சூப்பர் சிங்கர் இரைச்சல்கள் ஓய்ந்த பொழுதில்

சூப்பர் சிங்கர் எனும் பட்டம் சாய் சரணுக்கு கொடுத்திருக்கிறார்கள் என்றவுடன் எனக்கு இயேசுநாதர்தான் நினைவிற்கு வந்தார். அவர் மலைப்பிரசங்கம் செய்து கொண்டு இருக்கிறார். முடிந்த பின் எல்லோருக்கும் ரொட்டிகள் வழங்கினார். உழைத்தவருக்கு மட்டுமின்றி மற்றோருக்கும் வழங்கினார். ஒரு உழைப்பாளி கேட்டானாம், ‘ஐயா! நாங்கள் உழைத்தோம் எங்களுக்குக் கூலியாக ரொட்டி வழங்குவது சரி! ஆனால் வேலை செய்யாத மற்றோருக்கும் ஏன் வழங்குகிறீர்கள்?’ என்று. அதற்கு இயேசு பதில் சொன்னாராம், ‘அப்பா! அவர்களுக்கும் பசியென்ற ஒன்று உள்ளதே!’ என்று. அதுபோல் தான் நடந்திருக்கிறது.

நடுவர்கள் ஓராண்டு பாடும் திறமையைப் பார்த்து தேர்ந்தெடுத்தது இருவரைத்தான். அதில் சாய் சரண் கிடையாது. இசை கேட்டு, ரசித்து அனுபவப்பட்ட காதுகளுக்கு சத்ய பிரகாஷின் இசை ஒரு விருந்து. ஆனால் ‘மூன்று ஆண்டு தவம்’ என்று சாய்சரண் போட்டியின் விதிகளை மீறி, ‘உந்து அட்டை’ (வைல்ட் கார்ட்) வழியாக உள்ளே நுழைகிறார். சந்தோஷும் அப்படித்தான். ஆனால் முதல் பரிசு சாய் சரணுக்கு அடுத்த பரிசு சந்தோசுக்கு. கடைசி இரண்டு கொசுறுப் பரிசுகள் சத்யாவிற்கும், பூஜாவிற்கும்.

இயேசுவின் பார்வையில் யாரோ இப்படித்தீர்மானித்து உள்ளனர்! ஒரு விதவைத்தாய். தன் மகனே கதியென்று, அவன் முன்னேற்றமே தன் வாழ்வின் நோக்கு என்று பெரிய தியாகங்களைச் செய்த தாய்! அதை அழகாகச் சொல்லத்தெரிந்த தாய் என்றும் சொல்ல வேண்டும்.

சந்தோஷுக்கு ஏன் பரிசு? அங்கும் ‘தாய் செண்டிமெண்ட்’தான். நடக்க முடியாத தாய். தாய்க்கேற்ற தனயன் எனும் படி சந்தோஷ்!

ஆனால் யார் இறுதிப் போட்டியில் அத்தனை பாடகர்களும் நிற்க வைத்து கரகோஷம் வாங்கியது? யார் அந்த எதிர்பார்த்த இசை இரசவாதம் செய்தது?யாருடைய இசை இந்த நால்வரில் அன்று தனித்து நின்றது? இவ்விழியமே சாட்சி.



இதை போட்டி என்று சொல்வது அந்த வார்த்தைக்கு அவமரியாதை செய்வது. போட்டி என்றால் விதிமுறைகளுண்டு. அதை ஒழுங்காக செயல்படுத்த வேண்டும். விதி மீறல்களைக் கவனிப்போம்:

1. ஓராண்டாக ஒரு நடுவர் குழு மாறி, மாறி இவர்கள் திறமைய சோதித்து இருவரை இறுதிச் சுற்றுக்கு அனுப்புகிறது. ஆனால், ‘தாய் செண்டிமெண்ட்’ ஒர்கவுட் ஆகுமென்ற தெரிந்த சில சக்திகள் ‘உந்து அட்டை’யை திடீரென அறிமுகப்படுத்தி பின் கேட் வழியாக இருவரைச் சொருகுகிறது.

