நாராயணா எனும் நமச்சிவாயம்!

அன்று ஞாயிறு. காலையில் குளித்துவிட்டு நந்து கோயிலுக்குப் போனான்.பூஜைக்காலம் என்பதைக் குறிக்க பெரிய கண்டாமணி அடித்துக்கொண்டு இருந்தது.கோயில் யானை தலையைத்தலையை ஆட்டி நின்று கொண்டு இருந்தது. ஓதுவார் அழகாணபண்களில் தேவாரம் பாடிக்கொண்டிருந்தார். சந்நிதிக்குள் நுழையும் முன்பேஇத்தனை காட்சிகள்!

ஆணாகிப் பெண்ணாய வடிவு தோன்றும்
அடியவர்கட் காரமுத மாகித் தோன்றும்
ஊணாகி ஊர்திரிவா னாகித் தோன்றும்
ஒற்றைவெண் பிறைதோன்றும் பற்றார் தம்மேற்
சேணாக வரைவில்லா லெரித்தல் தோன்றுஞ்
செத்தவர்தம் எலும்பினாற் செறியச் செய்த
பூணாணும் அரைஞாணும் பொலிந்து தோன்றும்
பொழில்திகழும் பூவணத்தெம் புனித னார்க்கே.

அட! நம்ம தாத்தா சொல்லிக்கொடுத்த பாட்டு. நந்து ஊன்றிக்கேட்டுக்கொண்டான். பின் கோயிலுக்குள் சென்று வழிபடலானான். அப்பர்சுவாமிக்கு மட்டும் எப்படி இந்த வெறும் லிங்கம் பல்வேறு வடிவில்'தோன்றும், தோன்றும்' என்று காட்சியளிக்கிறது? யோசித்துக்கொண்டே பிரகாரம்சுற்றி வரும் போது, ஒரு புதியவர் நெற்றியில் திருநீரும், கழுத்தில்உருத்திராட்சமுமாக கோயிலை வலம் வந்து கொண்டிருந்தார். அடியாரைக் கண்டால்வணங்க வேண்டுமென்று தமிழாசிரியர் சொல்லிக்கொடுத்து இருக்கிறார்நந்துவிற்கு. எனவே வணங்கினான். அவரும் முகமலர்ச்சியுடன் வணங்கிவிட்டு,'தம்பிக்கு உள்ளூரா?' என்றார்.

ஆம! ஐயா! பக்கத்திலேதான் வீடு! என்றான்.

நான் யாத்திரீகன். சிவ ஸ்தலங்கள் சுற்றிவருகிறேன். திருப்பூவணம் பாடல்பெற்ற ஸ்தலமாயிற்றே! எவ்வளவு அருமை, அருமையான பாடல்கள். ஆகா! எனும் போதுஅவருக்கு மெய்சிலிர்ப்பதைக் கண்டான் நந்து. சரி, இவரிடம் இன்று பாடம்கேட்டுக்கொள்ளலாமென மனதில் எண்ணிக்கொண்டு, வெளிப்பிரகாரம் வரும்வரைகாத்திருந்தான்.

இன்று ஓதுவார், ஒரு அருமையான பாடல் ஓதினார். அதன் பொருள் உங்களிடம்கேட்டுத்தெரிந்து கொள்ள் ஆசை.

'ஓ! கவனித்தாயா! அப்பர் ஸ்வாமிகளின் திருமுறைகள். அற்புதமாகதிருத்தாண்டகம்.'வடிவேறு திரிசூலம்' பாடலைக் கேட்கிறாயா?

அப்பாடலுக்கு பொருள் விளக்கி இதே பிரகாரத்தில் உளவாரப்பணி செய்துகொண்டிருந்த ஒரு பெரியவர் விளக்கினார்! என்று நந்து சொன்னவுடன் அந்தயாத்ரீகர் ஒரு நிமிடம் இன்ப அதிர்ச்சிக்குள்ளாகி,

தம்பி அப்பர் ஸ்வாமிகளின் இஷ்டமான தொண்டு உளவாரப்பணிதான். அம்மாதிரிதொண்டெல்லாம் இப்போதும் இங்கு செய்கிறார்களா? நல்லது! நல்லது! என்றார்.

ஓ! எங்க பண்டாரம் செய்யும். ஆனா! அன்னக்கி ஒரு தாத்தா செய்தார். அவரும்ஒரு யாத்ரீகர் போலும். அதற்குப்பிறகு காணவில்லை. என்றான் நந்து.

'தோன்றும், தோன்றும்' என்று இந்தப்புண்ணிய ஸ்தலத்தில் பாடியதால், அப்பரேஉனக்கு முன் தோன்றியிருந்தாலும் ஆச்சர்யப்படுவதற்கில்லை. அவ்வளவு புனிதமண் இது. சரி, எந்தப்பாடல் பொருள் கேட்டாய்?

ஆணாகிப் பெண்ணாய வடிவு தோன்றும்
அடியவர்கட் காரமுத மாகித் தோன்றும்
ஊணாகி ஊர்திரிவா னாகித் தோன்றும்
ஒற்றைவெண் பிறைதோன்றும் பற்றார் தம்மேற்
சேணாக வரைவில்லா லெரித்தல் தோன்றுஞ்
செத்தவர்தம் எலும்பினாற் செறியச் செய்த
பூணாணும் அரைஞாணும் பொலிந்து தோன்றும்
பொழில்திகழும் பூவணத்தெம் புனித னார்க்கே.

இப்பாடலில் இறைவனின் வடிவழகு சொல்லி, அவன் எவ்வாறு அடியார்க்குஇன்னமுதமாக இருக்கிறான் என்று சொல்லி, அடியார்தம் மனத்திலுள்ளமும்மலங்களை அகற்றுவதில் அவன் எவ்வளவு குறியாக இருக்கிறான் என்று சொல்லி,மீண்டும் அவன் வடிவழகில் வந்து நிற்கிறார் அப்பர்.

சரி, இங்க உட்காருவோம். என்று மூலையிலிருந்த கல்யாண மண்டபத்தில் அமர்ந்தனர்.

ஆண், பெண் என்று இரு உருவங்கள். ஆண் உக்கிரத்தின் தோற்றம். பெண்கருணையின் தோற்றம். ஒன்று நீதி பரிபாலனம் செய்வது. மற்றொன்று நீதிஎன்பதையும் விட கருணையை மட்டுமே செய்வது. எனவே நாம் முதலில் அம்பாளின்முன்தான் கைகூப்பி நிற்க வேண்டும். அவள் அன்னை. நம்மை மன்னித்து இறைவனின்அருளுக்கு பாத்திரமாக்கச் செய்வாள். நாம் அப்படிச் செய்யவில்லையெனில்நாம் செய்திருக்கின்ற பாவங்களுக்கு நம்மை ஒரே நாணால் அழிப்பதைத்தவிரஇறைவனுக்கு வேறு வழியில்லை, என்று சிரித்தார் பெரியவர்.

இறைவன் நம்மை அழிப்பவனா? அது காக்கும் சக்தி இல்லையா?

ஆமாம், ஆமாம். பயம் வேண்டாம். பற்றார் தம்மேல் சேணாக வரைவில்லால்எரித்தார் என்றுதான் அப்பர் பாடுகிறார். இறைவனிடம் பற்று இல்லாமல், தான்எனும் அகந்தையுடன் உழலும் ஜீவன்களை அவர் களைவார் என்கிறார். மேலும்,ஒவ்வொரு ஆன்மாவிலும் ஜென்ம, ஜென்மமாக வந்த அழுக்குகள்மண்டிக்கிடக்கின்றன. 'ஆண்டாள் பேசுவது போல் 'தீ' கொண்டுதான் அவைகளைஅழிக்க வேண்டும். அதைத்தான் இறைவன் செய்கிறான்.

"அவர் ஏன் எலும்பு மாலை போட்டுக்கொண்டு இருக்கிறார்? அது அழகா? பயமாகஇருக்கு!" என்றான் நந்து.

