காஞ்சீவரம் - சினிமா

நெஞ்சைவிட்டு அகலாத படம்!

புசான் (கொரியா) திரைப்படவிழாவில் காட்டப்பட்டது!

40களின் இறுதியில் காஞ்சிவரத்தில் இருந்த இறுக்கமான நெசவாளர் வாழ்வைப் படம் பிடித்துக்காட்டும் படம். இப்போது நம்புவதற்குக் கஷ்டமாக உள்ளது. "தேனை எடுத்தவனுக்கு தன் கையை நக்கும் உரிமை உண்டு" ஆனால் ஒரு பட்டுப்புடவை நெய்தவனுக்கு தன் வாழ்நாளில் பட்டுப்புடவையைக் காணவியலாது என்பது என்ன கொடூரம்! பின் இத்தொழில் எப்படி ஆரம்பித்திருக்கும்? நெசவாளிக்கு பட்டு நூலை உருவாக்கும் நுணுக்கம் எப்போது தப்பிப் போனது?

தன் பிஞ்சுக்குழந்தைக்கு தன் கையால் பால் ஊட்டிய தந்தையே நஞ்சை ஊட்டிக் கொல்ல வேண்டிய காட்சியைப் பார்த்ததற்கே என் நெஞ்சு இவ்வளவு பதறுகிறது என்றால் அந்த நிலையில் ஓர் தகப்பன் இருந்தால் எப்படி இருக்கும்?

உடனே எனக்கு "தனி ஒருவனுக்கு உணவு இல்லை எனில் ஜெகத்தினை அழித்திடுவோம்!" என்று பாரதி கூவியது போல் ஓர் ஆக்ரோஷம். உலகின் கஷ்டங்களை எளிதாகப் போக்கிவிடமுடியும். ஒருவருக்கொருவர் மனித நேயத்தோடு உதவினால். ஏன் அதை நடைமுறைப்படுத்த முடியவில்லை? என்பது மில்லியன் டாலர் கேள்வியாக நெஞ்சை உறுத்துகிறது.

மிகத்திறமையான இயக்கம், கேமிரா. படம் முழுவதும் பெய்யும் மழை இறுக்கத்தைக் கூட்டுகிறது. ஒரு அசௌகர்யத்தைத்தருகிறது. இதுவொரு வித்தியாசமான தொழில் நுணுக்கம். அந்தக் காலத்தை அப்படியே கண்முன் கொண்டு வந்துவிட்டார்கள். சபாஷ்!

பிரியதர்ஷன், பிரகாஷ்ராஜ், ஷ்ரேயா ரெட்டி என்று எல்லோரும் அருமையாக உணர்ந்து நடித்துள்ளார்கள்.

கதைச் சுருக்கம் (ஆங்கிலத்தில்):

Vengadam is a born optimist and weaver of saris, but his lowly status means he can never afford the fashions he creates. At the birth of his daughter he pledges to wrap her in the finest silk on the day of her wedding, dismaying his community who believe that, if such a promise is not fulfilled, a curse will follow. Desperate to keep his word, he steals a thread of silk each day, weaving secretly each night. But when his access to the silk is jeopardized, Vengadam must find a way to keep from breaking his promise.




Kanchivaram
26 Nov, 2008 05:00 pm
ISTlGaurav Malani/INDIATIMES MOVIES

Director: Priyadarshan
Cast: Prakash Raj, Shreya Reddy
Language: Tamil

For contemporary cinema connoisseurs who missed on golden classics like Vittorio Di Sica’s The Bicycle Thief or Bimal Roy’s Do Bigha Zameen , here’s your chance to relive the neo-realistic era of cinema. No, Priyadarshan doesn’t continue his routine of rapid remakes but this time comes up with an exceptionally original work of art, making Kanchivaram fall in the same theme, genre and league of the aforesaid gems.

The film is also set in the same neo-realistic era of 1940s in a small village in Madras Province of South India which was famous for its silk-weaving art. The title Kanchivaram represents the name of the village and also the brand of the rich-textured silk sari that it produced. As per Hindu rituals silk is a symbol of sanctity and used for the purity of soul at two important events in a human’s life – marriage and death. Employing this holy belief as its backing, Priyadarshan weaves a basic human story with utmost precision, perfection and poignancy.

The story initiates with silk-weaver Vengadam (Prakash Raj) coming to his hometown Kanchivaram post his marriage. Ever since a child he made claims of getting home his bride in a silk sari but the poverty-struck situation of the silk-weaving community couldn’t turn his dream into reality. The affluent capitalist has been selling the silken creations to the British at whopping price and the weavers are not even paid peanuts.

As Vengadam turns father to a baby girl, he promises before the village to marry his daughter in a silk sari. While the villagers ridicule and forget his pledge, Vengadam is slowly and stealthily working towards creating one silk sari for his daughter over the years. Since affording silk is out of question, he starts stealing tiny threads of silk on a regular basis from workplace to the backyards of his house.

On a parallel note he is leading the villagers in the communist revolution and simultaneously also inspiring the weavers to oppose the oppression and exploitation of their merchant. How his individual activities collectively influence his daughter’s marriage and his assurance of gifting her one pure silk Kanjivaram sari forms the crux of the plotline.

Kanchivaram is one of the best written screenplays of Indian cinema. Every single character-conflict is convincing to the core. The story uses silk as its fundamental ingredient and is steadily tied with it throughout. Vengadam is unable to fulfill his childhood dream to get his bride home in a silk sari, has only a silk thread to perform his father’s last rites and works all his life to gift his daughter a Kanjivaram. The film highlights the irony that though a weaver handles silk all his life, he can’t afford one silk clothing to completely drape the live body or cover the dead, even if he works towards it for a lifetime.

To cover the lifespan of Vengadam and the consequent time-travel, the screenplay oscillates between present and the past portions in flashbacks. The technique was earlier employed in Kamal Hassan’s Hey Ram but works more effectively here. Simple scenes showing the first-sight of a motor car in the primeval village or the daughter crossing between an elephant’s legs are examples of expressive writing. Sabu Cyril gets out of his studio-confined art-direction for Priyadarshan’s recent spate of commercial films and designs an authentic ambience of the 40s era though the village setting doesn’t call for much pre-independent detailing. Tirru’s cinematography and Arun Kumar’s editing are immaculate. The movie employs minimum use of background score which acts to the film’s benefit.

Kanchivaram primarily works for two reasons – Priyadarshan’s heartrending direction and its lead protagonist Prakash Raj’s superlative act. As he expresses his wide gamut of emotions, he compulsively connects with the viewer making them smile, laugh and cry with him. Shreya Reddy as his wife and the actress playing the daughter’s role are equally brilliant.

The best part of Kanchivaram is that it gives us the great visionary Priyadarshan who once came up with Malayalam masterpieces like Kaala Paani and whom we lately lost to commercially driven comedy capers. Kanchivaram can give inferiority complex to the finest of the filmmakers. You won’t laugh at Priyadarshan anymore.

1 பின்னூட்டங்கள்:

வண்ணத்துபூச்சியார் 1/02/2009 07:40:00 PM

நல்ல கதையும் திரைப்படமும்.

நல்ல அலசல். வாழ்த்துக்கள்

உலக சினிமா பற்றிய எனது வலை பாருங்கள்.

நிறை / குறை சொல்லுங்கள்

சூர்யா
சென்னை
http://butterflysurya.blogspot.com