கற்றையியலும் காரணங்களும்

அமித் கோசுவாமி எனும் இந்திய-அமெரிக்க கற்றையியல் (Quantum Physicist)விஞ்ஞானி 'சுய அறிதலுடைய அகிலம்' (Self Aware Universe)எனும் புத்தகம் எழுதப் போய் அதுவே கடவுளின் இருப்பிற்கு அறிவியல் சாட்சி என்று தற்போது அறியப்படுகிறது. இது பற்றி முன்பும் எழுதியிருக்கிறேன். போன இடுகையில் மீண்டும் இது பற்றி பிரஸ்தாபிக்க தருமி அவர்கள் அது பற்றி இன்னும் கொஞ்சம் எழுதும் படி பின்னூட்டம் தந்ததால் இதைப் பின்னூட்டமாக இல்லாமல் முன்னூட்டமாக எழுதுகிறேன்.

அமித் கோசுவாமியின் அறிவியல் கொள்கைகள் பற்றி நான் சொல்லுமுன் அவர் வாயாலேயே கேட்க இங்கே சுட்டுக!

கோசுவாமி தன்னளவில் வீட்டுப்பாடம் (he did his maths, as the scientists say) செய்துவிட்டுத்தான் இக்கோட்பாட்டை முன் வைக்கிறார். அவர் கணித வாதங்களை முன் வைத்தே, அறிவியல் பூர்வமாக இதை விளக்குகிறார். அதை அப்படியே சொல்லும் திறன் எனக்கில்லை. எனவே அப்புத்தகத்திலிருந்து நான் முன்பு கிரகித்ததை வைத்தும், அவரது நேர்காணலை மீண்டும் வாசித்ததிலிருந்தும் 'என் மொழியில்' எழுதுகிறேன். இவ்வளவு முஸ்தீபு எதற்கென்றால் அறிவியலை நான் ஆன்மீகம் கொண்டு கொச்சைப்படுத்திவிட்டேன் எனும் பழி வரக்கூடாது என்பதற்காக.

அனைத்து அறிவியலும் காணும் உலகை கட்டிக்காக்கும் பருப்பொருள் (அணு, மூலக்கூறு, தனிமங்கள், காற்று, நீர், மண்)தான் பிரபஞ்சத்தின் ஆதாரம், அஸ்திவாரம் என்ற கணக்கில் இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. மனிதன், கடவுள், அதீத உணர்வுகள், பரிமாணம் கடந்த நிலை, அநுபூதி இவை பற்றி அறிவியல் கண்டு கொண்டாலும் அதில் இன்னும் காலை வைக்கவில்லை. காரணம் அது விளங்கமுடியாத்தன்மை கொண்டதாய் இருப்பதால். இதை 20 நூற்றாண்டுகளின் ஆரம்பத்தில் உருவான கற்றை இயல் உடைத்திருக்கிறது. அது வந்த பிறகு அறிவியலாரும் நம்மாழ்வார் போல பேச ஆரம்பித்துவிட்டனர். உம். 'உளன் எனில் உளன், இலன் எனில் இலன்' என்பது போல் (அணுவின் இலத்திரன் இருக்கிறது, இல்லாமலும் இருக்கிறது). இந்தக் கற்றை இயலை வைத்து அமித்கோசுவாமி பிரபஞ்சத் தோற்றம், இருப்பு இதற்குக் காரணம் பருப்பொருள் இல்லை, 'ஆன்மாவே' என்று நிரூபிக்கிறார். இங்கு ஆன்மா என்பதை அவசரப்படாமல் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் (The idea that consciousness is the ground of all being).

சுய அறிதல் எனும் பரிமாணம் வரும் முன் பிரபஞ்சத்தோற்றம் என்பது பல்வேறு சாத்தியங்களில் ஒன்றாக இருக்கிறது. ஆயின் பிரக்ஞை தோன்றியவுடன் அலைவரிசை குலைக்கப்பட்டு நிகழ்வு சாத்தியப்படுகிறது (collapse of the wave function). இதையெல்லாம் விவரமாக விளக்குகிறார் புத்தகத்தில். இதன் மேல் விளக்கம் அவரது நேர்காணலில் உள்ளது.

புத்தகம் வாசித்து முடித்தவுடன் திருமழிசை ஆழ்வார் ஏன்,

நான் உன்னை யன்றி இலேன் கண்டாய் நாரணனே!
நீ என்னையின்றி இலை


என்று சொல்கிறார் என்பது புரிகிறது. நாத்திகம் பேசினாலும், ஆத்திகம் பேசினாலும் கடவுளின் இருப்பிற்கு மனிதனே சாட்சியாக அமைகிறான். அவனின்றி இறைத்தத்துவம் இல்லை. ஏனெனில் அவனது சுய அறிதலே இறைவனின் இருப்பைக் கண்டு கொள்கிறது. எனவே அமித் கோசுவாமியும் ஆழ்வார்களும் ஒன்றையேதான் பேசுகின்றனர், வெவ்வேறு மொழியில், வெவ்வேறு உதாரணங்கள் கொண்டு.

இனியறிந்தே னீசற்கும் நான்முகற்கும் தெய்வம்
இனியறிந்தேன் எம்பெருமான்! உன்னை, - இனியறிந்தேன்
காரணன்நீ கற்றவைநீ கற்பவைநீ, நற்கிரிசை
நாரணன்நீ நன்கறிந்தேன் நான்.

கடைசி வரிகள்தான் முக்கியம். காரணன் அவன், கற்பவை அவன், செய்யும் செயலும் அவனே.

இது கீழத்திய தத்துவங்களின் அடிநாதமாக இருக்கும் போது மேலைத்திய வழிமுறையில் சிலராலேயே புரிந்து கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது. இனிமேல் இத்துறை வளரும். அறிவியல் இறைவனை முழுவதும் காட்டுமா? என்பது ஒருபுறமிருக்க. அறிவியல் இறைவனைப் புரிந்து கொள்ளத் தடையாக இருக்காது என்றளவில் இவை நிம்மதியளிக்கின்றன.

4 பின்னூட்டங்கள்:

கையேடு 10/06/2008 05:32:00 PM

நிச்சயமாக கற்றையியலில் மற்றும் அதன் காரணங்களிலும் உங்களது புரிதல் பல மடங்கு அதிகமிருக்கும். அதைப்பற்றி விவாதிப்பதற்கு எனது வாசிப்புகள் போதாது. நிற்க

// அறிவியல் இறைவனைப் புரிந்து கொள்ளத் தடையாக இருக்காது என்றளவில் இவை நிம்மதியளிக்கின்றன.//

ஆனால் இக்கடைசி வரியில் மட்டும் ஒன்றைச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.

//அவனது சுய அறிதலே இறைவனின் இருப்பைக் கண்டு கொள்கிறது.//

மனிதனுக்குண்டாகும் உணர்வுகள்(including spiritual ones), உணர்வுகளின் ஒத்திசைவு, மனிதனின் சூழல் குறித்த பார்வை மற்றும் அதனைத்தொடரும் சிந்தனைத்தேடல் போன்ற வற்றை அறிவியல் மறுத்ததோ அதற்குத் தடையாகவோ இருந்ததில்லை என்று கருதுகிறேன். சில தவறான நம்பிக்கைகளைத் திருத்தியிருக்கலாம்.

எதிர்விவாதமாகயில்லாமல், எனது பார்வையை பதிய வைக்க விரும்பினேன்.

நா.கண்ணன் 10/06/2008 06:21:00 PM

//அறிவியல் மறுத்ததோ அதற்குத் தடையாகவோ இருந்ததில்லை என்று கருதுகிறேன். சில தவறான
நம்பிக்கைகளைத் திருத்தியிருக்கலாம்/

பரந்துபட்ட இந்திய மெஞ்ஞான நோக்கில் நீங்கள் இதைச் சொல்வதாகப் புரிந்து கொள்கிறேன்.

ஆனால், அறிவியல் இறைவனின் இருப்பையே கேள்வி கேட்பதுடன், அதுவொரு தேவையற்ற தேடல் என்றும் சொல்கிறது. எல்லோருக்கும் இறையுணர்வு இருக்கிறது என்று சொல்வதற்கில்லை.

மேலும் பேசுவோம்...

Innamburan 10/13/2008 11:33:00 AM

I strongly subscribe to what the Nobel Laureate Dr.Alexis Carrel said. We know the Man; not the Unknown Man, who is knowable; we cannot know Man, the Unknowable.

நா.கண்ணன் 10/13/2008 11:44:00 AM

சுவாரசியமான மேற்கோள். இதைத் தமிழ்படுத்திப் பார்த்திருக்கிறீர்களா?