உன்னைப்போல் ஒருவன்

இப்படியொரு படமெடுக்க கமலை எது தூண்டியிருக்குமென்று யோசிக்கிறேன்? விக்ரம் நடித்து வெற்றிவாகை சூடிய `அந்நியன்`? கமலுக்கு எப்போதும் தொழில்முறை சவால் பிடிக்கும். விக்ரம் வித்தியாசமான வேடங்களில் நடிப்பது கூட கமலின் பாதிப்பு என்று சொல்லலாம். ஆக இருவரும் ஒரு ஆரோக்கியமான போட்டியில் உள்ளனர் என்று சொல்லலாமா?

அந்த நாள் படத்திற்குப் பிறகு பாட்டே இல்லாத ஒரு படம். ஸ்ருதி ஹாசன் முதல் படத்திலேயே முத்திரை பதித்திருக்கிறார். கமல், 'அந்நியன்' போல ஒரு படம் எடுக்கிறார் என்றால் அவரது முத்திரையைக் காட்ட வேண்டாமா? (ஆமாம், விக்ரம் பெயர் இராமானுஜம், கமலுக்கும் அதே பெயர்!). வித்தியாசமாக எடுத்திருக்கிறார். ஹாலிவுட் படத்தின் தரம் மெல்ல, மெல்ல தமிழ்திரைக்குள் வருவது வளர்ச்சி. அவர் காலத்திற்குள் கமலுக்கு ஆஸ்கார் விருது கிடைத்தால் நல்லது!



தமிழகம் அமெரிக்கமயமாகி வருவதை சமீபத்திய ஐடி வளர்ச்சி இன்னும் ஊக்குவிக்கிறது என்பதை இப்படம் மெய்ப்பிக்கிறது. `ரொம்பப் பழைய கம்யூட்டர் சார்! அபிவாதயே! சொல்லிட்டுத் தொடறேன்` எனும் வசனம்! அது சரி இப்போதெல்லாம் யார் அபிவாதயே சொல்லி சேவிக்கிறார்கள்?

ஓ! அது இரா.முருகன் வசனம் என்பதாலோ? சில இடங்களில் இரா.முருகனின் முத்திரையும் தெரிகிறது. காமன் மேன் என்பதற்கு தரும் விளக்கம்! அச்சாக முருக தரிசனம்!

இது லோ பட்ஜெட் படம்தான். ஆனால், நல்ல முறையில் எடுக்கப்பட்ட படம். ஆனால், தெனாலி போல் இரண்டு, மூன்றுமுறை பார்க்கத்தூண்டும் படமல்ல (ஓ! தெனாலி படச் சாயல் கூட இப்படத்தில் உண்டு).

தமிழ்மணம்! 5 ஆண்டு நிறைவு. காசியின் கேள்விகளுக்குப் பதில்

தமிழ்மணம் காசியை அறியாதோர் யார் உளர்? புதியோருக்கு ஒரு தொடுப்பு!

காசி "அண்ணா" என்று என்னை எழுத்தில் விளிக்கும் போதே நெஞ்சில் அன்பு ஊறும். நேரில் கேட்டால் எப்படி இருக்குமோ? நான் இன்னும் அவரைப் பார்த்ததில்லை. பிசிராந்தையார்-கோப்பெருஞ்சோழன் நட்புகள் இப்போது வலையில் பின்னிப்பினவெடுக்கின்றன ;-)

காசி நுட்பமான ஆசாமி. கோவைத்தமிழர்களுக்கே உரிய தொழில்நுட்பம்! அவர் ஆரம்பித்து வைத்த 'தமிழ்மணம்' இன்று 5 ஆண்டுச்சேவையை நிறைவு செய்கிறது! மகிழ்வான சேதி.

இதையொட்டி நட்சத்திர பதிவாளராக வலம் வரும், காசி ஆறுமுகம் என்னிடம் கேட்ட கேள்விகளை என் பதிவில் இடச்சொல்லியிருக்கிறார். அவரது ஆசைப்படி, அவரது கேள்விகளும், என் பதிலும்:


1. இணையத்தில் தமிழ் உள்ளடக்கங்கள் தேவையான அளவுக்கு உள்ளன என்று எண்ணுகிறீர்களா? கணினியும் இணையமும் கிடைக்க வசதியுள்ள தமிழர் இன்னும் இவற்றில் அதிகமாகத் தமிழில் புழங்கவேண்டுமானால் என்னவெல்லாம் செய்யவேண்டும்?


ஆங்கிலத்தை நோக்கும் போதோ இல்லை ஆசிய மொழிகளான கொரியன், ஜப்பானிஸ்,சீனத்தை நோக்கும் போதோ நாம் பின் தங்கியுள்ளோம் என்பதே உண்மை. இதற்கு முக்கிய காரணம் தமிழர்களுக்கு அடிப்படை தமிழ் கல்வி இல்லாததால் தமிழில் உள்ளீடு செய்வோர் குறைவு. இணையத்தில் "தமிழர்களின்" பங்களிப்பு என்றால் ஆங்கிலத்தில் கணிசமான அளவு உண்டு.

இப்போது தமிழில் உள்ளீடு செய்யும் படித்த தமிழர்கள் தொழில்முறையில் வேறு ஏதோ தொழில் செய்து கொண்டு மாபெரும் முயற்சிகளை யெல்லாம் செய்து கொண்டு இருக்கிறார்கள். நல்ல உதாரணம் நீங்களே. தமிழ்மணம் உருவாவதற்கு எத்தனை மணித்தியாலங்கள் தாங்கள் உழைத்திருப்பீர்கள்? அதன் பொருளாதார மதிப்பு எத்தனை லட்சம் பெறும்? ஆயின் சுயநலம் கருதாமல் செய்து இருக்கிறீர்கள். இது மதுரைத்திட்டம், தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை போன்ற இணைய முயற்சிகளுக்கும் பொருந்தும். இந்தப் பதில் கூட என் வேலை நேரத்தில் எழுதுவதே. இதை ஸ்பான்சர் செய்வது கொரிய அரசு என்று சொல்லலாம். தமிழ் இன்னும் இப்படியான ஒட்டுண்ணி வாழ்வில்தான் காலம் ஓட்டுகிறது!

முதலில் கணினித்துறை பற்றிய தெளிவை கல்லூரியில் எல்லாத்துறையினருக்கும் அளிக்க வேண்டும். குறிப்பாக தமிழ் துறைக்கு. இது குறித்து நான் கோவையில் பி.எஸ்.ஜி கல்லூரியிலும், பேரூர் தமிழ் கல்லூரியிலும், மதுரை டோக் பெருமாட்டி கல்லூரியிலும் எடுத்துரைத்திருக்கிறேன்.

விஷயமுள்ள தமிழர்கள் தமிழில் எழுதுதல் அவ்வளவு கேவலமில்லை என்று உணர வேண்டும். ஆங்கிலத்தில் எழுதத்தான் ஆயிரம் பேர் இருக்கிறார்களே! தமிழ் பதிவுகளுக்கு நல்ல கவன ஈர்ப்பைத் தந்து இதை ஊக்குவிக்க வேண்டும். தமிழ்மணம் இதைச் செய்திருக்கிறது.


2. தகவல்-நுட்பப் புரட்சியின் முழுப் பயனையும் தமிழர் சமூகம் அனுபவிக்கிறதா? உ.ம். ஊடாடுதல் (மின்னஞ்சல், குறுஞ்செய்தி, மின்னரட்டை போன்றவை தமிழ் மூலமாக); மின்வணிகம் (வங்கி, இணையக்கடை, கட்டணம் செலுத்தல் போன்றவை தமிழில்); அரசாளுமை (வரிவிதிப்பு, அரசாணை, அரசின் அங்கங்களிடம் தமிழில் சேவை பெறுதல்) இதழ்கள் (செய்தி,இலக்கியம் வாசித்தல், வலைப்பதிவு, குறும்பதிவு, போன்ற வெப் 2.0 ஊடகங்கள் தமிழில்).


வெளிநாட்டில் வேலை செய்து கொண்டிருக்கும் என்னால் இதற்கான முழுப்பதிலையும் சரியாக அளிக்க முடியுமா எனத்தெரியவில்லை.

மடலாடற்குழுக்களில் வரும் சேதிகளைப் பார்த்தால் மின் - இறையாண்மை என்பது தமிழகத்தில் செயல்படுவது போலுள்ளது. எவ்வளவு தூரமெனத்தெரியவில்லை.

மின்னரட்டை (சாட்) தமிழில் முழுவதும் பாவிக்கப்படுகிறது. வீடியோ கான்பரன்ஸ் வசதியைத் தமிழர்கள் நன்கு பயன்படுத்துகின்றனர் என்றே கூறவேண்டும். இப்போது சென்னையில் இருந்து கொண்டு அமெரிக்க மாணவிகளுக்கு பாட்டு கிளாஸ் நடத்துவது உண்மை!


3. தன்னார்வலர்களின் பங்களிப்பும் விக்கிப்பீடியா போன்ற குழுக்களின் பங்களிப்பும் இணையத்தில், கணினியில், தமிழின் பயன்பாடு அதிகரிக்க எந்த அளவுக்கு உதவியுள்ளன? உங்கள் பார்வையில் முக்கியமானவை, மேலும் முன்னெடுத்துச் செல்லவேண்டியவை என எவற்றைக்குறிப்பிடுவீர்கள்?


தமிழ் முன்னிடுதல் என்பதில் ஜாதி அரசியல் அனாவசியமாக புகுந்துள்ளதைக் காணமுடிகிறது. உலகில் வேறெங்குமில்லாத பிரச்சனை இது. அடுத்து மொழியின் மீதான அதீதப்பற்று. இது 'இனவாதம்' எனும் அளவிற்கு நிற்பது ஆரோக்கியமானதில்லை. ஆங்கிலமொழியை விபசார மொழி என்று கூடச் சொல்வதுண்டு. ஆனால் அதன் வளத்தின் முன்னே நாம் கைகட்டி அல்லவோ நிற்கிறோம்? 'தூய்மைவாதம்' என்பது எப்படி நோக்கினும் இனவாதமே, நிறவாதமே! இதுவும் ஜாதீயம் என்று பார்த்து எப்போது நாம் முதிர்ச்சியடைகிறோமோ அப்போது நம் மொழி இடுகைகள் கூடும். இணையத்தில் மொழி வளம்பெறும்.


4. நாளையே அரசின் தகவல்-நுட்பத்துறைக்கு உங்களைத் தலைமையேற்கச் சொன்னால் மேற்சொன்னவகையிலான தமிழ்ப் பயன்பாட்டு விரிவாக்கத்துக்கான செயல்களாக எவற்றை உடனடியாக மேற்கொள்வீர்கள்?


முதலில் தமிழ் மனம் எப்படி செயல்படுகிறதோ, அப்படியே 'உள்ளது உள்ளபடி' அதன் வடிவத்தை மின்னுலகிற்கு மாற்றுவேன். எவ்வகை இனவாதம், மொழிவாதம், நிறவாதம் போன்றவை தலையெடுக்காமல் தடுப்பேன். மொழி என்பது மனிதர் போல்தான். எவ்வளவு தடுத்தாலும் 'கலப்பு' என்பதை நம்மால் தவிர்க்கவியலாது. மொழியும் அவ்வாறே. மேலும் தமிழகம் உலகின் பெரிய கலைடாஸ்கோப்பாக உள்ளது. Melting pot ஆக உள்ளது. அதுவே அதன் வளம். அதை அப்படியே மின்னுலகிற்கு கொண்டு வருவேன். தமிழின் முதுசொம் (பழைய சொத்து, பிதுர்ராஜ்ஜியச் சொத்து) முழுவதும் 'உள்ளது உள்ளபடி' வலையேற்றம் காண வைப்பேன். தமிழன், மேலதிகாரிகளுக்கு ஜால்ரா அடித்தே தன் சுயமரியாதையை இழந்திருக்கிறான். ஆங்கிலேயர்களுக்கு குனிந்த முதுகு, சுதந்திரமாகியும் நிமிரவே இல்லை. அடிமைக் குணமில்லாத புதிய தமிழ்மணம் மின்னுலகில் வீசச்செய்வேன்!


5. தமிழ் வலைப்பதிவுகளை பற்றிய உங்கள் பொதுவான கருத்து என்ன? புதிதாக வலைப்பதிக்க வருவோருக்கான யோசனைகளாக எவற்றைக் கூறுவீர்கள்?


வலைப்பதிவு எனும் தொழில்நுட்பம் பாரிய அளவில் தமிழுக்கு வளம் சேர்த்திருக்கிறது. தமிழின் ஆறாவது திணை இணையம் என்று இலக்கணம் சொல்லியுள்ளேன். அத்திணையின் புதிய இலக்கியம் இங்குதான் உருவாகிறது. சூழல் பாங்கான (environmental friendly) புதிய இலக்கியம் இனிமேல் மின்னிலக்கியமாகவே இருக்கும். அதன் வடிவம் தமிழ் முன்பு காணாத அளவில் இருக்கும். வலைப்பதிவு, ஒரு பானைச் சோறுக்கு ஒரு சோறு பதம்' என்பது போன்றது!

யோசனை?

1. முதலில் மனிதனை மனிதனாக, எழுத்தை எழுத்தாகக் காணுங்கள். ஜாதீயம் மின்னுலகில் நுழைய வேண்டாம். ஒரு தலித் தேசம் விட்டு தேசம் போனால் எவ்வளவு சுதந்திரம் பெருகிறானோ அது போல்தான் மெய்யுலகிலிருந்து மெய்நிகர் உலகிற்கு வரும் எழுத்தும் உணர்கிறது. ஆனால் மெய்யுலகில் காணும் எச்சங்களை இங்கும் கொண்டுவந்து கொட்ட வேண்டுமா? யோசியுங்கள்.

2. நேரமிருப்பின் நிறைய எழுதுங்கள்.'சித்திரமும் கைப்பழக்கம்' என்பது போல் மின்னுலகில் எழுதி இன்று இலக்கிய தாரகைகளாக ஜெயந்தி சங்கர். மீனா முத்து போன்றோர் ஜொலிக்கின்றனர். இதற்கு தளம் அமைத்துக் கொடுத்தது வலைப்பதிவே!

3. பல்வேறு துறைக்கென புதிய பதிவுகளை உருவாக்குங்கள்.

4. பின்னூட்டமில்லையென்று சோம்பி விடாதீர்கள். மின்பதிவான எழுத்து ஊசிப்போவதில்லை. எப்போது வேண்டுமானாலும் பார்த்து அனுபவிக்க முடியும். என்றாவது ஒருநாள் ஆசைப்பட்ட கவன ஈர்ப்பு கிடைக்கும்!

5. மின் தாக்குதலைக் கண்டு கலங்கி விடாதீர்கள். அவை வெறும் மின்னணு என்று ஒதுக்கித்தள்ளுங்கள்.

6. நெஞ்சில் உரமும், நேர்மைத்திறமும் கொண்டு எழுதுங்கள்.

7. சொல்லும் சொல் மந்திரச் சொல்லாக இருக்கட்டும். அது நிச்சயம் வாசிப்பவர் மனதில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தி நல்வழிப்படுத்தும்.

8. மேற்கோள் அதிகம் காட்டாமல் சுயமாக சிந்தித்து எழுதப் பழகுங்கள்.மேற்கோள் என்பது முதியோர் ஊன்றும் கைத்தடி போன்றது. மழலை கை கைவண்டி போன்றது. சுயமாக நடை பயிலுங்கள்.


6. தமிழ்மணம் வரும் ஆகஸ்ட் 23ஆம் நாள் தன் சேவையின் ஐந்து ஆண்டுகளை நிறைவுசெய்கிறது. இந்த 5 ஆண்டுகளில் தமிழ்மணத்தின் சேவையைப் பற்றிய உங்கள் கருத்துகள் என்ன? வரும் ஆண்டுகளில் தமிழ்மணம் செய்யவேண்டியவை எவை?


தமிழ்மணம் மின்தமிழ் வளர்ச்சியில் பெரும் கிரியாஊக்கி. அதுவே மின்னுலகின் நகர மையம். அங்கு வந்தால் எல்லோரையும் பார்க்கலாம். மிக நல்ல சேவை.

தொழில்நுட்பத்தை இன்னும் முடக்கி, எல்லா வலைப்பதிவு தளங்களிலும் தமிழ்மணம் பொறி செயல்படுமாறு செய்யுங்கள். தமிழ்மணம் நாலுவகை வலைப்பதிவாளர் நிருவனத்திற்கு மட்டும் செயல்படும் என்றால், ஒருவகையில் புளோக்கர், வேர்டுபிரஸ் இவைகளை மட்டும் ஆதரிப்பது எனும் நிலைக்கு தமிழனைத் தள்ளும்.

வலைப்பூ! என்று ஆரம்பித்த காலத்திலிருந்து உங்களுடன் பயணப்படும் எனக்கு இவ்வளர்ச்சி பேருவகை தருகிறது. வாழ்க வளமுடன்!

மின்னாக்கப்பணிக்கோர் நினைவுறுத்தல்

வருகின்ற 30ம் தேதி (ஞாயிறு) நேரமிருந்தால் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை நடத்தும் 8ம் ஆண்டு நிறைவு விழாவில் கலந்து கொள்ளலாமே!

இந்திரா பார்த்தசாரதி
திருப்பூர் கிருஷ்ணன்
பெ.சு.மணி
கடலோடி நரசய்யா
யுகமாயினி சித்தன்
புதுவை சுகுமாரன்
கடலூர் வாசுதேவன்

போன்ற தமிழ்ப் பண்பாடு மீது அக்கறையுள்ளோர் கலந்து கொள்கின்றனர். அழைப்பிதழ் கீழே காண்க. 10வது நிறைவாண்டை நோக்கி நடைபோடும் த.ம.அயின் முதல் வெள்ளோட்டமிது. உங்கள் ஆதரவு இருந்தால் தொடர்ந்து நடத்தலாம்.



மின்தமிழ் குழுமத்திலும் இவ்விழா மெய்நிகராகக் கொண்டாடப்படவிருக்கிறது! கலந்து கொண்டு சிறப்பிக்க!

பெருமை கொள் இந்தியா!

இந்தியா ஏழை நாடு! பட்டினித்தொகை விண்ணை முட்டும்! போன்ற காலை வாரும் கணக்குகள் ஒரு புறம் இருக்க. இந்தியா அறிவியலில் வேகமாக முன்னேறி வருவதை மற்ற நாடுகலளுடன் ஒப்பிடும் போதுதான் தெரிகிறது. ஸ்ரீஹரிகோட்டா உருவாகி விண்வெளி ஆய்வில் இந்தியா நிரந்தர இடம் பெற்று நாளாகிறது. ஆனால், கொரியா இன்னும் சிறு பிள்ளை போல் தவழ்ந்து கொண்டு இருப்பதைக் கண்ணுறும் போது ஆச்சர்யமாக உள்ளது. இன்று கொரியன் ஹெரால்டு பத்திரிக்கையில் வந்திருக்கும் ஆங்கிலச் சேதியை கீழே தந்துள்ளேன்.

ஆச்சர்யம் என்னவெனில் விண்வெளி ஆய்வின் தொடக்கத்தில் இந்தியாவிற்கும் ரஷ்யாதான் உதவியது. இப்போது கொரியாவிற்கும் ரஷ்யாதான் உதவுகிறது. ஆயினும் ஏழுமுறை ராக்கெட்டை அனுப்புமுடியாமல் கொரியா திணறுகிறது. சுமார் $399 million செலவில் உருவான இத்திட்டத்தில் 40 விழுக்காட்டு ரஷ்ய ஆய்வகத்திற்கு போயிருப்பதாகவும் இத்தோல்விக்கு ரஷ்யாவும் காரணமென்று கொரியா குற்றம் சாட்டுகிறது. இதை வைத்துப் பார்க்கும் போது, இவர்கள் செலவழித்ததில் பாதிச்செலவில் இந்தியா பல்வேறு சோதனைகள் மேற்கொண்டு ராக்கெட்டுகள் அனுப்பி, செய்மதியை உலாவவிட்டிருப்பது பெருமைப்பட வேண்டிய விஷ்யம்.

நாம் ஏழைகள் அல்ல. பல்லக்குத் தூக்கிகள் அல்ல. உலகின் முதல்தர மனிதர்கள். டாக்டர் கலாம் சொல்வதை நம்பத் தயாராகுங்கள். நம்மால் எல்லாம் முடியும்! ஜெய் ஹிந்த்!

Rocket launch hopes for lucky number 8

After seven failed attempts to get its first space rocket off the ground, Korea announced yesterday it has scheduled the next attempt for Aug. 25.

The latest attempt to launch Naro, or the Korea Space Launch Vehicle-1, failed Wednesday after a technical glitch halted the countdown minutes before blastoff.

"We have completed checkups on the software errors in the automatic sequence system that led to a halt of the launch," said Kim Jung-hyun, vice minister of education, science and technology. He added that the renewed date reflects weather conditions and other technical preparedness.


According to the ministry, the historic launch of Naro has been rescheduled to take place between 4:40 p.m. and 6:20 p.m. next Tuesday at the Naro Space Center, the country's first spaceport in Goheung, South Jeolla Province.

Officials said they will know whether the launch has been successful approximately nine minutes after blastoff. The first communication with the satellite is expected to take place about 12-13 hours after the launch.

Naro, which weighs 140 tons and measures 33.5 meters in length and 2.9 meters in diameter, has been jointly developed by KARI and Russia's Khrunichev State Space Science and Production Center.

The Russian institution has developed the liquid fuel first-stage rocket, which is powered by liquid oxygen and kerosene, and generates a thrust of 170 tons.

The solid fuel second-stage rocket, which is powered by a "kick motor" and generates eight tons of thrust, has been developed by KARI.

As a follow on from the first launch, another rocket will be launched nine months later as agreed in a contract with the Russian company. The Russians will also be responsible for a third launch if either of the first two launches fails.

Korea has spent 502.4 billion won ($399 million) on the project, which began in August 2002. About 40 percent of that amount has been paid to the Russian institution.

The launch was originally scheduled for 2005, but was delayed a total of seven times including the latest one.

(sshluck@heraldm.com)


By Song Sang-ho

2009.08.22

மின்னுலகின் நுண்கிருமி

நுண்கிருமிகள் என்பவை ஒட்டுண்ணிகள். பாசி போல் அவைகளால் தனித்து வாழ முடியாது. பாசி சூரிய் ஒளிச்சக்தியை உள்வாங்கும் திறன் பெற்றது. ஆனால் நுண்கிருமிகள் ஒட்டுண்ணிகள். இது உயிரில் உலகில் சாத்தியமென்றால் மனிதன் உருவாக்கிய மெய்நிகர் உலகிலும் இது சாத்தியப்படுவது ஆச்சர்யம்.

Malware, short for malicious software, is software designed to infiltrate or damage a computer system without the owner's informed consent. The expression is a general term used by computer professionals to mean a variety of forms of hostile, intrusive, or annoying software or program code.

இந்த மால்வேர் சமீபத்தில் கொரியாவை ஸ்தம்பிக்க வைத்தது.



கொரியாவின் கூகுள் போன்ற நேவர் (www.naver.com) செயலற்றது. கொரியப் பாராளுமன்றம் வரை இத்தாக்குதல் போயிற்று. DDOS எனும் மால்வேர் (மருவூ) இதற்குக் காரணம் என்று கண்டுபிடிக்கப்பட்டு எங்கள் கணிகளுக்கு அம்மைப்பால் குத்தினர். இந்த மருவூ உங்கள் கணினியில் வந்து உட்கார்ந்து கொள்ளும். சாதுவாக இருக்கும் (ஜோம்பி என்று பெயர். சோம்பி அல்ல Zombie). தன் ரகசியக் குறிகளை மற்ற கணினிகளுக்குப் பரப்பும். ஏதாவதொரு கணினி குறிப்பிட்ட நாளில் தன்னைத்தானே அழித்துக் கொண்டு மாயும்! என்ன கொடூரமான சிந்தனை! செயற்பாடு!!




இத்தாக்குதல் வடகொரிய அரசு செய்தது என்று பத்திரிக்கை சொன்னது. பொதுவாக கொரியாவைத்தாக்கும் 10 நுண்கிருமி பரப்பும் நாடுகளென அ.ஐ.கு (அமெரிக்கா), சீனா, ரஷ்யா, ஜெர்மனி, கொரியா, உக்கிரைன், இங்கிலாந்து, துருக்கி, செக், தைவான், பிற என்று ஒரு கணக்குக் காட்டுகிறது.

இது போல் இந்தியாவை இலக்கு வைக்கும் நாடுகளும் இருக்கும்தானே?

நான் கடவுளைக் கண்டேன்!

நேற்று உலகின் இரண்டாவது ஆகப்பெரிய கப்பல் கட்டும் தொழிற்சாலைக்குப் போயிருந்தோம்.


இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்தவுடன் பெரும் தொழிற்சாலைகள் இந்தியாவில் உருவாக வேண்டுமென்று கனாக்கண்ட நேரு, “தொழிற்சாலைகளே இந்தியாவின் நவீன கோயில்கள்” என்றார். ஏனப்படிச் சொன்னார் என்பது நேற்று புரிந்தது.

இறைச்சந்நிதானத்தில் நின்று இறைச்செயல்களை எண்ணி விக்கி, வியந்து போய்விடுகிறோம். அதுதான் நிகழ்ந்தது இந்த மாபெரும் இராட்சச தொழிற்சாலையில் நின்ற போது. எத்தனை வகையான கப்பல்கள்!




கச்சா எண்ணெய் கொண்டு போகும் கப்பல்கள்.
சரக்கேற்றும் கப்பல்கள்
உல்லாசப்பயணக்கப்பல்கள்
காரேற்றும் கப்பல்கள்
கடற்படைக்கப்பல்கள்
கடலோரப்பகுதிகளில் எண்ணெய் கண்டுபிடித்து வடித்தெடுக்கும் கப்பல்கள்.

இக்கப்பல்களெல்லாம் ஏதோ ஓடம் போல் என்று எண்ணிவிடக்கூடாது. ஒவ்வொன்றும் 5-6 மாடிக்கட்டடம் உயரம். பெரிய வீதியின் அகலம் (உம்.அண்ணா சாலை).




இக்கப்பல்கள் ஆயிரக்கணக்கான உருக்கு உதிரிப்பாகங்கள் கொண்டு கட்டப்படுகின்றன.

இரும்பை நீரில் போட்டால் மூழ்கிவிடும். ஆனால் மூழ்காத இரும்பு கப்பல். எப்படி முடிகிறது? அறிவியல்!

இரும்பு மூழ்கும் என்பது மட்டுமல்ல, சரக்கேற்றிய இரும்பு மிதக்கவா செய்யும்? இல்லையே! அதுவும் மூழ்குமே! ஆனால் மிதப்பது அதிசயம்! அறிவியல்.

கட்டப்படும் கப்பல் தரையில் இருக்கிறது. அதை மெதுவாக கடலுக்கு நகர்த்த வேண்டும். பின் கடலில் வைத்து சில நிர்மாண வேலைகள் செய்ய வேண்டும். இம்மாம் பெரிய கப்பலைத்தாங்கும் மிதவைக் கப்பல்கள் இதைச் செய்கின்றன. இரும்புக்கப்பல் மூழ்குமெனில், இரும்புக்கப்பலைத்தாங்கும் இரும்பு மிதவை எப்படி இவ்வளவு கனத்தையும் தாங்கி மிதக்கிறது? அறிவியல்!

சும்மா 10 கிலோ எடையைக்கல்லைத் தூக்கவே பயில்வான் திறமை வேண்டியிருக்கிறது. ஆயிரக்கணக்கான டன் எடையுள்ள கப்பலை எப்படி நகர்த்துவது? முதலில் உதிரிப்பாகங்கள் நகர்த்தப்படுகின்றன. பல 100 டன் எடையுள்ள உதிரிப்பாகத்தை நகர்த்துவது காற்றடைத்த டயர் கொண்ட இராட்சச ஊர்த்திகள். காற்று உலகிலேயே மெல்லிய பொருள். ஆனால், அக்காற்று எப்படி பல லடசம் கிலோகிராம் எடையுள்ள கப்பல் பாகங்களைத்தாங்கி நகர்த்துகிறது? அறிவியல்!




கப்பலை நகர்த்தும் பொறி! ஆயிரக்கணக்கான டன் எடையுள்ள கப்பலை நகர்த்தப் பயன்படும் பொறி வலுவுள்ளதாக இருக்க வேண்டும் இல்லையா? அதற்கும் ஒரு எடையுண்டே! அந்த எடையைத்தாங்கிக்கொண்டும் கப்பல் நகர வேண்டும்! அறிவியல்!

இப்பொறி இயங்க எரிசக்தி வேண்டும். இவ்வெரி எண்ணெய்க்கும் எடையுண்டே! அந்த எடையைத்தாங்கிக்கொண்டும் கப்பல் நகர வேண்டும்! அறிவியல்!

ஒரே நேரத்தில் பல்வேறு வகையான கப்பல்கள் உருவாகிக்கொண்டிருந்தன. எந்த உதிரி எங்கு போய் எத்துடன் ஒட்ட வேண்டும்? ஒரே சமயத்தில் 25,000 ஊழியர்கள் கட்டுமானப்பணியில் ஈடுபடுகின்றனர். 24 மணி நேரம், 7 நாட்கள், 365 நாட்கள்! இத்தொழில் ஒரு நாள் கூட நிற்பதில்லை. இத்தனை ஊழியர்களின் கணக்கு வழக்கைப் பார்த்து, வேலைப்பணி கொடுத்து, குழப்பமில்லாமல் வழி நடத்த வேண்டுமே? எப்படி செயல்படுகிறது? இதற்குப்பின்னுள்ள பிரம்மாண்ட மூளை எது? அறிவியல்!




அந்தப்பெரும் கப்பல் முன் மனிதன் கடுகு போல் நிற்கிறான். எப்படி இச்சிறு மனிதனால், இப்பெரும் கப்பலைக் கட்டமுடிகிறது? அறிவியல்!

To err is human! தவறுகள் சகஜம். ஒரு சிறு தவறு. சிறு ஓட்டை! கப்பலையே கவிழ்த்துவிடும். ஆயிரம் உதிரிகள். பல பாகங்கள் எங்கெங்கோ உருவாக்கப்பட்டு இங்கு வருகின்றன. கொரியாவின் பிற நகரங்கள் என்றில்லாமல், சீனா, தைவான் போன்ற நாடுகளிலிருந்தும் உதிரிப்பாகங்கள் வருகின்றன. அவையவை தகுதித்தறம் கொண்டவையா என்று யார் கண்காணிப்பது? அறிவியல்!




கப்பல் காட்டியபின் ஓட்ட வேண்டும். வெள்ளோட்டம் செய்யும் முன்னமே மெய்நிகராக பயிற்சி நடக்கிறது. இப்பயிற்சிகளை உருவாக்குவது பிரம்மாண்ட கணிகள். இக்கணினிகளுக்கு ப்யிற்சி அளிப்பது யார்? அறிவியல்!!

கடல் பரந்து விரிந்து கிடக்கிறது. எங்கு எப்படிப் போவது? திசை காட்டும் வழிகாட்டி யார்? அதுவேறு அறிவியல்!

கடல் எப்போதும் அமைதியாய் இருப்பதில்லை. மாபெரும் கப்பலுக்கு முன் மனிதன் கொசுறு என்றால், மாபெரும் கடலின் முன் கப்பல் கொசுறு. ஆயினும், எல்லாச் சூழலிலும் கப்பல் சமாளிக்கும் படி திட்டமிட்டு கப்பல் செய்வது யார்? எப்படி? அறிவியல்!

அன்று அக்கப்பல் தொழிற்சாலையில் நின்ற இரண்டு மணி நேர அனுபவம், மெய்சிலிர்க்கும் அனுபவம். அந்த தொழிற்சாலை ஒரு macrocosm ஆக இயங்கிக் கொண்டிருந்தது.

எப்படி மனித ஆக்கசக்தி இத்தகு செய்லகளை செய்ய முடிகிறது? நான் முதன் முதலாகக் கொரியா வந்த போது உலகின் முதல் மூன்று பெரிய கப்பல் கட்டும் தொழிற்சாலைகள் அங்கிருந்தன. இரண்டு வருடங்களில் உலகின் ஆகப்பெரிய 5 தொழிற்சாலைகளும் கொரியாவிலிருந்தன. இன்று உலகின் முதல் 7 பெரிய தொழிற்சாலைகள் கொரியாவிலுள்ளன. ஹியூந்தே (Hundai), தேவு (Daewoo), சாம்சுங் (Samsung)! இப்பெயர்களை அறியாதோர் அரிது. கப்ப்ல் தொழிலில் ஈடுபட்டவுடன், அதற்குத்தேவையான கச்சா இரும்புத் தொழிற்சாலைகள் வேண்டியிருந்தன. அவை தோன்றின. உதிரிப்பாகங்கள் கட்டும் தொழிற்சாலைகள் தேவைப்பட்டன. அவை தோன்றின. இதிலிருந்து கிளைத்ததுதான் கார் செய்யும் தொழில். அடுத்து, கணினித் தொழில்நுட்பம். அடுத்து மெய்நிகர் தொழில்நுட்பம். இப்படி, ஒரு தொழில் செய்யப்போய் படிப்படியாய் பல தொழில்கள் இந்த நாட்டில் பெருகிவிட்டன. முதலில் இத்தகு பெருஞ்செயல் செய்யும் கனவு கொரியர்களுக்கு வந்திருக்கிறது. பின் இதற்கான முதலை அரசும், வங்கிகளும் வழங்கியுள்ளன. இன்று கப்பல் கட்டும் தொழில் என்பது கொரியப்பொருளாதாரத்தின் முதுகெலும்பாய் நிற்கிறது.

இந்தியாவால் இதைச் செய்யமுடியாதா? 20 ஆண்டுகளுக்கு முன் கொரியா ஏழை நாடு. பிச்சைக்காரர்கள் மிகுந்த நாடு. இன்று உலகின் 11வது பெரிய பொருளாதார வளமுள்ள நாடு. 20 ஆண்டுகளுக்குள் இந்த அதிசயம். இந்தியாவால் முடியாதா?

நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியவை:

செயற்கரிய செயல்களும் எளிய கனவுகளில் தொடங்குகின்றன! எனவே கனவு கான வேண்டும்.

கனவு மெய்பட மெய்வருத்தம் பாராது உழைக்க வேண்டும்.

சாதி, மத வேறுபாடுகள் பார்க்காது ஒற்றுமையுடன் தேசிய முன்னேற்றத்தை மனதில் கொண்டு உழைக்க வேண்டும்.

வரப்புயர நீர் உயரும் என்பது போல், ஒரு தொழில், இன்னொரு தொழிலுக்கு வித்தாகி, மொத்தப் பொருளாதாரமும் உயரும்.

எப்போதும் அந்நிய தொழில்நுட்பத்தை நம்பி இராமல் நாமே சுயமாக தொழில் செய்ய முற்படும் போதுதான், புதிய தொழில்நுட்பங்கள் நம் நாட்டில் வளரும்!

நேரு சொன்னது உண்மை!

பெரிய, பெரிய தொழிற்சாலைகளே நவ இந்தியாவின் கோயில்கள். கோயில்கள் செய்யும் அதே பணியை இவையும் செய்கின்றன. இறைத்தரிசனம் என்பதை எவ்வளவு விளக்கினாலும், அவரவர்க்கு சுயானுபவம் கிட்டும்வரை உணரமுடியாது. அதுபோல்தான் இதுவும். இங்கு வந்து இந்த பிரம்மாண்டத்தைப்பார்த்து, அனுபவித்து, விக்கித்துப்போய் நின்றால்தான் தெரியும், அறிவே தெய்வமென்று!!

மின்னிலக்கிய திசை ஏது?

இலக்கியம் என்றால் அது அச்சு ஊடகத்தில் வந்தால்தான் என்று இருக்கிறது தமிழக இலக்கிய சூழல். பாரதியார் கவிதை யாத்த காலம், மெல்ல, மெல்ல தமிழகம், ஏட்டு ஊடகத்திலிருந்து அச்சு ஊடகத்திற்கு மாறிய காலம். எனவே பாரதியின் கவிதைகள் பனையோலையில் எழுதப்பட்டு விநியோகிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அதுவொரு கௌரவம், அப்போது!


இம்மாதிரியான ஒரு ஊடுபாயும் நிலையில் (transitional) தமிழகம் இப்போதுள்ளது. இலக்கியம் என்றால் அது புத்தக வடிவில் வந்து, தமிழ் மண்ணில் விமர்சிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டுமென்பது ஒரு எழுதா விதி.

ஆனால், இணையம் வந்த பின், இதுவரை நம் இலக்கியம் கண்டிராத ஒரு புதிய இலக்கியப்பரப்பு தமிழனுக்குக் கிடைத்திருக்கிறது. அதைத்தமிழின் ஆறாம் திணை என்கிறோம். அத்திணை வெகுவாக முன்னேறி பல்வகை சாத்தியப்படுகளை அளித்த வண்ணமுள்ளது.

பல்லூடகத்தன்மையுள்ள எழுத்து. அதாவது எழுத்து, பேச்சு, ஓவியம், ஒளிப்படமென்று பல்லூடக வெளிப்பாடாக நம் ஆக்கத்தைக் கொண்டுவர முடிகிறது. இதன் அழகான வெளிப்பாடுதான் இந்த வலைப்பதிவே. ஆயினும் வலைப்பதிவு என்பது கூட இரண்டாம் நிலைதான்.

முதலில் வலைப்பக்கம், பின் வலைப்பதிவு, இப்போது சிட்டி (நுண்பதிவு micro blogging).

அதாவது வலைப்பக்கத்தில் காவியம் செய்யலாம்.
வலைப்பதிவில் சிறுகதை எழுதலாம்
சிட்டியில் சூத்திரம் எழுதலாம். அதுவொரு குறட்பதிவு. இதை micro-content என்கின்றனர். நுண்தரவு!


சரி, ஈதெல்லாம் இலக்கியமாகுமா? நல்ல கேள்வி!

பின்னூட்டத்தை எங்கு சேர்ப்பது?
அரட்டையில் (messenger) அடிபடும் எழுத்து
?

இவைகளுக்கு இலக்கிய முத்திரை கிடைக்காதா?

மின்னெழுத்து என்பதற்கான வரைவிலக்கணம் விரைவில் உருவாகும். இலக்கியவாதிகள் செய்கிறார்களோ இல்லையோ, காலம் இதை இலக்கியம் என்று சொல்லும். ஆறாம்திணையின் இலக்கியம் இனி அச்சு ஏறாது.

சூழல் பிரக்ஞை கூடும் போது மின்னிலக்கியம் கூடுதல் கவனம் பெறும். வரும் காலம் நமது ஆக்கங்கள் புத்தகத்தில் இருக்கிறதா? எனத்தேடாது! ஆயின் தேடுபொறிக்குள் அகப்படுகிறதா? என்பதைப் பொறுத்தே சாகா இலக்கியங்கள் படைக்கப்படும்!

மைக்கேல் ஜாக்சன்

I'm Gonna Make A Change,
For Once In My Life
It's Gonna Feel Real Good,
Gonna Make A Difference
Gonna Make It Right . . .
(முழுப்பாடல் வரிகள் இங்கே!)

டிவிட்டருக்கு இணைச்சொல்?

Twitter

என்பது மிகப்பிரபலமாகிவரும் ஒரு இணையப்போக்கு.
இதுவொரு குறுஞ்சேதியோடை. சின்னச் சின்ன தகவல்களைப் பரிமாறிக்கொள்ளும் ஊடகம்.
சும்மா உட்கார்ந்து கதையளக்க முடியாது. 140 அட்சரம். அவ்வளவுதான்.
வள்ளுவருக்குப் பிடிக்கும்.
இதை 'நான் என்ன செய்கிறேன்?' எனும் கேள்விக்கு விடையாக அறிமுகப்படுத்தினாலும்,
இது சும்மா, 'நான் மதிய உணவிற்குப் போகிறேன்' 'குட்நைட், தூங்கப்போகிறேன்' என்று சொல்ல வந்ததல்ல என்று தோன்றுகிறது.
ஈரான் தேர்தல் விவரம் சுடச்சுட இவ்வோடையில் பரிமாறியிருக்கிறது.
இதை குறுவலைப்பூ என்று கருதுவோருமுண்டு. நான் அந்தப் பள்ளி.
என் நோக்கில் டிவிட்டர் என்பது சிறிய வலைப்பதிவு.
தினமொரு ஆக்கம் செய்ய உதவும் பொறி
குறிப்பிட்ட சின்ன வட்டத்திற்குள் உங்கள் ஆக்கத்திறனைக் காட்ட உதவும் பொறி.
இதில் நான் தினம் எழுதுவதை என் வலைப்பதிவில் கண்ணுறலாம் ஆனால், உள்வட்டத்திற்குள் வர வேண்டுமெனில் டிவிட்டரில் பதிவு செய்ய வேண்டும்.

சரி இதைத் தமிழில் எப்படி அழைப்பது?

குறும்பூ (குட்டி வலைப்பூ)
சின்னச்சிட்டி (சிட்டி என்றால் கடிதம்)
ஹைப்பூ (ஹைக்கூ + வலைப்பூ)


சின்னதாக அழகாக டிவிட்டர் என்பதுடன் ஒத்திசைவாக (rhym with twitter) ஒரு சொல் வேண்டும்!

மின்மினிச்சிட்டி(Twitter)

மலேசியா போயிருந்த போது முத்து நெடுமாறன் Micro-content (குறுந்தரவு) பற்றிப்பேசினார். அதுபோது குறட்பதிவு (140 எழுத்து) பற்றிச் சொன்னார். நான் கேள்விப்பட்டிருந்தாலும் இதற்கு மெனக்கிட நேரமில்லை. புதிய புகுதல் என்பது வாயு வேகம், மனோ வேகத்தில் மின்னுலகில் நடைபெறுகிறது! அதில் புதிதாக வந்தது இந்த `மின்மினிச்சிட்டி` அல்லது Twitter. இது என்னவென்று யோசித்துப் பார்த்தேன். குறட்பா போல் அலகு (meter) உடையது. ஹைக்கூ போல் அட்சரக்கணக்கு வேறு. Blog வந்தபோது அதை வலைப்பூ என்றோம். இதுவென்ன ஹைப்பூ (ஹைக்கூ)? ஆம், இதுவொரு குறட்பதிவுதான். மற்றவர்க்கு எப்படியோ, எனக்கு அப்படித்தான் படுகிறது. வலைப்பதிவில் குறுஞ்சேதி வெளியிட மனம் வருவதில்லை. தோதாக வந்திருக்கிறது இந்த ஹைப்பூ (`ஹைடெக்` பூ!). தினம் நாலு வரியாவது எழுத வேண்டும். அது உள ஆரோக்கியத்திற்கு நல்லது. ஹைப்பூ அதற்கு உதவும் என்று தோன்றுகிறது! புதிதாகத் தொடங்கியிருக்கும் என் குறும்பதிவுகளை இப்பதிவுடன் இணைத்துள்ளேன் (வலது மேலே). ஹைப்பூவில் தேன் குடிக்க வேண்டுமெனில் நா.கண்ணன் (nakannan) என்று தேடுங்கள். கொரியாவிற்கு செல்பேசிச்சேதி வாராதாம். எனவே இப்போதைக்கு twitter வழியாகத்தான் பரிமாறல் நடைபெற வேண்டும். ஒருநாள் வெறுமே யோசித்தாலே அது பதிவாகிவிடும் வாய்ப்பும் வரும். அப்போது அதற்கு ”யோசிப்பூ” என்று பேர் வைப்போம்!!

இரந்தும் உயிர் வாழ்தல் வேண்டின்!

Chicken a la Carte

சிரிப்பு

தினம் கொஞ்ச நேரமேனும் சிரிக்க வேண்டுமாம். அது உடலுக்கு நல்லது என்று ஒரு சமீபத்திய ஆங்கிலக் கட்டுரை சொல்கிறது!

8 Health Benefits of Laughter

Is there anything better than a contagious giggle that you absolutely can’t control? (Ok, maybe not so good in school or church.) Laughter works so wonderfully well in the moment, but it has some surprising long-term health benefits as well. In the book A Better Brain at Any Age: The Holistic Way to Improve Your Memory, Reduce Stress, and Sharpen Your Wits (Conari Press, 2009), author Sondra Kornblatt explores how laughter can truly make you feel better.

She writes that the new field of gelotology is exploring the benefits of laughter. It was brought to the public’s awareness in Norman Cousins’ memoir Anatomy of an Illness. Cousins found that comedies, like those of the Marx Brothers, helped him feel better and get some pain-free sleep. That’s because laughter helps the pituitary gland release its own pain-suppressing opiates.

What can laughter do?:

Lower blood pressure
Increase vascular blood flow and oxygenation of the blood
Give a workout to the diaphragm and abdominal, respiratory, facial, leg, and back muscles
Reduce certain stress hormones such as cortisol and adrenaline
Increase the response of tumor- and disease-killing cells such as Gamma-interferon and T-cells
Defend against respiratory infections even reducing the frequency of colds by immunoglobulon in saliva.
Increase memory and learning; in a study at Johns Hopkins University Medical School, humor during instruction led to increased test scores
Improve alertness, creativity, and memory
Humor and creativity work in similar ways, says humor guru William Fry, M.D., of Stanford University by creating relationships between two disconnected items, you engage the whole brain.

Humor works quickly. Less than a half-second after exposure to something funny, and electrical wave moves through the higher brain functions of the cerebral cortex. The left hemisphere analyzes the words and structures of the joke; the right hemisphere “gets” the joke; the visual sensory area of the occipital lobe creates images; the limbic (emotional) system makes you happier; and the motor sections make you smile or laugh.

So let’s laugh. What makes you laugh? Tell us your favorite funny movie, or how about a good joke?

ஜோக்! அதுவும் ஹிட்லர் காலத்திலா? என்று கேட்கத்தோன்றலாம். ஆனால், ஹிட்லர் ஒரு அகிம்சைவாதி என்கிறது இந்த ஜோக்!



தமிழ் நகைச்சுவை உலகின் திசையையே புரட்டிப்போட்டவர் நம் கலைவாணர். அவர் சந்திரலேகா படத்தில் தமிழை எப்படிப் புரட்டிப் போடுகிறார் பாருங்கள்.



இதுவரை, இன்னும் சிரிக்காத உம்மணாமூஞ்சியென்றால், இந்த கிளிப்பைப் போட்டுப் பாருங்கள். எனக்கு மிகவும் பிடித்த என்.எஸ்.கிருஷ்ணன் காமெடி இது. இதற்குச் சிரிக்காதவன், பின் எதற்கும் சிரிக்கான்!!

கொரியாவை அறிவோம்

கொரியா பற்றி கொரியர் சொல்வதை விட, அங்கு வந்து தங்கி, அம்மக்களாகவே மாறிவிட்ட வெளிநாட்டார் சொல்வது இன்னும் சுவையாக உள்ளது. கொரியா பற்றி சகோதரர் அந்தோணி சொல்வதைக் கேளுங்கள். கொரிய இலக்கியம் பற்றிய ஒரு அறிமுகமாகவும் இது அமையும் (குறிப்பாக அந்தோணியார் வலைப்பக்கம் போனால்!)


English priest seeking truth and beauty in Korea

By Bae Hyun-jung

On a spring afternoon, a 67-year-old retired professor enjoys his afternoon green tea in his office, filled with the smell of old books and the sound of gukak, traditional Korean music.

The only factor distinguishing him from other professors of Korean literature is his obvious Western appearance.

Brother Anthony of the Taize community, who prefers to be called by his Korean name An Sonjae, is a top local expert in the English translation of Korean literature, especially the works of renowned Korean poet Ko Un.



He named himself after a young pilgrim who appears in Ko's Buddhist novel "Hwaeomgyeong" (The Avatamsaka Sutra), which he translated years ago.

Not only does the name sound similar to his original English name, but it also reflects his wish to spend his life as a pilgrim seeking the truth, he explained.

After retiring from his 20-year teaching career at Sogang University in 2007, An is now a professor emeritus and freelance translator.

The priest first came to Korea in 1980 at the personal invitation of the late Cardinal Stephen Kim Sou-hwan who asked him to "spiritually guide the youths in Korea."

As he belonged to the Taize community, a French originated branch of Christianity which emphasizes a frugal life, self-containment and joint ownership, he started his teaching career in Sogang University to make a living.

He had previously received his master's degree in medieval European literature at the Queen's College in Oxford University.

However, what first started as bread-winning became his life passion, eventually driving him to a Korean citizen in 1994.

"People so often wonder why I chose my Korean nationality," said An. "I don't see why it is so difficult to accept - I just loved Korea and wished to refer to it as 'my country' whenever I wished to do so."

Among Asian countries, Japan tends to strongly attract foreign eye but their culture does not easily let an outsider into its inner layers, An said.

Korean culture, on the other hand, has in its core a sense of compassion and human warmth, which is why he came to love Korea and even become a national, he said.

"The same thing applies to Korean literature - it may at first be difficult for foreigners to understand, especially with all the local expressions, but it contains a deep and warm understanding towards humanity," he said. "I wanted to deliver that beauty into the world."

Though many Koreans tend to think that the absence of Nobel Prize-winning Korean writers is largely due to the lack of translation, An disagrees.

"It is not the number of translated works that matters, but the contents and the writer's viewpoint on human life and his or her own culture," he said. "Having few books translated into English did not stop capable writers from winning the prize in the past few years."

Ko Un, who has been nominated for the Nobel Prize in Literature several times, is one of the Korean writers who should be better recognized in the world literature circles, he also said.

An's collection of interpretations mostly includes classic works by elderly Korean writers such as Ko, poet Cheon Sang-byeong and novelist Shin Kyung-rim.

"The grief and pain, which are so vividly pictured in traditional Korean literature, are universal emotions that readers from all over the world may understand and feel," An said.

He, however, points out that Korean literature needs to leap a step further in order to broaden its boundaries.

"Literature, whether fiction or poetry, needs to offer a sense of hope to its readers," he said. "Koreans need to overcome the pain inherent in their history and culture, and look out on a brighter future."

He also showed worries that the younger generation, especially the young writers, are no longer interested in understanding and preserving the traditional culture.

"It is not just about literature, but the overall culture in general," he said. "I feel sorry that Korea misunderstood modernization to be equal to westernization."

The English-turned-Korean professor is well-acquainted with the Korean traditions such as Chinese characters, old books and ceremonial tea-making.

Among his many written works is one called "Way of Tea," a first English book dealing with Korean tea-making, which was published in 2007, containing his 15-year passion on Korean tea.

"I love 'woori nara (my country)' and hope that other Koreans would do so as well," said An, speaking fluent Korean.

He presently runs a personal webpage for communicating with his acquaintances.

To find out more, visit http://hompi.sogang.ac.kr/anthony.

2009.06.08

தென்கொரியத் துயரம்

அதிபர் ரோ இப்படித் திடீரென அரசியல் காரணங்களுக்காக தற்கொலை செய்து கொள்வார் என்று யாரும் எதிர்பார்க்கவில்லை. "அரசியல் பிழைத்தோர்க்கு அறம் கூற்றாகும்" என்று இளங்கோ எழுதியது கொரியாவில் நடைமுறைப்படுகிறது, ஆனால், தமிழ்நாட்டில் நடைபெறுவதில்லை. அதுவே அரசியல் நாணயம் எங்கு இருக்கிறது என்பதைச் சுட்டுவதாக உள்ளது. அரசியல் என்றாலே ஊழல் இருக்கும். ஒது பொது அறிவு. புஷ் எவ்வளவு பெரிய ஊழல் பேர்வழி? ஆனால், அமெரிக்காவும் சிரித்துக்கொண்டு அவரை மன்னித்து (ஒருமுறை அல்ல, இருமுறை) வழி அனுப்பிவிட்டது.



சரி, அடுத்து வந்த ஒபாமா, வஞ்சம் வைத்து அவரைப் பழி வாங்கவில்லை. அவர் பாட்டுக்கு தன் வழியில் அரசியல் செய்கிறார். ஆனால் ஆசியாவில் பாருங்கள்! ஒரு ஆட்சி மாறியவுடன் அடுத்த ஆட்சி கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு பழி வாங்கக் காத்திருக்கிறது. ஜே.ஜே கருணாநிதியை வேட்டியை உருவி கேவலப்படுத்தியும், அவரை சட்ட சபையில் சேலையை உருவியதும், எவ்வளவு தூரம் நாம் அரசியல் செய்யும் வழிமுறைகளையும், குடியாட்சி இறையாண்மையையும் அறிந்துள்ளோம் என்று காட்டுகிறது. கொரியாவும் இவ்வழியிலேயே இப்போது செயல்பட்டு இருக்கிறது. அதிபர் ரோ அவர்கள் ஆளும் போது வாயைப் பொத்திக் கொண்டிருந்தவர்கள், அவர் பதவியை விட்டு இறங்கியதும் இம்சைப்படுத்தி, கேவலப்படுத்தி, தற்கொலை உணர்வை அவருளூட்டி அவரைக் கொன்று விட்டனர். அப்படித்தான் இங்குள்ள பெரும்பாலோர் கருதுகின்றனர்.

மிகவும் பின்தங்கிய குடும்பத்திலிருந்து வந்து ஒரு நாட்டின் உயர் பதவியைப் பெற்ற கடும் உழைப்பாளி ரோ. அவரது இழப்பு, கொரியாவின் இழப்பு. அவர் சாகத்துணியும் முன் எழுதிய குறிப்பு இதோ:

(I am) indebted to too many people.

Many have suffered too much because of me.

The pain that will come is unfathomable.

The rest of (my) life would only burden others.

(I) cannot do anything due to bad health.

(I) cannot read nor write.


Do not grieve too much.

Aren't life and death a piece of nature?

Do not feel sorry.

Do not blame anyone.

It is fate.


Cremate (me).

And just leave a very small stone slab near home.

(I) have thought (about it) for a long time.


(Saved on his home computer file at 5:44 a.m. Saturday. File titled, "Many have suffered too much because of me.")



மாணவர்கள் துயர் பகிர்தல்




துக்கச் சேதிப்பகிர்வு



காகிதக்கொக்கு. கொக்கு விண்ணுலகம் சென்று மறந்தவருக்கு சமாதானம் வழங்கும் என்பது நம்பிக்கை

எரி எண்ணெய் குகைக்குழி!

பி.பி.சி தொலைக்காட்சியில் ‘நட்சத்திரங்களுடன் நடனம்’ என்றொரு நிகழ்ச்சியுண்டு. அதில் பிரபல நட்சத்திரங்களுக்கு உண்மையான ஆடற்பயிற்சி சொல்லிக்கொடுத்து பல வாரங்களுக்கு ஆட வைத்து இறுதியில் ஒருவருக்கு கோப்பை தருவர். நட்சத்திரமென்றால் சினிமா நட்சத்திரமென்றில்லை. எத்துறையிலும் ‘நட்சத்திரமாக’ விளங்குபவராக இருக்கலாம்! அந்த நிகழ்ச்சியில் அமெரிக்காவின் பில்லியனர் (கோடீஸ்வரர்) ஒருவர் கலந்து கொண்டார். சுமாராகத்தான் ஆடினார். ஆனால், மற்றோருடன் போட்டியில் குறைவில்லாமலிருக்க மாடாக உழைத்து ஆடினார். அப்போது அவரிடம் கேட்ட கேள்வி, “உங்களை இதுவரை இந்நிகழ்ச்சியில் நிறுத்தியிறுக்கும் சக்தி எது?” என்பது.

அவர் சொன்ன பதில், என்னை யோசிக்க வைத்தது!

அவர் பதில், “பயம்”.

தோற்றுவிடக்கூடாதே என்ற பயத்தில் மனிதர் மாடாக உழைத்திருக்கிறார். அவரது பொருளாதார வெற்றிக்கும் இதுவே காரணமாக இருக்கலாம்.

ஆக, பயம் என்பது, சில நேரங்களில் அதிசயக்கத்தக்க செயல்களுக்குக் காரணமாக அமைந்துவிடுகிறது.

நான் படிக்கின்ற காலத்தில் அடிக்கடி கேட்கும் வசனம், ‘மனசிலே ஏதாவது பயமிருந்தால் அல்லவோ இவன் படித்து முன்னுக்கு வருவான்!’ என்பது. பயப்பட்டால் எப்படிப் படிக்கமுடியும் என்று நினைப்பதுண்டு. ஆனால் ஒவ்வொருவர் வெற்றிக்குப்பின்னும் தோற்றுவிடக்கூடாது என்ற பயம் உந்து சக்தியாக இருப்பது புலப்படும்!

இன்று நான் கண்ட ஒரு நிகழ்வு இதை நிரூபித்தது.


கிடங்கில் எண்ணேய் கொட்ட நிற்கும் கப்பல்கள்


நான் வாழும் கோஜே எனும் தீவு கப்பல் கட்டும் தொழிலுக்கு மிகவும் பேரு பெற்றது. உலகில் முதல் ஐந்து மிகப்பெரிய கப்பல் கட்டும் தளங்கள் கொரியாவிலுள்ளன. அவற்றில் இரண்டு எங்கள் தீவில். சிங்கப்பூரைவிட பெரிய தீவான கோஜேயின் அமைப்பு இதற்கு உதவுகிறது. அதாவது, துறைமுகங்கள் கட்டும் வசதி.

ஆனால், இங்கு ஒரு ஒதுக்குப்புறமான பகுதியில், மலையை பல மைல்கள் குடைந்து எண்ணெய் சேகரிக்கும் குழாய்களையும், குழிகளையும் தயார் செய்து வைத்திருப்பர் என்று கனவிலும் எண்ணமுடியாது. மலையைக் குடைவது சாதாரண விஷயமில்லை. அதுவும் பல கிலோ மீட்டர் தூரம் குடைவது கடினம். அது மட்டுமல்ல, அப்படிக்குடைந்த குகையின் உள்ளே 75 மீட்டர் கிணறுகளை வேறு வெட்டி வைத்திருக்கின்றனர். இன்று உள்ளே போய் வந்தது ஏதோ பாதாள லோகத்திற்கு போய் வந்தது போலிருந்தது.

என்னடா இது! ஏன் எண்ணெயை வெளியே பெரிய டாங்கில் வைக்கக்கூடாது? என்றால், அதற்குப் பதில், “பயம்”.

ஆம், தென்கொரியர்களுக்கு வடகொரியர்களைக்கண்டு பயம். பனிப்போர் காலங்களில் இவர்களுக்குள் நடந்த உள்நாட்டுப்போரில் இறந்தவர் எண்ணிக்கை அதிகம். இந்தக் குகை, குழி வெட்டுதலிலும் பலர் இறந்திருக்கின்றனர். ஆயினும், தேசிய பதுகாப்பை நோக்கி இந்த உயிர்த்தியாகம் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது.

அதாவது, தென்கொரியா முற்றுகையிடப்பட்டால், 14 நாட்களுக்கு தாக்குப்பிடிக்கும் அளவிற்கான எண்ணெய் இங்கு சேமிக்கப்படுகிறது.

இந்த பயத்திற்குக் காரணம், கொரியா முன்பு ஜப்பானின் காலனியாக இருந்தது (பொது எதிரி நம்பர் 1), பின்பு உள்நாட்டுப்போர், பிரிவினை, பகைமை.

எங்கள் ஆய்வகம் ஏற்பாடு செய்ததால் இதைக்காணும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. இங்குள்ள பலருக்கே இவ்வாய்ப்பு கிடைப்பதில்லை என்பது உண்மை. இம்மாதிரி இன்னும் இரண்டு குகைகுழிகள் உள்ளனவாம்!

பயம் வந்தால் பத்தும் பறந்து போகும் போல!!

அறிவியலும் அழகியலும்

Science meets art

"All science touches on art; all art has its scientific side. The worst scientist is he who is not an artist; the worst artist is he who is no scientist."

So said Armand Trousseau, a prominent French physician of the 19th century. However, today people tend to regard scientists and artists as totally different.

But think of some legendary figures known as both, like Leonardo Da Vinci. Is there really a sharp line between the two fields?



Two current exhibitions in Seoul set out to prove that art and science are inseparable.

"A.L.I.C.E. Museum 2009: Future School," hosted by Art Center Nabi, is underway at SOMA Museum of Art in southeastern Seoul. It showcases 21 interactive media works and installations by 16 well-established international and local artists.

"We are introducing scientific pieces that can educate children on ecology, biology and technology of the 21st century as well as encourage their artistic sensibilities," said Lee Yoo-na, researcher at Nabi.

The show has five sections, the first letter of each one corresponding to the acronym "A.L.I.C.E.," - "Artistic Studio," "Lively Station," "Intelligent Platform," "Creative Engine," and "Eco-Friendly Wonderland."

"Eco-Friendly Wonderland" comes first, greeting viewers with digitalized waves projected onto the floor. The video and sound is realistic enough to prompt you into jumping over it.

"Bio Photon" by Takahiro Ando, also at the section, visualizes bio photons that three different herb seeds emit in the course of germination. The real-time vision projected on a domed screen looks like a star-filled sky.

"Creative Engine," "Intelligent Platform" and "Lively Station" are the parts that kids love the most. They are filled with digital creatures, sounds, 3D videos and other artistic and high-tech educational tools reminiscent of computer games.

Using the remote controller of the Wii, Nintendo's popular home video game console, visitors can witness, control and discover the artificial ecosystem created by Ji Haru and Graham Wakefield on a big screen.

Stelarc, an Austrailian-based artist famous for his experimental works on futurism and the human body, created his own computerized conversational agent on a screen. When a visitor types in a question, a 5-meter high head that looks like the artist's responds in real-time lip syncs.

"Art Studio," the final section, provides media art workshops which children can create scientific artworks with professional artists. It opens every weekend.

"Automata Museum with Cookie Robots from Automata to Robot," running at Automata Museum in western Seoul is another exhibition that gives children both scientific and artistic experiences.

About 40 pieces of original automata works by 17 renowned artists are on display.

Automata, which means self-operating machines, is a term used in the art or science field to describe non-electronic moving toys made to resemble human or animal actions.

It might sound unfamiliar to some because it was introduced in Korea only three or four years ago.

"Japan has about a 400-year-long history of automata and about 120 museums, not to mention Europe where there are even more. But in Korea, this is the first automata museum and we are not sure if there are any Korean automata artists," said Kim Gi-byum, director of Utospace.

The exhibits, all by foreign artists, are mostly made of wood and move when their handles are turned. Their interiors are open so viewers can see and learn how they work.

"Its exterior is art, and the inside is science. In Britain, automata are included in the school curriculum for science or art classes," said Kim.

Examine carefully, and viewers will find out that the works are not as simple as they seem.

For example, take "The Barecats" by Paul Spooner. Each part of the toy - from the baby cat's legs, arms, eyes, head to the mother cat's hands, eyes and head - gradually moves at one turn of the handle.

Seeing the whole procedure, one can finally understand the story between the two cats that the artist intended to tell.

Some move like magic. The gentleman in Pierre Mayer's "Levitation" slowly floats up from the chair he is sitting on as the handle turns. Surprisingly, it is hard to find any connections between him and the chair.

Robots made of cookies and chocolates can also be found at the exhibition.

"A.L.I.C.E. Museum 2009: Future School" runs through June 21 at SOMA Museum of Art in Bangi-dong, southeastern Seoul. Admissions are 6,000 won for all ages and 3,000 won for groups of more than 15 persons. For more information, call (02) 425-1077 or visit www.somamuseum.org or www.nabi.or.kr/alice2009

The automata exhibition runs until the end of June at Automata Museum in Sindorim Technomart in Sindorim-dong, western Seoul. Admissions are 12,000 won. For more information, call (02) 2111-6464 or visit www.utospace.com

By Park Min-young

இடமா? வலமா?

உலகு வேடிக்கையானது. சில நாடுகளில் இடப்பக்கம் ஓட்டுகிறார்கள் (இங்கிலாந்து, இந்தியா), பல நாடுகளில் வலப்பக்கம் ஓட்டுகிறார்கள் (அமெரிக்கா, ஐரோப்பா). கொரியாவிலும், ஜப்பானிலும் இன்னும் குழப்பம்தான் என்பதை இன்று வந்த இக்கட்டுரை சுட்டுகிறது. ஜப்பான் அமரிக்க சார்பு, ஜெர்மன் வைத்தியமுறை, ஆங்கில போக்குவரத்து!! கொரியா அமெரிக்கச் சார்பு, அமெரிக்க போக்குவரத்து முறை? ஆனாலும், இன்னும் குழப்பம் இருக்கிறது...படியுங்கள்!


Pedestrians to walk on the right

The government said yesterday it will revise relevant laws so that pedestrians will keep to the right, reversing the system that has been in place for almost a century.

The Transportation Ministry said that most people tend to naturally stick to their right.

"Our studies found that people are psychologically prone to veer right when they walk around; it's also a globally acknowledged mannerism," said Cho Sung-tae, deputy director of the ministry's public administration division.

The ministry unveiled the reform after undertaking thorough traffic-related studies, including pedestrian habits and the expected improvements in the operational efficiency and safety of the nation's traffic conditions.

"We believe changing the law to encourage people to walk to the right and think to the right will help promote social order and improve public traffic safety," Cho said.

The current regulation dictating that pedestrians stick to their left stems from a law enforced in 1921, which obliged both people and vehicles to move along their left side. This law changed in March 1946 and called for all vehicles to travel along the right side.

Another reform in December 1961 reinforced the requirement that everyone should walk to their left, whether on the streets or public areas.

Cho said a general meeting, including policymakers, academic experts, civic groups and private citizens, is schedule for May to raise awareness and gather a consensus.

The ministry said that a poll it conducted on 629 people walking along Seoul's Namsan found that 46 percent had the tendency to walk to their left side, while 47 percent cited the right. A poll conducted on 411 pedestrians at Seoul's Apgujeong-dong found that 30 percent of them cited their left and 33 percent their right.

"It's a step towards gradual implementation of our 'pedestrian walking culture,'" the official said. "We can't say exactly when the law will be passed and enforced, but such steps are important for the process of reforms and shoring up public confidence," he added.

The official said aggressive promotion campaigns will also be organized to raise public awareness and create conditions for a smooth social transition.

Another study showed that walking on the left side could reduce eye movement by 15 percent, discomfort by 13 percent and heart rate by 18 percent.

"Establishing the social discipline of walking on the right would also ease confusion and frustration in foreign visitors, who are most likely to follow the global standard practice of sticking towards the right," Cho said.

By Yoo Soh-jung

உருகெழு கேழலாய் மருப்பின் உழுதோய்!

நந்து பாடங்களை மனப்பாடம் செய்வது வேடிக்கையாயிருக்கும். பள்ளியில் அதை உருப்போடுதல் என்பர். உருப்போடுதலில் பலவகையுண்டு. ஒப்பாரி வைப்பது போல் நெஞ்சில் அடித்து, அடித்து உருப்போடுதலுண்டு. சத்தமே போடாமல் பக்கங்களில் மேலும் கீழும் வருடி, வருடி உருப்போடுதலுண்டு. சில பையன்கள் தொண்டைகிழிய சத்தம் போட்டு உருப்போடுதலுண்டு. நந்து மத்திமவகை. சத்தம் போட்டுத்தான் படிப்பான், ஆனால் காட்டுக்கத்தலாக அல்ல. ஒவ்வொருவரியாக சொல்லிச்சொல்லி உருப்போடுவான். அன்றும் அப்படித்தான். “அருப்போட்டு முலைமடவாள் பாகந் தோன்றும்...அருப்போட்டு முலைமடவாள் பாகந் தோன்றும்...அருப்போட்டு முலைமடவாள் பாகந் தோன்றும்...அருப்போட்டு முலைமடவாள் பாகந் தோன்றும்...” என்று உருப்போட்டுக்கொண்டிருந்தான். அப்போது கிளுக்கென்று சிரிப்பொலி கேட்டது.

கொல்லைப்புரத்தில்! இவன், கன்றுக்குட்டி, பசுமாடு, இவை தவிர ஒரு முருங்கை மரம். பின்ன யாரு சிரிப்பது? என்று சுற்றும், முற்றும் பார்த்தான். குட்டிச்சுவருக்குப் பின்னால் பிருந்தா நின்று கொண்டு இவனைப் பார்த்து கண்ணைச் சிமிட்டினாள். `என்னடீ? இப்ப இங்க சிரிக்கிறதுக்கு இருக்கு?` என்றான் நந்து கடுப்போடு.

’இல்ல, நீ உருப்போடற வரி....` என்று சொல்லி மீண்டும் சிரித்தாள். `ஏண்டீ! கழுத்தறுக்கற! அர்த்தத்தைச் சொல்லிட்டு சிரியேன்?` என்றான் நந்து. “ஓ! அப்ப நீ அர்த்தம் புரியாமத்தான் திரும்பத்திரும்ப சொல்லிட்டு இருக்கியா?” என்றும் மீண்டும் சிரித்தாள். “டீ! இன்னொருமுறை சிரிச்சே, கழுத்தை அருத்துருவேன்!` என்றான் நந்து. “அருப்பே, அருப்பே! அர்த்தம் புரியாம
பாடம் படிக்கிற புள்ளயப்பாரு!” என்று மீண்டும் சீண்டினாள். `சரி நீதான் அர்த்தம் சொல்லேன்?` என்றான் நந்து. “சீ! இதுக்கெல்லாம் நான் அர்த்தம் சொல்ல மாட்டேன்! உங்க தமிழ் வாத்தியார் கிட்டயே போய் கேட்டுக்கோ!` என்று சொல்லிவிட்டு வந்தது போல் மறைந்துவிட்டாள். நந்து மகாகடுப்போடு அடுத்த வரிக்குப் போக முயன்றான் முடியவில்லை. இந்த வரியிலே அப்படி என்ன இருக்கு. சீண்டிட்டுப் போறாளே? என்று யோசித்துக்கொண்டே இருந்தான்.

அன்று இவர்கள் தெருவில் ஒரு கல்யாணம். எல்லோருக்கும் விருந்துண்ண அழைப்பு. மதிய விருந்திற்குப் போக முடியாமல் பள்ளி, எனவே மாலை விருந்திற்குத்தான் போக முடிந்தது. ஆற்றங்கரை தாண்டி அக்கரையில் கல்யாணச்சத்திரம். எனவே போய்விட்டு இரவு திரும்ப முடியாது. அங்கேயே தங்குவதாக ஏற்பாடு. சாப்பாடு முடிய இரவு 9 மணியாகிவிட்டது. எல்லோரும் சாப்பிட்டுவிட்டு வெற்றிலை தாம்பூலம் என்று குழு, குழுவாக உட்கார்ந்து கொண்டு பேசிக்கொண்டிருந்தனர். செட்டியார் விடுதியின் (கல்யாணச்சத்திரம்) திண்ணையில் நந்து படுத்திருந்தான். அங்கும் ஒரு குழு உட்கார்ந்து அரட்டை அடித்துக் கொண்டு இருந்தது. தூக்கம் வராமல் புரண்டு கொண்டிருந்த நந்து அவர்கள் என்ன பேசுகிறார்கள் என்று கவனித்தான்.

“என்ன மணி! புஷ்பவனேஸ்வரர் கோயிலுக்குப் போயிட்டு வந்தியா?” என்று ஒருவர்.

“வந்ததும் முதல் வேலை அதுதானேப்பா! கோயில் சுவரிலே திருப்பூவணப்பதிகங்கள் எழுதியிருந்தன. அதில் அப்பர் பாடிய ஒரு பாடல் என் நெஞ்சில் நிற்கிறது, அருப்போட்டு முலைமடவாள் பாகந் தோன்றும் என்று ஆரம்பிக்கும்”

சட்டென நந்துவிற்கு, `அட! நாம் மனப்பாடம் செய்த பாடல். இவர்களாவது பொருள் சொல்லுகிறார்களா? பார்ப்போம்!` என்று காதைத்தீட்டிக்கொண்டான்.

“பாத்தியா! மணின்னா, மணிதான் எந்தப்பாட்டை புடிச்சிருக்கான் பாரு” என்றார் இன்னொருவர்.

“ஆமாம்! நம் கவிகளுக்கு பெண்ணென்று வந்துவிட்டால் வருணனைக்குப் பஞ்சமிருக்காது. அப்பர் என்ன சொல்லறார், அம்பாளோட முலை அரும் மொட்டு போல் அழகாக இருக்கிறதாம். அதன் மென்மை கண்டு மலர்களே நாணுமாம்”

“டேய் இத கல்யாணப் பையனிடம் போய் சொல்லுடா!” என்று இன்னொருத்தர்.

அப்போதுதான் பிருந்தா சிரித்த சிரிப்பின் அர்த்தம் நந்துவிற்குப் புரிந்தது.

அப்போது பார்த்தசாரதி என்பவர், “டேய் வாயைக் கழுவுங்கடா! அம்பாள் பற்றிப் பேசும் பாடலடா அது! சங்கரர் கூடத்தான் சௌந்தர்யலகரியில் அம்பாளை வருணிக்கிறார்”

“அதைத்தானே சொல்லறோம் நாங்களும். உனக்கேன் பொத்துக்கிட்டு வருது?” என்றார் இன்னொருவர்.

“சரி, சரி..சாமி விஷயம் விளையாடமப் பேசுவோம். அப்பருக்கு இறைவன் பல்வேறு வடிவில் காட்சி தருகின்றான். அவன் உமையொரு பாகன் என்பதால் அம்பாளும் கண்ணுக்குப்படுகிறாள். பார்த்ததை அப்படியே சொல்கிறார் அப்பர். ஏன் அம்பாளுக்கு மொட்டு போன்ற மென்முலை? ஏன்னா? இறைவனுக்கும், இறைவிக்கும் வயதே ஆவதில்லை. வைகுந்தத்தில் எல்லோருக்கும் 25 வயது என்று ஒரு கணக்குச் சொல்வார்கள். மேலும், வடக்கிலே பாபா என்றொரு சித்தர். அவருக்கு வயதே ஆவதில்லையாம். எப்போதும் இளமையாகவே இருப்பாராம். அதைத்தான் சொல்ல வருகிறார் அப்பர். என்ன சரியா? சாரதி” என்றார் ஒருவர்.