"ஓ! மிக நன்றாகத்தான் பாடம் கேட்கிறாய். உங்கள் தமிழ்வாத்தியாரைப்பாராட்ட வேண்டும். இறப்பைக் குறிப்பது எலும்பு. இறைவன்இறப்பு சூழ்ந்து வாழ்வு இருப்பதைக் காட்ட எலும்பு போர்த்தி இருக்கிறான்.இப்பிரபஞ்சம் முழுவதும் சூழ்ந்திருக்கும் மித்ரு. மித்ருவிலிருந்து ஜீவன்உருவாகிறான், மீண்டும் அங்கேயே சங்கமிக்கிறான். ஆனால் இந்தசுழற்சியிலிருந்து நம்மை விடுவித்து கையாலத்தில் வைத்து தம்திருவிளையாடல் காட்டும் திறன் இறைவனுக்கு மட்டுமே உண்டு. சிவன் காலனைக்காலால் உதைத்தான் என்பது இச்சுழற்சியிலிருந்து நம்மை விடுவிக்கத்தக்கவன்என்பதைச் சொல்லுவதே! பெரிய பாடமாகக் கேட்கிறாய், குழந்தாய். உனக்கெதற்குஇது? நீ வாழ வேண்டிய பிள்ளை. ஆயினும் உனக்கு வயதிற்கு மீறிய ஞானம்இருக்கிறது. உன் பெயர் என்ன?

என் பெயர் நந்தகுமார்.

ஓ! நீ கோகுலத்து சிறுவனா? அதுதான் இந்த ஞானம்! உனக்கு பெரியதிருமொழிதெரியுமோ? திருமங்கை ஆழ்வார் நிலையாமை பற்றி நிறையப் பேசுகிறார்.'இடும்பை இடும் பை' என கர்ப்பவாசத்தைச் சொல்கிறார். கேட்கிறாயா? அப்பாடலைஎன்றார், பெரியவர்.

சொல்லுங்கள், அரங்கன் கோயிலில் நாலாயிரம் பாடமும் கேட்கிறேன் என்றான் நந்து.

"சபாஷ்! ஆழ்வார்களையும், நாயன்மார்களையும் விட நமக்கு வேறொரு ஆசான்வேண்டுமோ?" என்று சொல்லிவிட்டு பெரிய திருமொழி சொல்லத் தொடங்கினார்பெரியவர்.

வாடினேன்! வாடி, வருந்தினேன் மனத்தால்
பெருந்துயர் இடும்பையில் பிறந்து
கூடினேன்: கூடி யிளையவர் தம்மோ
டவர் தரும் கலவியே கருதி
ஓடினேன் ஓடி யுய்வதோர் பொருளால்
உணர்வெனும் பெரும்பதந் தெரிந்து
நாடினேன்; நாடி, நான்கண்டு கொண்டேன் -
நாராய ணாவென்னும் நாமம்.

எப்படி அழகாக நமது துயர்மிகு வாழ்வை, அது கொண்டிருக்கும் அபாயங்களைக்கண்டு சொல்கிறார் ஆழ்வார்? ஆனால், ஓடி உய்ய வேண்டிய பொருள் என்னவென்றும்தெளிவாகக் காட்டுகிறார். உணர்வெனும் பெரும் பதம் என்றொரு பெரிய வார்த்தைபோடுகிறார், ஆழ்வார்! இறைவன் உணர்வின் மூர்த்தி என்கிறார் இன்னொருஆழ்வார். அவனை நாம் உணர்வு பூர்வமாகத்தான் உணரமுடியும். எவ்வளவுவாதங்களும், எதிர் வாதங்களும் செய்து அறியக்கூடிய பொருளல்ல அவன். உணர்வுஎனும் பெரும் பதமே அவன்தான்.

"அவனை நாராயணா! என்றுதானே ஆழ்வார் சொல்கிறார்?" என்றான் நந்து.

பெரியவர் சிரித்துக்கொண்டு, நாராயணா! என்றால் என்ன? நமச்சிவாயா என்றால்என்ன? இரண்டும் ஒன்றைதானே குறிக்கிறது குழந்தாய்! என்று சொல்லும் போதுகோயில் பிரசாதம் தட்டிலேந்த ஜடாதர ஐயர் நின்று கொண்டிருந்தார்.

அவனுக்கு அன்று கொஞ்சம் அதிகமாகவே பிரசாதம் கிடைத்தது.

0 பின்னூட்டங்கள்: