மின்னனைய நுண்ணிடையாள்!

நந்து கோயில்ல இன்னிக்கி ஒரு பெரியவர் தேவாரப் பொருளுரை சொல்லறாராம் வரேயா? என்று முத்து கேட்டாள்.

நேரமிருக்குமோ தெரியலை. கணக்குப் பரிட்சை நாளைக்கு. படிக்கிறதுக்கு நிறைய இருக்கேடீ! என்றான் நந்து.

டேய்! ரொம்பத்தான் பண்ணிக்காதேடா, எனக்கும்தான் நாளைக்கொரு பரிட்சை இருக்கு. நான் போகலையா?

சரிதான், உனக்கு சுப்பையா வாத்தியார் கணக்கு சொல்லிக்கொடுக்க வந்திருந்தால் நீ இப்படி 'அசால்டா' பேச

மாட்டே! போனவாரம் கிள்ளின வடு இன்னும் இருக்கு பார், என்று சொல்லி தொடையைக் காண்பித்தான் நந்து.

ஐயையோ! என்னடா இப்படி கன்னிப்போயிருக்கு. ஒத்தடம் கொடுத்தோயோ?

ம்..ம்.. பங்கஜம் கொடுத்தா. நாளைக்கு பரிட்சையிலே சரியா பண்ணாட்ட திரும்ப அதே இடத்திலே கிள்ளுவார்.

இந்தத் திருப்பூவண நாதனின் பூதங்கள் எல்லாம் மொத்த உருவாய் சுப்பைய்யா வாத்தியாரா வந்து பொறந்திருக்கு எனும் போது நந்துவின் கண்கள் கலங்கின.

சரி..சரி..அழுதுடாதே. வருவயோன்னு கேட்டேன்! என்றாள் முத்து வாடிய முகத்துடன்.

நந்துவிற்கு யார் வாடினாலும் தாங்காது. 'இருடீ வரேன். கொஞ்ச நேரம் இருந்துட்டு வந்துடறேன். சரியா?' என்றதும்

முத்துவின் முகம் மலர்ந்தது. இருவரும் கோயிலுக்குள் நுழைந்தனர்.

திருவாச்சி மண்டபத்தில் ஒரு பெரியவர் பேசிக்கொண்டிருந்தார். இவர்கள் போகும் நேரம் திருதாண்டகத்திலிருந்து ஒரு பாடல் சொன்னார்.

தன்னடியார்க் கருள்புரிந்த தகவு தோன்றுஞ்
சதுர்முகனைத் தலையரிந்த தன்மை தோன்றும்
மின்னனைய நுண்ணிடையாள் பாகந் தோன்றும்
வேழத்தி னுரிவிரும்பிப் போர்த்தல் தோன்றுந்
துன்னியசெஞ் சடைமேலோர் புனலும் பாம்புந்
தூயமா மதியுடனே வைத்தல் தோன்றும்
பொன்னனைய திருமேனி பொலிந்து தோன்றும்
பொழில்திகழும் பூவணத்தெம் புனித னார்க்கே.

பெருமான் தயாளு! தன்னடியார் எனும் போது எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் கீழிறங்கி வருவான். முன்னைய பாடல்களில்தான் பார்த்தோமே, அவன் ஈசன் என்பதை மறந்து பிச்சைப் பாத்திரமேந்தி நம்மிடம் வரக்கூடத் தயங்குவதில்லை என்று. அவன் நம்மிடம் என்ன பிச்சை கேட்கிறான்? நாம் அவன் பொருள். ஆனால் நாம் அதை மறந்து நாம் நமக்குச் சொந்தம் என்று வாழ்கிறோம். அவன் வந்து அவன் சொத்தை பிச்சை போல் கேட்டாலும் 'அல்பங்களான' நாம் அவனுக்கு பிச்சை போடுவதில்லை. இதனால் அவன் சில நேரம் திருவிளையாடல் செய்வதுண்டு. சுந்தரப்பெருமான் தனக்கடிமை என்று ஓலை ஒன்றை உருவாக்கி கல்யாண சமயத்தில் வந்து சுந்தரரை ஆட்கொண்டான். அவனுக்கு நாம் அடிமை என்பது தன்னியல்பாக நமக்குப் புரிந்திருக்க வேண்டும். ஆனால், நாம் இகவாழ்வில் துய்த்து அதை மறந்துவிடுகிறோம். அவன் அடிமை போல் வந்து நம்மிடம் பிச்சை கேட்டு அதைப் பெற முயல்கிறான். இதுவே அவன் தகவு.

முதல் முத்தேவர்களுக்கும் குறையுண்டு. ஏனெனில் அவர்கள் சுயம்பு இல்லை. உருவாக்கப்பட்டவர்கள். எனவே சிவனையோ, விஷ்ணுவையோ முதற் கிழங்கு, சுயம்பு என்று குறியிடும் போது, முத்தேவர்களின் குறைபாடுகள் பேசப்படும். அவர்களும் நம் போல் சம்சாரிகள் என்று சுட்ட. அவ்வகையில்தான் இங்கு பிரம்மாவின் தலையரிதல் பேசப்படுகிறது. இங்கு தலை என்பது உண்மையான தலை அல்ல. அவை தத்துவங்கள். பிரம்மாவின் பஞ்சமுகத்தில் ஒன்றை ஈசன் குறைக்கிறான் என்றால், ஒரு இலாக்கா கை மாறுகிறது என்று பொருள்! என்ற போது எல்லோரும் சிரித்தனர்.

இத்திருப்பதியில் அம்பாளுக்கு தனி சந்நிதி. அவளுக்கு தனி வாகனம். அவளை சுதந்திராதேவி என்கின்றனர் சிவாச்சாரியர்கள். ஆனாலும், மின்னல் போன்ற இடையுடைய ஈஸ்வரி இவனது ஒரு பாகத்தில் தோன்றுவது போல்தான் இங்கு காட்சி, அப்பர் பெருமானுக்கு. இதைச் சொல்லும் போது அங்கிருக்கும் பட்டர் பெருமக்களைப் பார்த்து பெரியவர் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். அவர்களும் ஆமோதித்து தலையாட்டினர்.

அகல கில்லேன் இறையும் என்
றலர்மேல் மங்கை யுறைமார்பா!
நிகரில் புகழாய்! உலகமூன்
றுடையாய்! என்னை ஆள்வானே!
நிகரில் அமரர் முனிக்கணங்கள்
விரும்பும் திருவேங் கடத்தானே!
புகலொன் றில்லா அடியேனுன்
அடிக்கீ ழமர்ந்து புகுந்தேனே

என்றுதான் நம்மாழ்வரும் சாதிக்கின்றார். இறைவனும், இறைவியும் ஒன்றுடன் ஒன்று கலந்தவர்கள். அவள் அவனை விட்டு அகலகில்லேன் என்று இருப்பதே அழகு, மரபு. அம்மரபின் படியே இங்கும் உமையொருபாகனாக காட்சி தருகின்றார்.

வேழமுக அசுரனை வதைத்து, அவனது தோலையே ஆடை போல் புனைந்த அவ்வரிய காட்சியும் உடன் தோன்றும்.

அவனது செஞ்சடை மீது அழகிய பிறைச் சந்திரனும், தூய கங்கை ஆறும், அரவும் தோன்றும் படி காட்சி அருளுகிறார். அவரது திருமேனியோ பொன்போன்றது. அவ்வடிவழகிலேயே இங்கும் தோற்றம். இத்தனை அரிய காட்சிகளும் பொழில் திகழும் திருப்பூவணத்தில் திருநாவுக்கரசருக்கு கிட்டுகிறது!

இப்படிச் சொல்லி முடித்து அடுத்த பாடலுக்குள் புகுவதற்குள் சொம்பிலிருந்து நீர் பருகினார் பெரியவர். நந்து இந்த இடைவெளியில் கிளம்ப ஆயத்தமானவுடன் முத்துவும் ஒட்டிக்கொண்டாள்.

நானும் உன்னோடையே வரேன். எனக்கும் படிக்க நிறைய இருக்கு என்று சொல்ல இருவரும் சடுதியில் நழுவி கோயில் புற வாசலுக்கு வந்து சேர்ந்தனர்.

0 பின்னூட்டங்கள்: