காஞ்சீவரம் - சினிமா

நெஞ்சைவிட்டு அகலாத படம்!

புசான் (கொரியா) திரைப்படவிழாவில் காட்டப்பட்டது!

40களின் இறுதியில் காஞ்சிவரத்தில் இருந்த இறுக்கமான நெசவாளர் வாழ்வைப் படம் பிடித்துக்காட்டும் படம். இப்போது நம்புவதற்குக் கஷ்டமாக உள்ளது. "தேனை எடுத்தவனுக்கு தன் கையை நக்கும் உரிமை உண்டு" ஆனால் ஒரு பட்டுப்புடவை நெய்தவனுக்கு தன் வாழ்நாளில் பட்டுப்புடவையைக் காணவியலாது என்பது என்ன கொடூரம்! பின் இத்தொழில் எப்படி ஆரம்பித்திருக்கும்? நெசவாளிக்கு பட்டு நூலை உருவாக்கும் நுணுக்கம் எப்போது தப்பிப் போனது?

தன் பிஞ்சுக்குழந்தைக்கு தன் கையால் பால் ஊட்டிய தந்தையே நஞ்சை ஊட்டிக் கொல்ல வேண்டிய காட்சியைப் பார்த்ததற்கே என் நெஞ்சு இவ்வளவு பதறுகிறது என்றால் அந்த நிலையில் ஓர் தகப்பன் இருந்தால் எப்படி இருக்கும்?

உடனே எனக்கு "தனி ஒருவனுக்கு உணவு இல்லை எனில் ஜெகத்தினை அழித்திடுவோம்!" என்று பாரதி கூவியது போல் ஓர் ஆக்ரோஷம். உலகின் கஷ்டங்களை எளிதாகப் போக்கிவிடமுடியும். ஒருவருக்கொருவர் மனித நேயத்தோடு உதவினால். ஏன் அதை நடைமுறைப்படுத்த முடியவில்லை? என்பது மில்லியன் டாலர் கேள்வியாக நெஞ்சை உறுத்துகிறது.

மிகத்திறமையான இயக்கம், கேமிரா. படம் முழுவதும் பெய்யும் மழை இறுக்கத்தைக் கூட்டுகிறது. ஒரு அசௌகர்யத்தைத்தருகிறது. இதுவொரு வித்தியாசமான தொழில் நுணுக்கம். அந்தக் காலத்தை அப்படியே கண்முன் கொண்டு வந்துவிட்டார்கள். சபாஷ்!

பிரியதர்ஷன், பிரகாஷ்ராஜ், ஷ்ரேயா ரெட்டி என்று எல்லோரும் அருமையாக உணர்ந்து நடித்துள்ளார்கள்.

கதைச் சுருக்கம் (ஆங்கிலத்தில்):

Vengadam is a born optimist and weaver of saris, but his lowly status means he can never afford the fashions he creates. At the birth of his daughter he pledges to wrap her in the finest silk on the day of her wedding, dismaying his community who believe that, if such a promise is not fulfilled, a curse will follow. Desperate to keep his word, he steals a thread of silk each day, weaving secretly each night. But when his access to the silk is jeopardized, Vengadam must find a way to keep from breaking his promise.




Kanchivaram
26 Nov, 2008 05:00 pm
ISTlGaurav Malani/INDIATIMES MOVIES

Director: Priyadarshan
Cast: Prakash Raj, Shreya Reddy
Language: Tamil

For contemporary cinema connoisseurs who missed on golden classics like Vittorio Di Sica’s The Bicycle Thief or Bimal Roy’s Do Bigha Zameen , here’s your chance to relive the neo-realistic era of cinema. No, Priyadarshan doesn’t continue his routine of rapid remakes but this time comes up with an exceptionally original work of art, making Kanchivaram fall in the same theme, genre and league of the aforesaid gems.

The film is also set in the same neo-realistic era of 1940s in a small village in Madras Province of South India which was famous for its silk-weaving art. The title Kanchivaram represents the name of the village and also the brand of the rich-textured silk sari that it produced. As per Hindu rituals silk is a symbol of sanctity and used for the purity of soul at two important events in a human’s life – marriage and death. Employing this holy belief as its backing, Priyadarshan weaves a basic human story with utmost precision, perfection and poignancy.

The story initiates with silk-weaver Vengadam (Prakash Raj) coming to his hometown Kanchivaram post his marriage. Ever since a child he made claims of getting home his bride in a silk sari but the poverty-struck situation of the silk-weaving community couldn’t turn his dream into reality. The affluent capitalist has been selling the silken creations to the British at whopping price and the weavers are not even paid peanuts.

As Vengadam turns father to a baby girl, he promises before the village to marry his daughter in a silk sari. While the villagers ridicule and forget his pledge, Vengadam is slowly and stealthily working towards creating one silk sari for his daughter over the years. Since affording silk is out of question, he starts stealing tiny threads of silk on a regular basis from workplace to the backyards of his house.

On a parallel note he is leading the villagers in the communist revolution and simultaneously also inspiring the weavers to oppose the oppression and exploitation of their merchant. How his individual activities collectively influence his daughter’s marriage and his assurance of gifting her one pure silk Kanjivaram sari forms the crux of the plotline.

Kanchivaram is one of the best written screenplays of Indian cinema. Every single character-conflict is convincing to the core. The story uses silk as its fundamental ingredient and is steadily tied with it throughout. Vengadam is unable to fulfill his childhood dream to get his bride home in a silk sari, has only a silk thread to perform his father’s last rites and works all his life to gift his daughter a Kanjivaram. The film highlights the irony that though a weaver handles silk all his life, he can’t afford one silk clothing to completely drape the live body or cover the dead, even if he works towards it for a lifetime.

To cover the lifespan of Vengadam and the consequent time-travel, the screenplay oscillates between present and the past portions in flashbacks. The technique was earlier employed in Kamal Hassan’s Hey Ram but works more effectively here. Simple scenes showing the first-sight of a motor car in the primeval village or the daughter crossing between an elephant’s legs are examples of expressive writing. Sabu Cyril gets out of his studio-confined art-direction for Priyadarshan’s recent spate of commercial films and designs an authentic ambience of the 40s era though the village setting doesn’t call for much pre-independent detailing. Tirru’s cinematography and Arun Kumar’s editing are immaculate. The movie employs minimum use of background score which acts to the film’s benefit.

Kanchivaram primarily works for two reasons – Priyadarshan’s heartrending direction and its lead protagonist Prakash Raj’s superlative act. As he expresses his wide gamut of emotions, he compulsively connects with the viewer making them smile, laugh and cry with him. Shreya Reddy as his wife and the actress playing the daughter’s role are equally brilliant.

The best part of Kanchivaram is that it gives us the great visionary Priyadarshan who once came up with Malayalam masterpieces like Kaala Paani and whom we lately lost to commercially driven comedy capers. Kanchivaram can give inferiority complex to the finest of the filmmakers. You won’t laugh at Priyadarshan anymore.

ஆரத்தழுவும்

இந்த வீடியோ சில காலமாக கண்ணில் பட்டுக்கொண்டு இருக்கிறது. சுவாரசியான ஒரு சேதியைச் சொல்லவிழைகிறது இக்குறும்படம். முதலில் பாருங்கள்....



ஆசியர்களுக்குப் பொதுவான ஒரு வழக்கமுண்டு. முடிந்தவரை ஒருவரையொருவர் தொடாமல் இருப்பது. இந்தியாவில் கை கூப்பி விடுவோம். கொரிய, ஜப்பானியர் தலை வணங்கி விடுவர். இஸ்லாமியப் பெண்களோ முகத்தையே காட்டுவதில்லை. எந்த அங்கமும் வெளியே தெரியக் கூடாது என்பது அவர்கள் கோட்பாடு.

இந்தப் பின்னணியில் இப்படம் புதிய சேதியைச் சொல்கிறது. வாருங்கள் தழுவுவோம்! இதற்குச் செலவில்லை, இது இலவசமே! என்பது வாசகம்!

ஏன் இலவசமாக இன்னொருவரைத்தழுவ வேண்டும்? தழுவும் போது என்ன நடக்கிறது?

தழுவல் என்பது சுவாரசியமான விஷயமே! இரண்டு உடல்கள் மிக நெருங்கி வரும் தருணம். இதயம், இதயத்தோடு கூடும் தருணம். நெஞ்சொடு நெஞ்சு கலக்கும் தருணம். அப்போது காதல் பகிர்ந்து கொள்ளப்படுகிறது.

காதல் என்றால் காதலன் - காதலி சமாச்சாரம் என்று ஒதுக்கிவிடமுடியாது. ஒரு அப்பா பிள்ளையைத் தழுவதில்லையா? "உன்னைத் தழுவிடலோ கண்ணம்மா! உந்மத்தமாகுதடீ!" என்று பாரதி பாடவில்லையா? எனவே அதுவும் காதல்தான். நண்பர்கள் தழுவிக்கொள்ளுதல் நட்பின் முகமாக அமைவது! அடிப்படையில் காதலைச் சொல்ல வருவது தழுவல். அதுவொரு அந்நியோன்யத்தைக் கொண்டு வருகிறது. சிலருக்கு எல்லோரிடமும் அந்நியோன்யமாக இருக்கப்பிடிக்கும். பலருக்குப் பிடிப்பதில்லை. அதுவும் பொது இடத்தில் தோளொடு தோள் கோர்த்துத் தழுவுதல் என்றால்? அப்பா! சபைக்கூச்சம் வேறு!!

நம்மாழ்வார் இங்கொரு தழுவலைப்பற்றிப் பேசுகிறார். காதலி, காதலன் ஞாபகமாக இருக்கிறாள். செந்தீ சுடுமென்று அறியாது (அல்லது அறிந்தே!) அதைத்தழுவி அது அச்சுதனைத் தழுவியது போல் இருக்கிறது என்கிறாள். குளிர் காற்றைத்தழுவி விட்டு கோவிந்தனைத் தழுவியது போலுள்ளது என்கிறாள்.


அறியும்செந் தீயைத் தழுவி
அச்சுதன் என்னும்மெய் வேவாள்,
எறியும்தண் காற்றைத் தழுவி
என்னுடைக் கோவிந்தன் என்னும்,
வெறிகொள் துழாய்மலர் நாறும்
வினையுடை யாட்டியேன் பெற்ற
செறிவளை முன்கைச் சிறுமான்
செய்கின்ற தென்கண்ணுக் கொன்றே
. 4.4.3


தீக்குள் விரலை வைத்தால் நந்தலாலா! உன்னைத்தீண்டும் இன்பம் தோன்றுதய்யே நந்தலாலா! எனும் வரிகளுக்கு ஆதர்சனம் திருவாய்மொழி என்று தெரிகிறது!

நம்மாழ்வார் பேசும் தழுவலில் எவ்வளவு காதல் தெரிகிறது! ஆதலினால் காதல் செய்வீர் உலகத்தீரே!

மின்மினியே! ஓ மின்மினியே!

இந்தியாவிற்குள் நுழையும் எதுவும் ஓர் சர்வ இந்தியத்தன்மை பெற்றுவிடுகிறது, என்பதற்கு இந்த வீடியோ சாட்சி. அந்தக் கடைசி சினிமாக் காட்சி எடுக்கப்பட்டு வெளிவந்திருந்தால் நன்றாய் இருந்திருக்கும். "புழக்கடை சினிமா" என்பது இதுதான்!

கொரியாவில் கல்விக்கு முதலிடம்!

கல்விக்கு முதலிடம் தரும் நாடு இந்தியா. சரஸ்வதி என்ற ஒரு கடவுளையே இத்துறைக்கென்று இந்தியா வைத்திருக்கிறது. ஆயினும் கொரியா, கல்லூரித்தேர்விற்கு தரும் மதிப்பைப் பார்க்கும் போது ஆடிப்போய்விட்டேன். சமீபத்தில் கொரியா டைம்ஸ் -இல் வந்த சேதியைக் கீழே தந்துள்ளேன்.

கல்லூரியில் மாணவர்கள் நுழைவதற்கான தகுதித்தேர்வு அங்கு நடக்கிறது. அத்தேர்வு நடக்கும் போது மாணவர்கள் தாமதமாக வந்து பரிட்சை எழுதும் வாய்ப்பை இழந்துவிடக்கூடாதென்று அரசு, அன்று எல்லோரையும் தாமதமாக வேலைக்குப் போகலாம் என்கிறது! காரணம் எல்லோரும் விழுந்தடித்துக்கொண்டு ஒரே நேரத்திற்குப் போனால் போக்குவரத்து தடைப்படும். மாணவர்கள் பஸ்ஸை, டிரெயினை விடுவர். பரிட்சை எழுதாமல் போவர், எனவே,

1. மாணவர் அற்றவர் ஒரு மணி நேரம் தாமதமாக வேலைக்கு வரலாம்,
2. அன்று அதிக அளவில் குகை ரயில் ஓடும்,
3. அதிக அளவில் பஸ்கள் ஓடும்

இதற்கெல்லாம் மேலாக ஒன்று செய்கிறது கொரியா. இதை எந்த நாடும் யோசித்துக் கூடப் பார்த்திராது. அதுதான், பரிட்சை எழுதும் நேரத்தில் விமானப் போக்குவரத்திற்கு தடை என்பது. காரணம்? ஆங்கிலப் பரிட்சையில், ஒலிநாடா கேட்டு, கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லும் தேர்வை விமானச் சத்தம் கெடுத்துவிடுமாம்! அப்படிப் போடு அருவாளை!

நம்ம ஊர் மாணவர்களை நினைத்தால்! எவ்வளவு இடைஞ்சல்களுக்கு நடுவில் அவர்கள் படித்து முன்னுக்கு வருகிறார்கள். வீட்டில் சண்டை! பரிட்சை அன்றைக்கு பவர் கட்டு! அன்று பார்த்து பஸ் நிரம்பி வழியும். கல்லூரியில் காற்றுக்காக ஜன்னலைத்திறந்து வைத்தால் போக்குவரத்தின் நாரகாச ஹார்ன் ஒலி!

தமிழக மாணவர்களை கோயிலில் வைத்துக் கும்பிட வேண்டும். கொரிய அரசாங்கத்தையும்தான்!!


College Entrance Exam Today

By Kim Rahn Staff Reporter

The state-run exam for college entrance will take place today. More than 588,000 students will take the College Scholastic Ability Test (CSAT) at nearly 1,000 exam venues across the nation from 8:40 a.m. to 6:05 p.m., according to the Ministry of Education, Science and Technology.

Measures will be taken nationwide to help students take the exams without hitches, including traffic control and the adjustment of business hours at offices. Workers at government offices and public firms across the nation, except Jeju Island, will be allowed to arrive at work by 10 a.m., an hour later than the usual 9 a.m. This measure is to prevent traffic jams in the early morning, so that test-takers can get to the exam venues in time.




Students check the place where they will take the college entrance exam at Ewha Girls' High School in Seoul, Wednesday, a day ahead of the state-run College Scholastic Ability Test (CSAT). More than 588,000 students nationwide will take the CSAT at 996 exam venues from 8:40 a.m. to 6:05 p.m. today.


Subway operators will increase the frequency of trains between 6 a.m. and 10 a.m. as will bus companies. To prevent traffic jams, parking will be banned within a 200-meter radius of venues.

The Civil Aviation Safety Authority will restrict aircraft operations near the exam sites so that noise will not disturb students during English language listening tests.
A total of 125 flights, both domestic and international, operated by national and foreign carriers will have their takeoff schedules altered between 8:35 a.m. and 8:58 a.m. and 1:05 p.m. and 1:35 p.m. Air travelers are required to check their flight schedule in advance.

During these times, trains will not use their horns except for an emergency, Korail said.

The test results will be released on Dec. 10.

rahnita@koreatimes.co.kr

The Korea Times

அடிமைக்கிறிஸ்தவம்

ஏற்றுமதி/இறக்குமதி அல்லது அடிமைக்கிறிஸ்தவம்

உலகில் உயிர்கள் தோன்றி வளர்ந்து கிளைவிட்ட சரிதத்தை 12 மணிகள் காட்டும் ஒரு கடிகாரத்திற்கு உவமை சொன்னால், 12 மணி அடிக்கப்போகும் சில நொடிகளுக்கு முன்வரை மனிதன் பூமியில் தோன்றவே இல்லை என்பது அறிவியல் உண்மை. அதாவது அற்பக் கொசுவும், பூரானும் மனிதனுக்கு பல கோடி ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகவே தோன்றி உலகை உரிமை கொண்டாடிவந்திருக்கின்றன. இப்படிச் சொல்வதிலிருந்து உயிர்த்தோற்றம் எவ்வளவு பழமையானது என்று தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். அறிவியல் பேசுவது போலவே கீதாச்சார்யனான கண்ணனும் பேசுவது ஆச்சர்யமாக இருக்கிறது. யாக்கை (உயிர் நிலை) என்பதைத் தலைக்கீழாய் தொங்கும் ஒரு விருட்சம் என்கிறான் கீதையில்! மனிதத் தோற்றம் பின்னால் நிகழ்ந்த நிகழ்வு என்று சொன்னாலும் அந்நிகழ்வு பற்றிய துல்லிய காலக்கணக்கு இன்னும் விஞ்ஞானிகளுக்கு சரியாகப் புலப்படவில்லை. கிமு 25,000 ல் சமகால மனிதனின் தோற்றம் நிகழ்ந்திருக்கலாம் என்பது ஒரு கூற்று. சுமார் 5000 வருடங்களுக்கு முன்தான் எழுத்து என்பதே தோன்றியது என்றால் நம்புவதற்குக் கடினமாகத்தான் உள்ளது. ஆனாலும், 5000 வருடங்களே நமக்கு நீண்ட காலம்தான்.