”சரியாச் சொன்னாய் ஜெயக்கொடி. அதிலேயும் பார், சுவாமியைப் பார்க்கும் முன் அம்பாள்தான் கண்ணில் படுகிறாள். முதல் மூன்று ஆழ்வார்களுக்குப் பட்ட மாதிரி. பொய்கையார் “வையம் தகளியாய்” என்று பாடுகிறார், பூதத்தார், “அன்பே தகளியா” என்று பாடுகிறார். அப்ப பெருமாள்தானே காட்சி கொடுக்கணும். ஆனால் பேயாழ்வார் என்ன சொல்கிறார், “திருக்கண்டேன், பொன்மேனி கண்டேன்” என்கிறார். அதே போல்தான் இங்கும் “அருப்போட்டு முலைமடவாள் பாகந் தோன்றும்” என்று காட்சி.

”சபாஷ்! சாரதி! மணி, மண்டபத்திலே படிச்ச முழுப்பாட்டையும் சொல்லு, கேட்போம்” என்று ஜெயக்கொடி சொல்ல, மணி மனப்பாடமாக தாண்டகம் சொன்னார்.

அருப்போட்டு முலைமடவாள் பாகந் தோன்றும்
அணிகிளரும் உருமென்ன அடர்க்குங் கேழல்
மருப்போட்டு மணிவயிரக் கோவை தோன்றும்
மணமலிந்த நடந்தோன்றும் மணியார் வைகைத்
திருக்கோட்டில் நின்றதோர் திறமுந் தோன்றுஞ்
செக்கர்வான் ஒளிமிக்குத் திகழ்ந்த சோதிப்
பொருப்போட்டி நின்றதிண் புயமுந் தோன்றும்
பொழில்திகழும் பூவணத்தெம் புனித னார்க்கே.


“அடடா! அம்பாள் தோன்றியவுடன் அடுத்து யார் வருகிறார் பார்?”

“பெருமாள்தானே?” என்றார் பார்த்தசாரதி.

“கரெக்ட். நேரே வராக அவதாரம் காட்சிக்கு வருகிறது. வராக அவதாரம் ஆழ்வார்களால் மிகவும் சிலாகித்துப் பேசப்படும் அவதாரம். ஏனெனில் அந்த அவதாரத்தில்தான் பெருமாள் பூமியைக் காத்து, ரட்சித்தது. பொய்கையாழ்வார் இதையே எப்படிப் பாடுகிறார் பார்?

தாளால் சகடம் உதைத்துப் பகடுந்தி,
கீளா மருதிடைபோய்க் கேழலாய், - மீளாது
மண்ணகலம் கீண்டங்கோர் மாதுகந்த மார்வற்கு,
பெண்ணகலம் காதல் பெரிது.

மீளாது என்றிருந்த பாருலகத்தை கேழலாய் (பன்றியாய்) வந்து கீண்டெடுத்தான் என்று சொல்கிறார். அப்போது அந்த வெண்பற்கள் எப்படி இருந்தன என்பதை

அப்பர் சொல்லித்தான் கேட்கவேண்டும்!

அணிகிளரும் உருமென்ன அடர்க்குங் கேழல்
மருப்போட்டு மணிவயிரக் கோவை தோன்றும்


அந்த வெண்பற்கள் வயிரம் போல் ஜொலித்தனவாம்.

“அது சரி, சிவனையும், பார்வதியையும் பத்திப்பாடிக்கொண்டிருக்கும் போது பெருமாள் எங்கே உள்ளே புகுந்தார்? மூன்று ஆழ்வார்களுக்கும் இடையில் புகுந்த மாதிரி?”

“நல்ல கேள்வி. ஆனால் காட்சி அப்படித்தான் வருது. சிவனைப் பரனெனக்கொள்ளும் போது ‘அகலகில்லேன் உறை மார்பா’ என்பது போல் ஒரு பாகத்தில் விஷ்ணு வந்து விடுகிறார். சரி விஷ்ணுவைப் பரம் என்றால், “முனியே! நான்முகனே! முக்கண்ணப்பா!” என்று சிவன் உள்ளே வந்துவிடுகிறார்.

நாகத் தணையானை நாள்தோறும் ஞானத்தால்
ஆகத் தணைப்பார்க்கு அருள்செய்யும் அம்மானை
மாகத் திள மதியம் சேரும் சடையானை
பாகத்து வைத்தான் தன் பாதம் பணிந்தேனே


என்பது திருவாய்மொழி. சந்திரசேகரனாகிய ‘மதியம் சேர் சடையானை’ பாகத்து வைத்தான் தன் பாதம் பணிந்தேனே என்று தெளிவாகச் சொல்லுகிறார். எனவே இருக்கும் ஒன்றைக் காட்சிப் படுத்துவதில்தான் வேறுபாடு. சைவத்திலே விஷ்ணுவை அம்பாளாய், பெண்ணாய் பார்க்கிறார்கள். வைஷ்ணவத்தில் பெருமாளை ஆணாகப்பார்க்கின்றனர். ஆனால் வேதம் இருப்பது ஒரே புருஷன் என்றுதான் சொல்லுகிறது.

மணமலிந்த நடந்தோன்றும் மணியார் வைகைத்
திருக்கோட்டில் நின்றதோர் திறமுந் தோன்றுஞ்


சிவன் என்றவுடன் நம் எல்லோருக்கும் நடராஜ மூர்த்தம்தான் நினைவிற்கு வரும். அவன் ஆடலரசன். திருப்பூவணத்திலும் அதே காட்சி. மிக அழகிய நடன சுந்தரப்பெருமானாக, வைகைக்கரை திருக்கோட்டமாகிய திருப்பூவணத்தில் இறைவன் நிற்கிறான் என்கிறார் அப்பர்.

செக்கர்வான் ஒளிமிக்குத் திகழ்ந்த சோதிப்
பொருப்போட்டி நின்றதிண் புயமுந் தோன்றும்
பொழில்திகழும் பூவணத்தெம் புனித னார்க்கே.

நடராஜப்பெருமானின் தோள் கண்டு மயங்குகிறார் அப்பர் பெருமான். செக்கச்சிவந்த ஒளி மிகுந்த ஜோதியாய் அவரின் புஜங்கள் தோன்றுகின்றனவாம். இப்படியெல்லாம் பொழில்திகழும் பூவணத்தில் இறைவன் காட்சி அளிக்கின்றானாம். ரொம்ப நல்ல பாட்டுத்தான் மணி. ஆமாம்! சாரதி என்ன யோசிச்சுக்கிடே இருக்கே?

“இல்ல, இவருக்கு ஏன் வராகப் பெருமாள் வந்து தோன்றினார் என்று யோசிக்கிறேன். திருமாலிடமிருந்து தோன்றிய பரந்த பொருள்கள் அப்படின்னு ஒரு சங்கப்பாடல். கடுவன் இளவெயினனார் என்பவர் பாடியிருக்கிறார். நல்ல பாட்டு, கொஞ்சம் பெரிசு, கேட்கறீங்களா?”

“சொல்லு, சொல்லு, சுவாரசியமா இருக்கு. உனக்கு பரிபாடலெல்லாம் பரிட்சயம்ன்னு இப்பதானே எனக்கே தெரியுது!”

மா அயோயே! மாஅயோயே!
மறு பிறப்பு அறுக்கும் மாசு இல் சேவடி

மணி திகழ் உருபின் மா அயோயே!
தீ வளி விசும்பு நிலன் நீர் ஐந்தும்,
ஞாயிறும், திங்களும், அறனும், ஐவரும்,

திதியின் சிறாரும், விதியின் மக்களும்,
மாசு இல் எண்மரும், பதினொரு கபிலரும்,
தா மா இருவரும், தருமனும், மடங்கலும்,
மூ-ஏழ் உலகமும், உலகினுள் மன்பதும்,
மாயோய்! நின்வயின் பரந்தவை உரைத்தேம்

மாயா வாய்மொழி உரைதர வலந்து:
‘வாய்மொழி ஓடை மலர்ந்த
தாமரைப் பூவினுள் பிறந்தோனும், தாதையும்,
நீ‘ என பொழியுமால், அந்தணர் அரு மறை.

முனிவரும் தேவரும் பாடும் வகை

‘ஏஎர், வயங்கு பூண் அமரரை வௌவிய அமிழ்தின்,

பயந்தோள் இடுக்கண் களைந்த புள்ளினை;
பயந்தோள் இடுக்கண் களைந்த புள்ளின்
நிவந்து ஓங்கு உயர் கொடிச் சேவலோய்! நின்
சேவடி தொழாரும் உளரோ? அவற்றுள்
கீழ் ஏழ் உலகமும் உற்ற அடியினை;

தீ செங் கனலியும், கூற்றமும், ஞமனும்,
மாசு இல் ஆயிரம் கதிர் ஞாயிறும், தொகூஉம்
ஊழி ஆழிக்கண், இரு நிலம், உரு கெழு
கேழலாய் மருப்பின் உழுதோய்‘ எனவும்,
‘மா விசும்பு ஒழுகு புனல் வறள அன்னச்

சேவலாய்ச் சிறகர்ப் புலர்த்தியோய்‘ எனவும்,
ஞாலத்து உறையுள் தேவரும் வானத்து
நால் எண் தேவரும் நயந்து நிற் பாடுவோர்
பாடும் வகையே: எம் பாடல்தாம் அப்
பாடுவார் பாடும் வகை.

இதிலே சகலமும் திருமாலின் திருவயிற்றில் உதித்தது என்று பட்டியிலிடுகிறார். அதில் அரன், பிரம்மா, முருகன், மற்றைத் தெய்வங்கள், மக்கள், மாக்கள், என்று எல்லாமும் வருகின்றன. ”உரு கெழு கேழலாய் மருப்பின் உழுதோய்‘ என்று வராக அவதாரத்தையும் சொல்கிறார். இதே சொல்லாட்சி அப்பரிடம் காண்பது இவர்கள் அனைவரும் சங்கத்தின் வழி கவி செய்த பெருமக்கள் என்பது புலனாகிறது.

இதில் பாதிதான் நந்துவின் காதில் விழுந்தது. ஏனெனில் அவன் அதற்குள்
நன்றாகத் தூங்கிவிட்டான்.

திருவடித்தோற்றம்

அன்று நந்து வீட்டிற்கு தமிழாசிரியர் வந்திருந்தார். கோயிலுக்குப் போய் கொண்டிருந்தவரை நந்துவின் சகோதரி பார்த்துவிட்டு ‘ஒரு வாய் காப்பி அருந்திவிட்டுப் போகுமாறு’ அழைக்க, ‘சரி’ என்று வந்திருந்தார். திடுதிப்பென்று யாராவது வந்துவிட்டால் வீடே அமர்க்களப்படும். அநேகமாக எல்லோருமே மாணவர்கள் என்பதால் சகோதர, சகோதரிகளுக்கு மரியாதை கலந்த அச்சம். நாணம்! ஆசிரியர்களெல்லாம் பொதுவாக மாணவர் வீடுகளூக்கு வருவதில்லை. இருந்தாலும் இந்த வீட்டு மாணவர்கள், பள்ளி அறிந்த மாணவர்கள். முதல்தர மாணவர்கள் என்பதால் ஆசிரியர் வந்திருந்தார். அம்மாவிற்கு முன் எச்சரிக்கை இல்லாமல் ஒரு விருந்து! ‘டீ! கொல்லையில் மாடு கட்டியிருக்கு பாரு! கோவிந்தன் இருக்கானா? ஓடிப்போய் கொஞ்சம் பால் கறந்துட்டு வா! காப்பி போடப் பால் இல்லை. ஏண்டி கழுதை, அவர் தெருக்கோடியில் வரும் போதே கூப்பிடப்போறேன்னு சொல்ல மாட்டியோ?’ அம்மா கோபம் கலந்த குரலில் அடுக்களைக்குள் கட்டளையிட்டுக் கொண்டிருந்தாள். அப்போது கேஸ் அடுப்பெல்லாம் கிடையாது. விறகு அடுப்புத்தான். ஈர விறகாகப் போய்விட்டால், புகைதான் வரும், நெருப்பு வராது. அம்மா புடவையில் எப்போதும் ஒரு கரி ஒட்டியிருக்கும். அம்மாவைக் கட்டிக்கொண்டால் ‘நெருப்பு வாடை’ எப்போதும். அம்மாதான் பாரதி பேசும் அக்னிக்குஞ்சு போலும்! கனற்பாவை போலும்!

'சார்! உக்காருங்க. அம்மா காப்பி போடறாங்க. இருந்து சாப்பிட்டு விட்டுப் போங்க!` என்றாள் பெரியவள் பங்கஜம். வாத்தியாருக்கும் அதிக வயதில்லை. கல்யாணம் கூட ஆகவில்லை, எனவே அவரும் நெளிந்தார். அப்போது அவருக்கிருந்த ஒரே ஆண் துணை நந்துதான். எனவே அவனுடன் பேசத் தொடங்கினார்.

`என்ன நந்து? எப்போதும் புத்தகமும் கையும்தான் போலும்! நல்லது, நல்லது. படிக்கிற பையன்கள் அப்படித்தான் இருக்க வேண்டும்` என்று சொன்னபோது அடுக்களையிலிருந்து அம்மா முகம் எட்டிப்பார்த்தது. அதில் கொஞ்சம் பெருமிதம் இருந்தது. `பிள்ளையை எப்படி வளர்த்திருக்கிறேன், பார்!` எனும் பெருமிதம். அம்மாவிற்கு கல்விதான் கண். குழந்தைகள் நன்றாகப் படித்து முன்னேற வேண்டுமென்பதில் அவளுக்கு குறி. அதனால்தான் இப்போதும் பேர் தெரியாத ஒரு ஆசிரியருக்கு காப்பி போட்டுக்கொண்டிருக்கிறாள்.

`ஆமாம் சார்! நாவுக்கரசர் எழுதிய திருத்தாண்டகம் படித்துக்கொண்டு இருக்கிறேன். ஒரேயொரு சின்ன லிங்கம் அவருக்கு எப்படி, எப்படியெல்லாம் தோற்றம் தருகிறது! என்பது அதிசயமாக உள்ளது` என்றான் நந்து.

`உண்மைதான். இருக்கும் பொருள் ஒன்றுதான். அதுவே வேண்டுவோருக்கு ஏற்றவிதம், அவர்கள் ஆத்ம பரிபக்குவத்திற்கு ஏற்றவிதம் பரிமளிக்கிறது'

'அது எப்படி சார்?` என்றான் நந்து.

`நந்து, அருளுடையாருக்கு அவன் அருள்பாலிக்கும் போது அத்தனை தோற்றமும் வந்து நிற்கிறது. இவை புறக்காட்சி அல்ல. அகக்காட்சி மட்டுமே. இதை எம்பெருமானார் எடுத்துச் சொல்லியிருக்காரே. உனக்குத் தெரியுமே?'

'அதாவது, `தோன்றும்! தோன்றும்!` என்பது புறக்காட்சி அல்ல. அகக்காட்சி. `கண்டேன், கண்டேன்` என்று ஆழ்வார்களும், அன்னமய்யாவும் சொல்வதும் இத்தகையதே. அப்படித்தானே சார்?`

`ஆம்! அவை உள்வயப்பட்ட அகக்காட்சிகள். நிர்குண பரப்பிரம்மம், தன் குண நலன்களை அடியார்க்கு காட்டும் முகமாக இப்படித் தோற்றம் தருவதுண்டு. ஒன்றுமே இல்லாதது போல் இருக்கும். பார்த்தால் அதில் சகலமும் இருக்கும். லிங்கம், வெறும் உருண்டைக்கல். ஆனால் அதற்குள் உலகமே அடங்கியிருக்கிறது. ஹிரோஷிமாவில் போட்ட அணுகுண்டு மாதிரி` என்று சொல்லிச் சிரித்தார் ஸ்ரீநிவாசன் சார்!

`சரி! என்ன பாட்டு?` என்றார் ஆசிரியர்.

நந்து வாசித்தான்.

செறிகழலுந் திருவடியுந் தோன்றுந் தோன்றும்
திரிபுரத்தை எரிசெய்த சிலையுந் தோன்றும்
நெறியதனை விரித்துரைத்த நேர்மை தோன்றும்
நெற்றிமேல் கண்தோன்றும் பெற்றந் தோன்றும்
மறுபிறவி யறுத்தருளும் வகையுந் தோன்றும்
மலைமகளுஞ் சலமகளும் மலிந்து தோன்றும்
பொறியரவும் இளமதியும் பொலிந்து தோன்றும்
பொழில்திகழும் பூவணத்தெம் புனித னார்க்கே!

`ஆகா! அற்புதமான பாடல். பொருள் தெரியும்தானே?` என்றார் ஸ்ரீநிவாசன். அதற்குள் செல்லம்மாள் உட்புகுந்து, `சார்! நீங்க அவனுக்கு பாடம் நடத்தியிருப்பீங்க. நாங்களும் கேட்க வேண்டாமா? எங்களுக்கும் நீங்களே பொருள் சொல்லி விளக்குங்களே?` என்றாள். அவளுக்கு எப்போது வாய்ப்புக்கிடைத்தாலும் தமிழைச் சுவைக்காமல் இருக்க மாட்டாள். மேலும் கோவிந்தக் கோனாருக்கு இப்போதுதான் பால் கறக்க சேதி போயிருக்கிறது. அவர் சொம்பு, விளக்கெண்ணெயுடன் கிளம்பி வர பத்து நிமிடமாகும்!

`ஓ அப்படியா? இங்கு தமிழ்ச்சுவை தும்பிகள் இருப்பது தெரியாமல் போய்விட்டதே?` என்று சிரித்தபடி ஆசிரியர் விளக்கம் சொல்லப்புகுந்தார்.

`இது வைணவக் குடும்பம். என் பின்புலமும் அதுவே. எனவே ஆழ்வார்களையும் சேர்த்துக்கொண்டு அனுபவிப்போம். கோயிலுக்கு போவதற்கு முன் என் மனோநிலையை எப்படி மாற்றுகிறான் பார் இறைவன். இதுதான் அருட்செயல் என்பது. அவன் பெருமை அறிந்து பக்தி செய்ய வேண்டும். சும்மா நானும் கோயிலுக்குப் போனேன் என்று இருந்தால் எப்படி?` என்று சொன்னார் ஆசிரியர்.

`அப்பருக்கு முதலில் திருவடி தோன்றுகிறது. அடியார்களுக்கு இறைவனின் திருவடித்துணை போதும். முக மண்டலமெல்லாம் காணும் அளவிற்கு தாங்காது. மூர்ச்சித்து விழுந்து விடுவர். பெரிய பக்தனான பரதன், இதனால்தான் `பாதுகை` அரசாளட்டும் என்றும் இராமனின் திருவடிப்பாதுகை பெற்றான். இக்கருத்தில்தான் மலேசிய மன்னர்கள் இன்றும் `பாதுகா` என்றழைத்துக்கொள்கின்றனர். அவர் இப்ராஹிம் சுல்தானாக இருப்பார். ஆனால் மரபுப்படி அவர் இராமனின் பாதுகை. எவ்வளவு பெரிய இராமாயணப் பாதிப்பு பாருங்கள்!!` என்ற போது எல்லோருக்கும் ஆச்சர்யம். அம்மாவும் அடுக்களையிலிருந்து எட்டிப்பார்த்தாள். இப்போது ஒரு மாணவி போல்!

”செறிகழலுந் திருவடியுந் தோன்றுந் தோன்றும்”

என்று ஆரம்பிக்கிறார். `கண்ணன் கழலடி எண்ணுக மனமே` என்கிறான் பாரதி. நம்மாழ்வார், 'கண்ணன் கழலிணை நண்ணும் மனமுடையீர் எண்ணும் திருநாமம் திண்ணம் நாரணமே' என்கிறார். இறைவனின் கழலிணை எண்ணினாலே போதும், அவன் அருளுக்கு திண்ணமாய் ஆட்படுவோம் என்கிறார் இங்கு. திருவரங்கனின் அழகைப்பாட வருகிறார் திருப்பாணாழ்வார். நீண்டு நெடிய கண் கொண்டவன் திருமால். ஆனால் ஆழ்வார் கண்ணில் முதலில் படுவது கழல்கள்தான்.

அமல னாதிபிரா னடியார்க்
கென்னை யாட்படுத்த
விமலன், விண்ணவர் கோன்விரை
யார்பொழில் வேங்கடவன்,
நிமலன் நின்மலன் நீதி வானவன்,
நீள்மதி ளரங்கத் தம்மான், திருக்
கமல பாதம்வந் தென்கண்ணி
னுள்ளன வொக்கின்றதே.


இவர் ஒன்றும் செய்யவில்லை. அத்திருப்பாதம் நேராக வந்து இவர் கண்களில் ஒட்டிக்கொண்டதாம். பக்தி என்றால் அப்படித்தான் இருக்க வேண்டும். எனவே அப்பர் பெருமானுக்கும் முதலில் படுவது அவன் கழல்களே.

அடுத்து, “திரிபுரத்தை எரிசெய்த சிலையுந் தோன்றும்” என்கிறார். சிலை என்றால் வில்லென்று பொருள். சிலை வடிவினன் இராமன். அதுதான் எல்லோருக்கும் தெரியும். ஆனால் இங்கு சிவன் வில்லுடன் இருப்பதுபோல் தோற்றம். திரிபுரம் எறித்த கைகளோடு அவர் வில்லுக்கோர் விஜயன் என்று சொல்வது போல் நிற்கிறார். இங்கு கலியனைச் சொல்லாமல் போனால் தமிழ் படித்ததற்கு அர்த்தமில்லை. அவரது திருநெடுந்தாண்டகத்தில் வரும் ஓர் அற்புதமான பாடல்!

மைவண்ண நறுங்குஞ்சி குழல்பின் தாழ
மகரம்சேர் குழையிருபா டிலங்கி யாட,
எய்வண்ண வெஞ்சிலையே துணையா இங்கே
இருவராய் வந்தாரென் முன்னே நின்றார்
கைவண்ணம் தாமரைவாய் கமலம் போலும்
கண்ணிணையும் அரவிந்தம் அடியும் அஃதே,
அவ்வண்ணத் தவர்நிலைமை கண்டும் தோழீ.
அவரைநாம் தேவரென் றஞ்சி னோமே.


காதலி காத்திருக்கிறாள்! (இதைச் சொல்லும் போது மறந்தும் இவர் கண்கள் பெண்கள் மேல் பட்டுவிடக்கூடாது என்று குனிந்த தலையாகச் சொல்லுகிறார். இதை அம்மாவும் கவனித்துக்கொண்டு உள்ளுக்குள் பாராட்டிக்கொண்டிருக்கிறாள்!). மை வண்ணக் குழல் அழகனாக வருகிறான் இறைவன். அது பின்னால் தாழ்ந்து கிடக்கிறது. காதுகளில் போட்டிருக்கும் மகர குண்டலங்கள் இருபுறமும் ஆடுகின்றன. வந்து சேர்ந்தவன் வெறும் கையோடு வரக்கூடாதோ? வில்லும் கையுமாக வருகிறான். அதுவும் எய்ந்த கோலத்தில் இருக்கும் வெஞ்சிலை என்கிறார். அப்பருக்கும் அதே காட்சி. திரிபுரம் எரித்த வெஞ்சிலை. அம்பு போய், போய் சிலையே அனல் பறக்கும் போலுள்ளது! ஒரு மடமங்கை முன் இப்படி கோபாக்கினியுடன் வந்தால் தாங்குமா? அத்தோடு போனால் போகிறது. தனியாக வரவில்லை. வில்லுடன் வருகிறான். தம்பியுடனும் வருகிறான். நல்லவேளை பார்க்க கண்ணுக்குக் குளிர்ச்சியாக கை வண்ணம் தாமரை, அழகிய அதரமும் தாமரை, கண்களோ அரவிந்தம், பாதமோ கமலம். இவ்வளவு அழகு கொண்ட ஒரு ஆடவன் முன்னே வந்து நிற்கும் போது, இவன் காதலன் அல்ல, ஏதோ தேவன், கந்தர்வன் போலும் என்று எண்ணிவிடுகிறாள் காதலி. எவ்வளவு அழகாக இங்கு பாதமும், சிலையும் வருணிக்கப்படுகிறது பாருங்கள். திருப்பூவண நாதன் அப்பருக்கு வில்லுடன் வந்து காட்சி தந்த திருத்தலம் நம்மவூர்! என்று ஆசிரியர் சொல்லும் போதும் எல்லோருக்கும் பெருமிதம்.

திரிபுரம் எறித்தான் என்று சொன்னவுடன் இறைவனின் நேர்மை தோன்றுகிறது அப்பருக்கு! “நெறியதனை விரித்துரைத்த நேர்மை தோன்றும்” நேர்மை எப்படி கண் முன்னால் தோன்றும்? இதிலிருந்தே இது அகக்காட்சி என்று கொள்ள வேண்டியுள்ளது. மேலும், பூவணநாதன் இவருக்கு தட்சிணாமூர்த்தியாக பலமுறை தோற்றம் தருகிறான். சைவ நெறியை உலகிற்குச் சொல்லும் அந்த மௌனகுருவின் நேர்மை இவருக்குத் தோன்றுகிறது.

”நெற்றிமேல் கண்தோன்றும் பெற்றந் தோன்றும்” திரிபுரம் எரித்த போது நெற்றிக்கனல் பறந்திருக்கும். அக்கண்களும் அப்பருக்குத் தோன்றுகிறது!

”மறுபிறவி யறுத்தருளும் வகையுந் தோன்றும்” இக்காட்சிகளின் பயன் யாது? நமது பிறவிச் சங்கிலி அறுபடுகிறது! என்கிறார் அப்பர். இறையுணர்வு அற்று கோடி, கோடி ஜென்மங்கள் எடுத்து, பிறவித்துயர் தரும் இடும்பைப்பையில் பிறந்து, பிறந்து இளைத்துப் போனோருக்கு, திருப்பூவணம் வந்தால் பிறவித்துயர் அறுபடுகிறது என்கிறார் அப்பர் பெருமான். அதுதானே இந்த ஊரின் சிறப்பு. இல்லையா? என்றார் ஆசிரியர்.

‘ஆமாம், அஸ்தி கரைக்க வந்த பெரியோருக்கு அச்சாம்பல் பூவாக மலர்ந்த திருத்தலம் அல்லவோ திருப்பூவணம்’ என்றாள் பங்கஜம் பின்னாலிருந்து. ஆசிரியர் ஆமோதித்து, தலையசைத்தார்.

”மலைமகளுஞ் சலமகளும் மலிந்து தோன்றும்”. தேவி புருஷாகாரம் என்கிறது வைணவம். சைவத்திலும் அதுதான். அதனால்தான் பிறவித்துயர் அறுக்கும் குணம் என்றவுடன் அம்பாள் ஞாபகம் வருகிறது அப்பருக்கு. ஒன்றுக்கு இரண்டு தேவிகள் தோன்றுகின்றனர். ஒன்று மலைமகளான உமையவள். மற்றது, சகல பாவங்களையும் போக்கும் புண்ணிய கங்கை. பிறகென்ன? ஆன்மாவின் மலங்கள் அகன்று, புனிதமடைந்து, பிறவிப்பெருந்துயரிலிருந்து விடுபடுகிறான் பக்தன்.

”பொறியரவும் இளமதியும் பொலிந்து தோன்றும்
பொழில்திகழும் பூவணத்தெம் புனித னார்க்கே!”


அப்பருக்கு மீண்டும், மீண்டும் திருப்பூவணநாதன் சந்திரசேகரனாகக் காட்சியளிக்கிறான். அந்த அழகிய இளமதி, கழுத்தில் புரளும் அரவம் இவை உடன் சேரப் பொலியும் காட்சி! பூவணத்து புனிதனார் நமக்குத்தரும் காட்சி!!

அடடா! என்ன அழகான திருப்பதிகம்! என்று அவர் கண்ணை மூடிக் கண் திறக்கையில் மணம் கழழும் நரசூஸ்* காப்பி அவர் அருகில் இருந்தது.

(* மதுரைக்காரர்களுக்கு மட்டும் தெரியும் காப்பி அது!)

மின்னனைய நுண்ணிடையாள்!

நந்து கோயில்ல இன்னிக்கி ஒரு பெரியவர் தேவாரப் பொருளுரை சொல்லறாராம் வரேயா? என்று முத்து கேட்டாள்.

நேரமிருக்குமோ தெரியலை. கணக்குப் பரிட்சை நாளைக்கு. படிக்கிறதுக்கு நிறைய இருக்கேடீ! என்றான் நந்து.

டேய்! ரொம்பத்தான் பண்ணிக்காதேடா, எனக்கும்தான் நாளைக்கொரு பரிட்சை இருக்கு. நான் போகலையா?

சரிதான், உனக்கு சுப்பையா வாத்தியார் கணக்கு சொல்லிக்கொடுக்க வந்திருந்தால் நீ இப்படி 'அசால்டா' பேச

மாட்டே! போனவாரம் கிள்ளின வடு இன்னும் இருக்கு பார், என்று சொல்லி தொடையைக் காண்பித்தான் நந்து.

ஐயையோ! என்னடா இப்படி கன்னிப்போயிருக்கு. ஒத்தடம் கொடுத்தோயோ?

ம்..ம்.. பங்கஜம் கொடுத்தா. நாளைக்கு பரிட்சையிலே சரியா பண்ணாட்ட திரும்ப அதே இடத்திலே கிள்ளுவார்.

இந்தத் திருப்பூவண நாதனின் பூதங்கள் எல்லாம் மொத்த உருவாய் சுப்பைய்யா வாத்தியாரா வந்து பொறந்திருக்கு எனும் போது நந்துவின் கண்கள் கலங்கின.

சரி..சரி..அழுதுடாதே. வருவயோன்னு கேட்டேன்! என்றாள் முத்து வாடிய முகத்துடன்.

நந்துவிற்கு யார் வாடினாலும் தாங்காது. 'இருடீ வரேன். கொஞ்ச நேரம் இருந்துட்டு வந்துடறேன். சரியா?' என்றதும்

முத்துவின் முகம் மலர்ந்தது. இருவரும் கோயிலுக்குள் நுழைந்தனர்.

திருவாச்சி மண்டபத்தில் ஒரு பெரியவர் பேசிக்கொண்டிருந்தார். இவர்கள் போகும் நேரம் திருதாண்டகத்திலிருந்து ஒரு பாடல் சொன்னார்.

தன்னடியார்க் கருள்புரிந்த தகவு தோன்றுஞ்
சதுர்முகனைத் தலையரிந்த தன்மை தோன்றும்
மின்னனைய நுண்ணிடையாள் பாகந் தோன்றும்
வேழத்தி னுரிவிரும்பிப் போர்த்தல் தோன்றுந்
துன்னியசெஞ் சடைமேலோர் புனலும் பாம்புந்
தூயமா மதியுடனே வைத்தல் தோன்றும்
பொன்னனைய திருமேனி பொலிந்து தோன்றும்
பொழில்திகழும் பூவணத்தெம் புனித னார்க்கே.

பெருமான் தயாளு! தன்னடியார் எனும் போது எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் கீழிறங்கி வருவான். முன்னைய பாடல்களில்தான் பார்த்தோமே, அவன் ஈசன் என்பதை மறந்து பிச்சைப் பாத்திரமேந்தி நம்மிடம் வரக்கூடத் தயங்குவதில்லை என்று. அவன் நம்மிடம் என்ன பிச்சை கேட்கிறான்? நாம் அவன் பொருள். ஆனால் நாம் அதை மறந்து நாம் நமக்குச் சொந்தம் என்று வாழ்கிறோம். அவன் வந்து அவன் சொத்தை பிச்சை போல் கேட்டாலும் 'அல்பங்களான' நாம் அவனுக்கு பிச்சை போடுவதில்லை. இதனால் அவன் சில நேரம் திருவிளையாடல் செய்வதுண்டு. சுந்தரப்பெருமான் தனக்கடிமை என்று ஓலை ஒன்றை உருவாக்கி கல்யாண சமயத்தில் வந்து சுந்தரரை ஆட்கொண்டான். அவனுக்கு நாம் அடிமை என்பது தன்னியல்பாக நமக்குப் புரிந்திருக்க வேண்டும். ஆனால், நாம் இகவாழ்வில் துய்த்து அதை மறந்துவிடுகிறோம். அவன் அடிமை போல் வந்து நம்மிடம் பிச்சை கேட்டு அதைப் பெற முயல்கிறான். இதுவே அவன் தகவு.

முதல் முத்தேவர்களுக்கும் குறையுண்டு. ஏனெனில் அவர்கள் சுயம்பு இல்லை. உருவாக்கப்பட்டவர்கள். எனவே சிவனையோ, விஷ்ணுவையோ முதற் கிழங்கு, சுயம்பு என்று குறியிடும் போது, முத்தேவர்களின் குறைபாடுகள் பேசப்படும். அவர்களும் நம் போல் சம்சாரிகள் என்று சுட்ட. அவ்வகையில்தான் இங்கு பிரம்மாவின் தலையரிதல் பேசப்படுகிறது. இங்கு தலை என்பது உண்மையான தலை அல்ல. அவை தத்துவங்கள். பிரம்மாவின் பஞ்சமுகத்தில் ஒன்றை ஈசன் குறைக்கிறான் என்றால், ஒரு இலாக்கா கை மாறுகிறது என்று பொருள்! என்ற போது எல்லோரும் சிரித்தனர்.

இத்திருப்பதியில் அம்பாளுக்கு தனி சந்நிதி. அவளுக்கு தனி வாகனம். அவளை சுதந்திராதேவி என்கின்றனர் சிவாச்சாரியர்கள். ஆனாலும், மின்னல் போன்ற இடையுடைய ஈஸ்வரி இவனது ஒரு பாகத்தில் தோன்றுவது போல்தான் இங்கு காட்சி, அப்பர் பெருமானுக்கு. இதைச் சொல்லும் போது அங்கிருக்கும் பட்டர் பெருமக்களைப் பார்த்து பெரியவர் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். அவர்களும் ஆமோதித்து தலையாட்டினர்.

அகல கில்லேன் இறையும் என்
றலர்மேல் மங்கை யுறைமார்பா!
நிகரில் புகழாய்! உலகமூன்
றுடையாய்! என்னை ஆள்வானே!
நிகரில் அமரர் முனிக்கணங்கள்
விரும்பும் திருவேங் கடத்தானே!
புகலொன் றில்லா அடியேனுன்
அடிக்கீ ழமர்ந்து புகுந்தேனே

என்றுதான் நம்மாழ்வரும் சாதிக்கின்றார். இறைவனும், இறைவியும் ஒன்றுடன் ஒன்று கலந்தவர்கள். அவள் அவனை விட்டு அகலகில்லேன் என்று இருப்பதே அழகு, மரபு. அம்மரபின் படியே இங்கும் உமையொருபாகனாக காட்சி தருகின்றார்.

வேழமுக அசுரனை வதைத்து, அவனது தோலையே ஆடை போல் புனைந்த அவ்வரிய காட்சியும் உடன் தோன்றும்.

அவனது செஞ்சடை மீது அழகிய பிறைச் சந்திரனும், தூய கங்கை ஆறும், அரவும் தோன்றும் படி காட்சி அருளுகிறார். அவரது திருமேனியோ பொன்போன்றது. அவ்வடிவழகிலேயே இங்கும் தோற்றம். இத்தனை அரிய காட்சிகளும் பொழில் திகழும் திருப்பூவணத்தில் திருநாவுக்கரசருக்கு கிட்டுகிறது!

இப்படிச் சொல்லி முடித்து அடுத்த பாடலுக்குள் புகுவதற்குள் சொம்பிலிருந்து நீர் பருகினார் பெரியவர். நந்து இந்த இடைவெளியில் கிளம்ப ஆயத்தமானவுடன் முத்துவும் ஒட்டிக்கொண்டாள்.

நானும் உன்னோடையே வரேன். எனக்கும் படிக்க நிறைய இருக்கு என்று சொல்ல இருவரும் சடுதியில் நழுவி கோயில் புற வாசலுக்கு வந்து சேர்ந்தனர்.

கடல் தாமரையன்ன பாதம்?

நந்துவின் சகோதரிகள் எண்ணெய் தேய்த்து குளித்து விட்டு, வெள்ளைத்துண்டை ஈரத்தலையில் சுற்றிப்பிழிந்த வண்ணம் கொல்லைக் கிணற்றடியிலிருந்து வரும் அழகை நந்து ரசித்துக் கொண்டிருந்தான். உலர்ந்து, உலராத தலை. முற்றும் ஈரமாகிவிட்ட துண்டு நனைந்து மெல்ல நீர் சொட்டும் அழகு நந்துவிற்கு பிடிக்கும். அதைவிட அத்தலையை துவட்டிய பின் நுறும்புகைச் சாம்பிராணி போடும் போது வீடே வாசம் பெறும்! ஒரே நேரத்தில் இரண்டு தமக்கைகள் குளித்து விட்டால் போதும் வீடே புகை இருளில் மூழ்கிவிடும். அத்தகைய பொழுது அது. நந்து வீட்டுப்பாடம் எழுதிக்கொண்டிருந்தான்.

'என்னடா எழுதறே?' என்று கேட்டாள் பட்டு!

வீட்டுப்பாடம்!

ஓ! வாசிச்சுக்காட்டேன் பாப்போம் என்றாள்.

சரி, இதோ, என்று பலக்க வாசித்தான் நந்து!

பாராழி வட்டத்தார் பரவி யிட்ட
பன்மலரும் நறும்புகையும் பரந்து தோன்றுஞ்
சீராழித் தாமரையின் மலர்க ளன்ன
திருந்தியமா நிறத்தசே வடிகள் தோன்றும்
ஓராழித் தேருடைய இலங்கை வேந்தன்
உடல்துணித்த இடர்பாவங் கெடுப்பித் தன்று
போராழி முன்னீந்த பொற்புத் தோன்றும்
பொழில்திகழும் பூவணத்தெம் புனித னார்க்கே.

பட்டு சிரித்துக்கொண்டே, 'நம்ம வீட்டில் சாம்பிராணிப் புகை போடுவது நாவுக்கரசருக்கு எப்படித்தெரிந்தது? என்றாள்.

உனக்கு இந்தப்பாட்டுக்கு அர்த்தம் தெரியுமா? சொல்லேன் என்றான் நந்து.

உங்க தமிழ் வாத்தியார் சொல்லற மாதிரி வராது, ஆனாலும் சொல்லிப்பார்க்கிறேன், என்று இழுத்தவாறு பேச ஆரம்பித்தாள் பட்டு,

"நந்து நம்ம ஆழி வட்டம்ன்னு ஒரு ஆட்டம் ஆடுவோம் பாரு! அது போல இவரொரு ஆழி வட்டம் சொல்லறார்.

ஆழின்னா கடல். கடல் சூழ்ந்த வட்டம்? ம்ம்..பூமி. பாரேன்! நாம கலிலியோ பூமி உருண்டைன்னு கண்டு பிடிச்சார்ன்னு படிச்சிட்டு இருக்கோம், அப்பர் சுவாமிகள் பூமி உருண்டை, வட்டம்ன்னு எப்பவோ சொல்லிட்டார்! ஆச்சர்யம்தான். இத ஏன் நம்ம பாடத்திலே சொல்லித்தரதில்லே?"

"அம்மா தாயே! ஆலோசனை அப்புறமா இருக்கட்டும். பாட்டுக்கு பொழிப்புரை சொல்லு!" என்றான் நந்து.

"டேய்! நீ எனக்கு சின்னவன்தானேடா. அக்கா சொல்லறவரைக்கும் பொறுமையா இருக்கனும். உங்க சயின்ஸ் டீச்சர்ட்டே நீயே கேளு, ஏன் அப்பர் சொன்னதை பாடத்திலே சேக்கலேன்னு. சரியா?"

"தலையாட்டாவிட்டால் மேலே போக மாட்டாள் என்று தெரியும். நந்து தலையாட்டினான். 'ம்..இப்ப சொல்லு.."

"ம்..ம்ம் இந்த ஆழிசூழ்ந்த உலகத்தார்...பாரேன்! 'ஆழி சூழ் உலகையெல்லாம் பரதனே ஆள!' ன்னு கம்பன் சொல்லறாரு. இவங்க எல்லோருக்கும் பூமி ஒரு நீர்க்கிரகம் என்று தெரிந்திருக்கிறது. உலகம் சுற்றி வந்தார்களா? இல்ல, அப்பவே உலக வரைபடம் இருந்துதா?"

"அக்கா! நீ இப்ப மேலே சொல்லப்போறயா? இல்லையா?" என்றான் நந்து. இவன் பட்டுவை அக்கா என்று கூப்பிட்டதே கிடையாது. இவனைவிட சில மாதங்களே (ஒரு வருடம் என்று அவள் சொல்லுவாள்!) மூத்தவள். ஒரு
கிளாஸ் முந்தி. இப்படிக் கூப்பிட்டால் அவள் வழிக்கு வருவாள் என்று தெரியும்.

"ம்..ம்..எங்க விட்டேன்..ம்ம் ஆழிசூழ் உலகில் வசிக்கும் மாந்தரெல்லாம் மிக இஷ்டத்துடனும், அன்புடனும் இட்ட வண்ண, சுகந்த மலர்கள், தூபங்கள், அதாவது ஊதுவத்தி போன்ற நறும்புகை அங்கு தோன்றும். பாரேன்! தமிழ்நாட்டுப் பேர்களெல்லாம் என்று அப்பர் சொல்லவில்லை. உலகில் உள்ள மக்களெல்லாம் என்கிறார். "தென்னாடுடைய சிவனே போற்றி! எந்நாட்டவர்க்கும் இறைவா போற்றி" என்று சொல்வது எவ்வளவு சாலப்
பொருந்தும்!

அப்போது சித்தப்பா உள்ளே நுழைந்தார். என்ன காலங்கார்த்தாலே சிவமயமா இருக்கு வீடு. பெருமாள் கோயில்லே ஆளே இல்லே. அங்க வந்து இரண்டு பாசுரம் சொல்லக்கூடாதோ? என்றார். அவர் பெருமாள் கோயில் டிரஸ்டி.

"அப்பா! இதை முடுச்சுட்டு அங்க வரேன். இவன் வீட்டுப்பாடம்!" என்றாள்.

"சரி..சரி..இவன் படிப்பை நான் ஏன் கெடுப்பானேன்" என்று சித்தப்பா கொல்லைப்புறம் போய்விட்டார்.

"டேய்! தலையைச் சொறியாதே! அடுத்து இன்னொரு விஷயம் சொல்லறார், இதுபோல் யாரும் சொன்னதே இல்ல."

"அப்படி என்ன சொல்லறார்?"

"தாமரை எங்க பூக்கும்?"

"குளத்திலே"

"கடல்ல பூக்குமோ?"

"ஙே? கடல்ல தாமரையா? கேள்விப்பட்டதே இல்லையே!"

"இப்ப கேட்டுக்கோ! சீராழித் தாமரையின் மலர்களன்ன திருந்திய மாநிறத்த சேவடிகள் தோன்றும் என்கிறார்.

திருப்பூவணத்து நாதனின் அழகிய திருவடி கடலில் பூத்த தாமரையை ஒத்த அழகுடன் இருக்கும் என்கிறார். என்ன இது? இவர் பொய்கை ஆழ்வார் போல பேசறார்? அவர்தான்,

"வையம் தகளியா வார்கடலே நெய்யாக
வெய்ய கதிரோன் விளக்காக - செய்ய
சுடராழியான் அடிக்கே சூட்டினேன் சொல்மாலை
இடராழி நீங்குகவே என்று
"

பேசுபவர். இந்த வையத்தையே ஒரு அகல் விளக்கு என்று சொல்லி, வார் கடலே நெய்யென்று சொல்லி, சுடர்மிகு சூரியனே திரியில் எரியும் விளக்கு! என்பார். அப்படியானதொரு பெரிய விளக்கு. பிரபஞ்ச விளக்கு. அப்படி ஏற்றினால்தான் காரிருள் வண்ணனான கண்ணன் புலப்படுவானாம். அது போல் அப்பர், சீராழித்தாமரையின் மலர் என்ன பொற்பாதம் என்கிறார். இரண்டு பேருமே ஏதோவொரு விஸ்வரூப தரிசனம் பற்றிப் பேசுகின்றனர் என்று தெரிகிறது.

அடுத்து தனது பக்தனான இராவணனுக்கு அருள் செய்ததை நினைவு கூர்கிறார். சீதையை வான மார்க்கத்தில் தூக்கிக்கொண்டு போன தேர் வட்ட வடிவமானதாம். நமக்கென்ன தெரியும்? அப்பருக்கு தெரியுது!

"அப்பா! அப்பர் ஏன், 'போராழி முன்னீந்த பொற்புத் தோன்றும்' என்று சொல்கிறார்? பெருமாளுக்கு சிவனா ஆழி தந்தது?

"அப்படி அவருக்குத்தோற்றம் அவ்வளவுதான். வலது கரம் இடது கரத்திற்கு கொடுக்கற மாதிரிதான் இது. ஏன்னா?

'ஏருருவில் மூவருமே யென்ன நின்ற
இமையவர் தந் திருவுருவே றென்ண்ணும் போது
ஓருருவம் பொன்னுருவம்; ஒன்று செந்தீ;
ஒன்றுமா கடலுருவம்'


என்பது திருநெடுந்தாண்டகம். மூவரும் அவன்தான். ஒரு பக்கம் மாகடல் வண்ணம், மறுபக்கம் செந்தீ போன்ற சிவன் வடிவம்..அப்படீன்னா, ஒரு கையிலேர்ந்து இன்னொரு கைக்கு கொடுக்கறது போலத்தானே? என்றார் சித்தப்பா.

இருவரும் தலையாட்டினர். 'பட்டு, சீக்கிரம் முடி, நேரமாயிடுத்தில்லே?' என்றான் நந்து.

அவ்வளவுதான். முடிஞ்சு போச்சு. இந்த அழகெல்லாம் உடைய சிவன், பொழில் திகழும் நம்ம ஊரிலே இருக்கார்ன்னு அப்பர் சொல்லறார். சரி! ஓடு! டேய், தலையை நல்லா வாரிட்டுப்போடா. கலைஞ்சு கிடக்கு!' என்று

அவள் சொல்லி முடிக்கும் முன் நந்து ஒரே ஓட்டமாக பள்ளி நோக்கி ஓடிவிட்டான்.

ஆகாய கங்கையும் அப்பர் சுவாமியும்!

கோடை விடுமுறையின் போது சில சமயம் விருந்தாளிகள் வருவதுண்டு. அந்த ஆண்டுஇவனது நண்பனான புஷ்பவனம் வீட்டிற்கு ஒரு கல்யாணமாகாத இளையன்வந்திருந்தான். சாமா என்று பெயர். அவன் மும்பாயில் பெரிய கம்பெனி ஒன்றில்வேலை பார்க்கிறான். விடுமுறைக்கு திருப்பூவணம் கிராமத்திற்குவந்திருந்தான்.

மாலையில் ஆற்று ஓடையில் குளிக்க நந்து போன போது சாமாவைப் பார்த்தான்.சாமாவிற்கு காத்திரமான உடம்பு. குளித்து எழுந்த போது நந்துவைப்பார்த்தான். "ஏய்! நீ பக்கத்து வீடுதானே? உன் பெயர் என்ன? என்றான்?"

"நந்து. நீங்க புஷ்பவனம் வீட்டுக்குத்தானே வந்திருக்கீங்க. பார்த்தேன்.மும்பாய் ரொம்பப் பெரிசா? " என்று கேட்டான் நந்து. அதற்கு சாமா பதில்சொல்ல, இவன் மேலும் கேள்வி கேட்க என்று நண்பர்களாகிப் போயினர். இருவரும்கோயிலுக்குள் வந்தனர். மாலை பூஜை வழக்கம் போல் ஆகிக்கொண்டிருந்தது.இவர்கள் வரும் போது ஓதுவார் பாடிக்கொண்டிருந்தார்:

மயலாகுந் தன்னடியார்க் கருளுந் தோன்றும்
மாசிலாப் புன்சடைமேல் மதியந் தோன்றும்
இயல்பாக இடுபிச்சை ஏற்றல் தோன்றும்
இருங்கடல்நஞ் சுண்டிருண்ட கண்டந் தோன்றுங்
கயல்பாயக் கடுங்கலுழிக் கங்கை நங்கை
ஆயிரமா முகத்தினொடு வானிற் றோன்றும்
புயல்பாயச் சடைவிரித்த பொற்புத் தோன்றும்
பொழில்திகழும் பூவணத்தெம் புனித னார்க்கே.

ஆகா! என்ன அருமையான பாட்டு! என்றான் சாமா?

நந்துவிற்கு ஆச்சர்யம். "அண்ணா! உங்களுக்கு அப்பர் பாடல்களெல்லாம்தெரியுமா?" என்றான்.

"டேய் நந்து! நானும் ஒரு காலத்திலே உன்னைப் போல மாணவன்தானடா!" என்றான்சிரித்துக்கொண்டே! கூடவே இப்பாடலுக்கு பொருள் தெரியுமா உனக்கு? என்றான்.

நந்துவிற்கு வெட்கம் வந்துவிட்டது. சாமா ரொம்பவும் படித்திருப்பான்போலருக்கு. எனவே அதிகம் அலட்டக்கூடாது என்று எண்ணிக்கொண்டான்.

"என்ன மௌனம்? தெரிந்ததைச் சொல்லு. நானும் சொல்லறேன்" என்றான் சாமா.

"அப்படின்னா, சரி!" என்று சொல்ல ஆரம்பித்தான் நந்து!

ஈசன் மேல் மையல் கொண்டு காதல் செய்வாருக்கு எப்போதும் "இல்லையென்னாது"அருள் தோன்றும்!மாசு இல்லாத அழகிய சடை மீது பிறைச்சந்திரன் தோன்றும்வருந்தி பிச்சையெனாமல் தன் இயல்பால் பிச்சை ஏந்தும் குணம் தோன்றும்பாற்கடல் கடைந்த போது எழுந்த ஆலகால நஞ்சை உண்டதனால் ஏற்பட்ட கண்டம் தோன்றும்மீன் போன்ற அழகிய கண்களையுடைய கங்கையெனும் நங்கை ஆயிரம் வதனங்களோடு வானில் தோன்றும்அக்கங்கையை தன் விரிசடையில் வாங்கிக்கொண்ட அழகு தோன்றும்இவையெல்லாம் நாம் கண்டுகொண்டிருக்கும் இத்திருப்பூவணத்து எம்பிரானிடம்பொலியத்தோன்றும்

என்று முடித்தான் நந்து.

"வெரி குட், வெரி குட்! நன்றாகச் சொன்னாய். அப்பர் எப்படியானதொருபிரபஞ்சக்காட்சியைக் காட்டுகிறார் பார்த்தாயா? என்றான் சாமா?

"எதைச் சொல்கிறாய்? அண்ணா?" என்றான் நந்து.

சிவனை விஸ்வநாதனாகப் பார்! அவன் பார்மேல் பரவி, பிரபஞ்சத்தில்நிற்கிறான். அப்போது இளமதியம் அவனுக்கு கொண்டைப்பூ போல் ஆகிறது.மகாவிஷ்ணு திருவிக்கிரம அவதாரம் எடுத்த போது விண்ணையும், மண்ணையும்கடந்து நின்ற அவன் எழில் பாதங்களுக்கு பிரம்மா அபிஷேகம் செய்தார்.அதுவொரு ஆறுபோல் பிரபஞ்சத்தில் சுற்றிக் கொண்டிருந்தது. இதைச் சொல்லும்போது எனக்கு நாசா விண்கலங்கள் எடுத்த பிரபஞ்சக்காட்சி நினைவிற்குவருகிறது. பல படங்களில் இத்தகைய ஆகாச கங்கையை உருவகிக்கும் வண்ணமுள்ளபடங்களுண்டு. அவைகளை Star dust என்பர். அவை அடர்த்தியால் அடங்கும் போதுஸ்தூலப் பிரபஞ்சம் உருவாகிறது. நட்சத்திரங்கள், கோளங்கள் இப்படி!அப்படிப் பாய்ந்து பூமியை நோக்கி வந்த அண்டத்துகள்களை சிவன் தன் தலையில்வாங்கிக் கொள்கிறார். ஆலகால விஷம் என்பது கூட இப்படிப்பட்ட கொடிய விஷவாயுக்களாக இருக்கலாம். பூமி உருவாகும் போது ஏற்பட்ட பேரழிவுகளாகஇருக்கலாம். இறைவன் நம்மை ரக்ஷிப்பவன் என்பதைச் சுட்ட அந்த நிகழ்வுஉதவுகிறது. இன்னொரு முறையில் கூட ஆகாய கங்கையைப் புரிந்து கொள்ளலாம். மழைஎன்பது ஆகாய கங்கைதானே! தென்மேற்கு பருவக்காற்று, வடகிழக்கு பருவக்காற்றுஇவைகளை இமயமலை வாங்கிக்கொள்கிறது. கைலாயத்தில் யார் இருக்கிறார்கள்?சிவன்தானே! எனவே அதை சிவன் வாங்கி, பூமிக்கு அளிக்கிறான் என்றுசொல்வதிலும் தவறில்லைதானே! கங்கைக்கு ஏன் ஆயிரமாயிரம் முகம்? நாசாப்படங்கள் பார்த்தால் இந்த star dust மின்னும் போது ஆயிரம் முகம் இருப்பதுபோல் தோன்றும்! எப்படி வானியல் நம் கவிதையில் புழங்குகிறது பார்த்தியா?என்றான் சாமா!






"அண்ணா! ஈதெல்லாம் எனக்குப் புதிது. சுவாரசியமா இருக்கு!" என்று சொல்லும்போது நடராஜ பட்டர் எதிரே வந்தார்.

"என்னடா நந்து? இவர் யாரு?" என்று கேட்டுக்கொண்டே தன் மடியிலிருந்தவிபூதிப் பொட்டலத்திலிருந்து இருவருக்கும் திருநீறு கொடுத்தார்.

"இவர் புஷ்பவனம் வீட்டிற்கு வந்திருக்கார். மும்மாய் பட்டணம்!" என்றான்.

"சரி, சரி..நாலு நாள் இருப்பாரோ?" என்று கேட்டுக்கொண்டே அர்ச்சனைக்குக்காத்திருக்கும் அன்பரை நோக்கி நடராஜ பட்டர் நகர்ந்துவிட்டார்.

பொழில்திகழும் பூவணத்து புனிதார் உள்ளே ஜெகஜ்ஜோதியாக காட்சியளித்தார்.

பன்னிரண்டு கண்ணுடைய பிள்ளை தோன்றும்!

பூவணத்து எம் புனிதனார் - 6

வைகையின் ஆற்றுப்பெருக்கு மட்டுப்பட்டு நிறைய ஓடைகள் இங்குமங்கும் திகழ,ஆற்றுப்பக்கம் போனாலே ஜிலு, ஜிலுவென்றிருந்தது. அன்று நந்துவுடன்ஆற்றங்கரைக்கு குமரகுரு வந்திருந்தான். மிகவும் சூட்டிகையான பையன்.பள்ளியில் நந்துவிற்கும் இவனுக்கும் எப்போதும் போட்டா போட்டி! ஆனாலும்இருவரும் நண்பர்கள். மாலையில் ஆற்றுப்படுகைக்கு காலாற நடந்து போவதுஎன்றுமே நந்துவிற்குப் பிடிக்கும். ஆற்றில் செருப்பில்லாமல் நடக்கும்சுகமே தனி. இப்போது ஆறு கொஞ்சம் ஈரமாக இருப்பதால் நடப்பதும் அவ்வளவுகடினமல்ல. வெய்யில் காலங்களில் ஆற்றில் கால் வைக்க முடியாது.

குமரகுரு திடீரென்று அப்பர் இயற்றிய திருத்தாண்டகத்திலிருந்து ஒரு பாடல் சொன்னான்.

படைமலிந்த மழுவாளு மானுந் தோன்றும்
பன்னிரண்டு கண்ணுடைய பிள்ளை தோன்றும்
நடைமலிந்த விடையோடு கொடியுந் தோன்றும்
நான்மறையின் ஒலிதோன்றும் நயனந் தோன்றும்
உடைமலிந்த கோவணமுங் கீளுந் தோன்று
மூரல்வெண் சிரமாலை உலாவித் தோன்றும்
புடைமலிந்த பூதத்தின் பொலிவு தோன்றும்
பொழில்திகழும் பூவணத்தெம் புனித னார்க்கே!

இந்தப்பாட்டு உனக்கு மனப்பாடமா? என்று கேட்டான் குமரகுரு. நந்துவிற்கு,சாவால் விடுகிறான் என்று புரிந்தது.

ஏனில்லாமல்? என்று நந்து அப்பாடலை அப்படியே ஒப்புவித்தான்.

சரி! முதலில் சிவபெருமானின் ஆயுதங்களைச் சொல்லிவிட்டு, அடுத்ததாக சுப்ரமணியரை ஏன் நினைக்கிறார் அப்பர்? என்றான் குமரகுரு.

உனக்கு சரியாத்தான் பேர் வச்சிருக்காங்க! கேக்கறான் பாரு கேள்வியை! என்றுசிரித்துக்கொண்டே பதில் சொன்னான் நந்து. "உன் பேரு வருதுன்னுதானே இப்படிக் கேக்கற?"

தெரியலேன்னா, தெரியலைன்னு சொல்லு, என்றான் குமரகுரு.

தெரியாமலென்ன, அப்பருக்கு முதலில் படைமலிந்த வாள் தோன்றுகிறது.பெரியாழ்வாருக்கு பாஞ்சஜன்யம் தோன்றினார் போல, "படைபோர் புக்கு முழங்கும்அப்பாஞ்ச சன்னியமும் பல்லாண்டே!" என்பது போல். படை என்றவுடன்தேவசேநாதிபதியான குமரனின் ஞாபகம் வந்துவிடுகிறது நாவுக்கரசருக்கு.அதுதான், கையோடு, "பன்னிரண்டு கண்ணுடைய பிள்ளை தோன்றும்" என்கிறார்.சண்டை என்று வரும் போது இரண்டிற்கு பன்னிரண்டு எவ்வளவோ மேல் இல்லையா?என்றான் நந்து.

சரிதான்! தெரிந்திருக்கிறது! அப்படியானால் கொடி என்று சொல்லிவிட்டுநான்கு வேதங்களைப்பற்றி அப்பர் ஏன் சொல்கிறார்?

"நடைமலிந்த விடையோடு கொடியுந் தோன்றும்
நான்மறையின் ஒலிதோன்றும் நயனந் தோன்றும்"

வேதம் என்பதே நமக்கு ஆதிமறையாக உள்ளது. அதில் சொல்லப்படும் நாயகன்,பாடுபொருள் யார் என்பதில் ஆழ்வார்களும், நாயன்மார்களும் போட்டிபோடுகிறார்கள். ஏனெனில் வேத சம்ரோக்ஷணம் என்பது காலம், காலமாகதமிழகத்தில் நடந்து வந்திருக்கிறது. இப்பூவணத் திருப்பதியிலேயே பாண்டியமன்னர்கள் வேத கொடை செய்துள்ளனர். குலசேகரதேவன் தனது 25 ஆம்ஆட்சியாண்டில் தினந்தோறும் வேத பாராயணஞ் செய்ய 1008 பிராமணர்களுக்குஉணவிற்காக நிலம் அளித்தான் என்று ஒரு செப்பேடு ராஜகெம்பீர சதுர்வேதிமங்கல சபைக்கு 25 காசுகள் வழங்கியதை அறிவிக்கிறது. ஆக, திருப்பூவணத்தில்நான்மறையின் ஒலி தோன்றுவது அதிசயமில்லை. நீ இங்குள்ள வேதபாடசாலைபார்த்திருக்கிறாயோ? பொதுப்பள்ளிகள் வந்தபிறகு வேதம் படிக்க ஆளில்லைஎன்று கனபாடிகள் நேற்றுதான் சொன்னார்.

சிவன் விடைப்பாகன், எனவே விடை தோன்றுவதும் அதிசயமில்லை. கோயிலில் கொடிஇருப்பது இயல்பு. முதலில் வருவதே கொடிமரம்தானே!

"பானிற வுருவிற் பனைக்கொடி யோனும்
நீனிற வுருவி நேமி யோனுமென்
றிருபெருந் தெய்வ முமுனின் றாஅங்கு"

என்பது புறநானூறு இல்லையா?

ஓ! காரிக்கண்ணனார் பாட்டுதானே! ஞாபகம் இருக்கு. சரி இதை எதுக்கு சொல்லற?

இல்ல, அப்பருக்கு விடையோன் கோயில் தெரிகிறது (கொடி), கோயிலென்றவுடன்வேதமுழக்கம் காதில் கேட்கிறது. இதுதானே சங்கம் தொட்டுவரும் நம் மரபு?

சரி! சரி! முக்கியமான விஷயங்களைச் சொல்லிவிட்டாய். அடுத்து வருவதுவடிவழகு பேசுவது, இல்லையா?

ஆம்! "உடைமலிந்த கோவணமுங் கீளுந் தோன்று மூரல்வெண் சிரமாலை உலாவித் தோன்றும்புடைமலிந்த பூதத்தின் பொலிவு தோன்றும் பொழில்திகழும் பூவணத்தெம் புனித னார்க்கே!"

சிவபெருமான் ஏழ்மையைத் தவமாய் பூண்பவர். அதனால் அவருக்கு பட்டுபீதாம்பரமெல்லாம் கிடையாது. வெறும் கோமணம்தான். அதையும், இடுப்பில்கொஞ்சம், கீழே கொஞ்சம் என்று வாகாக உடுத்தியிருக்கிறாராம். யார் மாதிரிசொல்லு?

வேற யாரு இப்படி உடுத்துவா?

இருக்காரு ஒருத்தர்!

டேய்! நந்து நீயே சொல்லு!

அப்படி வா! வழிக்கு!! வேற யாரு நம்ம ராஜமன்னார்தான். தெரியலை?ராஜகோபாலன்தான். நீண்ட துணியை தலைப்பாகையாகவும், கொஞ்சம் இடுப்பிலும்கட்டுகின்ற அழகு அவனுக்குத்தானே வரும்! சிவபெருமானுக்கும் இது பொருந்திஇருப்பதால் அப்பருக்கு அப்படியொரு காட்சி.

ஆனால்? ஏனோ இந்த கபால மாலையை அப்பர் விடமாட்டேன் என்கிறார். அதுவும்ஈரமுள்ள கபாலமென்றும் சொல்லுகிறார். ஒரு மாதிரி இருக்கு!

ஆ! ஆ! என்று சிரித்து, குமரகுரு, பார் அதைச் சொன்னவுடன், பூதங்களைப்பற்றியும் பேசுகிறார்! இப்பாடலில் ஜோடி, ஜோடியாக அவருக்கு வருணனை வந்துவிழுகிறது!!

ஆமாம்! "பொழில்திகழும் பூவணம்" என்கிறாரே! எங்கே இருக்கு பொழில்? என்றான் நந்து.

இருக்கே! அக்கரையில் தெரியும் நாணல்காடு, தென்னந்தோப்பு, நெல்வயல்,கன்னல் காடு....இவையெல்லாம் திருப்பூவணத்தின் பொழில்தானே!

உண்மைதான். பொழில் திகழும் பூவணம்! அங்கு குடியிருக்கும் புனிதனார்!!என்று சொல்லிக்கொண்டே இருவரும் கோயிலுக்குள் கால் வைத்தனர். மாலை பூஜைக்கான மணி ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. தூரத்தே ருத்ரம், சமுக்கம் ஓதுவதும் காதில் விழுந்தது.

நந்துவும் கல்லாலமர் தேவனும்

நந்து இன்னும் குளிக்கலை? எல்லோரும் கோயிலுக்குப் போய்க்கொண்டு இருக்கிறார்கள் பார்! என்ற அன்னையின் குரல் கேட்டு, படிப்பில் ஆழ்ந்திருந்த நந்து எழுந்து கொல்லைப்புறம் ஓடினான். அங்குதான் கிணறு இருக்கிறது. ஆற்றங்கரைக்கு அருகில் வீடு என்பதால் கிணற்றில் நீர் எப்போதும் இருந்து கொண்டே இருக்கும். தேர்வுக் காலம் வந்துவிட்டது. நந்து காலை 4.30 மணிக்கே எழுந்துவிடுவான், படிக்க! பிரம்மமுகூர்த்ததில் படித்தால் படித்தது மனதில் நிற்கும் என்பது பாட்டியின் அறிவுரை! நந்து அரிக்கன் விளக்கு வைத்துதான் படிப்பான். 5 மணிக்கெல்லாம் பொல, பொல என விடிய ஆரம்பித்துவிடும். வீட்டின் முற்றத்தில் இருந்து கொண்டு படித்தால் வெளிச்சம் தெரியும்.

நந்து வேக, வேகமாக குளித்து விட்டு நெற்றியில் திருநீறு இட்டுக்கொண்டு கோயிலுக்கு ஓடினான். சீக்கிரம் வந்துடு, இன்னக்கி உனக்கு ஸ்பெஷல் கிளாஸ் இருக்கு என்று அக்கா நினைவூட்டினாள். 'மாணவர் மன்றம்' தேர்வுகள் வருகின்றன. இவை பள்ளிப்பரீட்சை தவிர விருப்பப்பட்டு மாணவர்கள் பங்குகொள்ளும் தமிழ்த்தேர்வுகள். நந்து வீட்டில் படிக்கும் குழைந்தைகள் 'மாணவர் மன்றத்தேர்வுகளுக்கு' போவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர். அதனால் தமிழ்க்கல்வி அவ்வீட்டில் நிலைத்து நின்றது.

எவ்வளவு வேகம் என்றாலும் நந்து தக்ஷிணாமூர்த்தி சந்நிதி என்றால் இரண்டு நிமிடம் இருந்து வணங்கிவிட்டுப் போவது வழக்கம். அது ஏனோ, அவனுக்கு அவரின் அழகு பிடிக்கும். அரச மரத்தின் கீழ் அமர்ந்து மௌனகுருவாக அவர் வெறும் சின்முத்திரை காட்டி, குமிழ் சிரிப்புடன் இருக்கும் அழகு அவனைக் கவர்ந்தது. உள்ளே இருக்கும் லிங்கம் எல்லாவற்றிற்கும் வெறும் சாட்சியாக ரூபமற்று, குணமற்று இருக்கும். இவனுக்கு குணமுள்ள இறைமையே பிடித்தது.

வேக, வேகமாக கோயிலை வலம், வந்துவிட்டு பள்ளிக்கு ஓடிவிட்டான், நந்து. நெஞ்செல்லாம் ஒரே பர, பரப்பு. பள்ளி ஆரம்பிக்கும் முன் இவர்களுக்கான பரீட்சை. ஒரு மணி நேரம் நடக்கும். பரீட்சையில் தேர்வுற்றோருக்கு 'மாணவர் மன்றம்' சிறப்புப் பரிசுகள் வழங்கும். பள்ளித் தலைமை ஆசிரியர் வருட இறுதி விழாவில் பொதுச்சபையில் அதை மாணவர்களுக்கு வழங்குவார். நந்துவின் சகோதரி எப்போதும் மன்றத்தேர்வுகளில் நிறைய மதிப்பெண்ணுடன் தேர்வுற்று பரிசு வாங்குவது வழக்கம். நந்து அந்த வழியில் இப்போது முதன்முறையாக தேர்வு எழுதுகிறான்.

முதலில் 'ஏ' பார்ட்டு கேள்விகள். அவை எளியவை. 'பி' பார்ட்டு கேள்விகள், யோசிக்க வைப்பவை. நிறைய எழுத வேண்டும். மட, மடவென 'ஏ' பார்ட்டு முடித்துவிட்டு, 'பி' பார்ட்டுக்கு வந்தால், அப்பர் தேவாரப்பாடலொன்று கொடுக்கப்பட்டு பொருளுரை கேட்கப்பட்டிருந்தது!

கல்லாலின் நீழலிற் கலந்து தோன்றுங்
கவின்மறையோர் நால்வர்க்கு நெறிக ளன்று
சொல்லாகச் சொல்லியவா தோன்றுந் தோன்றுஞ்
சூழரவு மான்மறியுந் தோன்றுந் தோன்றும்
அல்லாத காலனைமுன் அடர்த்தல் தோன்றும்
ஐவகையால் நினைவார்பால் அமர்ந்து தோன்றும்
பொல்லாத புலாலெலும்பு பூணாய்த் தோன்றும்
பொழில்திகழும் பூவணத்தெம் புனித னார்க்கே!

நந்துவிற்கு இரட்டை மகிழ்ச்சி. ஒன்று, இப்பாடல் தனது ஊரான திருப்பூவணம் பற்றிய பாடல். இரண்டாவது, இது தக்ஷிணாமூர்த்தி பற்றிய பாடல். மிக உற்சாகத்துடன் எழுதத்தொடங்கினான்.

அப்பர் பெருமான் முதலில் தமிழ் மறைகள் வழியன்றி மாற்று சமயங்களில் காலம் கழித்தவர். பின் அவரை தடுதாட்கொள்ளும் எண்ணம் கொண்டு இறைவன் பல திருவிளையாடல்கள் செய்து அவரை சைவநெறிக்கு அழைத்து வருகிறான். அப்படி இறைவன் தன்பால் ஆதரவு காட்டியதை நினைத்தவுடன், அப்பருக்கு கவின் மறையோர் நால்வருக்கு ஈசன் மிக்க அருள்கொண்டு கல்லால் மரத்தின் நிழலில் உபதேசம் செய்தது நினைவிற்கு வருகிறது. உபநிஷதம் சொல்வது போல் ஆத்மஞானிகள் பேசுவதே இல்லை. அவர்கள் 'மலர்மிசை ஏகி' நிற்கும் இறைத்தியானத்தில் எப்போதும் மூழ்கி இருப்பதால் வாய், வார்த்தை என்பது அற்றுப்போயிருப்பர். அந்நிலையில், இறைமையின் அடிஆழத்திலிருந்து முத்தெடுத்து நன்நெறிகள் வழங்குவர். கேட்பவரும் மகாஞானிகளாக இருப்பதால், பேசாப்பொருளாக சைகைகள் மூலமே இவைகளை அறிந்து கொள்ளும் திறனுடையோராய் இருப்பர். இதைக்காட்டும் முகமாய், இறைவன் மௌனகுருவாக, கல்லால் மரத்தமர் நன்கு வேதமறிந்த நான்கு சீடர்களுக்கு சிவநெறி காட்டியருளுகிறார். இக்காட்சி அப்பர் பெருமானுக்கு திருப்பூவணம் எனும் புண்ணித தலத்தில் கிட்டுகிறது. அப்பர், 'சொல்லாமல் சொல்லுதல்' எனும் அழகான பதப்பிரயோகம் செய்கிறார். இன்னாளைய கண்ணதாசன் எனும் கவி இதையே "சொல்லாத சொல்லுக்கு விலையேதுமில்லை" என்கிறான்.

தக்ஷிணாமூர்த்தியின் கழுத்தில் 'காமத்தை' வென்று நிற்பதின் அடையாளமாக அரவும், கையில் துள்ளியோடும் மானும் நிற்பதும் அப்பருக்குத் தெரிகிறது. ஐம்புலன் கொண்ட வாழ்வின் கதிக்கு ஓடிவிடாமல் ஐம்புலனும் அவன் பால் நிற்க மனலயம் வாய்த்தவர்களுக்கு அருளும் காட்சியும் தோன்றுகிறது. உபநிஷதம் சொல்கிறது, இறைவன் 'கிருஷ்ண பிங்கலமாக' இருக்கிறான் என்று. கண்டதே காட்சி என்று இருப்போருக்கு வெளியே தெரியா வண்ணம் 'மறைந்தும்' (கிருஷ்ண), ஐம்புலன் மறந்தோர் தமக்கு காணும் காட்சியெல்லாம் அவனாக 'தோற்றமாகவும்' (பிங்கலம்) இருக்கிறான் என்று சொல்லுகிறது. இங்கு அப்பர் பெருமான் போன்ற ஆதமஞானிகளுக்கு காணும் காட்சியெல்லாம் சிவமயமாகத்தோன்றும் வண்ணமும், ஐம்புலன் காட்டும் காட்சியே என்று இருப்போருக்கு உலகின் இயற்கையான காட்சிகளைக்க்காட்டிக்கொண்டும் விஸ்வரூபமாக இறைமை இருக்கிறது என்று உபநிஷதம் (முண்டாக உபநிஷதம்) சொல்கிறது. பொழில் திகழும் திருப்பூவணத்து புனிதனார் அப்பருக்கு பொல்லாத புலால்,எலும்பு இவைகளைப் பூணாய் அணிந்து நிற்கும் காட்சியும் தோன்றுவதாக இத்தேவாரப்பாடல் அமைகிறது.

இப்படி எழுதிவிட்டு நந்து நிம்மதிப் பெருமூச்சுவிட, தமிழாசிரியர், "நல்லது பிள்ளைகளே தேர்வுக்காலம் முடிந்தது. நீங்கள் உங்கள் விடைத்தாள்களை மேசையில் வைத்துவிட்டு எழுந்திருக்கலாம் என்று சொல்லவும் சரியாக இருந்தது.

நந்துவிற்கு தேர்வில் வெற்றி பெறுவோம் எனும் நம்பிக்கை வலுத்தது.நன்றி சொல்ல மாலையில் கோயிலுக்கு கட்டாயம் போகவேண்டுமென நினைத்துக் கொண்டு வழக்கமான பள்ளிப்பாடங்களைப் படிக்க தனது வகுப்பிற்குப் போனான்.