding the highest level they were born for, instead of vegetating at the bottom.

I must remain in this country at least through the winter, and then go to Europe. The Lord will provide everything for me. You need not disturb yourself about it. I cannot express my gratitude for your love.

Day by day I am feeling that the Lord is with me, and I am trying to follow His direction. His will be done. . . . We will do great things for the world, and that for the sake of doing good and not for name and fame.

"Ours not to reason why, ours but to do and die." Be of good cheer and believe that we are selected by the Lord to do great things, and we will do them. Hold yourself in readiness, i.e. be pure and holy, and love for love's sake. Love the poor, the miserable, the downtrodden, and the Lord will bless you.

See the Raja of Ramnad and others from time to time and urge them to sympathise with the masses of India. Tell them how they are standing on the neck of the poor, and that they are not fit to be called men if they do not try to raise them up. Be fearless, the Lord is with you, and He will yet raise the starving and ignorant millions of India. A railway porter here is better educated than many of your young men and most of your princes. Every American woman has far better education than can be conceived of by the majority of Hindu women. Why cannot we have the same education? We must.

Think not that you are poor; money is not power, but goodness, holiness. Come and see how it is so all over the world.

மணிச்சித்திரத்தாழு

இது ஆறின கஞ்சி. பழம் கஞ்சி. எனவே வேண்டாதோர் போய்விடலாம்.

நேற்றுதான் மணிச்சித்திரத்தாழு பார்த்தேன். அது இணையத்தில் கிடைக்குமென்று ஏனோ இதுநாள்வரை தோணவில்லை! நல்ல படம். மலையாள முத்திரையுள்ள படம். படோடாபம் இல்லாமல் எளிமையாக, இயற்கையாக எடுத்திருக்கிறார்கள். ஒரு பாடல் மனதில் நிற்கிறது. இதைத் தழுவி எடுத்த சந்திரமுகி வானை முட்டி நின்ற கதை சரித்திரம். எப்படி? ஒரு தழுவல் படம் இப்படி சூப்பர் ஹிட் ஆகியது? காரணமிருக்கிறது. தமிழ் சினிமாக்காரர்களுக்கு வியாபாரப்படம் திறமாக எடுக்கத் தெரிகிறது. ஒரு தஞ்சைக் கோயிலை ராஜராஜ சோழனால் மட்டுமே நிர்மாணிக்க முடிந்திருக்கிறது. ஸ்ரீரங்க கோபுரம் எங்கே? பத்மநாபர் கோபுரமெங்கே? அங்குதான் வித்தியாசம். தமிழர்களால் பிரம்மாண்டமாக சிந்திக்க இன்னும் முடிகிறது! அது முதுசொம். பாரம்பரிய விழுமியம். சந்திரமுகியில் எல்லாப் பாடல்களுமே சூப்பர் ஹிட். துருக்கியில் எடுத்த பாடற்காட்சிகள் அற்புதம். நடிக,நடிகைகள் தேர்வு, நகைச்சுவை இப்படி எல்லாமே சூப்பர். மணிச்சித்திரத்தாழு படத்தில் மோகன்லால் சொதப்பி இருக்கிறார். பாத்திரப் பொருத்தமே இல்லை. ஷோபனா செய்ததை விட ஒன்றும் குறைவில்லாமல் செய்திருக்கிறார் ஜோதிகா. மணிச்சித்திரத்தாழுவில் பாடல்கள் ஒட்டவே இல்லை. அவை இல்லாமலே எடுத்திருந்தால் இன்னும் இயல்பாக இருந்திருக்கும்.

ஆக, இந்த இரண்டு படத்தையும் பார்க்கும் போது தமிழன், மலையாளி இவர்களின் குணாம்சங்கள் தெள்ளத் தெளிவாகின்றன! தமிழன் தனக்கென உள்ள சிறப்பான குணங்களை மென்மேலும் வளர்த்துக் கொண்டால் அவன் விஸ்வரூபம் எடுக்கமுடியும் என்று தோன்றுகிறது. தமிழின் கலைவளம், அறிவு வளம், நிலவளம் அபரிதம்! இவற்றை இன்னும் அவன் முழுமையாக உணர்ந்தானில்லை.

மின்கோயில்

இந்திய சமயப் பாரம்பரியம் இரு பெரும் பாட்டைகள் கொண்டது. வேத மரபில் மந்திரங்கள், யக்ஞங்கள், வேத பாராயணம் அதன் மூலம் பரஞானம் என்று இருக்கிறது. பொது மக்கள் வழிபடும் கோயில் பாரம்பரியம் தன் மூலத்தை ஆகமங்களிலிருந்து பெற்று பின் வேத பாரம்பரியத்தையும் தன்னுள் உள்வாங்கிக்கொள்கிறது. பக்திப் பெருகிட்ட காலத்தில் இறைவனைக் காண நேரே கோயிலுக்குப் போனால் போதும் என்ற அளவிற்கு எளிதாக்கப்பட்டது. ஸ்ரீரங்கம் கோயிலின் மிக விரிவான சம்பிரதாயங்கள் இக்காலக் கட்டத்தில் எழுந்தவையே. ஆனால் கோயில் மெல்ல, மெல்ல தன் உண்மைப் பொருளை இழந்து சடங்குகள், வழிபாடுகள் என்று போய், ஏதோ வி.ஐ.பியைப் பார்ப்பது போல் இறைவனைக் காசு கொடுத்துப் "பார்த்து" விட்டு வருகின்ற இழிநிலையில் இப்போது நிற்பது பரிதாபம். கோயிலில் கூட்டம் நிரம்பி வழிகிறது. இல்லையென்று சொல்லவில்லை, ஆனால், "பாவம்" போய் விட்டது! பக்தி போய் விட்டது! இந்நிலையில்தான் கோயிலின் கூட்ட நெரிசலில் மாட்டித் திணறாமல், கோயிலின் வழிமுறைகளை அறிந்து கொள்ள, கோயிற் பாவத்தை மீண்டும் பெற, பக்தியை நாம் இருந்த இடத்திலிருந்தே வளர்க்க இணையம் உதவலாம் என்று தோன்றுகிறது.

ஆசார்ய பிரபுபாதா ஒரு வைணவ எழுச்சியை உலகிற்குத் தந்தார். இஸ்கான் கோயில்கள் எங்கெல்லாம் உள்ளனவோ அங்கு பக்தி இருக்கிறது, பாவம் இருக்கிறது. இதன் தாயகமான தமிழகக் கோயில்களில் அது காணாமல் போய்விட்டது. ஆயினும் இதை மீட்டெடுக்கக் கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு வந்திருக்கிறது ஒரு குடும்பம். அதுதான் விழுப்புரம் அருகே அமைந்துள்ள பரனூரிலுள்ள ஸ்ரீகிருஷ்ணப்பிரேமி அண்ணாவின் குடும்பம். இவர் பேச ஆரம்பித்தார் என்றால் நம்மை ஒரு காலத்திலிருந்து வேறொரு காலத்திற்கு இட்டுச் சென்று விடுவார். இவருடன் பயணப்படும் பக்தர்களுக்கு வெவ்வேறு காலத்தின் சமய தரிசனங்கள் அபரிதமாகக் கிடைக்கின்றன. இதையறிந்து லண்டன் வாழ் பக்தர் ஒருவர் இவரது பேச்சைப் பதிவு செய்ய, இப்போது அதுவொரு பெரிய தகவல் கிட்டங்கியாக ஆகிவிட்டது. இக்கிட்டங்கி இணையத்திற்குள் நுழையும் போது மறுமலர்ச்சி ஏற்படும். இப்போது இவரால் ஈர்க்கப்பட்ட சில அன்பர்கள் அந்த இன்பத்தை இணையத்தில் வழங்கத் தொடங்கியுள்ளனர்.

இணையத்தின் மூலமாக அர்ச்சனைகள் நடக்கின்றன, அபிஷேகங்கள் நடக்கின்றன. கோயில் உலா கூட நடக்கிறது. "ஊனுடம்பு ஆலயம்" என்று திருமூலரும், நம்மாழ்வாரும் சொன்னது போல், சரியான பாவம் நம்முள்ளே முதலில் நிகழ வேண்டும். அது உண்மையில் ஒரு விர்ச்சுவல் அனுபவம் (உள்ளத்தில் நிகழுமொன்று). அது நிகழ்ந்தபின் கோயிலுக்குப் போகும் போது ஏற்படும் உணர்வு வித்தியாசமாக இருக்கும். ஆயினும், கோயில் கூச்சலும், வியாபார அணுகுமுறையும், அரசியல் ஊடுறுவலும் இந்த அனுபவத்தை நம்மிடமிருந்து தட்டிப் பறித்துவிடலாம். அதுபோது, இணையம் இதற்கு துணை வரலாம். இந்த விர்ச்சுவல் அனுபவத்தை இருந்த இடத்திலிருந்தே வழங்கலாம். இதை எப்படிச் சாத்தியப்படுத்தலாமென எண்ண வேண்டிய காலக்கட்டத்திலிருக்கிறோம்.

முதல் முயற்சிகளாக காணக் கிடைக்கும் சிலவற்றுள் இரண்டை மட்டும் இப்போது சொல்லிப் போகிறேன். சிரவன் ரவி சங்கர் கண்ணபிரான் வழங்கும் மாதவிப் பந்தல், நான் வழங்கும் பாசுரமடல்கள். பிற முயற்சிகள் பற்றி பின்னூட்டத்தில் சொல்லுங்கள். இணையமெனும் பல்லூடகத்தன்மை எப்படி நம் பாரம்பரிய மீட்சிக்கு உதவுகிறது என்று சுட்டிக் காட்டுங்கள்.

நல்ல திரைப்படங்கள் - ஒலிப்பத்தி

தூரத்து மணியோசை (ஒலிப்பத்தி 21)

நல்ல திரைப்படங்கள்
கொரியாவிலிருந்து நா.கண்ணன்

ஒலிக்கோப்பு: தொழில்நுட்ப வழிகாட்டி

தூரத்து மணியோசை மீண்டும் ஒலிக்கிறது. இந்த முறை நா.கண்ணன், நல்ல திரைப்படங்களைக் குறித்துப் பேசியுள்ளார். தமிழ்த் திரைப்படங்கள், கொரியத் திரைப்படங்கள், படங்களின் கருப்பொருட்கள், காட்சி ஊடகங்களின் செல்வாக்கு, அவை ஏற்படுத்தும் தாக்கம், சிறந்த இயக்குநர், சிறந்த படங்களை ரசிப்பதற்கான பயிற்சி..... எனப் பலவற்றையும் பற்றி உரையாற்றியுள்ளார். நல்ல படங்களைப் பார்க்கும் ஆர்வத்தை இத்தகைய உரைகள் தூண்டும் என்று நம்பலாம்.

நா. கண்ணனின் இனிய உரையைக் கேளுங்கள்:






நேர அளவு: 17.32 நிமிடங்கள்

முதற்பதிவு: சிஃபி.காம்

வாஜி..வாஜி..வாஜி...வா..வாவ்..ரகுமான் ஜி!

சிவாஜி படப்பாடல் வலையுலகிற்குள் கசிந்துவிட்டது. இயக்குநர் இன்னும் அது எப்படின்னு கண்டுபிடிச்சுக்கிட்டு இருக்கார்! நம்ம ரகுமான் பாடல்கள் எடுத்தவுடனே ரசிக்காது. காதுகள் கேட்டுப் பழகணும். எப்போதும் நவமாக இருப்பது ஒரு காரணம். புதுப் பாட்டு, புது டியூன் (மெட்டு), புது இசை இப்படி எப்போதும் ஒரே கலக்கல். ஆம்! கலக்கல்! ஒரு காக்டெய்ல்!! அதுலே என்ன மியூசிக் எங்கே அப்படி கலக்குதுன்னு கண்டுபிடிக்க ஒரு பி.எச்.டி வேலை செய்யணும். இதுலே பாருங்க.."சாஹானா பூக்கள்ன்னு ஒரு பாடல்" அது சஹானா ராகத்தில் அமைந்த பாட்டுன்னு முதல் வரியும், கடைசியில் மெல்லிசாக வரும் ஒரு 'ஹம்' இவைதான் சொல்லுகின்றன. அப்புறம், 'ஒரு கூடை சன் லைட், ஒரு கூடை மூன் லைட்..ஒன்றாகச் சேர்ந்தால் என் வொயிட்!' அப்படின்னு ஒரு பாட்டு. வைரமுத்து ஒரு பச்சைத்தமிழன் என்பதை உலகிற்கு ஒளி காட்டும் பாடல் :-) (அதிலுள்ள ஸ்பானிஷ் வரிகளை அவர் எழுதவில்லை எனக் கொள்வோம்!!) புகுந்து விளையாண்டு இருக்கார் ரகுமான். நம்ம வைரமுத்துவும்தான்! தமிழில் மிகவும் கவனமாகக் கையாள வேண்டிய பலுப்பல் 'ள', 'ல', 'ழ' ஒலிகள். ரகுமான் இப்பலுப்பலைக் கொலைப்பது என்று கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு இருக்கிறார். இந்தப்பாட்டிலும் பாடுகிறவர் (அவர் எல்லாப்பாட்டையும் இப்படித்தான் பாடுகிறார், அதனால்தான் தேர்வோ என்னவோ!) தொடர்ந்து உருக்குலைக்கிறார். ஹீரோ! ஹிராதி ஹீரோ!..என்று எழுதுவது வைரமுத்து!தமிழ் இலக்கணம் என்பது அல்ப ஆயுசிலே தொங்கிக்கிட்டு இருக்கு! சினிமாவும், சின்னத் திரையும் விரைவில் தமிழை ஒரு 'கலக்கல் மொழியாக்கிவிடும்' (இதுக்கு பழைய பெயர் 'மணிப்பிரவாளம்' ங்க).

அட! பாட்டுக் கேக்கணுமா? மோகன்குமார்ஸ் டாட் காம் வெளியிட்டு இருக்கிறது. சிவாஜி படம் வெளிவருவதற்கு முன்பே ஒரு தளம் ஊருவாகியிருக்கிறது. படப்பாடல்கள் எப்படி வெளியாகியது என்பதில் சில யூகங்கள் வெளிவந்துள்ளன. 1. இதுவொரு சினிமாத்தனம் என்பதொன்று. சினிமாவில் அழுபவர்கள் நிஜமாக அழுவதில்லை. கோபப்படும் போதும் நிஜமாக கோபப்படுவதில்லை என்பது அது. 2. ரஜனி வெளியிட்டு இருக்கலாம் (?), 3) எப்படியோ வெளியாகிவிட்டது. இதன் பொருளாதார பாதிப்பு பற்றி? சின்னத்திரை வந்தவுடன் பெரிய திரையில் ஒரு தோய்வு ஏற்பட்டது. சிடி நகலெடுக்கும் தொழில்நுட்பம் வந்தவுடன் சினிமாப்பாட்டு விற்பனையில் தோய்வு ஏற்பட்டது. சின்னத்திரைக்கும், சின்னத்திரையாக YouTube தொழில்நுட்பம் வந்தவுடன் இப்போது எல்லாமே இணையத்திற்குள் வந்துவிடுகின்றன. தொழில்நுட்பம் நம் வேலையை எளிதாக்குகிறது என்ற கருத்தே வலுவானது, ஆயினும் தொழில்நுட்பம் பல நேரங்களில் நம் வேலையை கஷ்டமாக்கிவிடுகிறது என்பதும் உண்மை.

இணையம் என்பது ஒரு paradigm shift! எல்லாவற்றையும் தலைகீழாய் புரட்டிப் போட்டிருக்கும் மாற்றம். தமிழக வியாபார யுத்திகள் மாறவேண்டும். இணைய்ப் பொருளாதாரம் என்பது மாறிவரும் நிலப்பரப்பு. அதன் வாய்ப்புகளை எப்படி லாபகரமாக பய்ன்படுத்தலாமென்று தமிழக சினிமா யோசிக்க வேண்டும். கூகுளைப் பாருங்கள்! அது இப்படி ஆலமாக வளருமென்று யார் கண்டார்? இணையத்துடன் இணைந்து செயல்படும் பொருளாதாரமே இங்கு இனி நிற்கும்!