மனிதத்தோற்றம் பற்றிய தொன்மங்கள் ஒவ்வொரு இனத்திலும் உள்ளன. ஒவ்வொரு இனமும் தாங்கள் தான் மூத்த குடிகள் என்று நம்பிவருகின்றன. உதாரணமாக, கழக ஆட்சியினால் பிரபலமாக்கப்பட்ட வசனம் "கல் தோன்றி, மண் தோன்றாக்காலத்தே முன் தோன்றிய மூத்த இனம், தமிழ் இனம்" என்பது. இப்படி மனிதத்தோற்றத்தை மிகப்பின்னுக்கு தள்ளுவது ஒரு இந்திய வழக்கம். உதாரணமாக, ஸ்ரீமத்விகனஸோத்பத்தி சரித்ரம் என்று சரஸ்வதி மகால் நூலகம் வெளியிட்ட நூல் ஒரு கணக்கு சொல்கிறது. 1728000 வருடங்கள் கொண்டு க்ருதயுகம் முடிந்தது, 1296000 வருடங்கள் கொண்டு த்ரேதாயுகம் முடிந்தது, 864000 வருடங்கள் கொண்டு த்வாபரயுகம் முடிந்தது, 5109 வருடங்கள் கொண்டு கலி நடந்துகொண்டு இருக்கிறது. இத்தனை யுகங்களிலும் மனிதன் இருந்தான் என்பது மட்டுமில்லை, நமது பிதாமகர் விகனஸ மஹாரிஷி தோற்றமுற்று இதுவரை நூற்றுத்தொண்ணூத்தாறு கோடியே, எண்பத்தைந்து லட்சத்து, மூவாயிரத்து நூற்று ஒன்பது வருடங்கள் ஆகின்றன என்றும் சரியாகச் சொல்கிறது! இது என்ன கணக்கு என்று நமக்கு இன்று புரியவில்லை எனினும் நவீன அறிவியலுக்குப் பிறகு இப்படி கணக்குச் சொல்லும் ஒரே கலாச்சாரமாக இந்திய கலாச்சாரம் உள்ளதை கார்ல் சாகன் என்ற பிரபல வானவியல் விஞ்ஞானி ஒரு தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியில் புகழ்ந்து பேசியுள்ளார்.

இப்படிப் பேசுகின்ற ஒரு நாட்டிற்கு வருகின்ற ஒரு புதிய மதம் இக்கூறுகளை தன்னுள்ளே எடுத்துக் கொள்ள முயல்வது வீம்பு அல்ல, ஒரு தற்காப்பு என்றே கொள்ள வேண்டும். உதாரணமாக இந்தியக் கிறிஸ்தவம் என்று எடுத்துக் கொண்டால், அதற்கொரு பழம்கதை சொல்லி, 'கல் தோன்றா மண் தோன்றா' என்று ஆரம்பிப்பது கிறிஸ்தவ சம்பிரதாயமன்று, இந்திய சம்பிரதாயம்!! இப்படித்தான் நான் முதன் முதலில் தோமையர் (செயிண்ட் தாமஸ்) பற்றிய தொன்மத்தைக் கேள்விப்பட்டேன். இதில் கூடப்பாருங்கள் தாமஸ் எனும் பெயரை எவ்வளவு அழகாக இந்தியப்படுத்தியுள்ளனர் - தோமையர். ஐயர் என்று சொல்லும் போது ஒரு உயர்வு மனதில் தோன்றும் என்பது கிறிஸ்தவம் இந்தியா வந்து கண்டறிந்த உளவியல் உண்மை. அதே போல் சமிஸ்கிருத மொழியில் கிறிஸ்தவத்தைப் பேசினால் உயர்வு என்பதும் அவர்கள் கண்டறிந்தது. பள்ளிப்பருவத்தில் "விசேஷ சுவிஷேசப்பிரசங்கங்கள்" என்பதைச் சொல்வது இருக்கட்டும், வாசிக்கவே கஷ்டப்பட்டு இருக்கிறேன். அப்படிச் சொன்னால், சொல்லப்போகும் விஷயம் மிகவும் தொன்மையானது, விசேடமானது, புனிதமானது என்பது போன்ற பிம்பத்தை இந்திய மனதில் உருவாக்கும் என்பது அவர்கள் கணக்கு. இல்லையெனில் விவிலியம் (பைபிள்) என்பதை வேதகாமம் என்று சொல்வானேன்? இலங்கையில் வேதம் வழி வந்த சைவர்கள் கிறிஸ்தவர்களை அழைப்பது "வேதக்காரர்கள்"!! இவர்கள் (இந்துக்கள்) வேதக்காரர்கள் இல்லை என்பது மறைமுகமாக மனதில் பதிக்கப்படும் உத்தி இங்கு காணத்தக்கது!

தோமையர் இந்தியா வந்தார் என்பதை வேத்திகன் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. அதிலும் காரணம் இருக்கிறது. இந்தியர்கள் இப்படிச் சொன்னால் ரோமன் திருச்சபை இந்தியத்திருச்சபைக்கு பின்னால் தோன்றியது என்றாகிவிடும்! அருந்ததிராய் எழுதிய "சின்னவைகளின் கடவுள்" எனும் புத்தகத்தில் சிரியன் கிறிஸ்தவர்களின் உயர்வு மனப்பான்மையை நன்கு பதிவு செய்வார். இவர்கள் தங்களை ஆதிக்கிறிஸ்தவர்கள் என்று சொல்வது மட்டுமல்ல, இந்து சமூகத்தில் உயர் மட்டத்தில் இருக்கும் நம்பூதிரிகள் இவர்களுக்குக் கீழே! என்றும் கருந்தும் மனப்போக்கை இனம் காட்டுவார். ஜாதியத்தின் ஆணிவேர் இங்கு புலப்படும். ஜாதியத்தின் உளவியல் எப்படியும் 'தன் ஜாதி' அடுத்தவன் ஜாதியைவிட உயர்வானதாக இருக்க வேண்டும் என்பதே! உதாரணமாக இமையம் எழுதிய கோவேறு கழுதையின் மையம் தாழ்ந்த ஜாதி மக்களைப் பற்றியது. அதில் 'இந்து வண்ணான்' 'கிறிஸ்தவ வண்ணானை' விட உயர்ந்தவன் என்று காட்டப்படும்!

இதே இந்திய ஜாதி உளவியலை ஒரு சமூக-சமய உத்தியாகப் பயன்படுத்தி தோமையர் தொன்மம் சமீப காலங்களில் உருவாக்கப்பட்டு, உண்மை போல் நிருவப்படுகிறது. அதாவது இயேசு கிறிஸ்து இறந்த பின் தோமையர் இந்தியா வந்தார். இங்கு வந்து இந்திய உயர் ஜாதி நம்பூதிரிகளை கிறிஸ்தவத்திற்கு மாற்றி, பின் தமிழகம் வந்தார். அங்கு பிராமணர்களால் கொல்லப்பட்டார் என்பது உருவாகிவரும் தொன்மம். சென்னையில் உள்ள செயிண்ட் தாமஸ் மவுண்ட் என்பது அவர் நினைவாக வந்தது என்பதும் கதை. ஏசுவின் சரிதமே இன்னும் சரியாக, சரித்திர பூர்வமாக ஊர்ஜிதப்படுத்தப்படவில்லை. டா வின்சி கோடு போன்ற படங்கள் கிறிஸ்தவ திருச்சபை செய்த குளறுபடிகள், பெண்வதை போன்றவற்றை பட்ட வர்த்தனமாக எடுத்துச் சொல்ல முன்வந்திருக்கின்றன. அமெரிக்கா வந்த போப்பையர் முதலில் மேற்கொண்ட செயல், பாதிரிமார்களால் பாலியல் வன்முறைக்கு உள்ளான சிறுவர்களின் பெற்றோர்களைக் கண்டு ஆறுதல் சொன்னதாகும். காலம் மாறி வருகிறது. கிறிஸ்தவம் தன் தவறுகளை ஒத்துக் கொண்டு வருகிற இக்காலக்கட்டத்தில் இந்தியக் கிறிஸ்தவம் திடரடி நடவடிக்கையாக 2000 வருடப்பழமை கொண்டது இந்தியக் கிறிஸ்தவம் எனும் ஒரு புதிய கதையாடலை முன் வைத்து, அதை ஆராய்ச்சி பூர்வமாக நிருவ முன் வந்திருப்பது புதுமை அல்ல, புரியாத அரசியல்!

ஜெயமோகன் சமீபத்தில் பதிவாக்கிய "தமிழர்களுக்கு சிந்திக்கச் சொல்லி தந்த புனித தாமஸ்" எனும் பதிவு என் கவனத்திற்கு நான் மட்டுறுத்தும் மின்தமிழ் குழுமத்தின் வழியாக வந்தது. "தமிழ்ச்சூழலில் இப்போது நடந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு மிகப்பெரிய கலாசார அழிப்பு, வரலாற்றுத் திரிப்பு சதிவேலையைப் பற்றித் தெரியவந்து அதிர்ச்சியடைந்து, இதை எழுதியிருக்கிறார் ஜெயமோகன்" என்ற குறிப்புடன்!! இது பற்றி இங்கு சிந்திப்பது முக்கியம் என்று படுகிறது.

"இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் மனித இனம் உருவானது குமரிக்கண்டம் என்னும் லெமூரியாவில். இங்கே பழங்குடிகள் வாழ்ந்துவந்தார்கள். இவர்கள் பேசிய மொழி தமிழ். இவர்கள் கல்லையும் மண்ணையும் வழிபடுவதுபோன்ற மதப்பழக்கவழக்கங்களைக் கொண்டிருந்தார்கள். குமரிக்கண்டத்தில் இருந்து இவர்கள் வடக்கே பரவி வடக்கே உள்ள பிராகிருதம் போன்ற பண்படாத மொழிகளை உருவாக்கினார்கள். சிந்துசமவெளிநாகரீகம் அவர்களால் உருவாக்கப்பட்டதுதான். இவர்கள் சிவன் அல்லது பசுபதி போன்ற கடவுள்களை வழிபட்டார்கள். பண்பாட்டுவளர்ச்சி இல்லாத ஒரு வாழ்க்கை இங்கே நிலவியது. இக்காலத்தில் தமிழர்களின் ஆன்மவியல் [soulology] வளர்ச்சியுறாத நிலையில் காணப்பட்டது.



இந்நிலையில் வடக்கில் இருந்து வந்த சமணர்களும் பௌத்தர்களும் தமிழர்களின் நிலத்தைக் கைப்பற்றி ஆண்டார்கள். தமிழர்களின் சிந்தனையையும் அவர்கள் அழித்தார்கள். அவர்கள் கடவுளை உணரக்கூடிய ஞானம் இல்லாதவர்கள்.இவர்களால் தமிழர்களின் ஆன்மவியல் முழுமையாக அழிந்தது. இக்காலகட்டத்தில் வடக்கே இருந்து வந்த அன்னியர்களான ஆரியர்கள் தமிழர்களின் பண்பட்டை அழித்து அவர்களை சாதிகளாகப் பிரித்து அவர்களை அடிமையாக்கி சுரண்டினார்கள்.

இந்நிலையில் கிறிஸ்துவின் சீடரான புனித தோமையர் [தாமஸ்] இந்தியாவுக்கு வந்துசேர்ந்தார். இவர் மேலைக்கடற்கரைக்கு வந்து அங்கிருந்து கீழைக்கடற்கரைக்கு வருகைதந்தார். அவர் கிறித்தவ ஆன்மவியலை தமிழர்களுக்கு கற்றுத்தந்தார். தமிழர்களின் தொன்மையான ஆன்மவியலில் கிறிஸ்தவத்தின் இறைச்செய்திகள் சில உள்ளன என்பதைக் கண்டுபிடித்து அதன் வெளிச்சத்தில் அவர் தமிழ்-கிறித்தவ ஆன்மவியலை உருவாக்கினார்.

அதை அரைகுறையாக புரிந்துகொண்டவர்களால் அந்த தத்துவ சிந்தனைகள் திரிக்கப்பட்டன. இவ்வாறு திரிபுபட்ட கிறித்தவமே சைவம்,வைணவம் என்ற இருபெரு மதங்களாக உருவெடுத்தது. இதுவே பக்தி இயக்கம் ஆகும். இந்த பக்தி இயக்கமானது பௌத்தர்களையும் சமணர்களையும் துரத்தியது

புனித தோமையர் பிராமணர்களால் கொல்லப்பட்டார். அவர் கற்பித்த தமிழ்-கிறித்தவச் சிந்தனைகள் பிராமணர்களால் மேலும் திரிக்கப்பட்டன. அவ்வாறாக சைவத்தையும் வைணவத்தையும் பிராமணர்கள் கைப்பற்றிக் கொண்டார்கள். ஆதிக்கிறித்தவ சிந்தனைகளை அவர்கள் தங்களுடைய சிந்தனைகளாக மாற்றிக் கொண்டார்கள். இதன்பொருட்டு அவர்கள் சமசுகிருதம் என்ற மொழியை உருவாக்கினார்கள். இந்தமொழியில் வேதங்கள் உபநிடதங்கள் போன்ற நூல்களை எழுதிக்கொண்டார்கள். அவற்றில் உள்ள ஞானம் கிறித்தவ ஞானமே என்று வெளியே தெரியாமல் இருப்பதற்காக அவற்றை யாரும் கற்கக் கூடாது என்று சொன்னார்கள். சாதிப்பிரிவினைகளை நிலைநிறுத்திய அன்னியர்களான பிராமணர்கள் தமிழர்களை இந்தியா முழுக்க அடிமையாக்கி வைத்திருந்தார்கள்.

தமிழர் ஆன்மவியலின் மிகச்சிறந்த நூல் சிவஞானபோதம் ஆகும். இது புனித தாமஸால் கொண்டுவரப்பட்ட ஆதி கிறித்தவ சிந்தனைகளின் சற்று குறைப்பட்ட வடிவம். இன்று இந்துக்கள் சொல்லப்படுகிறவர்கள் உண்மையில் ஆதி கிறித்தவர்களே. இந்து என்ற ஒரு மதம் இல்லை. அப்படி ஒருமதம் இருப்பதாக எந்த ஒரு அறிஞருமே சொன்னதில்லை. அது ஆரிய பிராமணர்கள் சாதிபேதங்களை உருவாக்கும்பொருட்டு உருவாக்கிய பொய். ஆகவே சைவம் வைணவம் என்ற இரு மதங்களைச் சேர்ந்த இந்துக்களை ஆதிகிறித்தவர்கள் அல்லது தாமஸ்கிறிஸ்டியன்ஸ் என்றுதான் சொல்லவேண்டும்."

என்று பதிவிடுகிறார் ஜெயமோகன். இம்மாதிரிக்கதைகள் இந்திய மண்ணிற்கு வருவதும் போவதும் புதிதில்லை என்று நாம் மெத்தனமாக எண்ணமுடியாத அளவிற்கு ஒரு பாரிய அரசியல் பின்புலத்துடன் இப்புதிய கதையாடல், கருத்துப்பதிவு, தொன்ம மாற்றம் நிகழ்வதாக அவர் பதிவு செய்வது கவலை கொள்ள வைக்கிறது. உதாரணமாக கிறிஸ்தவ பாதிரிகள் மெத்தப் படித்தவர்கள். குறைந்தது நான்கு மொழிப்பரிட்சயம் உள்ளவர்கள். கிறிஸ்தவ ஸ்தாபனம் என்பது உலகிலேயே மிகவும் செல்வாக்குள்ள, பணக்கார ஸ்தாபனம். ஒரு கோடி ரூபாய் என்பது அவர்களுக்கு பொறிகடலை வாங்கும் காசு. எனவே அந்தப்பலத்தை வைத்துக் கொண்டு மிகத்தேர்ந்த திட்டத்துடன், முறையாக செயல்படுவதாக ஜெயமோகன் பதிவு செய்கிறார்.

அதாவது, ஒரு கருத்தாக்கம் உருவாகும் போது அதை முதலில் எதிர் கொள்வது ஒரு சமூகத்தின் அறிவுஜீவிகளே. எனவே அவர்களை எதிர்கொள்ளுதல் முதலில் நடைபெறுகிறது. வையாபுரிப்பிள்ளையின் வழிவந்தவரான பேராசிரியர் ஜேசுதாசன் இந்தக் கருத்தமைவின் முக்கியமான தொடக்கப்புள்ளி. அவர் வழியில் ஹெப்ஸிபா ஜேசுதாசன் அந்த தமிழிலக்கிய வரலாற்றை எழுதுகிறார். ‘Count Down From Solomon’ எனும் நூலில் தமிழிலக்கியம் பற்றிய ஆகப்பழைய குறிப்பு சாலமோனின் பாடல்களில் வருகிறது என்றும், தோமையர் (St.Thomas) இந்தியா வந்தார் என்றொரு நம்பிக்கை நிலவுகிறது என்றும், திருக்குறளிலும் ஆழ்வார்பாடல்களிலும் உள்ள அறம் அன்பு பற்றிய தரிசனங்கள் கிறித்தவ விழுமியங்களுடன் ஒத்திசைந்து போகின்றன என்றும் எழுதுகிறார். இதை வெளியிட்ட ஜான் சாமுவேல், 2003ல் ‘தமிழகம் வந்த தூய தோமா’ என்ற நூலை எழுதி, 'இந்தியச் சிந்தனைகள் அனைத்துமே தமிழகம் வந்த தோமஸால் உருவாக்கப்பட்ட¨வையே என்று வாதிடுகிறார். தோமையர் இந்தியா வந்ததற்கான எந்த ஆதாரமும் இல்லை என்று சொல்லிவந்த வாடிகன் திருச்சபை எண்ணங்களையே இவர்கள் தங்கள் வாதத்திறமையால் மாற்றிவிட்டனர் என்பது முக்கியம். இந்த கருத்தை ஜான்சாமுவேல் மற்றும் தெய்வநாயகம் இருவரும் வெற்றிகரமாக அமெரிக்க இவாஞ்சலிஸ்டுகளுக்கு கொடுத்து ஏற்கச்செய்து, ‘இந்தியாவில் ஆதி கிறித்தவம்' எனும் மாநாட்டை நியூயார்க் நகரில் நடத்தி அம்மாநாட்டு மலரில் ஆர்ச் பிஷப் ஆ·ப் காண்டர்பரி, செனெட்டர் ஹிலாரி கிளிண்டன், ஹெலென் மார்ஷல், பரோ ஆ·ப் குயீன்ஸ் நியூயார்க், நியூயார்க் மேயர், கவர்னர் ஜார்ஜ் படாகி போன்றோரின் வாழ்த்துச்செய்திகளையும், மலபார் சர்ச்சின் ஆர்ச் பிஷப், சிரியன் மலங்கர திருச்சபை ஆர்ச் பிஷப்,சி.எஸ்.ஐ பேராயத்தின் ஆயரின் வாழ்த்துச்செய்திகளையும் வெளியிட்டு, ஹிலாரி கிளிண்டன் நேரில்வந்து பங்கெற்குமாறு செய்துள்ளனர். இதைப்பார்க்கும் போதுதான் இப்புதிய கருத்தாக்கம் எவ்வளவு பெரிய பின்புலத்துடன் முன்வைக்கப்படுகிறது, அது நிகழ்த்தப்போகும் பின்விளைவுகள் என்ன என்று கவனிக்க வேண்டியதாய் உள்ளது.

மிகக்கவனமாக தமிழகத்தில் ஏற்கனவே உள்ள கருத்து முரண்பாடுகளை உள்வாங்கி அவைகளை ஒன்றிணைத்து இப்புதிய கருத்து உருவாகிறது. திராவிட-ஆரிய மோதல்களின் பலம் இக்கருத்து தமிழகத்தில் செல்லுபடியாகும் என்பதை அறிந்தே இக்கருத்து முன்வைக்கப்படுகிறது. புதிதாக எழுச்சியுரும் தலித்திய கோட்பாடுகள் இந்திய சனாதன மதங்களைப் புறக்கணிப்பதால் கிறிஸ்தவம் ஒரு இயல்பான மாற்றுத்தளமாக அமைய இப்புதிய கருத்தாக்கம் உதவும் என்பதும் அவர்கள் நம்பிக்கை. ஆக, வையாபுரிப்பிள்ளையின் இலக்கிய காலக்கணக்கு இவர்களுக்கு மிக சௌகர்யமான ஒரு அஸ்திவாரத்தை அமைத்துத்தர தமிழக சைவம், வைணவம் இவை கிறிஸ்தவ வேதகாமத்தின் சாயலில் உருவானவையே என்று சொல்ல வசதியாகப் போய்விட்டது. சைவப்பிள்ளையான வையாபுரியின் ஆவி இதைக்கண்டு என்ன செய்யும்? எப்படி எதிர்கொள்ளும் என்பதை நம் கற்பனைக்கு விட்டுவிடலாம்.

இந்த மாநாட்டுக்குப் பின் ஏறத்தாழ 100 கோடி ரூபாய் செலவில் தாமஸ் இந்தியா வந்தது, வாழ்ந்தது பற்றி ஒரு ஆங்கில-தமிழ் திரைப்படம் எடுக்கப்போவதாகவும் அதில் ரஜினிகாந்த், கமலஹாசன் உட்பட முக்கிய நடிகர்களை நடிக்கவைக்கப் போவதாகவும் அதிகாரபூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது என்று ஜெயமோகன் எழுதும் செய்தி எனக்கு பல்வேறு ஊடகங்கள் வழியாக அறிய வந்தது. தமிழக முதல்வர் மு.கருணாநிதி இப்படத்துவக்கவிழாவில் கலந்து கொண்டதோடு வள்ளுவனின் ஆசான் தோமையர் எனச் சொல்லும் இப்படத்தயாரிப்பை வாழ்த்தியதோடு, 'தமிழக கிறித்தவத்தின் இருபது நூற்றாண்டுப்பழமையில் பெருமைகொள்வதாகவும்' சொல்லுகிறார். ஆக வாத்திகனின் பணபலம், செல்வாக்கு இங்கு எல்லோரையும் விலைக்கு வாங்கிவிட்டது என்று தெரிகிறது.

வாத்திகன் நகருக்கு பலமுறை போயிருக்கிறேன். அதுவொரு சாம்ராஜ்ஜியம். அவர்களுக்கென்று தனி நாணயமுள்ளது. போப்பாண்டவரின் சொல் தெய்வத்தின் சொல் என்று நம்ப உலகில் பலகோடி மக்கள் உள்ளனர். மேலும் திருச்சபைக்கும் ஐரோப்பிய அரசியலுக்குமுள்ள தொடர்பு உலகறிந்ததே. முதலாளித்துவ பின்புலமுள்ள திருச்சபையின் செயல்பாடுகள் சந்தைப்பொருளாதார பாணியிலேயே ஆன்மீகத்தையும் நடைமுறப்படுத்துவது கண்கூடு. இதைக் கண்டனம் செய்யும் குரலாகவே சமீபத்தில் நாவலாகவும் பின் திரைப்படமாகவும் எடுக்கப்பட்ட 'டாவின்சி கோட்' எனும் படத்தைக் கொள்ளவேண்டும். ஏனெனில் ரோமன் திருச்சபை அதிகாரம் பெற்றபின் ஐரோப்பாவில் இருந்த ஆதிப்பழம் நம்பிக்கைகள் எல்லாம் முறையாக அழிக்கப்பட்டன. பண்டைய கிரேக்க, ரோமானிய மதநம்பிக்கைகள் கட்டோடு அழிக்கப்பட்டன. வட ஜெர்மனியில் காலம், காலமாக ரோமன் மேலாண்மைக்கு எதிர்ப்பு உண்டு. மார்ட்டின் லூதர் இதை ஆரம்பித்து வைக்கிறார். கிறிஸ்துமஸ் அன்று நெதர்லாந்தில் ஒரு தேவாலயத்திற்கு சென்றேன். அவர்கள் வழிபாட்டு முறைகளைக் காண. ஆனால் அன்று தேவாலயம் திறக்கப்படவே இல்லை. காரணம் வட ஐரோப்பாவில் கிறிஸ்தவத்தின் பிடி மிகக்குறைவே. மேலும் இரண்டாம் உலகப்போரில் திருச்சபை மக்களுக்குத்துணை போகவில்லை என்ற வருத்தம் பல ஜெர்மானியர்களுக்கு உண்டு.

இதைச் சரிக்கட்டவோ என்னவோ வாடிகன் தனது ஆளுமையை ஏழை நாடுகள் மீது செலுத்தத்துவங்கியது. காலனித்துவ காலங்களில் அரசியல் ஸ்திரத்தன்மை ஏற்பட்டவுடன் முதலில் வந்து இறங்குவது திருச்சபைப் பாதிரிமார்களே! சமகால அரசியல் தளத்தில் போர் உருவாக்கத்தில் திருச்சபையின் கைகள் உண்டு என்று நம்புவோருண்டு. போரை உருவாக்கி இறையாண்மை குறையும் போது திருச்சபையின் தூதர்கள் நற்சேதியுடன் போய் கதிகலங்கிப்போயிருக்கும் மக்களை மதம் மாற்றம் செய்வது ஒரு சர்வதேச தொழில்நுட்பமாக மாறிப்போயுள்ளது. இல்லையெனில் கொரியப் போருக்கு முன்வரை தேசிய மதமாக இருந்த பௌத்தம் இப்போது கவலை கொள்ளும் அளவில் கிறிஸ்தவம் எப்படி வேறூன்றியது? நற்சேதி கொண்டு செல்லும் தூதுவர் கோஷ்டியின் மூன்றாவது நாடாக கொரியா இப்போது மாறிப்போனது. சிதலப்பட்டுப் போயிருக்கும் ஆஃப்கான் நாட்டிற்கு கொரிய நற்சேதித் தூதுவர்கள் போய் அவர்கள் தாலிபான் கைகளில் மாட்டிக்கொண்டு அவதிப்பட்ட கதை பலருக்கு தெரிந்திருக்கலாம். இந்தியாவில் இருக்கும் அதே மனப்பான்மையை நான் கொரியாவிலும் காண்கிறேன். அதாவது புதிதாக மதம் மாறியவர்கள் ஒரு வெறியுடன் தன் மதத்தை ஸ்தாபிக்க முயல்வர். ஆனால், இந்தப் போக்கை, 'தன்னை' கிறிஸ்தவ நாடு என்று அறிவித்து வாழும் ஜெர்மனியிலோ, இங்கிலாந்திலோ பார்க்கவியலாது. பார்க்கப்போனால் தலாய்லாமாவிற்கு அதிக ஆதரவு ஜெர்மனியிலிருந்து வருகிறது. முன்பு பௌத்த தேசமாக இருந்த கொரியா கிறிஸ்தவ அரவணைப்பில் துயில் கொண்டுள்ளது!

ஐரோப்பியக் குடிமகனான எனக்கு வெள்ளை மக்களுடன் நெருக்கமாகப் பழகும் வாய்ப்புள்ளது. உண்மையான ஆன்மீகப்பற்றாளர்கள் என்னிடம் சொல்வது, 'இந்தியா ஒன்றுதான் எங்கள் நம்பிக்கை! இந்தியாவே உலகின் இதயம்' என்பது. இந்தியாவில் யோகா பிரபலமோ இல்லையோ, ஒவ்வொரு சிறு ஜெர்மன் கிராமத்திலும் யோகா உண்டு! எனக்கு கிரியா யோகா தீட்சை ஒரு தேவாலயத்தில் நடந்தது. "ஏசு கிறிஸ்து சர்ச்" என்று பெயர். இந்தியாவிலிருந்து இரண்டு யோகிகள் வந்திருந்தனர். நான் ஒருவன் மட்டும் இந்தியன். மற்ற எல்லோரும் ஐரோப்பியர்கள். ஆனால் அன்று, அங்கு நிலவிய ஒரு தெய்வீக சூழலை இந்தியாவில் கூட நான் கண்டதில்லை. ஆனால் இந்தியாவிலோ தன் சமய வேர்களைப் புரிந்து கொள்ளாமல் எளிமையாக விலை போகும் போக்குத் தெரிகிறது! சுதந்திர இந்தியாவில் விவேகாநந்தர், பாரதி போன்றோர் எழுப்பிய அறிவுப்பசி நீர்த்துவிட்டது. மொழி வளம் என்பது போய் மொழி வெறி வந்தது. சமயப் புரிதல் என்பது போய் சமயவெறி வந்தது. 'வந்தே மாதரம்' என்பது போய் 'மாநில சுயாட்சி' வந்தது. கால்டுவெல் கருத்தாகம் நிரந்தரமாக தமிழ் உளவியலை மாற்றிவிட்டது. இத்தகைய குழம்பிய சூழல் புதிய கிறிஸ்தவ கருத்தாக்கத்திற்கு துணை போவதாய் உள்ளது.

இயேசுவின் சரித்திரத்திரமே இன்னும் ஊர்ஜிதமாகவில்லை. ஆனால் இவர்கள் தோமையர் தொன்மத்தைக் கொண்டு வருகிறார்கள். எப்போதோ பார்த்த ஒரு இத்தாலிய திரைப்படம் ஞாபகத்திற்கு வருகிறது. அதில் இயேசு இறந்த சில வருடங்களில் அவர் கதை கேட்டு ஆர்வமுற்ற ஒரு ரோமானிய இளைஞன் ஜெருசலேம் வருவதாகக் கதை. எவ்வளவோ தேடியும் அவனால் இயேசு என்ற ஒருவர் இருந்ததற்கான தடயத்தைக் கண்டுபிடிக்கமுடியாது. ஆனால் மூடுமந்திரமாக அவர் பற்றிய ஒரு தொன்மம் இருப்பதை மட்டும் அவனால் உணரமுடியும். தொன்மங்கள் சரித்திரத்தைவிட பலமானவை. ஏனெனில் அது நம்பிக்கை சார்ந்தது. மனது சார்ந்தது. இதன் பலம் அறிந்துதான் இந்தியாவில் புராணங்கள் எழுப்பப்பட்டன. புராணங்களுக்கு 'உபயவேதம்' எனும் சிறப்புக்கூடக் கொடுக்கப்பட்டது. கல்வியில் சிறந்த கிறிஸ்தவப்பாதிரிகளுக்கா இது புரியாது? அதே வழியில் அவர்கள் தோமையர் தொன்மத்தை உருவாக்கி, அதை உண்மை என்று மெல்ல, மெல்ல நிறுவ முற்படுகின்றனர்.

இது நாம் வெள்ளையரிடமிருந்து கற்ற பாடம்! இந்தியாவில் மேலாண்மை செலுத்த வேண்டுமெனில் முதலில் அங்குள்ள கற்றோருக்கு மயக்கம் தரும் வழிமுறைகளைக் காட்ட வேண்டும் என்பது ஒரு ஆங்கில உத்தி. அதன்படி, சமிஸ்கிருதத்திற்கு ஒப்பாக ஆங்கிலத்தை அவர்கள் முன்வைத்தபோது நம்மவர் மதுவிற்கு பழக்கப்படும் பதின்மன் போலும் முதலில் ஆர்வம் காரணமாக ஈர்க்கப்பட்டு பின் ஆங்கில மொழிக்கே அடிமையானோம். என்று சமிஸ்கிருதக் கல்விமுறை தடை பட்டதோ அன்றே நம் வேருடன் கூடிய பரிட்சயம் நமக்கு விட்டுப் போனது. அடுத்த உத்தி, இந்தியாவிலிருக்கும் செம்மொழிகளுக்குள் பிணக்கை உருவாக்குவது. அதைக் கால்டுவெல் செய்தார். அதன் தாக்கம், வளர்ச்சி, நிலைப்பாட்டை நாம் நன்கு அறிவோம். இரண்டு மொழிகளுக்குமுள்ள பனிப்போர் தமிழகத்தை பொது ஓட்டத்திலிருந்து கத்தரித்துவிட்டது. இப்போது இரண்டு மொழிகளுமே ஆங்கில மேலாண்மைக்கு முன் அடிபணிந்தே நிற்கின்றன. இக்கருத்தாக்கத்தால் தமிழ்மொழி வளம் பெற்றிருந்தால் தேவலை. ஆனால் மொழி வளம் என்பதை விடுத்து மொழிவெறியே வளர்த்தெடுக்கப்பட்டுவிட்டது இங்கே!

இதனுடைய ஒரு நீட்சியாகவேதான் தமிழ்ப்பாதிரிகளின் இச்செயல்களை நான் காண்கிறேன். உண்மையான தமிழ்ப்பிடிப்புள்ள ஒரு தமிழன், தமிழின் வேர்களை சொந்த மண்ணில் தேடுவானே தவிர வேற்று மண்ணில் தேடமாட்டான். லத்தீன் அமெரிக்கப் பாதிரிகள் கிறிஸ்தவத்தை லத்தீன் அமெரிக்க விழுமியங்களை செழுமையேற்றும் கருவியாகப் பயன்படுத்தினர். ஆயின், 'எந்நன்றி கொன்றார்க்கும் உய்யுண்டாம் உய்வில்லை செய்நன்றி கொன்றமகர்க்கு' என்று எழுதிய வள்ளுவனை, செய்நன்றி மறந்த தோமையரின் சீடராக்க தமிழ் பற்றுள்ள ஒரு பாதிரியால் எப்படி முடிந்தது? தமிழ் விழுமியங்களை கிறிஸ்தவத்தில் ஏற்றி அதை மேன்மையுறச் செய்வதைவிடுத்து, தமிழ்ப்பண்பாட்டையே ஒரு அரபுக்காரனுக்கு அடிமையாக்க எப்படி இவர்களுக்கு மனது வந்தது? உதாரணமாக ஐரிஷ் கிறிஸ்தவாகப் பிறந்து, விவிலியத்தில் கரை கண்டு, பின் உலக சமயங்களை முறையாக ஆராய்ந்த ஜோசப் கேம்பல் போன்ற அறிஞர்கள் பௌத்ததின், வைணவத்தின் தாக்கம் ஏசுவிடம் இருப்பதாகக் காணுகின்றனரே தவிர நம்மவர் சொல்வது போல் தோமையர் நற்சேதியில் சிவஞானபோதமும், திருவாய்மொழியும் இருப்பதாய் சொல்லவில்லை. சங்கத்தின் ஐந்திணைக் கோட்பாட்டில் வரும் கருப்பொருள் உளவியலின் படி பாலை நிலத்தில் ஏசுவின் அன்பு மொழிகள் பொருந்தாத்தன்மை (பாலைக்கு கொற்றவை அல்லது கதிரவனைக் கருப்பொருளாகக் கொள்ளலாமெனும் நச்சினார்க்கினியார் உரை இங்கு கவனத்தில் கொள்ளத்தக்கது) ஏன் நான்கும் கற்ற தமிழ்ப்பாதிரிகளுக்குப் புலப்படவில்லை?

விடுதலைக் கிறிஸ்தவம் என்பது லத்தீனமெரிக்காவின் கூச்சல். அங்கு இன எழுச்சிக்கு, மேன்மைக்கு கிறிஸ்தவம் பயன்படுகிறது. ஆனால், அடிமைக்கிறிஸ்தவம் என்பதே நம்மவரின் கூப்பாடாக உள்ளது. இதன் பாரிய விளைவுகள் பற்றி இவர்கள் சிந்திக்கிறார்களா? பிலிப்பைன்ஸ் நாடு முழுக்கிறிஸ்தவத்திற்கும், ஐரோப்பிய ஆளுமைக்கும் உள்ளான பின் அவர்கள் சரித்திரமே அவர்களுக்குட் தெரியாமல் போய்விட்டது. எந்தவொரு பிலிப்பைன்ஸ் குடியிடமும் கேளுங்கள், 'உங்கள் சரித்திரம் எங்கு தொடங்குகிறது?' என்று. ஸ்பானிஷ் காலனித்துவத்திலிருந்து (14ம் நூற்றாண்டு) தொடங்குவார்கள். " சரி! பல்லவா என்றொரு தீவு உங்களுக்கு உள்ளதே, 10 நூற்றாண்டில் ஸ்ரீவிஜயா பேரரசு (இந்து) இந்தோனீசியாவில் ஆட்சி செய்ததே, அப்போதெல்லாம் உங்கள் குடிகள் எப்படி இருந்தனர்?" என்று கேட்டால், எங்களுக்கு அக்கறை இல்லை என்பார்கள். இது எவ்வளவு பெரிய இழப்பு? சுயபுத்தி இல்லாமல் அடிமைப்படும் குணம் என்றுதானே இதைச் சொல்ல வேண்டியுள்ளது? சமீபத்திலுள்ள மலேசியாவின் சரிதத்தைப் பாருங்கள். பரமேஸ்வரா என்ற இந்து மன்னன் திருமண உறவு காரணமாக முஸ்லிம் மாதமாற்றமுறுகிறான். அதன் பின் மலேசிய நாடே முஸ்லிம் நாடாக மாறுகிறது. அதற்காக அதற்கு முன்னுள்ள இந்து சரித்திரம் அழிக்கப்பட வேண்டுமா? இல்லை என்பார்கள் ஐரோப்பியர்கள். ஆனால் "ஆம்" என்கின்றனர் மலேசியர்கள். கொலம்பஸ் கண்டுபிடித்ததாகச் சொல்லப்படும் அமெரிக்காவில் மெல்ல, மெல்ல அங்குள்ள பழம்குடிகளின் சமய நம்பிக்கைகளையும், சரிதத்தையும் உண்மையான அமெரிக்கச் சரிதமாகக் காணும் போக்கு வளர்ந்து வருகிறது. ஆஸ்திரேலியாவிலும் இதே கதைதான்.

ஆனால் மிகப்பழமை கொண்ட தமிழ் மண்ணில் தன் சிந்தனை மரபே தோமையர் என்ற நன்றி மறந்த ஒரு கிழவன் இந்தியா வந்த பின்தான் உருவாகியது என்பதை மனப்பூர்வமாக, மூர்க்கமான அடிமைக் குணத்துடன் ஏற்றுக் கொள்ளத்தலைப்பட்டுள்ளனர். இதைத் தமிழ் மனதின் உச்சகட்ட தாழ்வுமனப்பான்மையாகக் காணுகிறேன்.

யுகமாயினி
அக்டோபர் 2008
yugamayini.blogspot.com
Reproduction: www.tamilhindu.com

போக்குவரத்து!

மூன்றாம் உலகநாடுகளின் போக்குவரத்தை இறைவன் நேரடியாக தன் பார்வையில் வைத்திருக்கிறான் என்று எண்ணுகிறேன். இதை இவ்விடுகை சான்று பகரும்!



Bangkok நகருக்கு போன போதும், வியட்நாம் தலைநகரான ஹனோய் நகரிலும், கம்போடியா பினாம்பெங்கிலும் இதே கதிதான். உலகம் ஓர் ஒழுங்குடன் நடக்கிறது என்று காண்போர் உளர். அது ஒழுங்கற்று நகர்கிறது என்று சொல்வோருமுளர். ஒழுங்கற்ற முறைக்கு செலவு குறைவு. போக்குவரத்தை சீர்மையுடன் வைத்திருக்க வெளிநாடுகளில் நிறைய செலவழிக்கிறார்கள். அச்செலவு இந்தியாவில் இல்லை. ஆனால், மகிழ்வுந்து என்று சத்தியமாய் நாம் இப்பயணங்களை நகர்விற்கும் உந்திற்குச் சொல்லக்கூடாது. இப்போக்குவரத்து நெருப்பில் நடப்பது போன்றது! இந்தியாவில் உயிருக்கு அதிகம் மதிப்புக்கிடையாது. என் சகாக்களில் பலரை நான் போக்குவரத்து விபத்தில் இந்தியாவில் இழந்திருக்கிறேன். வாழ்விற்கு மதிப்பு வேண்டுமெனில் நாகரீகமாக நம் செயல்பாடுகளை வைத்துக் கொள்ள வேண்டியுள்ளது. நாகரீக வாழ்விற்கு பொருளாதாரத்தை முன்னேற்ற வேண்டியுள்ளது, பின் மக்களுக்கு நாகரீக வாழ்வைச் சொல்லித்தர வேண்டியுள்ளது, அதை நடைமுறைப்படுத்த சட்டம் ஒழுங்கு கொண்டுவர வேண்டியுள்ளது. உலகில் ஓசிச்சோறு என்பது இந்தியாவில் மட்டுமே சாத்தியம். உயிரும் ஓசியாக வந்ததுதானே!!

மண்மேல் மலியப் புகுந்து இசைபாடி

பரிணாம வளர்ச்சியின் உச்சத்தில் இருக்கிறான் மனிதன். இப்பூவுலகை முழுமையாகத் தன் ஆளுமைக்குள் கொண்டு வந்தாகிவிட்டது. இருப்பினும்,இத்தகைய வளர்ச்சிக்கேற்ற இறையாண் குணங்களோ, பூரணத்துவமோ அவனிடம் வந்ததாகத் தெரியவில்லை. குடை சாய்ந்த வண்டி போல் உள்ளது மனித வாழ்வு. தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி எங்கோ எட்டத்தில் நிற்கிறது. உலகு முழுமையும் செய்நிலா கொண்டு கண்காணித்து காபந்து செய்யமுடிகிறது. ஆனால் உலகம் ஓர் ஆட்சியில் இல்லை. பல்வேறு நாடுகளாக, இனங்களாக, குழுக்களாக, ஜாதிகளாகப் பிரிந்திருக்கிறோம். விவசாயத்துறையின் வளர்ச்சியில் போக, போகம் காணமுடிகிறது. ஆனால், தெரு ஓரத்தில் எச்சில் நாயைவிடக் கேவலமான வாழ்வைப் பலகோடி மக்கள் இன்னும் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறார்கள். கல்வி-கேள்விகளில் உலகம் எங்கோ நிற்கிறது. எத்தனை அறிவின் வளர்ச்சி! ஆனால், படிப்பறிவு இல்லாதோர் எண்ணிக்கை இன்னும் பலகோடிதான். மனித வாழ்வு முரண்பாடுகள் கொண்ட மேருவாக நிற்கிறது.

எங்கோ தவறு நடந்திருக்கிறது! நம்மைப்பற்றிய தெளிவான புரிதல் நம்மிடம் இல்லை. நம்மைச் சுற்றியுள்ளவை பற்றிய தெளிவும் சரியாக இல்லை. இல்லையெனில், இன்றைக்கு 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னமே தமிழகத்தில் வறுமையும், பசிக்கொடுமையும் இல்லாதிருந்தால் வள்ளுவன் ஏன் "இரந்தும் உயிர்வாழ்தல் வேண்டின், பரந்துகெடுக உலகு இயற்றியான்" என்று திட்டப்போகிறான். இல்லை "பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும்" என்று ஏன் தனியாக சுட்டிக்காட்டப்போகிறான். ஆரம்பத்திலேயே தவறான பாதையில் போய் இருக்கிறோம் போலிருக்கிறது.

இருப்பதைப் பகிர்ந்துண்டு, எல்லோரையும் அன்பாகக் கண்டு, ஆனந்தமாக இருக்க நம்மை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டியுள்ளது. உண்மையிலேயே நாம் இந்த உடலா? அதன் இச்சைகளா? அதன் அடையாளங்களா? உடல் காக்கும் எல்லைகளா? எல்லை காக்கும் காவல்காரன் என்பது மட்டுமே நம் அடையாளமா? இல்லை, நம் அடையாளம் வேறா?

இக்கேள்விக்கான விடையை சிலர் என்றோ கண்டுவிட்டனர். ஆனால், அதை நடைமுறைப்படுத்தும் போது, அல்லது இப்புரிதலைப் பரவலாக்கும் போது ஏற்படும் இடர்பாடுகளால் இன்றளவும் மானுடம் துக்கசாகரத்தில் மூழ்கித்தவிக்கிறது.

எந்த வேதத்தைத் தொட்டாலும் "சர்வம் பிரம்மம்" என்பது ஓங்கி ஒலித்துக்கொண்டு இருக்கிறது. நாம் குடிசை வாசிகள் அல்ல. விபு! அங்கிங்கெனாதபடி எங்கும் பரவி இருக்கும் விபு! ஆனாலும், நமது இருப்பை ஓர் சின்ன உடலுக்குள் அடைத்து வைத்துக்கொண்டு அவதிப்படுகிறோம். மனிதனின் சமூக வாழ்வு இந்தக்கட்டுமானத்தில் நிர்மாணிக்கப்பட்டுவிட்டதால் இதை உடைத்தெறிந்து நம்மால் வாழமுடியாதவாறு ஓர் சிறைக்கைதி ஆகிவிட்டோம். இதிலிருந்து மீண்டு, வெளிவர எத்தனித்த சமூகங்கள் சாதுக்கள் என்று சொல்லி தேசாந்திரிகளாகவோ இல்லை காடுகளிலோ வாழத்தலைப்பட்டுவிட்டன.

எஞ்சியிருக்கும் நம்மைப்போன்ற இல்லற வாசிகளுக்கு இச்சேதியைச் சொல்ல வந்ததுதான் பாகவதமும், பகவத்கீதையும்! நாம் அடிப்படையில் வெறும் உடல் மட்டுமல்ல. அதையும் மேவிய ஆருயிர். அவ்வுயிர் எங்கும் பரந்து பட்டு, ஆனந்த மயமாக எப்போதும் உள்ளது. மாறும் உடல் வளர்ச்சி, குடும்ப வளர்ச்சி என்பது பயணவெளி. அது எப்போதும் மாற்றமுற்ற வண்ணமே இருக்கும். ஆனால், மாற்றமுறா வண்ணம் உடல் மீது கரந்தெங்கும் பரந்துளது ஓர் சுடர். அச்சுடர் இறைவன். அவன் அங்கமாக நாம் உளோம். ஒளி தாங்கும் அகல் போல் நாம் உள்ளோம். இந்த நினைவை நமக்கு அடிக்கடிச் சொல்ல வருவதுதான் பக்தி. எனவே நாம் காணும் குடும்பம், மனைவி மக்கள், உற்றார், உறவினர், நண்பர்கள், பல்கிப்பரவி இருக்கும் இப்பிரபஞ்சம் இவை அனைத்தும் ஓர் அன்புப் பிடிக்குள், கண்காணா கட்டுக்குள் அடைப்பட்டு இருக்கின்றன எனச் சொல்லி பரஸ்பர நட்பையும், இறைமை இடத்தில் வாஞ்சையையும் உருவாக்க வந்தவையே நம் வேதங்களும், உபநிடதங்களும், பாகவதமும்...பாரதியும்!

இச்சேதி காலம், காலமாக குருபரம்பரை வம்சாவளியாக இந்தியா முழுவதும் சொல்லப்பட்டு, வழிமுறைப்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளது. 20ம் நூற்றாண்டில் இச்சேதி நம் மண் தாண்டி அயல்நாடு செல்கிறது. இச்சேதிக்குள் சுயமான ஓர் உந்நதம் இல்லையெனில் இன்று கோடிக்கணக்கான வெள்ளையரும், பிறரும் நம்மாழ்வாரும், புரந்தரதாசரும், அன்னமாச்சாரியரும், கிருஷ்ண சைத்தன்னியரும் வளர்த்தெடுத்த பாகவத சம்பிரதாயத்தைப் பின்பற்றுவர் என்று சொல்லமுடியாது. இச்சேதி இன்று நாடு கடந்து, இனம் கடந்து, மொழி கடந்து, புவியெங்கும் பரவிக் கிடக்கிறது. இதன் அறைகூவலை தென்தமிழ் நாட்டின் குக்கிராமமொன்றில், மரத்தின் பொந்திற்குள் குடிகொண்ட மாறன் சடகோபன் எனும் தமிழன் என்றோ சொல்லிவிட்டுப் போய்விட்டது ஆச்சர்யத்திலும் ஆச்சர்யம்!

பொலிக பொலிக பொலிக
போயிற்று வல்லுயிர்ச்சாபம்!
நலியும் நரகமும் நைந்த
நமனுக் கிங்கு யாதொன்றுமில்லை
கலியும் கெடும் கண்டு கொள்மின்!
கடல் வண்ணன் பூதங்கள் மண்மேல்
மலியப் புகுந்து இசைபாடி
ஆடி உழி தரக் கண்டோம்!!

விளங்கிக்கொள்ளத்தக்க விலங்குமனம்!

"விலங்கு மனம்" எனும் பதம் சிவபுராணத்தில் வருகிறது! விலங்குமனமறியும் நவீன துறைக்கு Animal Behaviour Science or Ethology என்று பெயர். தொழில்துறை முன்னேற்றத்தால், குறிப்பாக ஒளிப்பதிவுத்துறை கண்டிருக்கும் அளப்பரிய முன்னேற்றத்தால் முன்னெப்போதுமில்லாத அளவு விலங்குகள் பற்றிய ஆவணம், ஆய்வு இப்போது நடந்து வருகிறது. இரவில் விலங்களைக் காண Infrared Camera, குழியில் புதைந்து, கூட்டிற்குள் வாழும் விலங்களைக் காண சின்னச் சின்ன remote control camera. தூரத்தில் நடக்கும் விலங்குத் துரத்தலை எட்ட இருந்து பிடிக்க, தொலைக்காட்சி கேமிரா என எத்தனையோ வளர்ச்சிகள். மேலும் பி.பி.சி, நேஷனல் ஜியாகிரபிஃக் போன்ற தொலைக்காட்சித்தளங்கள் ஆச்சர்யப்படத்தக்க ஆவணப்படங்களைக் கொண்டு வந்த பின் சுற்றுலாப் பயணிகள் கூட இப்போது படமெடுக்க வந்துவிட்டனர்! இதோ ஓர் ஆச்சர்யமான படம்!



காட்டு எருமைகள் 1 டன் எடையுள்ளவை. அவை கால் பட்டால் கூட நம் எலும்பு முறிந்துவிடும். அவை குத்தினால் சொல்லவே வேண்டாம்! ஆயினும் அவை சிங்கங்களுக்குப் பயப்படுவது ஆச்சர்யம்தான். இந்த 'பயம்' என்பது இல்லையெனில் வாழ்வின் சுழற்சி நின்றுவிடும் போலுள்ளது. படைப்பு பற்றிப் பேசும் உபநிடதம் இப்படிச் சொல்கிறது. யோக நித்திரையில் இருக்கும் பரந்தாமன், பிரபஞ்சம் உருவாகட்டுமென நினைத்து பிரமனையும், தேவர்களையும், ஐம்பூதங்களையும் உருவாக்குகிறான். இவை செயல்பட "பசி, தாகம்" இரண்டையும் உருவாக்குகிறான். இந்த இரண்டும்தான் உயிரை ஓடவைக்கும் சக்திகள். ஆப்பிரிக்க ஆவணங்களைப் பார்த்தால் உணவிற்காக பல்லாயிரம் மைல்கள் நடக்க, பறக்க விலங்குகள் தயாராயுள்ளன. எத்தனையோ இடர்களுக்கிடையில் வலசை போகின்றன! இந்த இரண்டிற்கும் இடையில்தான் உயிரெனும் நாடகமே! "பசி வந்தால் பத்தும் பறந்து போகும்" என்பது மனித மொழியும் கூட!

இப்படத்தில் காட்டெருமைக்கூட்டம் போகும் வழியில் சிங்கங்கள் இருக்கின்றன. எருமைகள் சேர்ந்து திமு, திமுவென வந்திருந்தால் சிங்கம் விலகியிருக்கும். ஆனால் முதலில் ஒரு குடும்பம் வருகிறது. சும்மா வம்பிற்கிழுக்க சிங்கங்கள் பாய்கின்றன. அதாவது இது என் இருப்பு. இதைத்தாண்டிப் போகும் உரிமை உனக்கில்லை என்பது போல். இந்தியருள் சில சாதிக்காரர்கள் வாழும் தெருவில் சில சாதிக்காரர்கள் போனால் இப்படித்தான் வம்பாகிவிடும்!

சிங்கம் பெரிய வேட்டையை விட்டு கன்றைப் பிடிக்கிறது. ஏனெனில் கன்று பாதுகாப்பற்றது. வேட்டை எளிது. நாமும் பலவீனமானவர்களைத்தானே தாக்குகிறோம். உம். குழந்தைகளை, பெண்களை, சோணிகளை!

எருமைக் கன்று முதலை வாயில் ஒருபுறம், சிங்கத்தின் வாயில் ஒருபுறமென இழுபடுகிறது. நாம் நினைப்போம் அது நாராய்க்கிழிந்து, இரத்தமாய் போயிருக்குமென்று. ஆனால், அப்படி நடக்கவில்லை! எருமைக்கூட்டம் வருமளவும் கன்று தாக்குப்பிடித்து தப்பிவிடுகிறது! இந்த பலத்தை வழங்கியவன் எவன்?

எருமைக்கும், சிங்கத்திற்கும் பகை என்று யார் நிர்ணயம் செய்தது? எருமைகள் சிங்கங்களைக் கொல்வதுமுண்டு. குறிப்பாக சிங்கக்குட்டிகளை! சிங்கம் வீராப்பான மிருகமெனினும் அது கழுதைப் புலிகளுக்கு பயப்படுவதுண்டு. எனவே, தனியாக ஒரு கழுதைப்புலி மாட்டினாலோ, குட்டிகள் கிடைத்தாலோ சிங்கம் இரக்கமின்றி கொன்றுவிடும். இந்த உணர்வு எப்படித் தங்கியது?

பகை உணர்வின் அடிப்படை என்ன? ஏன் மனிதர்களுக்கு இத்தகைய பகை உணர்வு உள்ளது?

விலங்கு மனத்தை இன்னும் ஆழமாக ஆராய வேண்டும். அதன் பின்தான், மாணிக்கவாசகர் என்ன பேச வருகிறார் என்பது புரியும்!

தூண்டில் மீன்

தூண்டில் மீன் என்றவுடன் நாம் தூண்டில் போட்டு பிடிக்கிற மீன் என்று எண்ண வேண்டாம். மீன்கள்தான் முதன் முதலில் தூண்டிலையே கண்டு பிடித்தன என்ற உண்மை எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்? Lophiiformes எனும் இன மீன்கள் இவ்வலையில் தனக்குச் சின்ன மீன்களை தூண்டில் போட்டுப் பிடிக்கும் வகையின. கடலின் ஆழ்பகுதிக்கு ஆய்வு செய்யச் சென்ற போது இந்த மீன்கள் இப்போதுள்ள தூண்டிலில் காணும் ஒளிவீசும் தூண்டில் போல ஒன்றை வாய்க்கு நேர் எதிராக நீட்டித் தூண்டில் போடுவதைக் கண்ணுற்றனர்.



மனிதன் கண்டுபிடித்ததாகப் பெருமைப்படும் பல விஷயங்கள் ஏற்கனவே இயற்கையில் சிறு விலங்குகள் கண்டு பயன்படுத்தி வருகின்றன என்பது ஆச்சர்யமான உண்மை. பேப்பர் (தாள்) கண்டுபிடித்தது சீனர்கள் என்று சரித்திரப்பாடத்தில் படித்திருக்கிறோம் ஆனால், உண்மையில் ஒருவகை குளவிகள் தங்களது கூடுகளை பேப்பர் கொண்டு கட்டுகின்றன. இப்படி, மனிதன் பூமியில் தோன்றுவதற்கு பல கோடி ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இவையெல்லாம் கண்டிபிடிக்கப்பட்டு நடப்பில் இருந்திருக்கின்றன. "பறவையைக் கண்டான், விமானம் படைத்தான்" என்பதே சரி.

இந்தத் தூண்டில்மீன் கதை எதற்குச் சொல்கிறேன் என்றால் இங்கிலாந்தில் உயர்கல்வி படிக்கும் என் பெண் வெங்கடேஸ்வர சுப்ரபாதம் வேண்டுமென்று கேட்டாள். சரியென்று உன்குழலை (அதாங்க..YouTube) தேடினேன். அப்போது, Suprabatham Remix by A.R. Rahman என்று ஒரு தொடுப்பு கிடைத்தது. அடடா! ஏ.ஆர்.ரகுமான் இதையும் செய்து விட்டாரா என்று தூண்டில் கண்ட மீன்போல் ஓடினேன்!



இது சுப்ரபாத இசையில் ஆதிசங்கரரைப் பற்றிய தோத்திரம் என்பது கேட்டாலே தெரியும். மேலும் இதை முதன் முதலில் எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமி பாடிப் பிரபலப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். சரிதான்! என்று மேலே படித்தால், இந்த வீடியோ போட்டவர் "கையை" தூக்கிவிட்டார்.

Hi. I want to tell you first that this is not done by A.R. Rhaman. Even I initially thought that this is a song from the Album chathurbujam which was done by ARR. But after doing a long research, I found that there is no album called chathurbujam and this song is not done by ARR. This is a remix of Thodakashtakam which was released as a part of Sacred Chants series. I have put the title as by A.R. Rahman to attract people to watch this video and inform them that this is not done by A.R. Rahman.

ஆனாலும் கூகுளில் தேடினால் ரகுமான் ரீமிக்ஸ் என்று இது அல்லோகலப்படுகிறது. உன்குழல்தான், ஒன்றைத்தொட்டால் இன்னொன்று என்று தூண்டில் போடுமே! அடுத்த தூண்டில் இதோ...



அதே இசை, ஆனால் விஷுவல் (காட்சிகள்) மாற்றம். இப்போது இதை முறையாக "தோடகாஷ்டகம்" என்று எழுதிவிட்டனர். இதை எழுதியவர் ஆதி சங்கரரின் சீடர்களில் ஒருவரான ஆனந்தகிரி (தோடகர்) என்பவர். இப்பாடலைப் பாடி இருப்பவர்கள் உமா மோகனும், காயத்திரி தேவியும் ஆகும். சுப்ரபாதம் மெட்டில் பாடிவிட்டதனால் இதை சுப்ரபாதம் என்றே பல வீடியோக்கள் அழைக்கின்றன. இன்னொரு சாம்பிள்



எப்படியோ ஆதிசங்கர பகவத் பாதாள் அவர்களை நினைவில் கொள்ள அவர்தம் பொற்பாதம் இறைஞ்ச (சங்கர தேசிகமே சரணம்) இந்தத் தூண்டில் உதவி இருக்கிறது. இது சாப்பிட்டு ஏப்பம் விடுகிற தூண்டில் இல்லை, கேட்டு உயர்வடைகின்ற தூண்டில்!!

நா.கண்ணன்

முனைவர் நா.கண்ணன்

இணையத்தில் உலா வருபவர்களுக்குத் தமிழ்மரபு அறக்கட்டளை என்னும் பெயரும் அவ்வமைப்பு செய்யும் பணியும் நன்கு அறிமுகமாகி இருக்கும்.தமிழ் மரபுச்செல்வங்களை அழியாமல் மின்வடிவப்படுத்திப் பாதுகாக்கும் பணியில் ஈடுபட்டுள்ள அமைப்பு தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையாகும்.இவ்வமைப்பின் சார்பில் TAMIL HERITAGE.ORG என்னும் இணையத்தளம் உள்ளது.இத்தளத்தில் அரிய தமிழ்நூல்கள்,ஓலைச்சுவடிகள், ஓவியங்கள், படங்கள், ஒலிவடிவங்கள் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகின்றன.உலகு தழுவிய அமைப்பாக இவ்வமைப்பு செயல்படுகிறது. உலகின் பல பகுதிகளிலிருந்தும் பலர் இத்தளத்திற்குச் செய்திகளை மின்வடிவப்படுத்தி வழங்கினாலும் இதன் மூளையாக இருந்து செயல்படுபவர் முனைவர் நா.கண்ணன் அவர்கள் ஆவார்.

கொரியாவில் இருந்தபடி தமிழ்ப்பணியைத் தொடர்ந்து செய்யும் நா.கண்ணன் அவர்களின் பிறந்த ஊர் இராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில் உள்ள திருப்பூவணம். இவ்வூர் சைவசமய நாயன்மார்களால் பாடல்பெற்ற ஊராக விளங்குவது. இச்சிற்றூரில் வாழ்ந்த நாராயணன், கோகிலம் ஆகியோரின் மகனாகப் பிறந்தவர். தம் இளமைக் கல்வியைத் தமிழ்வழியில் பயின்றவர். மானாமதுரையில் ஒக்கூர் வெள்ளையன் செட்டியார் பள்ளியில் பயின்றவர்.பின்னர் திருப்பூவணத்தில் படித்துப் பள்ளியிறுதி வகுப்பில் முதல் மாணவராகத் தேறியவர்.கண்ணனுக்குத் தமிழ் மொழியில் இயல்பிலேயே ஈடுபாடு இருந்தது.

கல்லூரிக் கல்வியை மதுரை அமெரிக்கன் கல்லூரியில் பயின்றவர். உயிர்அறிவியல் பாடத்தைப் பட்டப் படிப்பிற்கும் முது அறிவியல் பட்டத்திற்கும் படித்தவர். அமெரிக்கன் கல்லூரியின் சூழல் கண்ணனைத் தமிழ்க்கவிதைகளின் பக்கம் இழுத்தது.சாலமன் பாப்பையா நடத்தும் திருவாசகப் பாடத்திலும் பேராசிரியர் நெடுமாறன் அவர்களின் திராவிட இயக்கப் பேச்சிலும் ஈடுபாடு கொண்டவர்.கோவையை மையமிட்டு வளர்ந்த வானம்பாடிக் கவிதை இயக்கம் வழி கவிஞர் மீராவின் கவிதைகளில் கண்ணன் ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார்.பின்னர் மதுரை காமராசர் பல்கலைக்கழகத்தில் முனைவர் பட்டத்தைப் பெற்றார்.

காமராசர் பல்கலைக்கழகத்தில் பயின்றபொழுது புத்திலக்கியப் படைப்பாளிகளின், திறனாய்வா ளர்களின் தொடர்பு அமைந்தது.சிறுகதைகள் எழுதும் பணியிலும் ஈடுபட்டிருந்தார்.இதனால் பின்னாளில் கி.இரா,தி.சா.ரா,இந்திரா பார்த்தசாரதி,தீபம் பார்த்தசாரதி,ஆதவன் இதனால் பின்னாளில் கி.ரா, லா.ச.ரா, தி.ஜானகிராமன், ஆதவன், இ.பா, நா.பா உள்ளீட்டோரின் ஆக்கங்களில் பரிட்சயம் கிடைத்தது.



கண்ணன் சப்பான் நாட்டிற்கு உயர்கல்விக்குச் சென்றார். சப்பான் அறிவியல் அமைச்சின் உதவித்தொகையில் (Monbusho Fellowship) நான்காண்டுகள் ஆய்வுசெய்தார். இவ்வாய்வின் பயனாகத் தொழில் துறைகளில் பயன்படுத்தும் வேதிப்பொருள் சிக்கலுக்கு உரியது எனவும் இதனால் சூழலியல் சீர்கேடு உருவாகிறது எனவும் கண்டுபிடித்தார். இவ்வாய்வை உற்றுநோக்கிய செர்மனி நாட்டினர் அழைக்க,இணைப்பேராசிரியராக கீல் பல்கலைக்கழகத்தில் இணைந்தார். பத்து ஆண்டுகள் பேராசிரியராகப்பணிபுரிந்து அந்நாட்டின் குடியுரிமையைப் பெற்றார்.

சிறப்பு அழைப்பின் பெயரில் கொரியாவுக்கு அழைக்கப்பெற்று இப்பொழுது கொரியாவில் ஆசிய பசிபிக் நாடுகளின் கடலாய்வுப் பயிற்சி மையத்தை( AMETEC) மேலாண்மை செய்து வருகிறார். சூழலியல் சார்ந்த பயிற்சி பெற இவரிடம் உலகின் பல பகுதிகளில் இருந்தும் ஆய்வாளர்கள், சூழலியல் வல்லுநர்கள் வருகின்றனர்.ஆண்டிற்கு இரண்டுமுறை 3 வாரப் பயிற்சி தருகிறார். இவ்வகையில் இவரிடம் கம்போடியா, வியட்நாம், தாய்லாந்து, பெரு,மலேசியா, பர்மா, இந்தோனேசியா உள்ளிட்ட நாடுகளிலிருந்து பலர் வந்து பயிற்சி பெறுகின்றனர். இச்சூழலியல் பேரறிவால் உலகம் முழுவதும் சுற்றிப்பார்க்கும் வாய்ப்பு இவருக்குக் கிடைத்தது.

உலகப் பயணங்களில் தமிழுக்கு ஆக்கமான ஆய்வுகளை நிகழ்த்தியுள்ளார்.கல்வெட்டு , ஓலைச்சுவடிகள், தமிழின் அரியநூல்கள், பண்பாட்டுகூறுகளை அறிந்து தமிழகத்திற்கு வழங்கியவர். சப்பான் நாட்டில் ஆய்வு செய்தபொழுது சப்பானியமொழி பேசும் ஆற்றல் கிடைத்தது.இதனால் சப்பானின் கவிதை வடிவமான ஐகூ பற்றி நிறைய அறிந்தார்.இவர் கவிஞர் விச்வநாதன் அவர்களின் நூலுக்கென வரைந்த ஐகூ குறித்த முன்னுரையைக் கவிஞர் மீரா ஓம்சக்தி இதழில் வெளியிட்டார்.

கண்ணன் தமக்குக் கிடைக்கும் ஓய்வுநேரங்களில் தமிழ்ப்படைப்புகளை உருவாக்கினார்.அவை குங்குமம், கணையாழி, இந்தியா டுடே, சுபமங்களா, புதியபார்வை உள்ளிட்ட தமிழக ஏடுகளில் வெளிவந்துள்ளன.வாசந்தி,மாலன்,பாவை சந்திரன்,கோமல் சாமிநாதன் உள்ளிட்டவர்களின் தொடர்பும் தமிழ்ப்படைப்புகள் வெளிவரக் காரணமாயின.

இங்கிலாந்து,செர்மனி,பிரான்சு நாடுகளிலிருந்து வெளிவந்த புலம்பெயர்ந்த தமிழர்களின் இதழ்களிலும் இவரின் படைப்புகள் வெளிவந்தன.விலைபோகும் நினைவுகள்,உதிர் இலைக்காலம்,நிழல்வெளி மாந்தர் உள்ளிட்ட சிறுகதை,நெடுங்கதைத் தொகுப்புகளை வழங்கியுள்ளார்.


Dr.N.Kannan


புகலிட வாழ்வைத் தமிழ்ச்சூழலில் புரிந்துகொள்ளும் வண்ணம் நிழல்வெளி மாந்தர்களை மையமிட்டனவாக இவரின் படைப்புகள் இருக்கும்.கண்ணனின் கவிதைகள் இணையத்தில் வெளிவந்தவண்ணம் உள்ளன.தமிழகத்தின் முன்னணி எழுத்தாளர்களுடன் நன்கு அறிமுக மாகியுள்ள கண்ணன் சிங்கப்பூர்,மலேசியா எழுத்தாளர்களுடனும் நன்கு அறிமுகமானவர். அதேபோல் தமிழர்கள் பரவியுள்ள உலகநாடுகள் பலவற்றிலும் இணையத்துறையில், எழுத்துத்துறையில் நன்கு அறிமுகமான பெயர் கண்ணன் என்பதாகும்.

1995 அளவில் அமெரிக்காவில் வாழும் சார்ச்சு கார்ட்டு (George Hart) அவர்கள் முதன்முறையாக ஒருங்கு குறி பற்றி பேச அழைத்த - தமிழ் எழுத்துப் பிரச்சனைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் முயற்சியில் கலந்து கொண்டவர்களுள் இவரும் ஒருவர்.பிறகு சிங்கப்பூர்,சென்னை, மலேசியாவில் நடைபெற்ற இணைய மாநாடுகளில் கலந்துகொண்டு கட்டுரை படித்தவர்.

அவ்வகையில் இவர் செர்மனியில் பணிபுரிந்தபொழுது அந்நாட்டில் ஓலைச்சுவடிகள் பாதாள அறைகளில் மிகவும் பாதுகாப்பாகப் பாதுகாக்கப்படுவதிலிருந்து அதைச் செம்மைய பாதுகாக்கும் தன்மையை புரிந்து கொண்டார். இதே போல் தமிழ் சுவடிகளை எளிமையாக மின்வெளியில் பாதுகாக்கும் திட்டமொன்றை உருவாக்கினார். இது குறித்து சிங்கப்பூரிலும்,மலேசியாவிலும் நடந்த தமிழ் இணையக் கருத்தரங்களில் பேசினார்.

2001இல் மலேசியாவில் நடைபெற்ற தமிழ் இணைய மாநாட்டில் சிறப்பு அழைப்பாளராக அழைக்கப்பெற்று வளர்ந்து வரும் தகவல் தொழில் நுட்பத்தைத் தமிழுக்கு ஆக்கமாகப் பயன்படுத்தும் வகையில் ஓலைச்சுவடிகளைப் பாதுகாப்பது பற்றிய களப்பணி ஆய்வுகளை எடுத்துரைத்தார்.மலேசியாவில் பேசிய கண்ணன் அவர்களின் பேச்சு அங்கிருந்தவர்களைக் கவர அமைச்சர் டத்தோ சாமிவேலு அவர்கள் பத்தாயிரம் அமெரிக்க டாலர் பணத்தை வழங்கித் தமிழ் ஓலைச்சுவடிகளைப் பாதுகாக்கும் பணியைத் தொடங்கி வைத்தார்.

அதன்பிறகு தமிழ்மரபு அறக்கட்டளை தொடங்கப்பட்டது.இதில் தமிழ் ஓலைச்சுவடிகள், ஓவியங்கள், கோயில்கள்,அரிய நூல்கள் பற்றிய தமிழர் மரபுச்செல்வங்கள் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.

தமிழ்மரபு அறக்கட்டளையின் செயல்பாடுகளை முன்னாள் இந்தியக் குடியரசுத்தலைவர் டாக்டர் அப்துல்கலாம், சார்ச் கார்ட்டு (அமெரிக்கா) உள்ளிட்ட அறிஞர்கள் பாராட்டியுள்ளனர்.இந்திய மின்னூலகம் [Digital Library of India] தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் நூல்களைப் பகிர்தல் முறையில் வைத்துள்ளது.இந்தியாவை அடிமைப்படுத்திய நாட்டு அரசு நூலகங்களில் உள்ள தமிழ் நூல்களை மீட்டெடுக்க வேண்டுமென்ற ஆவலில் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையினர் பிரித்தானிய நூலகத்துடன் இணைந்து முதன் முறையாகச் சில நூல்களை மின்னாக்கம் செய்து வெளியிட்டுள்ளனர்.

தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை இங்கிலாந்து, இந்தியா போன்ற நாடுகளில் பதிவு பெற்ற அரசு சாரா, நடுநிலை நிறுவனமாகும் [NGO]. தமிழின் முதல் மடலாடற்குழுவான தமிழ் வலையில் ஆழ்வார்களின் பாசுரங்கள் பற்றி கண்ணன் தொடர்ந்து எழுதினார். பின்னர் ஆழ்வார்க்கடியான் என்னும் பெயரில் ஆழ்வார்களின் பாசுரப் பெருமை, ஆழ்வார்களின் பெருமை பற்றி எழுதத் தனி வலைப்பூவை உருவாக்கி எழுதி வருகிறார். இதனால் இவரைப் 'பாசுரமடல் கண்ணன்' என அழைப்பவர்களும் உண்டு.

ஆழ்வார் படைப்புகளிலும் வைணவ இலக்கியங்கிளிலும் நல்ல ஆர்வம் இவருக்கு உண்டு.தமிழ் இணைய வளர்ச்சியில் கண்ணனுக்கு மிகப்பெரிய பங்கு உண்டு.இவர் தமிழ் இலக்கியம் குறித்தும் இணையம் பற்றியும் தொடக்க காலத்தில் எழுதிய படைப்புகள் பல தகவல்களைத் தாங்கி நிற்கின்றன.

தமிழ்மரபு அறக்கட்டளை முதுசொம் என்னும் வகையில் மரபுவழிப்பட்ட பண்பாட்டுச்
சின்னங்கள், ஓலைச்சுவடிகள்,அரியநூல்கள்,கோயில்கள் பற்றிய செய்திகள்,இசைத்தட்டுகள் உள்ளிட்ட இவற்றை மின்வடிவில் பாதுகாத்துவருகின்றது(காண்க:http://www.tamilheritage.org).

தமிழ்மரபு அறக்கட்டனைக்கு மின்தமிழ் என்னும் மின்குழு உள்ளது. இதில் உறுப்பினராவதன் வழியாகத் தமிழ்மரபு அறக்கட்டளைக்கு யார் வேண்டுமானாலும் பங்களிப்பு செய்யமுடியும். மின்தமிழ் குழுவில் இதுவரை 547 உறுப்பினர்கள் இணைந்துள்ளனர்.இவர்கள் உலகம் முழுவதும் பரவியுள்ளமை குறிப்பிடத் தகுந்த ஒன்றாகும்.

காலச்சுவடு நடத்திய தமிழினி 2000 என்னும் மாநாட்டில் அனைவரின் கவனத்தையும் பெற்றார்.தமிழகத்தின் பல்கலைக்கழகங்கள்,கல்லூரிகள் தமிழ்மரபு அறக்கட்டளையின் பணிகளை அறிந்துள்ளன.பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகமும்,தமிழ்மரபு அறக்கட்டளையும் இணைந்து புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தில் கைச்சாத்திட்டுள்ளன.இப்பல்கலைக்கழகத்தில் அமைய உள்ள தமிழ் மரபு மையம் குறித்த ஆய்வுத்துறையில் இரண்டு நிறுவனங்களும் இணைந்து பணிபுரிய உள்ளன.

கண்ணன் தமிழகச் சிற்றூர்ப்புறம் ஒன்றில் பிறந்து சப்பான்,செர்மனி,கொரியா எனப் பல நாடுகளில் வாழ நேர்ந்தாலும் தம் தாய்மண்ணை,தாய்மொழியை நேசிப்பதில் முதன்மை பெற்று நிற்கிறார்.தமிழ்மொழிக்கும் கொரிய மொழிக்கும் உள்ள உறவுகளை ஆராய்ந்து வருகிறார்.இது பற்றிய முதல் ஆய்வுக்கட்டுரை சிங்கப்பூரில் உள்ள தென்னாசிய ஆய்வு மையம் வெளியிட்டுள்ள இந்திய எழுச்சியும், வெளிநாட்டில் இந்தியக்குடிகளும் (Rising India and Indian Communities in East Asia) எனும் புத்தகத்தில் உள்ளது.

கொரிய தொலைக்காட்சி நிறுவனம்(KBS) ஒன்று கண்ணனுடன் இணைந்து இந்திய-கொரிய உறவு பற்றிய ஆவணப்படம் ஒன்று எடுக்கும் முயற்சியில் உள்ளனர்.இவர் கொரிய-தமிழ் மொழிக்கு உரிய உறவுகள் பற்றி ஆராய்ந்து மொழி அடிப்படையிலும் பண்பாட்டு அடிப்படை யிலும் ஒன்றுபட்டு இருப்பதை வெளிப்படுத்திவருகிறார்.அவ்வகையில் நாம் பயன்படுத்தும் அம்மா,அப்பா சொற்கள் கொரியாவிலும் வழங்குகின்றன என்கிறார்.

நாம் அண்ணி என்பதை ஒண்ணி என்கின்றனர்.கூழ் என்பதை மூழ்(தண்ணீர்)என்கின்றனர். நம்முடைய பண்பாட்டுக் கூறுகள் கொரியர்களிடம் பல உள்ளன. கற்பு, நாணப் படுதல்,ஆண்களிடம் பேசும்பொழுது வாய்பொத்திப் பேசுதல்,ஏப்பம் விடுவது பெருமை, உறிஞ்சிக்குடித்தல் சிறப்பு எனச் சிற்றூர்ப்புறப் பழக்கம் பல கொரியாவில் உள்ளது என்கிறார்.

தமிழகத்திலும் உலகின் பிற பகுதிகளிலும் நடைபெறும் தமிழ்,இணையம் சார்ந்த மாநாடுகள்,கருத்தரங்குகளில் கலந்துகொள்வதில் ஆர்வம்காட்டுபவர். விடுமுறைகளில் தமிழகம் வந்து செல்லும் கண்ணன் தமிழ் எழுத்தாளர்களைச் சந்திப்பதிலும் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளைப் பணிகளில் தம்மை ஈடுபடுத்திக் கொள்வதும்,வைணவத் திருத்தலங்களை வழிபட்டுச் செல்வதும் வழக்கம்.

நா.கண்ணன் தமிழ் எழுத்துரு, மடலாடற்குழுமம், வலைப்பக்கங்கள், வலைப்பதிவுகள் என்று வளர்ந்துவரும் தமிழ்க்கணினித் துறையுடன் இணைந்தே வளர்ந்து வருகிறார். உத்தமம் எனும் உலகலாவிய தகவல் தொழில்நுட்ப அமைப்பின் செயற்குழுவில் இருக்கிறார். அவர்கள் வெளியிடும் மின்மஞ்சரி எனும் இதழை நிர்வகித்து வருகிறார். தமிழ் இணையப்பல்கலைக் கழகத்தின் சிறப்புப் பேராசிரியராகவும் உள்ளார். இவரது சிந்தனைகளை, ஆக்கங்களைத் தாங்கிப் பல்வேறு வலைப்பதிவுகள் உள்ளன.

இவரது வலைத்தளம் காண!. இவரைப் பற்றிய அறிமுகம் அறிய ! இத்தளங்கள் மூலமாக இவரது வலைப்பதிவு முகவரிகள், நேர்காணல்கள், வானொலிப் பேச்சுக்கள், புத்தகங்கள், ஊடக வெளியீடுகள் இவைகளை அறிந்து கொள்ளலாம்.

தாம் பணிபுரிவது வேற்றுத்துறையாக இருந்தாலும் தமிழர்களின் மரபுச்செல்வங்களைப்
பாதுகாப்பது,ஆய்வது,கட்டுரை,சிறுகதை,கவிதை எழுதுவது எனத் தமிழ் நினைவில் வாழும் கண்ணன் அவர்களின் தமிழ்ப்பணி என்றும் நினைவுகூரப்படும்.

நன்றி: தமிழ் ஓசை(நாளிதழ்),களஞ்சியம்,அயலகத் தமிழறிஞர்கள் தொடர் 4,(19.10.2008), சென்னை, தமிழ்நாடு



தொடுப்பு:

முனைவர் மு.இளங்கோவன்
நா.கண்ணன்

போகிற போக்கில்

VoIP (voice over IP) எனும் தொழில் நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி நமது வலைப்பதிவிலிருந்து வெளிநாட்டு நண்பர்களை, உறவுகளை அழைக்க முடியும். என்ன, சில இடங்களுக்கு அதிகம் பேசமுடிகிறது, சில இடங்களுக்கு குறைந்த நிமிடங்களே பேச முடிகிறது. அவசரச் சேதிகள் இலவசமாகச் சொல்ல இதைவிட வேறு என்ன வேண்டும்? முயற்சி செய்து பாருங்கள்! இந்த வாரக்கடைசிக்குள் என்னுடன் பேச 821042664447

மாமாமியா!! ஹாலிவுட் முயுசிகல்!!

நாற்பது வயதிற்கு மேலுள்ளோர்க்கு ஓர் திரைப்படத்தை சமர்ப்பணம் செய்திருப்பது சாதாரண விஷயமில்லை. உங்களில் எத்தனை பேர் 70களில் ABBA குழுவின் இசையில் சொக்கிப்போனதுண்டு? யாராவது கையைத் தூக்கினால் இப்படம் உங்களுக்கு சமர்ப்பணம் என்று கொள்ளலாம்! படமா இது? கவிதை!! இசையில், படப்பிடிப்பில், நடிப்பில், படத்தின் இடத்தேர்வில்...இப்படி சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். மெரில்ஸ்டிரீப் சாகும்வரை நடிக்கக்கூடிய ஓர் மிகத்திறமையான நடிகை. இந்த வயதிலும் மீண்டும் அதை நிரூபித்து இருக்கிறார்!!

பெரும்பாலும் மேலைத்திய சினிமாவில் முயுசிகல் என்று எடுத்தால் பாடக்கூடிய நடிகர்களையே தேர்வுசெய்வர் (நம் கிட்டப்பா, பி.யு.சின்னப்பா, தியாகராஜபாகவதர் போல்). ஆனால், இப்படத்தில் நம்மவூர் சமகால சினிமா போல் 'வாயசைக்க' வைத்துள்ளனர். முன்னாள் ஜேம்ஸ்பாண்ட் நடிகரால் இப்படியானதொரு பாத்திரத்தைச் செய்யமுடியுமென என்னால் கற்பனை செய்யமுடியவில்லை. கச்சிதமான வாயசைப்பு.

படத்தின் கதை? பாஞ்சாலி பிள்ளை பெற்றால் தந்தையின் பெயரென்ன?





அகமா? புறமா?

இன்று எனது அமெரிக்க நண்பனான சோமுவுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது இந்தப் புரிதல் நிகழ்ந்தது! அவனும் என்னைப் போல் விஞ்ஞானி. எதற்கெடுத்தாலும் தரவு (data), அதைச் சார்ந்த விளக்கங்கள் (explanations), பரிசோதனைகள் (experiments), கோட்பாட்டு (theory, concept) சோதனை (reproduction of the experiment) இப்படி வளர்ந்தவன். தரவு இல்லாமல் விஞ்ஞானிகளிடம் பேசுவது கடினம் ;-) எனவே பரிசோதனை, விளக்கம் என்று அவன் கேட்டவுடன்தான் எனக்கு வாழ்வின் இருத்தலியல் பிரச்சனை புரிந்தது!

பரிசோதனைகள் இல்லாமல் வாழ்வே இல்லையென்று தோன்றியது. அறிவியல் தோன்றியது வியப்பே இல்லை. மனிதனைப் போன்ற உயர் மதி படைத்த உயிரினத்தில் அறிவியல் இயல்பாகவே தோன்றும் தன்மையது. ஏனெனில், இவனது உடனடிப் பிரச்சனையே தனது இருப்பு பற்றிய பிரக்ஞைதான்.

யோசித்துப்பாருங்கள். காலையில் கண் விழித்தவுடன் முதல் ஆச்சர்யம் நாம் உயிருடன் இருப்பது. சிலர் விழிக்கும் போது 'கை' பார்ப்பது வழக்கம் (அதாவது நான் இருக்கிறேன் என்பதை அறிந்து மகிழ்ச்சி). சிலர் கடவுள் படத்தைப் பார்ப்பது வழக்கம். சிலருக்கு எழுந்தவுடன் யாரையாவது திட்டுவது பழக்கம் ;-) விடிந்த பொழுதிலிருந்து நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செய்கையும் "நாம்" இருக்கிறோம், வாழ்கிறோம் என்பதை உறுதி செய்யும் முகமாகவே இருப்பதைக் கவனித்து இருக்கிறீர்களோ? சாப்பிடுவதிலிருந்து....



இதுவொரு இருத்தலியல் சவால். நம் மூளைக்கும்தான். மூளை அப்படியே பழகியிருக்கிறது. நமது ஐம்பொறிகள் நொடிக்கு நொடி கோடிக்கணக்கான சேதிகளை அள்ளித் தெளித்த வண்ணமுள்ளது. முகர்தல், சுவைத்தல், தொடுதல், பார்த்தல், கேட்டல் இப்படி ஒவ்வொறு செயலும் கோடிக்கணக்கான பிட் களாக மூளைக்குப் போகிறது. மூளை அபாரத் திறமையுடன், சூப்பர் கணினியை விட மிகத்திறமையுடன் செயல்பட்டு ஐம்பொறிகள் அனுப்பும் செய்திகளுக்கான விளக்கங்களை அளித்தவண்ணமுள்ளது. ஊறுகாயைச் சுவைத்தால் புளிப்பு, காரம் என்று விளக்கம் கொடுக்கும். இன்று அம்மா சமையல் "சுமார்"தான் என்று எது விளக்கம் கொடுக்கிறது என்று நினைக்கிறீர்கள்? மூளைதான். மூளை இல்லையெனில் நமக்கு விளக்கமில்லை. நாம் இருக்கிறோம் எனும் உணர்வில்லை. எனவே நம் இருத்தலே சுயபரிசோதனையின் விளைவால். எப்போதும், சதா!! எனவே அறிவியல் என்று நாம் சொல்வது இதன் நீட்சியே!



நாம் இருக்கிறோம் வாழ்கிறோம் என்பதை மிக எளிதாகப் புரிந்து கொள்ளமுடியும். கண்ணாடி பார்ப்பது, முகத்தை நீர் கொண்டு அலசுவது, ரோஜாப்பூவை நுகர்வது போன்ற எளிய செயல்கள் மூலம். ஆனால், நம்மில் பலர் இந்த உணர்வை வேண்டாத எண்ணங்கள் கொண்டு மழுங்கடித்து "மரத்து"ப் போய்விடுமாறு செய்கிறோம். மரத்துப் போன கையைக் கிள்ளினால் கூட வலிக்காது. உணர்வற்ற கையை வெட்டினால் கூட வலிக்காது. இப்படி மரத்துப்போன ஜனங்கள் கூடக்கூட நமக்கு உணர்ச்சி கொடுக்க தீவிரமான நுகர்வுச் செயல்களை உருவாக்குகிறோம். உதாரணமாக, சாதரணமாக சுவைக்கமுடியாத உரப்பான ஊறுகாயை தண்ணி போட்டவுடன் சுவைத்து உண்பான். அதாவது மது எனும் பொருள் நம் நாக்கை தடிக்க வைத்துவிடுகிறது. அதனால் அது மரத்துப்போகிறது. அப்போது அதை உணர வைக்க கூடுதல் காரம் தேவைப்படுகிறது.

"பருத்தி வீரன்" என்றொரு படம். மதுரை வட்டத்து சேர்வை எனும் மக்கள் பற்றிய படம். என் பால பருவ வாழ்வுச்சூழல் முக்குலத்தோர் நிரம்பியது. நினைத்தால் வீச்சு அருவாள்தான். கையை வெட்டுவது, காலை வெட்டுவது என்பது சர்வ சாதாரணம். இப்போது நினைத்தால் ஆச்சர்யமாக உள்ளது. இது என்ன life style? வன்முறைகள் நிரம்பிய வாழ்வுமுறை? மதுரை சிம்மக்கல்லில் நின்று கொண்டு இருக்கும் போது திடீரென்று எங்கிருந்தோ கல் வந்து விழும். சோடா பாட்டில் உடைந்து சிதறும். எல்லோரும் அறக்கப்பறக்க ஓடுவர். யாருக்கும் என்ன நடக்கிறது என்று புரியாது. களேபரத்தில் முடியாதவரோ, வயதானவரோ அடிபட்டு விழுந்தால், போக வேண்டியதுதான். சோடா பாட்டில் கண்ணாடி குத்தி கண் இழந்தால் யாரும் பொறுப்பல்ல! இது என்ன நாகரீகம்? யார் இதை தமிழர்களுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தது. 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன் தமிழன் எப்படி வாழ்ந்திருக்கிறான் என்பதைப் பற்றிய ஓர் சித்திரம்:

பூத்த பொங்கர்த் துணையொடு வதிந்த
தாதுண் பறவை பேதுறல் அஞ்சி
மணிநா ஆர்த்த மாண்வினைத் தேரன்
உவக்காண் தோன்றும் குறும்பொறை நாடன். (அகநா - 4)

அகநானூறு தரும் இக்காட்சியில் தலைவன் தேரில் வருகிறான். போகும் வேகத்தில் தேரின் மணி ஆடும். இது இயல்பு. ஆனால் அம்மணி எழுப்பும் ஓசை அங்கு கூடி மகிழும் வண்டினங்களைக் கலைத்துவிடுமோ என அஞ்சி மணியின் நாக்கைக் கட்டி விடுகிறானாம் தலைவன்! அடடா! என்ன மெல்லிய உணர்வு. பிறர் துன்பம் தாங்கா இதயம்.

2000 வருடங்களில் என்ன நிகழ்ந்துவிட்டது தமிழகத்திற்கு. ஏன் இந்த சமகால வன்முறை? தமிழகம் செல்லும் ஒவ்வொருமுறையும் எங்கே காரில் அடிபட்டு செத்துப் போவோமோ? எங்கே லாரியில் அடிபட்டுப் போவோமோ? எனும் பயம். இது தானாக எழுப்பிய பயமல்ல. எனது சகாக்களின் உயிரை இவ்வாகனங்கள் வாங்கியிருக்கின்றன. ஒழுங்கற்ற வாழ்வுமுறை எப்போது தமிழகத்தில் வந்தது?

வன்முறை வருவதற்குக் காரணமே நாம் உணர்வால் "மரத்துப்போதலே". மரத்துப்போன இதயங்களுக்கு மற்றோர் துன்பம் தெரியாது. வன்முறையின் மூலமாகவே 'தாங்கள்' வாழ்கிறோம் எனும் உணர்வைப் பெறுகின்றனர்.

இந்தியாவில் வாழ்ந்திருந்தால் பருத்தி வீரனை மற்றோர் போல் ரசித்திருப்பேன் (375 நாட்கள் ஓடியிருக்கிறது). இப்போது முடியவில்லை. மரத்துப்போன வாழ்வுமுறை மாறி எத்தனையோ வருடங்கள் ஆகிவிட்டன. 'நான்' வாழ்கிறேன், என்பதை எனக்கு உணர்த்த எளிய வழிகளே போதுமென்று உணர்கிறேன். அதீத பழக்கங்கள், அதீத உணர்ச்சிகளைத் தவிர்க்கிறேன். யோகம் மூலம் உடலையும், உள்ளத்தையும் இணைக்கிறேன். அப்போது வன்முறை கசக்கிறது. நடக்கும் போது தெருவில் பூத்துக் கிடக்கும் சின்னச்செடி கண்ணில் படுகிறது.

தமிழன் சங்கத்திற்கு திரும்ப வேண்டிய அவசியம் புரிகிறது!

சங்கத்திலும் 'புறம்' என்று பேச வருவார்கள். வன்முறை காட்டுவார்கள். மீண்டும் நாம் ஓர் சுழற்சியில் மாட்டிக்கொள்வோம். நமக்கு முன் தெளிவான பாதைகள் தெரிகின்றன. ஒன்றில் எளிமையும், நட்பும், காருண்யமும் தெரிகின்றன. மற்றதில் அவை இல்லை. 'நாம்' வாழ்கிறோம் என்பதை உணரத்தானே இத்தனை முயற்சியும்? ஏன் எளிய சோதனைகளை நாம் எடுத்துக்கொள்ளக்கூடாது?

இருத்தலிய சவால் என்பது பூதாகரமாக என் முன் நிற்பதை உணர்கிறேன். பல தத்துவ அறிஞர்கள் மேற்குலகில் இதன் பாரம் தாங்காமல் தற்கொலை செய்து கொண்டதுண்டு. எனவே, இந்த இருத்தலியல் சவாலை சமாளிக்கவே பக்தி இலக்கியம் தோன்றியது என்று தோன்றுகிறது. தமிழனுக்கு அகம் சார்ந்த வாழ்வே நிம்மதியைத் தருமென்று பெரியோர் உணர்ந்து இதை சமைத்தனர் போலும். அகம்-புறம் எனப்பார்த்தால் அகம் சார்ந்த தமிழ் வாழ்வே ஆகச் சிறந்தது.

கற்றையியலும் காரணங்களும்

அமித் கோசுவாமி எனும் இந்திய-அமெரிக்க கற்றையியல் (Quantum Physicist)விஞ்ஞானி 'சுய அறிதலுடைய அகிலம்' (Self Aware Universe)எனும் புத்தகம் எழுதப் போய் அதுவே கடவுளின் இருப்பிற்கு அறிவியல் சாட்சி என்று தற்போது அறியப்படுகிறது. இது பற்றி முன்பும் எழுதியிருக்கிறேன். போன இடுகையில் மீண்டும் இது பற்றி பிரஸ்தாபிக்க தருமி அவர்கள் அது பற்றி இன்னும் கொஞ்சம் எழுதும் படி பின்னூட்டம் தந்ததால் இதைப் பின்னூட்டமாக இல்லாமல் முன்னூட்டமாக எழுதுகிறேன்.

அமித் கோசுவாமியின் அறிவியல் கொள்கைகள் பற்றி நான் சொல்லுமுன் அவர் வாயாலேயே கேட்க இங்கே சுட்டுக!

கோசுவாமி தன்னளவில் வீட்டுப்பாடம் (he did his maths, as the scientists say) செய்துவிட்டுத்தான் இக்கோட்பாட்டை முன் வைக்கிறார். அவர் கணித வாதங்களை முன் வைத்தே, அறிவியல் பூர்வமாக இதை விளக்குகிறார். அதை அப்படியே சொல்லும் திறன் எனக்கில்லை. எனவே அப்புத்தகத்திலிருந்து நான் முன்பு கிரகித்ததை வைத்தும், அவரது நேர்காணலை மீண்டும் வாசித்ததிலிருந்தும் 'என் மொழியில்' எழுதுகிறேன். இவ்வளவு முஸ்தீபு எதற்கென்றால் அறிவியலை நான் ஆன்மீகம் கொண்டு கொச்சைப்படுத்திவிட்டேன் எனும் பழி வரக்கூடாது என்பதற்காக.

அனைத்து அறிவியலும் காணும் உலகை கட்டிக்காக்கும் பருப்பொருள் (அணு, மூலக்கூறு, தனிமங்கள், காற்று, நீர், மண்)தான் பிரபஞ்சத்தின் ஆதாரம், அஸ்திவாரம் என்ற கணக்கில் இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. மனிதன், கடவுள், அதீத உணர்வுகள், பரிமாணம் கடந்த நிலை, அநுபூதி இவை பற்றி அறிவியல் கண்டு கொண்டாலும் அதில் இன்னும் காலை வைக்கவில்லை. காரணம் அது விளங்கமுடியாத்தன்மை கொண்டதாய் இருப்பதால். இதை 20 நூற்றாண்டுகளின் ஆரம்பத்தில் உருவான கற்றை இயல் உடைத்திருக்கிறது. அது வந்த பிறகு அறிவியலாரும் நம்மாழ்வார் போல பேச ஆரம்பித்துவிட்டனர். உம். 'உளன் எனில் உளன், இலன் எனில் இலன்' என்பது போல் (அணுவின் இலத்திரன் இருக்கிறது, இல்லாமலும் இருக்கிறது). இந்தக் கற்றை இயலை வைத்து அமித்கோசுவாமி பிரபஞ்சத் தோற்றம், இருப்பு இதற்குக் காரணம் பருப்பொருள் இல்லை, 'ஆன்மாவே' என்று நிரூபிக்கிறார். இங்கு ஆன்மா என்பதை அவசரப்படாமல் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் (The idea that consciousness is the ground of all being).

சுய அறிதல் எனும் பரிமாணம் வரும் முன் பிரபஞ்சத்தோற்றம் என்பது பல்வேறு சாத்தியங்களில் ஒன்றாக இருக்கிறது. ஆயின் பிரக்ஞை தோன்றியவுடன் அலைவரிசை குலைக்கப்பட்டு நிகழ்வு சாத்தியப்படுகிறது (collapse of the wave function). இதையெல்லாம் விவரமாக விளக்குகிறார் புத்தகத்தில். இதன் மேல் விளக்கம் அவரது நேர்காணலில் உள்ளது.

புத்தகம் வாசித்து முடித்தவுடன் திருமழிசை ஆழ்வார் ஏன்,

நான் உன்னை யன்றி இலேன் கண்டாய் நாரணனே!
நீ என்னையின்றி இலை


என்று சொல்கிறார் என்பது புரிகிறது. நாத்திகம் பேசினாலும், ஆத்திகம் பேசினாலும் கடவுளின் இருப்பிற்கு மனிதனே சாட்சியாக அமைகிறான். அவனின்றி இறைத்தத்துவம் இல்லை. ஏனெனில் அவனது சுய அறிதலே இறைவனின் இருப்பைக் கண்டு கொள்கிறது. எனவே அமித் கோசுவாமியும் ஆழ்வார்களும் ஒன்றையேதான் பேசுகின்றனர், வெவ்வேறு மொழியில், வெவ்வேறு உதாரணங்கள் கொண்டு.

இனியறிந்தே னீசற்கும் நான்முகற்கும் தெய்வம்
இனியறிந்தேன் எம்பெருமான்! உன்னை, - இனியறிந்தேன்
காரணன்நீ கற்றவைநீ கற்பவைநீ, நற்கிரிசை
நாரணன்நீ நன்கறிந்தேன் நான்.

கடைசி வரிகள்தான் முக்கியம். காரணன் அவன், கற்பவை அவன், செய்யும் செயலும் அவனே.

இது கீழத்திய தத்துவங்களின் அடிநாதமாக இருக்கும் போது மேலைத்திய வழிமுறையில் சிலராலேயே புரிந்து கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது. இனிமேல் இத்துறை வளரும். அறிவியல் இறைவனை முழுவதும் காட்டுமா? என்பது ஒருபுறமிருக்க. அறிவியல் இறைவனைப் புரிந்து கொள்ளத் தடையாக இருக்காது என்றளவில் இவை நிம்மதியளிக்கின்றன.

கடவுள் இருக்கிறானா? மனிதன் கேட்கிறான்!

எவ்வளவுதான் இந்தியர்கள் ஆன்மீகர்கள் என்றாலும் அறிவியல் வீறுகொண்டு எழுந்த பின், கடவுளைப் பற்றிய பல கேள்விகள் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவு கேட்கப்படுகிறது!அதற்கு விடை சொல்வதும் பெரும் பிரச்சனையாகவே உள்ளது! அதுவும் தொழில்முறையில் ஒரு விஞ்ஞானியாக இருந்து கொண்டு கடவுள் பற்றிப் பேசுவது ஒரு சமூகக் கூச்சத்தை அளிப்பதை இல்லையென்று சொல்ல முடியாது! என் வலைப்பதிவில் இது சதா நடக்கும் விஷயம். அமித் கோஸ்வாமி என்ற கற்றையியல் விஞ்ஞானி (Quantum physicist) இப்போது கொஞ்சம் துணைக்கு வந்திருக்கிறார். அவரது 'பிரக்ஞையுள்ள பிரபஞ்சம்' (Self Aware Universe) என்ற புத்தகம் போப்பிலிருந்து அறிவியல் அறிஞர்கள்வரை எல்லோரையும் புரட்டிப் போட்டிருக்கிறது. இப்புத்தகம் வந்த பிறகு போப் ஆண்டவர் அவசர, அவசரமாக ஒரு உலக சமயப் பேரவையைக் கூட்டியிருக்கிறார். ஈதெல்லாம் பழைய சேதிகள்தான்.

மின்தமிழில் வந்த ஒரு கவிதை இதை மீண்டும் கிளப்பியிருக்கிறது! அந்தத் தொடர் சிந்தனைத் தூண்டலில் மீண்டும் அமித் கோஸ்வாமியை வாசிக்க முடிந்தது. மிகவும் பொருள் பொதிந்த அந்த நேர்காணலை தமிழ் உலகம் வாசித்து அறிந்து கொள்வது நல்லது!

Scientific Proof of the Existence of God

An interview with Amit Goswami
by Craig Hamilton

வாசிக்க இங்கே சொடுக்குக!

உலகின் சிறந்த தேசியகீதம் - இந்தியா

இந்திய தேசியகீதம் ஐ.நா. சபையினால் உலகின் சிறந்த தேசியகீதன் எனும் அங்கீகாரம் பெற்றிருக்கிறது. மகிழ்வான செய்தி.

UNESCO (United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization)
Announces INDIAN NATIONAL ANTHEM as the BEST National Anthem in the World.



மனிதரெம் மனங்களை ஆளும் நீ வெல்கவே
பாரதத் தாய்த் தமிழ் நாடே
பஞ்சாபு சிந்து குசராத்தம் மராத்தம்
திராவிடம் உத்கலம் வங்கம்
விந்தியம் இமயம்நல் யமுனை கங்கை
பொங்கெழில் அலைகடல் யாவும்
விழித்தெழும் நின்பே ராலே
நினதொளிர் பேரருட் சீர்க்கே
பாவால் தொழும்புக ழாலே
மனிதரெம் நலங்களை ஈயும்நீ வெல்கவே
பாரதத் தாய்த்திரு நாடே
வெல்கவே வெல்கவே வெல்கவே
வெல்க வெல்க வெல்க வெல்கவே.

தமிழாக்கம்: பேராசிரியர் முனைவர் பார்த்தசாரதி

ஈர்க்கப்படுவதே உண்மை!

உலகம் பலவாய் நிற்கிறது.
மூலம் ஒன்றாய் திகழ்கிறது


பலவாய் நிற்கும் உலகையே கண்டு உய்க்கும் நமக்கு அதன் தொப்புள் கொடி கண்ணில் படுவதே இல்லை. தொப்புள் கொடி கண்டுணர்ந்த ஆனந்த நிலையர்க்கு, ஒன்று ஏன் இப்படிப் பலவாகி பாடாய் படுத்துகிறது என்பது புரிவதில்லை.

திருப்பதி பற்றிய சென்ற இடுகை என்னுள் சில எண்ணங்களை எழுப்பின. ஏன் திருப்பதி மட்டும் இத்தனை சிறப்புடன், இத்தனை பீடுடன், உலகின் மிகப்பிரம்மாண்டமான திருக்கோயிலாக நிற்கிறது? "பொங்கோதம் சூழ்ந்த புவனியும் விண்ணுலகும், அங்காதுஞ் சோராமே யாள்கின்ற வெம்பெருமான், செங்கோலுடையன்!" என்று ஆண்டாள் சொல்கின்றபடி ஈதென்ன அரசாட்சி?

கவனித்துப்பார்த்தால் இந்தியாவின் பிரம்மாண்டமான வழிபடும் தலங்கள் மாலவனுடையனவாகவே உள்ளன. வடக்கே தூவரகை, ஹரித்துவார், நடுவே பாண்டுரங்கன், வடவேங்கடம், தெற்கே திருவரங்கம், மேற்கே குருவாயூரப்பன், பத்மநாபன். "ஆள்கின்றான் ஆழியான் ஆரால் குறையுடையோம்?" என்று நம்மாழ்வார் மகிழ்வதில் பொருள் உள்ளது.

ஆயினும் வடவேங்கடம் எல்லாவற்றையும் தூக்கி சாப்பிட்டு விடுகிறது. இந்தப் பெருமை வடவேங்கடத்திற்கு இன்று நேற்று வந்தது போல் தெரியவில்லை. இல்லையெனில் கம்பமத யானை மீது கம்பீரமாய் கொலுவிருக்கும் குலசேகர மன்னன், தன்னை ஒரு படிக்கல்லாக்கி வடவேங்கடவன் பவளவாய் காணும் நோக்கு வேண்டுமென்று சொல்வானா? அதற்கு அவன் சொல்லும் காரணங்கள் சுவாரசியமாயுள்ளன.

செடியாய வல்வினைகள் தீர்க்கும் திருமாலே
நெடியானே வேங்கடவா நின்கோயி லின்வாசல்
அடியாரும் வானவரு மரம்பையரும் கிடந்தியங்கும்
படியாய்க் கிடந்துன் பவளவாய் காண்பேனே


வல்வினைகள் மண்டிக்கிடக்கின்றன. அதைத்தீர்க்கும் திறன் ஒருவனுக்கே உள்ளது. அவன் நெடியோன். திருமகளை மால் செய்பவன். வேங்கடவன். எனவே இவன் கோயில் வாசலிலே அடியவர்கள் தினமும் கூடுகின்றனர் (நாளுக்கு 40,000 பேராம். விசேஷ காலங்களில் லட்சம் பேராம்!). வானவர்களும் தேவலோகம் விட்டு இங்கு வருகின்றார்களாம் (நமக்கென்ன தெரியும். ஆழ்வார் சொல்கிறார். நாம் நம்புகிறோம் ;-) அரம்பயர் எனும் கூட்டமும் கிடந்து இயங்குகிறார்களாம். இவர்கள் சும்மா வந்து போகவில்லை. இவர்களின் இயக்கம் இக்கோயிலை அப்படி வைத்திருக்கிறது என்கிறார் ஆழ்வார். அடியார் இல்லாமல் ஆள்வானில்லை. ஆள்வானில்லாமல் அடியார் இல்லை. இந்த இங் யாங் இயக்கமே இக்கோயிலை இத்தனை சிறப்புடன் வைத்திருப்பதாக ஆழ்வார் சொல்கிறார். ஒருவகையில் டோமினோ இயக்கம்தான். இதை முதலில் ஆரம்பித்து வைப்பவன் வேங்கடவனாக உள்ளான்.

செடியாய வல்வினைகள் கொண்ட இப்பிறப்புச் சுழற்சியை எளிதே அறுத்து வருகின்ற அடியார்க்கு விண்ணகம் தந்துவிடுகிறானாம் வேங்கடவன். எல்லோரும் திருப்பதிப் பெருமாள் இகசுகம் தருகிறார் என்று நம்பிப் போய்கொண்டு இருக்கிறார்கள்! அங்கு போனவர்க்கு இனிப்பிறப்பில்லை எனும் ரகசியம் அறிந்தால் போவாரோ என்று தெரியவில்லை ;-)

வழிநின்று நின்னைத் தொழுவார், வழுவா
மொழிநின்ற மூர்த்தியரே யாவர், - பழுதொன்றும்
வாராத வண்ணமே விண்கொடுக்கும், மண்ணளந்த
சீரான் திருவேங்கடம்


உலகில் கடைசி ஜீவன் உய்யும்வரையில் நிற்பேன் என்று வடவேங்கடம் வந்துவிட்டானாம். முதலில் வராகனாக வந்து பூமியை இடந்து எடுத்தான். பின் கோவர்த்தனகிரியை கையில் எடுத்து கோப, கோபியரைக் காத்தான், கஞ்சன் வயிற்றில் நெருப்பாய் நின்றான், திருப்பாற்கடலில் கிடந்தான். ஆனால் நிற்பதற்கென்றே வேங்கடம் வந்துவிட்டானாம். இது பெரிய காரியம்தான் என்று ஆழ்வார் வியக்கிறார்.

இடந்தது பூமி எடுத்தது குன்றம்,
கடந்தது கஞ்சனைமுன் அஞ்ச, - கிடந்ததுவும்
நீரோத மாகடலே நின்றதுவும் வேங்கடமே,
பேரோத வண்ணர் பெரிது


எவ்வளவுதான் ஜரிகண்டி, ஜரிகண்டி செய்தாலும் கிடைக்கின்ற சில நொடியில் செடியாய வல்வினைகள் தீர்த்து,, பழுதொன்றும் வாராத வண்ணம் விண்கொடுக்கும் படியளந்த பெருமாள் வடவேங்கடவனாம்.

இப்படிச் சொல்லும் போது நமது டோமினோ எபெக்ட் தியரி உடைந்துவிடுகிறது. வெறும் புற்றீசல் போல் மூடநம்பிக்கையில் மனிதர்கள் அங்கு கூடவில்லை. அங்கு போனால் அமரஜீவிதம் கிடைக்கிறது. கருங்குழிக்குள் போன உயிர் மீள்வதில்லை போல் வேங்கடத்துக் கருங்குழிக்குள் போன ஜீவன் திரும்புவதில்லை. இதுதான் Singularity. ஜீவனின் கடைசிப் பயணம். ஆனால், மனிதன் இதையறிந்து போகவில்லை. போகமாட்டான். ஆனால் இரும்புத்துகள் காந்தத்தை நோக்கி விரும்பிப் பயணிப்பதில்லை. காந்தம் வந்துவிட்டால் அது தானாகவே ஈர்க்கப்படுகிறது. புயல் கருக்கொண்டவுடன் மேகம் தானாகவே சுழற்சியில் பங்கு கொள்கிறது. இதுதான் ஜீவனின் நிலையும்! காந்தம் அங்குள்ளது. இனிப்பு அங்குள்ளது. ஈர்க்கப்படுகிறோம் நாம். அதுதான் உண்மை.

எழில் வேங்கடம்

கீழே ஒரு வீடியோ உள்ளது. திருவேங்கடம் பற்றிய ஆவணம். ஆனால் முதலில் கொல்டி கீதமாக ஆரம்பித்தாலும் பின்னால் தெளிவான ஆங்கிலத்தில் வேங்கடம் பற்றி ஒருவர் பேச ஆரம்பிக்கிறார். ஆர்வமுடன் தெரிந்து கொள்ளலாம் எனும் போது யூடுயூப் போட்ட அளவுக்குறையால் வீடியோ அரைகுறையாக நின்று விடுகிறது. இந்த வீடியோ பார்த்தவர்கள் இதன் முழுப்படமும் எங்கு கிடைக்கும் என்று சொன்னால் நல்லது. ஏனெனில் திருப்பதி என்றாலே ஜரிகண்டி என்ற கதையாகிப் போய்விட்டது! நிம்மதியாய் இருந்து வேங்கடமலையின் அழகை ரசிக்கும் காலத்தை எம்பெருமான்தான் அருள வேண்டும். இந்தப்படம் அந்தக்குறையை நிறை செய்யும் என்று பார்த்தால், அதுவே குறையாக உள்ளது!

குமுதம் ஹோம் தியேட்டர்

இலக்கப் புரட்சி (digital revolution) மெல்ல, மெல்ல தமிழ் ஊடகத்தன்மையை மாற்றத்தொடங்கியுள்ளது. முன்பு இப்பதிவில் எழுதியுள்ளேன், இலக்க சினிமா என்பது நுகர்வோர் தேவைக்கேற்றவாறு புதிய வடிவம் கொள்ளும் என்று. இப்பொழுது எல்லாத்தளங்களிலும் செந்தில்-கவுண்ட மணி காமெடியிலிருந்து விவேக், கமல் காமெடி வரை தனியான டிராக்காகக் கிடைக்கிறது. இது புதிது அல்ல. 'டணால்' தங்கவேலு காமெடி தனி ஆடியோ டிரக்காக முன்பெல்லாம் தெருவெல்லாம் முழங்கும். In fact, திருவிளையாடல் நாகேஷ் டிராக் இப்படித்தான் மனப்பாடம் அக்காலங்களில்!

அதனுடைய நீட்சியாக டிஜிட்டல் சினிமா என்பது வெட்டி ஒட்டப்பட்டு 3 மணி நேரம் ஓடும் முழு நீளத்திரைப்படம் இப்போது 45 நிமிடங்களுக்குக் குறைந்திருக்கிறது!



குமுதம்.காம் இதைச் செய்திருக்கிறது. நேரமில்லாமல் பரிதவிக்கும் இக்கால சமூகத்திற்கு ஜீரணிக்கத் தக்கவகையில் Abridged Cinema என்ற புதிய வடிவத்தை வழங்குகிறது. ஒரு சினிமா பார்க்க வேண்டிய நேரத்தில் நேற்று நான்கு சினிமா பார்த்துவிட்டேன். பேஷ்! உண்மையில் நேரத்தை ஓட்ட வேண்டிய தேவையிருந்த போது 32 பாட்டு 50 பாட்டு என்று போட்டு 3-4 மணி நேரத்திற்குப் படம் எடுத்தார்கள். ஹாலிவுட் படமெல்லாம் 100 நிமிடங்களுக்குள் எடுக்கிறார்கள். காரணம் நேரம் இல்லாமை. இது தமிழக அளவில் இவ்வளவு விரைவாக வந்திருப்பது ஆச்சர்யம். எவ்வளவு காலத்திற்கு இதைச் செய்வார்கள் என்று பொருந்திருந்து பார்ப்போம்.

ஆனால் இதுவொரு புதிய கேள்வியை எழுப்புகிறது. சினிமாவிற்கு காப்பிரைட் கிடையாதா? ஒரு படம், அதன் தரம், அதன் காலம் என்பதை இயக்குநர் அல்லவோ தீர்மானிக்கிறார். காட்சி அமைப்பு அதன் சமூகத்தாக்கம் இவையெல்லாம் அதில் அடக்கம்தானே. இப்படி சினிமாவை ரிஎடிடிங் (re-editing) செய்வது சரியா? அது காப்பிரைட் மீறல் அல்லவா?

எப்படியாயினும் சித்தி, அண்ணாமலை போன்ற சீரியல்களெல்லாம் உண்மையில் 10 நிமிடக்கதைகள்தான். அதைச் சவ்வாக இழுத்து 3 வருடம் ஓட்டுகிறார்கள். இந்தக் கால விரயத்தை இப்புதிய "குறள் சினிமா" (Abridged Cinema) தடுத்தால் நல்லதுதான்!

பஜனை செய்வோம் கண்ணன் நாமம்!

மனிதன் பரிணாமமுறும் போதே சமய ஒழுங்கு என்பது அவனுள் ஊறிப்போயிருக்க வேண்டும். சமயமும், கூர்தலியலும் என்று இதுவரை யாரும் ஆழமாய் ஆய்வு செய்ததாய் தெரியவில்லை. உதாரணமாக, பூவுலகிலேயே மிக அதிகமாக மனிதர்கள் ஒன்றும் சேரும் நிகழ்வாக திரிவேணி சங்கமத்தில் நடைபெறும் கும்பமேளா கருதப்படுகிறது. சமயம் எனும் கருதுகோள் இத்தனை பேரைக் கூட்டமுடியுமா? இதை வெறும் டோமினோ விளைவு என்று அசட்டை செய்ய முடியுமா? எது மனிதர்களைச் சமயத்தின் பேரில் கூட்டுகிறது?

இந்த வீடியோவில் Asaram Asharam Bapu ji எனும் பெரியவர் "ஹரி ஓம்" என்று தனியாக மேடையில் இருந்து கொண்டு நம் பித்துக்குளி முருகதாஸ் பாணியில் பாடுகிறார். எத்தனை ஆயிரம் பேர்கள் என்று பாருங்கள்? எப்படி வெறும் பஜனைப் பாடல் இத்தனை ஆயிரம் பேர்களைக் கூட்டமுடியும்? சென்னை நாரத கான சபா நிரம்பிவழியக் கூட்டம் கூட்டி பஜனை செய்திருக்கிறார் ஹரிதாஸ்கிரி சுவாமிகள்.

இதை ஹரி நாம சங்கீர்த்தன மகிமை என்று இந்தியப் பெரியவர்கள் சொல்கிறார்கள்!


புவியெனும் பூ

பி.பி.சியின் வெளியீடாக வந்திருக்கும் அழகு மிகு ஆவணப்படம் "Earth". பி.பி.சியில் தொடர்ந்து வரும் பல்வேறு ஆவணப்படங்களிலிருந்து தொடுத்து எடுத்து வெளியிட்டுள்ளார்கள். இயற்கை அன்பர்கள் தவறாமல் காண வேண்டிய படம். குடும்பத்துடன் காண வேண்டிய படம்!

வைஷ்ணவ ஜனதோ!

பல்லவி

வைஷ்ணவன் என்போன் யாரெனக் கேட்பின்
வகுப்பேன் அதனைக் கேட்பீரே! (வைஷ்)

சரணங்கள்

பிறருடைத் துன்பம் தனதென எண்ணும்
பெருங்குணத் தவனே வைஷ்ணவனாம் ;
உறுதுயர் தீர்த்ததில் கர்வங் கொள்ளான்
உண்மை வைஷ்ணவன் அவனாகும் ;
உறவென மனிதர்கள் உலகுள யாரையும்
வணங்குவன் உடல்மனம் சொல்இவற்றால்
அறமெனத் தூய்மை காப்பவன் வைஷ்ணவன்
அவனைப் பெற்றவள் அருந்தவத்தாள். (வைஷ்)

விருப்பும் வெறுப்பும் விலக்கிய நடுநிலை
விளங்கிட ஆசைகள் விட்டவனாய்
ஒருப்புடன் அன்னிய மாதரைத் தாயென
உணர்வோன் வைஷ்ணவன் தன்நாவால்
உரைப்பதிற் பொய்யிலன் ஒருபோதும்அவன்
ஊரார் உடைமையைத் தொடமாட்டான்
வரைப்புள குணமிவை வகிப்பவன் எவனோ
அவனே உண்மை வைஷ்ணவனாம். (வைஷ்)

மாயையும் மோகமும் அணுகா தவனாய்
மனத்தினில் திடமுள வைராக்யன்
நாயக னாகிய சிறீரா மன்திரு
நாமம் கேட்டதும் மெய்ம்மறந்து
போயதில் பரவசம் அடைகிற அவனுடைப்
பொன்னுடல் புண்ணிய தீர்த்தங்கள்
ஆயன யாவையும் அடங்கிய சேத்திரம்
ஆகும்அவனே வைஷ்ணவனாம். (வைஷ்)

கபடமும் லோபமும் இல்லாதவனாய்க்
காம க்ரோதம் களைந்தவனாய்த்
தபசுடை அவனே வைஷ்ணவன் அவனைத்
தரிசிப் பவரின் சந்ததிகள்
சுபமுடை வார்கள் எழுபத் தோராம்
தலைமுறை வரையில் சுகமுறுவர்
அபமறப் புனிதம் அடைகுவர் பிறப்பெனும்
அலைகடல் நீந்திக் கரை சேர்வார். (வைஷ்)

நாமக்கல் கவிஞர் வெ.இராமலிங்கம் பிள்ளை
இந்தி மூலம்: நரசிம்ம மேத்தா

தென்கொரியா அலை! ஹால்யூ

South Korea to reach new science heights by 2010

South Korea will strive to become a global leader in science and technology by 2010, says the South Korean Ministry of Science and Technology. The country's overall goal is to rise to the world's seventh power in science and technology by 2025.

According to the ministry, the country is well on its way to reaching these new heights and will already make it to 10th position in scientific competitiveness and fifth place in technological capability by the end of 2007. To make these goals a reality, the country's research and development (R&D) budget has grown by an average of 9.7% annually in the last six years to reach nearly 3% of GDP in 2006. Investment is expected to grow in the double-digit range every year for the next 15 years, with the private sector contributing to a huge 75% of investment.

The reasons for South Korea's success can be explained by a mass of highly educated people, a networked society and a ubiquitous innovation system, according to a recently published report by Demos, a UK think tank. According to the study, South Korea has made a dramatic transformation from 'hermit kingdom' to global technology power, and today has the most extensive ubiquitous information infrastructure in the world. Both government and businesses are investing heavily in R&D, with some Korean companies outspending European peers and harbouring ambitious plans for the future.

'Among the top projects that will be pursued this year will be the use of over 1 trillion won [€820 million] to bolster the country's biotech and nanotech capabilities,' said Vice Science Minister Park Young-il. In fact, in the biotechnology field, the country will focus on human brain research and efforts to slow down the natural ageing process. As for the nanotechnology sector, Korean scientists will support efforts to advance nano-mechatronics and the development of tera-level nano materials.



Other areas of focus will be the build up of the country's atomic energy infrastructure. Mr Park said the country will sustain its work on the experimental Korea Superconducting Tokamak Advanced Research (KSTAR) nuclear fusion reactor and expand its participation in the International Thermonuclear Experimental Reactor (ITER). Aerospace is another field in which the country is set to compete on a global scale, with six satellites being assembled in labs this year and the expected launch of South Korea's very own satellite using an indigenous rocket in late 2008. It seems that the Hallyu, or 'Korean wave', is set to make its presence felt on the global stage.

Quelle: CORDIS

குன்னகுடியெனும் குன்று

குன்னக்குடி வைத்யநாதன் மறைந்துவிட்டார் எனும் சேதி வருத்தமளிக்கிறது. அவர் முறையான சாஸ்தீரிய சங்கீதம் கற்று காலத்தின் போக்கிற்கிணங்க மெல்லிசைக்கு வந்து, கலப்பு இசைக்குள் புகுந்து, சினிமாவில் கொடி கட்டிப்பரந்து, வானொலியில் ஒலிபரப்பி, திருவைய்யாறு உற்சவத்தில் தலமையேற்று ஒரு சூறாவளிபோல் வந்து மறைந்துவிட்டார். குன்னக்குடியின் இசையை தூங்கப்போகும் முன் போட்டுவிடக்கூடாது. அவரொரு வயலின் புயல். அப்படியொரு அசுர வேகம். என்னதான் சாதகமோ! வயலினில் "மருதமலை முருகா!" என்று பேச வைப்பார் ;-)அவர் "பட்டை" அடித்துக் கொண்டு பட்டையைக் கிளப்புவது கொஞ்சம் சங்கோஜமாக இருக்கும். ஏன்? மனிதர் இப்படி தன்னை முன்னிலைப்படுத்துகிறார் என்று! அவர் திறமையைப் பார்க்கும் போது அதை மன்னிக்கத்தான் தோன்றுகிறது!

அமெரிக்கா! அமெரிக்கா!!

சுவாரசியமான விஷயங்கள் தற்செயலாக நடைபெறுகின்றன. ஈழத்துக்கவிஞர் வ.செ.ஜெயபாலன் அவர்களது பாடல்களைக் கேட்கலாமெனத் தட்ட இந்தப்படம் கிடைத்தது! இலங்கையின் மிகப்பிரபலமான "சுராங்கனி! சுராங்கனி" மெட்டில், அமெரிக்கா! அமெரிக்கா! அமெரிக்கான்னு war, war டுடா! எனும் அமர்க்களமான வீடியோ. நமது அமெரிக்க இந்தியர்கள் கூட மறுக்கமுடியாத உண்மையைப் புட்டு, புட்டு வைக்கும் இப்பாட்டு, தொழில் திறத்தில் எங்கோ நிற்கிறது! நம்ம ஆட்களின் இம்மாதிரி "புழக்கடை சினிமா" (garage cinema)சூப்பர்தான்!!


Youtube Videos

வெற்றிப் புன்னகை?

சமீபத்தில் நடந்து முடிந்த ஒலிம்பிக் ஆசிய ஒலிம்பிக். ஆசியாவிற்கென்று சில குணாதிசயங்கள் உண்டு. ஆசியாவில் ஆண் அழலாம். நம்ம சிவாஜி இல்லையா? பாவம் அவர் ஒரு பேட்டியில் சொன்னார் "நான் செட்டுக்குள் வருகிறேன் என்றவுடன் கிளிசரினை வைத்துக்கொண்டு காத்திருப்பர்" என்று. ஆயினும் ஒலிம்பிக்கில் வெற்றி பெற்றவர் அழுவது மிகக்குறைவு. பெரும்பாலோர் கொரில்லா போல் மார்ப்பைத் தட்டுவர். சிலர் தேசியக் கொடியை தூக்கிப்பிடிப்பர்.

ஆனால் பாவம் இந்த ஜூடோ வீரனோ தேம்பித்தேம்பி அழ ஆரம்பித்துவிட்டார். தோற்றுப்போனவர் தோள் கொடுத்து ஆறுதல் சொல்ல வேண்டிய நிலை! ஏனிப்படி அழுதீர்? என்று கேட்டதற்கு ஒரு உண்மை புலப்பட்டது. கொரியா, சீனா, ஜப்பான் போன்ற நாடுகளில் வெற்றி என்பது வெறும் தனிமனித வெற்றியல்ல. அது சமூகத்தின் கௌரவ விஷயம். எனவே ஒலிம்பிக்கில் ஒருவர் கலந்து கொள்கிறார் என்றால் ஏகப்பட்ட மன அழுத்ததிற்கு ஆளாகிறார். வெற்றி பெற்ற பிறகுதான் இந்த அழுத்தம் குறைகிறது! இது எவ்வளவு கண்கூடு என்பதற்கு இந்த வீடியோ சாட்சி!!



இந்திய ஒலிம்பிக் கோஷ்டிக்கு இது செல்லாது. ஏனெனில் வெற்றிக் கோப்பைகளை ஏன் குவிக்கவில்லை என்று யாரும் கேட்கப்போவதில்லை. கேட்டாலும் சொல்லிக்கொள்ள ஆயிரம் நொண்டிச் சாக்குகள் உள்ளன!

ஒலிம்பிக் நிறையுற்றது

கோகுலாஷ்டமியன்று ஒரு கொண்டாட்டம் நிறையுற்றது!

ஆகஸ்டு 8ம் தேதி 8 மணிக்கு ஆரம்பித்த பெய்ஜிங் ஒலிம்பிக் ஆகஸ்டு 24ம் தேதி 8 மணிக்கு முடியுற்றது (அஷ்டமி திதியன்று!)



தினம், தினம் பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஒரு மகிழ்வான நிகழ்வு முடிவுற்றதே எனும் வருத்தம்தான். ஆயினும் ஒரு சீனப்பழமொழி சொல்வது இனிமையானவை கூட ஒரு பொழுதில் நிறைவுறத்தான் வேண்டும்!

மானுடத்தின் திறமைகளை இத்துணை நட்பான முறையில் வேறு எங்கு காணவியலும்? வெற்றியும் தோல்வியும், கண்ணீரும், கும்மாளமும் நிறைந்த நாட்கள். கண்ணீர் என்பது துக்கத்தின் அறிகுறி என்று மட்டும் சொல்லமுடியாதே! அதுவும் ஆசியர்களுக்கு மகிழ்ச்சி என்றாலும் முதலில் வருவது கண்ணீர்தான். கொஞ்சம் வேடிக்கையாகக் கூட இருந்தது. ஜூடோவில் வென்ற கொரியன் தேம்பித் தேம்பி அழ, தோற்றுப்போன நெதர்லாந்துக்காரன் பதறிப்போய் அவனை அணைத்துக்கொண்டு ஆறுதல் சொல்ல :-)

எந்தவொரு விக்னமும் இல்லாமல் ஒலிம்பிக் நிறைவேறியது. சீன அரசு தீர்மானித்தால் எதையும் சாதித்துக்காட்டமுடியும் என்பது புரிகிறது! ஆரம்பம் போலவே முடிவும் சீனப்பெருஞ்சுவர் போல் பிரம்மாண்டமாக அமைந்தது. எல்லா விளையாட்டு வீரர்களும் ஒன்று சேரும் ஒரு பெரும் பார்ட்டியாக முடிந்தது சிறப்பு. முதன் முறையாக ஒரு ஆசியநாடு அதிக தங்கப்பதக்கங்கள் பெற்று உலகை ஆச்சர்யப்பட வைத்திருக்கும் நிகழ்வு. முதல் பத்தில் மேலும் இரண்டு ஆசிய நாடுகள் (கொரியா, ஜப்பான்) நிற்பது சிறப்பு.



அடுத்த ஒலிம்பிக் லண்டனில். எப்போதுமே பிரச்சனையுள்ள இடம் லண்டன். நல்லபடியாக அடுத்த ஒலிம்பிக் நடக்க வேண்டுமே என்று இப்போதே கையைப் பிசைய ஆரம்பித்தாகிவிட்டது!

இந்த நூற்றாண்டு ஆசிய நூற்றாண்டு என்பதை பெரும் அறைகூவலுடன் சொல்லும் நிகழ்வு பெய்ஜிங் ஒலிம்பிக். வாழ்க சீனா! வாழ்க ஆசியா!

வேடிக்கை விளையாட்டு!