மின்னிலக்கிய திசை ஏது?

இலக்கியம் என்றால் அது அச்சு ஊடகத்தில் வந்தால்தான் என்று இருக்கிறது தமிழக இலக்கிய சூழல். பாரதியார் கவிதை யாத்த காலம், மெல்ல, மெல்ல தமிழகம், ஏட்டு ஊடகத்திலிருந்து அச்சு ஊடகத்திற்கு மாறிய காலம். எனவே பாரதியின் கவிதைகள் பனையோலையில் எழுதப்பட்டு விநியோகிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அதுவொரு கௌரவம், அப்போது!


இம்மாதிரியான ஒரு ஊடுபாயும் நிலையில் (transitional) தமிழகம் இப்போதுள்ளது. இலக்கியம் என்றால் அது புத்தக வடிவில் வந்து, தமிழ் மண்ணில் விமர்சிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டுமென்பது ஒரு எழுதா விதி.

ஆனால், இணையம் வந்த பின், இதுவரை நம் இலக்கியம் கண்டிராத ஒரு புதிய இலக்கியப்பரப்பு தமிழனுக்குக் கிடைத்திருக்கிறது. அதைத்தமிழின் ஆறாம் திணை என்கிறோம். அத்திணை வெகுவாக முன்னேறி பல்வகை சாத்தியப்படுகளை அளித்த வண்ணமுள்ளது.

பல்லூடகத்தன்மையுள்ள எழுத்து. அதாவது எழுத்து, பேச்சு, ஓவியம், ஒளிப்படமென்று பல்லூடக வெளிப்பாடாக நம் ஆக்கத்தைக் கொண்டுவர முடிகிறது. இதன் அழகான வெளிப்பாடுதான் இந்த வலைப்பதிவே. ஆயினும் வலைப்பதிவு என்பது கூட இரண்டாம் நிலைதான்.

முதலில் வலைப்பக்கம், பின் வலைப்பதிவு, இப்போது சிட்டி (நுண்பதிவு micro blogging).

அதாவது வலைப்பக்கத்தில் காவியம் செய்யலாம்.
வலைப்பதிவில் சிறுகதை எழுதலாம்
சிட்டியில் சூத்திரம் எழுதலாம். அதுவொரு குறட்பதிவு. இதை micro-content என்கின்றனர். நுண்தரவு!


சரி, ஈதெல்லாம் இலக்கியமாகுமா? நல்ல கேள்வி!

பின்னூட்டத்தை எங்கு சேர்ப்பது?
அரட்டையில் (messenger) அடிபடும் எழுத்து
?

இவைகளுக்கு இலக்கிய முத்திரை கிடைக்காதா?

மின்னெழுத்து என்பதற்கான வரைவிலக்கணம் விரைவில் உருவாகும். இலக்கியவாதிகள் செய்கிறார்களோ இல்லையோ, காலம் இதை இலக்கியம் என்று சொல்லும். ஆறாம்திணையின் இலக்கியம் இனி அச்சு ஏறாது.

சூழல் பிரக்ஞை கூடும் போது மின்னிலக்கியம் கூடுதல் கவனம் பெறும். வரும் காலம் நமது ஆக்கங்கள் புத்தகத்தில் இருக்கிறதா? எனத்தேடாது! ஆயின் தேடுபொறிக்குள் அகப்படுகிறதா? என்பதைப் பொறுத்தே சாகா இலக்கியங்கள் படைக்கப்படும்!

மைக்கேல் ஜாக்சன்

I'm Gonna Make A Change,
For Once In My Life
It's Gonna Feel Real Good,
Gonna Make A Difference
Gonna Make It Right . . .
(முழுப்பாடல் வரிகள் இங்கே!)

டிவிட்டருக்கு இணைச்சொல்?

Twitter

என்பது மிகப்பிரபலமாகிவரும் ஒரு இணையப்போக்கு.
இதுவொரு குறுஞ்சேதியோடை. சின்னச் சின்ன தகவல்களைப் பரிமாறிக்கொள்ளும் ஊடகம்.
சும்மா உட்கார்ந்து கதையளக்க முடியாது. 140 அட்சரம். அவ்வளவுதான்.
வள்ளுவருக்குப் பிடிக்கும்.
இதை 'நான் என்ன செய்கிறேன்?' எனும் கேள்விக்கு விடையாக அறிமுகப்படுத்தினாலும்,
இது சும்மா, 'நான் மதிய உணவிற்குப் போகிறேன்' 'குட்நைட், தூங்கப்போகிறேன்' என்று சொல்ல வந்ததல்ல என்று தோன்றுகிறது.
ஈரான் தேர்தல் விவரம் சுடச்சுட இவ்வோடையில் பரிமாறியிருக்கிறது.
இதை குறுவலைப்பூ என்று கருதுவோருமுண்டு. நான் அந்தப் பள்ளி.
என் நோக்கில் டிவிட்டர் என்பது சிறிய வலைப்பதிவு.
தினமொரு ஆக்கம் செய்ய உதவும் பொறி
குறிப்பிட்ட சின்ன வட்டத்திற்குள் உங்கள் ஆக்கத்திறனைக் காட்ட உதவும் பொறி.
இதில் நான் தினம் எழுதுவதை என் வலைப்பதிவில் கண்ணுறலாம் ஆனால், உள்வட்டத்திற்குள் வர வேண்டுமெனில் டிவிட்டரில் பதிவு செய்ய வேண்டும்.

சரி இதைத் தமிழில் எப்படி அழைப்பது?

குறும்பூ (குட்டி வலைப்பூ)
சின்னச்சிட்டி (சிட்டி என்றால் கடிதம்)
ஹைப்பூ (ஹைக்கூ + வலைப்பூ)


சின்னதாக அழகாக டிவிட்டர் என்பதுடன் ஒத்திசைவாக (rhym with twitter) ஒரு சொல் வேண்டும்!

மின்மினிச்சிட்டி(Twitter)

மலேசியா போயிருந்த போது முத்து நெடுமாறன் Micro-content (குறுந்தரவு) பற்றிப்பேசினார். அதுபோது குறட்பதிவு (140 எழுத்து) பற்றிச் சொன்னார். நான் கேள்விப்பட்டிருந்தாலும் இதற்கு மெனக்கிட நேரமில்லை. புதிய புகுதல் என்பது வாயு வேகம், மனோ வேகத்தில் மின்னுலகில் நடைபெறுகிறது! அதில் புதிதாக வந்தது இந்த `மின்மினிச்சிட்டி` அல்லது Twitter. இது என்னவென்று யோசித்துப் பார்த்தேன். குறட்பா போல் அலகு (meter) உடையது. ஹைக்கூ போல் அட்சரக்கணக்கு வேறு. Blog வந்தபோது அதை வலைப்பூ என்றோம். இதுவென்ன ஹைப்பூ (ஹைக்கூ)? ஆம், இதுவொரு குறட்பதிவுதான். மற்றவர்க்கு எப்படியோ, எனக்கு அப்படித்தான் படுகிறது. வலைப்பதிவில் குறுஞ்சேதி வெளியிட மனம் வருவதில்லை. தோதாக வந்திருக்கிறது இந்த ஹைப்பூ (`ஹைடெக்` பூ!). தினம் நாலு வரியாவது எழுத வேண்டும். அது உள ஆரோக்கியத்திற்கு நல்லது. ஹைப்பூ அதற்கு உதவும் என்று தோன்றுகிறது! புதிதாகத் தொடங்கியிருக்கும் என் குறும்பதிவுகளை இப்பதிவுடன் இணைத்துள்ளேன் (வலது மேலே). ஹைப்பூவில் தேன் குடிக்க வேண்டுமெனில் நா.கண்ணன் (nakannan) என்று தேடுங்கள். கொரியாவிற்கு செல்பேசிச்சேதி வாராதாம். எனவே இப்போதைக்கு twitter வழியாகத்தான் பரிமாறல் நடைபெற வேண்டும். ஒருநாள் வெறுமே யோசித்தாலே அது பதிவாகிவிடும் வாய்ப்பும் வரும். அப்போது அதற்கு ”யோசிப்பூ” என்று பேர் வைப்போம்!!

இரந்தும் உயிர் வாழ்தல் வேண்டின்!

Chicken a la Carte

சிரிப்பு

தினம் கொஞ்ச நேரமேனும் சிரிக்க வேண்டுமாம். அது உடலுக்கு நல்லது என்று ஒரு சமீபத்திய ஆங்கிலக் கட்டுரை சொல்கிறது!

8 Health Benefits of Laughter

Is there anything better than a contagious giggle that you absolutely can’t control? (Ok, maybe not so good in school or church.) Laughter works so wonderfully well in the moment, but it has some surprising long-term health benefits as well. In the book A Better Brain at Any Age: The Holistic Way to Improve Your Memory, Reduce Stress, and Sharpen Your Wits (Conari Press, 2009), author Sondra Kornblatt explores how laughter can truly make you feel better.

She writes that the new field of gelotology is exploring the benefits of laughter. It was brought to the public’s awareness in Norman Cousins’ memoir Anatomy of an Illness. Cousins found that comedies, like those of the Marx Brothers, helped him feel better and get some pain-free sleep. That’s because laughter helps the pituitary gland release its own pain-suppressing opiates.

What can laughter do?:

Lower blood pressure
Increase vascular blood flow and oxygenation of the blood
Give a workout to the diaphragm and abdominal, respiratory, facial, leg, and back muscles
Reduce certain stress hormones such as cortisol and adrenaline
Increase the response of tumor- and disease-killing cells such as Gamma-interferon and T-cells
Defend against respiratory infections even reducing the frequency of colds by immunoglobulon in saliva.
Increase memory and learning; in a study at Johns Hopkins University Medical School, humor during instruction led to increased test scores
Improve alertness, creativity, and memory
Humor and creativity work in similar ways, says humor guru William Fry, M.D., of Stanford University by creating relationships between two disconnected items, you engage the whole brain.

Humor works quickly. Less than a half-second after exposure to something funny, and electrical wave moves through the higher brain functions of the cerebral cortex. The left hemisphere analyzes the words and structures of the joke; the right hemisphere “gets” the joke; the visual sensory area of the occipital lobe creates images; the limbic (emotional) system makes you happier; and the motor sections make you smile or laugh.

So let’s laugh. What makes you laugh? Tell us your favorite funny movie, or how about a good joke?

ஜோக்! அதுவும் ஹிட்லர் காலத்திலா? என்று கேட்கத்தோன்றலாம். ஆனால், ஹிட்லர் ஒரு அகிம்சைவாதி என்கிறது இந்த ஜோக்!



தமிழ் நகைச்சுவை உலகின் திசையையே புரட்டிப்போட்டவர் நம் கலைவாணர். அவர் சந்திரலேகா படத்தில் தமிழை எப்படிப் புரட்டிப் போடுகிறார் பாருங்கள்.



இதுவரை, இன்னும் சிரிக்காத உம்மணாமூஞ்சியென்றால், இந்த கிளிப்பைப் போட்டுப் பாருங்கள். எனக்கு மிகவும் பிடித்த என்.எஸ்.கிருஷ்ணன் காமெடி இது. இதற்குச் சிரிக்காதவன், பின் எதற்கும் சிரிக்கான்!!

கொரியாவை அறிவோம்

கொரியா பற்றி கொரியர் சொல்வதை விட, அங்கு வந்து தங்கி, அம்மக்களாகவே மாறிவிட்ட வெளிநாட்டார் சொல்வது இன்னும் சுவையாக உள்ளது. கொரியா பற்றி சகோதரர் அந்தோணி சொல்வதைக் கேளுங்கள். கொரிய இலக்கியம் பற்றிய ஒரு அறிமுகமாகவும் இது அமையும் (குறிப்பாக அந்தோணியார் வலைப்பக்கம் போனால்!)


English priest seeking truth and beauty in Korea

By Bae Hyun-jung

On a spring afternoon, a 67-year-old retired professor enjoys his afternoon green tea in his office, filled with the smell of old books and the sound of gukak, traditional Korean music.

The only factor distinguishing him from other professors of Korean literature is his obvious Western appearance.

Brother Anthony of the Taize community, who prefers to be called by his Korean name An Sonjae, is a top local expert in the English translation of Korean literature, especially the works of renowned Korean poet Ko Un.



He named himself after a young pilgrim who appears in Ko's Buddhist novel "Hwaeomgyeong" (The Avatamsaka Sutra), which he translated years ago.

Not only does the name sound similar to his original English name, but it also reflects his wish to spend his life as a pilgrim seeking the truth, he explained.

After retiring from his 20-year teaching career at Sogang University in 2007, An is now a professor emeritus and freelance translator.

The priest first came to Korea in 1980 at the personal invitation of the late Cardinal Stephen Kim Sou-hwan who asked him to "spiritually guide the youths in Korea."

As he belonged to the Taize community, a French originated branch of Christianity which emphasizes a frugal life, self-containment and joint ownership, he started his teaching career in Sogang University to make a living.

He had previously received his master's degree in medieval European literature at the Queen's College in Oxford University.

However, what first started as bread-winning became his life passion, eventually driving him to a Korean citizen in 1994.

"People so often wonder why I chose my Korean nationality," said An. "I don't see why it is so difficult to accept - I just loved Korea and wished to refer to it as 'my country' whenever I wished to do so."

Among Asian countries, Japan tends to strongly attract foreign eye but their culture does not easily let an outsider into its inner layers, An said.

Korean culture, on the other hand, has in its core a sense of compassion and human warmth, which is why he came to love Korea and even become a national, he said.

"The same thing applies to Korean literature - it may at first be difficult for foreigners to understand, especially with all the local expressions, but it contains a deep and warm understanding towards humanity," he said. "I wanted to deliver that beauty into the world."

Though many Koreans tend to think that the absence of Nobel Prize-winning Korean writers is largely due to the lack of translation, An disagrees.

"It is not the number of translated works that matters, but the contents and the writer's viewpoint on human life and his or her own culture," he said. "Having few books translated into English did not stop capable writers from winning the prize in the past few years."

Ko Un, who has been nominated for the Nobel Prize in Literature several times, is one of the Korean writers who should be better recognized in the world literature circles, he also said.

An's collection of interpretations mostly includes classic works by elderly Korean writers such as Ko, poet Cheon Sang-byeong and novelist Shin Kyung-rim.

"The grief and pain, which are so vividly pictured in traditional Korean literature, are universal emotions that readers from all over the world may understand and feel," An said.

He, however, points out that Korean literature needs to leap a step further in order to broaden its boundaries.

"Literature, whether fiction or poetry, needs to offer a sense of hope to its readers," he said. "Koreans need to overcome the pain inherent in their history and culture, and look out on a brighter future."

He also showed worries that the younger generation, especially the young writers, are no longer interested in understanding and preserving the traditional culture.

"It is not just about literature, but the overall culture in general," he said. "I feel sorry that Korea misunderstood modernization to be equal to westernization."

The English-turned-Korean professor is well-acquainted with the Korean traditions such as Chinese characters, old books and ceremonial tea-making.

Among his many written works is one called "Way of Tea," a first English book dealing with Korean tea-making, which was published in 2007, containing his 15-year passion on Korean tea.

"I love 'woori nara (my country)' and hope that other Koreans would do so as well," said An, speaking fluent Korean.

He presently runs a personal webpage for communicating with his acquaintances.

To find out more, visit http://hompi.sogang.ac.kr/anthony.

2009.06.08

தென்கொரியத் துயரம்

அதிபர் ரோ இப்படித் திடீரென அரசியல் காரணங்களுக்காக தற்கொலை செய்து கொள்வார் என்று யாரும் எதிர்பார்க்கவில்லை. "அரசியல் பிழைத்தோர்க்கு அறம் கூற்றாகும்" என்று இளங்கோ எழுதியது கொரியாவில் நடைமுறைப்படுகிறது, ஆனால், தமிழ்நாட்டில் நடைபெறுவதில்லை. அதுவே அரசியல் நாணயம் எங்கு இருக்கிறது என்பதைச் சுட்டுவதாக உள்ளது. அரசியல் என்றாலே ஊழல் இருக்கும். ஒது பொது அறிவு. புஷ் எவ்வளவு பெரிய ஊழல் பேர்வழி? ஆனால், அமெரிக்காவும் சிரித்துக்கொண்டு அவரை மன்னித்து (ஒருமுறை அல்ல, இருமுறை) வழி அனுப்பிவிட்டது.



சரி, அடுத்து வந்த ஒபாமா, வஞ்சம் வைத்து அவரைப் பழி வாங்கவில்லை. அவர் பாட்டுக்கு தன் வழியில் அரசியல் செய்கிறார். ஆனால் ஆசியாவில் பாருங்கள்! ஒரு ஆட்சி மாறியவுடன் அடுத்த ஆட்சி கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு பழி வாங்கக் காத்திருக்கிறது. ஜே.ஜே கருணாநிதியை வேட்டியை உருவி கேவலப்படுத்தியும், அவரை சட்ட சபையில் சேலையை உருவியதும், எவ்வளவு தூரம் நாம் அரசியல் செய்யும் வழிமுறைகளையும், குடியாட்சி இறையாண்மையையும் அறிந்துள்ளோம் என்று காட்டுகிறது. கொரியாவும் இவ்வழியிலேயே இப்போது செயல்பட்டு இருக்கிறது. அதிபர் ரோ அவர்கள் ஆளும் போது வாயைப் பொத்திக் கொண்டிருந்தவர்கள், அவர் பதவியை விட்டு இறங்கியதும் இம்சைப்படுத்தி, கேவலப்படுத்தி, தற்கொலை உணர்வை அவருளூட்டி அவரைக் கொன்று விட்டனர். அப்படித்தான் இங்குள்ள பெரும்பாலோர் கருதுகின்றனர்.

மிகவும் பின்தங்கிய குடும்பத்திலிருந்து வந்து ஒரு நாட்டின் உயர் பதவியைப் பெற்ற கடும் உழைப்பாளி ரோ. அவரது இழப்பு, கொரியாவின் இழப்பு. அவர் சாகத்துணியும் முன் எழுதிய குறிப்பு இதோ:

(I am) indebted to too many people.

Many have suffered too much because of me.

The pain that will come is unfathomable.

The rest of (my) life would only burden others.

(I) cannot do anything due to bad health.

(I) cannot read nor write.


Do not grieve too much.

Aren't life and death a piece of nature?

Do not feel sorry.

Do not blame anyone.

It is fate.


Cremate (me).

And just leave a very small stone slab near home.

(I) have thought (about it) for a long time.


(Saved on his home computer file at 5:44 a.m. Saturday. File titled, "Many have suffered too much because of me.")



மாணவர்கள் துயர் பகிர்தல்




துக்கச் சேதிப்பகிர்வு



காகிதக்கொக்கு. கொக்கு விண்ணுலகம் சென்று மறந்தவருக்கு சமாதானம் வழங்கும் என்பது நம்பிக்கை