2. செமி பைனல்ஸ் முடிந்து பைனல்ஸ் வந்த பின் மீண்டும் ஒரு செமி பைனல்ஸ் என்று எந்த ஆட்டத்திலும் கிடையாது. வேண்டுமானால் செமிபைனல்ஸ் என்பதையே ‘உந்து அட்டை’ முறையில் நடத்தியிருக்கலாமே?

3. ’ஏதோ குரல் வளம்’ மட்டும் இருந்த பாடகர்களை தயார்ப்படுத்தி, பயிற்சி கொடுத்து மிகத்திறமையான பாடகர்களாக மாற்றித்தந்துள்ளனர். இந்த ‘உந்து அட்டை’ முறையை முதலிலேயே அறிமுகப்படுத்தியிருந்தால் அதிலும் பயிற்சி பெற்று எப்படி ஓட்டு கேட்பது என்று அறிந்திருப்பர். பாவம்! பூஜா! எதற்கெடுத்தாலும் நாங்கள் எல்லோரும் கடினமாக உழைத்திருக்கிறோம். எனக்குத்திறமை இருப்பதாக நீங்கள் நம்பினால் ஓட்டு போடுங்கள் என்கிறார். ‘தன்னை’ முன்னிருத்த வேண்டும் என்பது கூடத் தெரியாத அப்பாவி அவர். அவருடைய அம்மா அதற்கும் மேல் (அவரும் விதவைதான்). நம்ம சத்யா, ஓட்டுக்கேட்கும் போது தனது அடையான எண்ணையே மாற்றி, ‘SS 05' க்கு ஓட்டுக் கேட்கிறார்!! இவர்தான் இப்படியென்றால் இவர் அப்பா உணர்ச்சி வசப்பட்டு நெகிழ்கிறாரே தவிர, பேசவே தெரியவில்லை. உருப்படியாக இப்போட்டியில் ஓட்டுக் கேட்டவர்கள் இருவரே, ஒன்று சாய், மற்றது பிரவீன். எனவே ‘உந்து அட்டை’ப் பயிற்சி என்று கொடுத்திருக்க வேண்டும்.

4. மக்கள் ஓட்டுப்போட்டு ஒருவர் தேர்வாகிறார் என்றால் எத்தனை ஓட்டு வித்தியாசத்தில் பரிசுகள் வழங்கப்படுகின்றன எனப் பொது மக்களுக்குச் சொல்ல வேண்டியது ‘சட்ட பூர்வமான’ கடமை. இதற்காக இவர்கள் மீது வழக்குத் தொடுக்கலாம்.

5. எல்லோரும் ஏராளமாக ஓட்டுப் போடுங்கள் என்பதும், ‘கள்ள ஓட்டு’க்கூட போடலாம் (ஆங்கர் சிவா சொன்னது) என்பதும் அபத்தம். இணைய முகவரி எதற்குக் கொடுத்து எம்மைப் போல வெளிநாட்டில் இருப்பவரின் வயிற்றெரிச்சலைக் கொட்டிக்கொள்கிறார்கள்? இணையதில் ‘எத்தனை ஓட்டு வேண்டுமானாலும் போட வசதி செய்யவில்லை விஜய் டிவி’ மூன்று ஓட்டுக்களே உச்சம்! இப்படி பொது மக்களுக்கு தவறான சேதி சொல்லி திசை திருப்பியதற்கும் வழக்குப் போடலாம்.

நான் போன பதிவில் சொன்ன படி. இதுவொரு சொதப்பல் ஷோ! மேலை நாட்டு ஷோக்களை பார்த்துவிட்டு ஏதோ நாங்களும் செய்கிறோமென்று போட்டுக்கொள்ளும் சூடு போன்றது இது. எந்த விதிமுறையும் இல்லாமல், இஷ்டத்திற்கு நடத்தப்பட்ட சொதப்பல்.

இதுவொரு விதவைகள் போராட்டம். பூஜா, சாய், கௌசிக் இவர்களின் தாய்மார்கள் போராடினர். முதலில் அவுட் கௌசிக். கடைசியில் அவுட் பூஜா. சாய் சரணின் தாய் வென்றிருக்கிறார். சாய் சரண் திறமைசாலி. கடின உழைப்பாளி. அவனின் தாய் தியாகங்கள் செய்துள்ளார். மனிதாபிமான அடிப்படையில் இத்தேர்வை ஏற்றுக் கொள்கிறேன். திறமையின் அடிப்படையில் என்பதை எக்காலத்திலும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. இதை சத்யாவின் பாடலை ’அப்படி’ அனுபவிக்கும் சாய் சரணின் தாயே ஒத்துக்கொள்வார்.

நடுவர்களுக்கும், அனந்த் வைத்யநாதனுக்கும் சிறப்புப் பாராட்டுகள். முதல் 10, 5 எனும் கூட்டத்தில் வந்த அனைவருமே திறமையான பாடகர்கள். சூப்பர் சிங்கர் என்பது சத்யப்பிரகாஷ்தான்.

இந்தியத்தனமான இசைநிகழ்ச்சி

ஏர்டெல் சூப்பர் சிங்கர் 3 ஒரு காட்டாறு போல் ஒழுங்கற்று நடக்கிறது. ஒரு போட்டி என்றால் குவாட்டர் பைனல்ஸ், செமி பைனல்ஸ், பைனல்ஸ் என்று அமைவதுதான் ஒழுங்கு. செமி பைனல்ஸ் நடத்திவிட்டு, இருவரை பைனல்ஸ்ஸுக்கு தெரிவு செய்த பின் மீண்டும், ‘உந்து அட்டை’ (வைல்ட் கார்டு) மூலம் மீண்டும் இருவரைத் தேர்ந்தெடுத்து இருப்பது போட்டியை ஒரு படி கீழே இறக்கி மீண்டும் செமி பைனல்ஸ் நிலைக்கு கொண்டு வந்திருக்கிறது. இதற்குப் பதில் செமிபைனல்ஸ் நிலையிலேயே நால்வரைத் தேர்ந்தெடுத்து இறுதிச்சுற்றுக்கு அனுப்பி இருக்கலாமே? எதற்கு இறக்க வேண்டும்? மீண்டும் ‘மக்கள் வாக்குகளால்’ தேர்ந்தெடுத்திருப்பது போன்று போலித்தோற்றம் தர வேண்டும். மக்கள் வாக்கு என்றால் யார், யாருக்கு எத்தனை ஓட்டு கிடைத்தது? யாருக்கும் சொல்லக்கூடாத ரகசியம் என்றால்? பொது ஓட்டு என்று ஏன் சொல்ல வேண்டும்? மக்களவைக்கு ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார் என்றார் அவர் எத்தனை ஓட்டு வித்தியாசத்தில் வென்றார் என்ற விவரம் ஒரு ஜனநாயக நாட்டில் அறிவிக்கப்பட வேண்டும். அதைச் செய்யவில்லை விஜய் டிவி! இணையம் மூலம் போட்டால் மூன்றே மூன்று ஓட்டு. ஏர்டெல் மூலம் போட்டால், ‘போட்டுக்கொண்டே’ இருக்கலாம். அடடா!!

அவர்கள் போக்கிற்கு நடுவர்களை மாற்றிக்கொண்டே இருக்கிறார்கள்!! மக்கள் ஓட்டு என்கிறார்கள். பிறகு நடுவர்களை ஏன் உட்கார வைத்திருக்கிறார்கள்?

இதற்கிடையில் அனந்த் வைத்யநாதன் ‘நிறைய, நிறைய ஓட்டுப்போட்டு’ எல்லோரையும் தேர்ந்தெடுங்கள் என்கிறார்கள். ஆனால் திவ்யாவோ இந்த நால்வரில் ஒரே ஒருவருக்குத்தான் டைட்டில் என்று கிளிப்பிள்ளை போல சொல்லிக்கொண்டு இருக்கிறார்.

‘அந்த பிரம்மாண்ட மேடை’யில் பைனல்ஸ் என்று பயங்கர விளம்பரம். அதற்கு ரிகர்சல் என்று ஏதோவொரு மாலில் மாடியில் நிற்க வைத்து பாட வைப்பது கேவலமாக இருக்கிறது. மாலுக்கு சாமான் வாங்க வருபவர்கள் ஒரு பக்கம் போய்க்கொண்டு இருக்க இதன் நடுவே ஒரு போட்டி. சவுண்ட் சிஸ்டம் படு கோளாறு. இதில் பாடினால் உள்ள குரலும் போய்விடும். அதுதான் சத்யாவிற்கு நடந்தது. அவரால் பாடிய பின் பேசவே முடியவில்லை. பிரம்மாண்ட சபை நிகழ்ச்சி இப்படித்தான் இருக்குமென்றால், நிகழ்ச்சியை பார்க்காமலே/கேட்காமலே இருக்கலாம்!

எந்தவொருத்திட்டமுமின்றி இஷ்டத்திற்கு வெறி கொண்டு ஓடும் காட்டாறு போல் நிகழ்ச்சி நடத்தப்படுகிறது. கேவலமாக உள்ளது. இதுதான் இந்திய நிகழ்ச்சிகளின் தரமா?

யார், யார் வரப்போகிறார்கள் என்பது முன்கூட்டியே தெரிவான ஒன்று போல் படுகிறது. எது எப்படி நடந்தாலும் இதுதான் உண்மையான வரிசை: சத்யா/பூஜா (சமநேர்), சாய் சரண், சந்தோஷ். இதே போல்தான் மக்கள் தேர்ந்தெடுப்பார்கள். பார்த்துக்கொண்டே இருங்கள். அது எப்படி என்று கேட்கக்கூடாது?

ஏதோ ஏர்டெல் கம்பெனிக்கு நல்ல வியாபாரமாக வேண்டும். அவர்கள் இதை வைத்து எவ்வளவு சம்பாதித்தார்கள் என்பதைத் தொழில் ரகசியமாக வைத்திருக்க விரும்புவதால் மொத்தம் எத்தனை ஓட்டு விழுந்தது என்பது கடைசிவரைத்தெரியாது. மக்கள்தான் தேர்ந்தெடுக்கப் போகிறார்களாம்! அது எப்படி? இது என்ன போட்டி? எவ்வகை விதிகளும் பொதுமைக்கு, நேர் பார்வைக்கு வராமல்!

ஏர்டெல் சூப்பர் சிங்கர்ஸ் 3. படு சொதப்பல்!!


ஜவ்வாக இழுபடும் சூசி 3

சூசி 3 அல்லது சூப்பர் சிங்கர் 3 எனப்படும் தமிழகத்தின் சிறந்தகர் பாடகர் தேர்வுப் போட்டியின் 3ம் பருவம் பல சமயம் வேண்டுமென்றே இழுக்கப்படுகிறது எனும் உணர்வைத்தருகிறது. உவப்புச் சீட்டு சுற்றில் (Wild card round) ஒரு வாரம் இவர்கள் தம் திறமையைக் காட்டினால் போதாதா? இரண்டாவது வாரம் எதற்கு? முதல் வாரத்திலேயே தெரிந்து விட்டதே அத்தனையும் தங்கமென்று. இவர்களை அடுத்த வாரமும் துன்பப்படுத்தி, அவர்கள் பட்ட கஷ்டத்தை பிலிம் போட்டுக் காட்டி...ஏதோ தெருவோர பிச்சைக்காரி ஒரு பிள்ளையை (அது அவள் பிள்ளையாகக் கூட இல்லாமல் இருக்கலாம்) இடுப்பில் தூக்கிக்கொண்டு பிச்சை எடுப்பது போல் உள்ளது. அதற்கென்று அந்த ஷாட் எல்லாம் கருப்பு, வெள்ளையில் எடுத்திருக்கிறார்கள் :-)

வேறு எந்த நாட்டிலும் நடக்காது! நீதிபதிகளே போட்டியாளர்களுக்கு ஓட்டுக் கேட்பது! முன்பு தோற்றுப்போன போட்டியாளர்கள் வந்து ஓட்டுக் கேட்பது. அது மட்டுமல்ல, ஒரு போட்டியாளருக்கு என்றில்லாமல் பல போட்டியாளர்களுக்கு ஒருவரே ஓட்டுப்போடச் சொல்வது. இவையெல்லாம் திட்டம் ஏதுமில்லாமல் ஏதோ நிகழ்ச்சியை இழுக்க வேண்டுமென்று செய்வது  வெட்டவெளிச்சமாகத் தெரிகிறது. மேலும் நீதிபதிகளை இஷ்டத்திற்கு மாற்றிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். தன்யா ஒருமுறை சொல்லியவாறு, ஸ்ரீநிவாஸ், உன்னி, சுஜாதா என்று எண்ணி பாடலை தயாரித்து வந்தால் அங்கு வேறொரு செட் உட்கார்ந்து இருக்கிறது! எதிலுமே ஒரு தரக்கட்டுப்பாடு இல்லை (no standardized protocol). மக்களிடம் ஓட்டுக்கேட்கிறார்கள், பின் நீதிகளின் மார்க்கு எதற்கு? அநேகமாக இறுதிச் சுற்று என்று சொல்லிவிட்டு, மீண்டுமொரு அரையிறுதிச் சுற்று போல் நான்கு பேரைப் பாடவிடப்போகிறார்கள் என்று தெரிகிறது. மக்கள் தீர்ப்பாக ஒருவர், நீதிபதிகள் தேர்வாக ஒருவர். இது எப்படியும் சாய் சரணை இறுதிச் சுற்றில் நிற்க வைக்கும் முயற்சியாக இருக்கலாம். பூஜா, சத்யா இருவரும் அரையிறுதி வென்று விட்டோம் என்று மகிழ்ந்திருப்பார்கள். ஆனால் நடக்கப்போவது இறுதிப்போட்டி அல்ல. மீண்டுமொரு அரையிறுதிப் போட்டியே. இல்லையெனில் இறுதிப்போட்டியில் நான்கு பேர் போட்டி போடுவார்களோ?

Shame on you Vijay!

இந்த வாரத்தில் நடந்திருக்கும் சில நன்மைகள். ஹரிஹரசுதன், ‘வெறிஹரசுதனாக’ மாறி வெளுத்துக்கட்டுவது! அவனது பெரியம்மா முதன்முறையாக அரங்கில் கலந்து கொண்டு பிள்ளைக்கு ஓட்டுக்கேட்பதுடன் அவனைக் கலாய்வது! மாளவிக்காவின் அம்மா பச்சைப்புடவை கட்டாமல் வருவதுடன், மாளவிக்காவைக் கலாய்வது! சாய்சரணைப் பார்த்தால்தான் பாவமாய் உள்ளது!

ம்ம்ம்..எல்லோருமே ஒருவகையில் பாவம்தான்.

பிரம்மிக்க வைக்கும் பாடல்கள்! (சூப்பர் சிங்கர் 3)

சூப்பர் சிங்கர் பற்றிப்பேசியது போதும் என நினைக்கும் தருணத்தில் ஒரு அற்புதமான தயாரிப்பு நேற்று (செப்டம்பர் 2 வெள்ளி).

இப்போட்டியாளர்களைக் கண்டால் வேடிக்கையாக உள்ளது. இத்தனை காலமும் கிண்டலும், வேடிக்கையும் என்று கழித்துவிட்டு இப்போது உசிரைக் கொடுத்துப் பாடி நம்ம உசிரை ஏன் எடுக்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை! :-)

வெள்ளியன்று நடந்திருக்கும் அற்புதம் சூப்பர் சிங்கர் மேடையில் இன்னொருமுறை நடக்குமா? என்று தெரியவில்லை. உண்மையிலேயே போட்டியாளர்கள் ஒவ்வொருவரும் தன் முழுத்திறமையையும் காட்டியுள்ளனர் என்று தோன்றுகிறது.

உதாரணமாக சாய்சரண் தன் குரலையே பணயம் வைத்துப்பாடியிருக்கும் பாடல் இதோ!


சாய்சரண் நிறையப் பாராடும் புகழும் பெற்றுவிட்டார். அவர் இனிமேல் சூப்பர் சிங்கர் என்ற பட்டம் இவர்கள் கொடுத்துத்தான் தன்னை நிரூபித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்றில்லை. அவர் சூப்பர் சிங்கர்தான். இந்த ஒரு நிகழ்வே போதும் சான்று சொல்ல!

மூன்று கட்டை ஸ்ருதியில் மேல் நிஷாதம் பாடுவது வேடிக்கை விஷயமில்லை என்று திரு.மகாராஜன், நித்யஸ்ரீ போன்ற பாடகர்களையே நிற்க வைத்து கைத்தட்டுப்பெற்ற ஸ்ரீநிவாசின் நிகழ்வு அற்புதத்திலும், அற்புதம்!


அவர் இப்போட்டிக்காக எப்படி தன் திருமண நிகழ்வில் கூடக் கலந்து கொள்ளவில்லை என அவரது இளம் மனைவி சொல்லும் போது அப்படியே பிரம்மித்துப் போகிறோம். இவர்களை இசை ஆட்கொண்டு நிற்கிறது!

ஆனால் வெறும் ஒரு அல்ப சினிமாப்பாடகன் என்ற நோக்கிற்காகவா இத்தவம்? கேள்வி எழுகிறது. அவர்களை ஆட்கொண்டிருக்கும் இசைத்தேவியே இவர்களை  நல்வழிப்படுத்தட்டும்!

வெறும் அக்ஷரங்களை வைத்தே ஒரு பாடல்! நான் முன்பு கேட்டதே இல்லை. என்னென்ன வித்தையெல்லாம் செய்கிறார்கள் இசையில்!


கோபி கடைசியில் கேட்பது போல் நானும் எங்காவது இரண்டு சேர்ந்த வரிகள், ‘ராகம், தானம், பல்லவி’ யில் வருவது போல் வருமென்று எதிர்பார்த்தேன். ஊகூம்! வெறும் அக்ஷரங்கள் அவ்வளவுதான்.

ராகங்கள் தன்னை எவ்வவ்வகைகளில் காட்டிக்கொள்கிறது என்பது பிரம்மிப்பூட்டுகிறது! நாம் ராக ஆலாபனை செய்து ராகப்பரிட்சயம் செய்து கொள்கிறோம். துருபத் எனும் ஹிந்துஸ்தாணி இசையில் ராகங்களுக்கு இடைப்பட்ட வெளியில் சஞ்சாரிக்கிறார்கள். பாரதி, ‘காற்றுவெளியிடை’ என்று சொல்வது போல். அது ராகவெளியிடை!!

இசை என்பது ஓர் அற்புத உலகம்.




உனக்கும் பெப்பே! உங்கப்பனுக்கும் பெப்பே!

தமிழகத்தின் சிறந்த பாடகர் மூன்றாம் பருவம் சில உன்னதங்களைக்காட்டி இருக்கிறது.

அது என்னவெனில், யார் சிறந்த பாடகர் என்பதல்ல. யார் சிறந்த மனிதர் என்பதே! இந்த ஒரு அம்சத்தில் விஜய் தொலைக்காட்சியின் நிகழ்ச்சி உலகில் எங்குமே காணாத அதிசயத்தை நிகழ்த்திக்காட்டியிருக்கிறது. ஆனால் இந்தப் பெருமை அவர்களை முழுக்கச் சாராது. அதுவொரு தளம் அமைத்துக் கொடுத்திருக்கிறது. அவ்வளவுதான். அங்கு வந்து சேர்ந்த போட்டியாளர்கள் இதை மிக நன்றாகப்பயன்படுத்திக்கொண்டு தன்னை நல்ல பாடகனாக உருவாக்கிக்கொண்டு, இவர்கள் பேசும் போட்டி என்பதை ஓரங்கட்டிவிட்டு ஒரு தோழமைப் பூங்காவை அங்கு உருவாக்கிவிட்டனர். பாவம் நிருவாகம் எவ்வளவோ முயன்று ஒரு போட்டி மனப்பான்மையை உருவாக்க முயல்கிறது. ஆனால் போட்டியாளர்கள் எல்லோருக்கும் பெப்பே சொல்லிவிட்டு படு ஜாலியாக இருக்கிறார்கள். விஜய் தொலைக்காட்சியின் பெயரில் பெரிய பார்ட்டி அங்கே நடந்து கொண்டு இருப்பதுதான் உண்மை. இது நட்புணர்விற்குக் கிடைத்திருக்கும் மிகப்பெரிய பரிசு.

இதற்குப்பின்னால் ஸ்ரீநிவாஸ், சக்தி இவர்கள் உருவாக்கிய அறுவர் குழு முன்னுதாரணம். பக்கபலம், சௌந்தர்யா. பின்னால் பூஜாவும், மாளவிகாவும் கூட்டு சேருகின்றனர். பூஜா சில நேரங்களில் நட்பிற்காக தனது போட்டி ஸ்தானத்தை விட்டுக்கொடுக்கிறார். இவர்களின் குட்டி செல்லம் தன்யஸ்ரீ.

இல்லையெனில், உலகில் வேரெங்கும் இம்மாதிரிப்போட்டிகளில் பங்கு கொள்வோர் மற்றொரு போட்டியாளருக்கு மிக ஆதரவாக நடந்து கொள்ளவே மாட்டார்கள். பாருங்களேன், தன்யஸ்ரீ ஊக்கச் சீட்டு (வைல்ட் கார்டு) சுற்றில் மிக அற்புதமாகப் பாடியவுடன் தனது உயர்ந்த பீடத்திலிருந்து ஓடி கீழே வந்து தன்யாவைக் கட்டிக்கொள்வது நடந்திருக்காது. இவர் கீழேயிருந்து ஐ லவ் யூ சொல்ல அவர் மேலேயிருந்து ஐ லவ் யூ சொல்ல!!

இப்படிச் செய்வதற்குக் காரணம் போட்டியாளர்கள் அனைவருக்கும் இசையின் நுணுக்கங்கள் பிடிபட்டுப்போனதுதான். இசை அற்புதமாக அமையும் போது தன்னிலை மறந்து பாராட்டுகிறார்கள். பாருங்களேன், போட்டியாளர்களின் மிகச்சிறந்த ரசிகர்கள் மற்ற போட்டியாளர்கள்தான். ஒவ்வொரு நுணுக்கமான சங்கதிகளை மற்றவர் பாடும் போதும் சந்தோஷ் அனுபவிக்கும் மகிழ்ச்சியை என்னவென்று சொல்வது? அப்படி அனுபவிக்கிறார்கள் எல்லோரும்! அதுதான் வேண்டுவது. அதுதான் சாஸ்திரீய சங்கீதம் நமக்குத்தரும் பாடம். இசை நம் அன்னை போன்றவள். அவளின் அழகை வெவ்வேறு வகையில் ஒவ்வொருவரும் பாடும் போது ஒரு உண்மையான கலாரசிகன் ரசித்து மகிழ வேண்டும். அதை மிகச்சரியாகப் போட்டியாளர்கள் உணர்ந்து மகிழ்கிறார்கள்..

ஹரிஹரசுதனின் அண்ணன் சொல்கிறார். என் தம்பி போட்டிக்காகப்பாடவில்லை. உங்களை மகிழ்விக்கப்பாடுகிறான் என்று. அதுதான் இசையின் அடிப்படையே! அங்கு போட்டி என்பதைவிட மனிதாபிமானm வெல்வதைக் காண்கிறேன் நான்.

தன்யஸ்ரீயின் மாமா சொல்கிறார், தன்யா தனது பள்ளிப்படிப்பைகூட இந்நிகழ்ச்சிக்காக அர்ப்பணம் செய்துவிட்டு வந்து பாடுவதாக. எனவே அவள் உங்கள் வீட்டுப்பிள்ளை என்று!

என்னைப் பொறுத்தவரை இவர்கள் என்னதான் போட்டி, போட்டி என்று கூவினாலும் போட்டியாளர்கள் மிகத்தெளிந்த மதியுடன் ஒருவருக்கொருவர் மிக்க நட்புடன் கூடி வாழ்கிறார்கள் என்பதே உண்மை!. நேற்றுக்கூடப் பாருங்கள், அந்த சிங்கப்பூர் அம்மா தன்யஸ்ரீக்கு அட்டை காட்டுகிறார்கள். மேல்தளத்தில் இருந்து கொண்டு பூஜாவும், சத்யபிரகாஷும் தன்யாவிற்கு அட்டை காட்டுகின்றனர். ஒருவகையில் இந்தப் போட்டி சமாச்சாரத்தை இவர்கள் வலுவாக நக்கலடிக்கின்றனர். சந்தோஷ் முன்னமே சொல்லிவிடுகிறாரே நான் அடுத்த ரவுண்டில் அவுட்டு என்று. நீதிபதி ஸ்ரீநிவாஸ் சப்பைக்கட்டு கட்டப்பார்க்கிறார். என்ன சொல்லி என்ன பயன்?

இந்த நிகழ்ச்சியின் பலம், நீதிபதிகளோ, அமைப்பாளர்களோ அல்ல, மாறாக போட்டியாளர்கள்!! இதை நன்கறிந்து போட்டியாளர்கள் நிகழ்ச்சியைக் கடத்திக்கொண்டு போனதுதான் நடந்திருக்கிறது. உனக்கும் பெப்பே! உங்கப்பனுக்கும் பெப்பே!! என்று இளித்துக்காட்டுவது போல் படுகிறது. இல்லையெனில் ஊக்கச்சீட்டு என்று ஒன்றைக் கொண்டு வந்து அத்தனை சிறந்த பாடகர்களையும் ஏன் மீண்டும் முன்னிருத்த வேண்டும்?

என்னப்பொறுத்தவரை சத்யாவையோ, பூஜாவையோ தமிழகத்தின் ஒரு சிறந்த பாடகர் என்று முடிவெடுப்பது படுபோலித்தனம். இதைப் போட்டியாளர்களும் ஒத்துக்கொள்வார்கள். மிகத்தெளிவாக ஐந்து ஆறுபேர் தென்படுகின்றனர்.

பூஜா - பி.சுசீலா போன்ற குரல். எவ்வகையான பாடல் என்றாலும் சோபிக்கிறார்.

சத்யா - தேன் போன்ற குரல். எவ்வகையிலும் சோபிக்கும் பாடகர். ஆயினும் இவரை குத்து, வெட்டு என்று போட்டு அவஸ்தைப்படுத்தக்கூடாது!

கௌசிக் - அன்னையின் உந்துதலில் நல்ல பயிற்சி பெற்றுத் தேறிய மிக நல்ல பாடகர். எல்லாவகைப்பாடலையும் பாடக்கூடியவர்.

சந்தோஷ் - அற்புதமான, தோழமை உள்ளம் கொண்ட மிகச்சிறந்த பாடகர்.

பிரவீன் - ஒரு ஷோமேன். இவருக்கு நல்ல exposure சிங்கப்பூரில் கிடைப்பதால் இத்திறமையை நன்கு வளர்த்துக் கொண்டுள்ளார். இவரைக் காப்பியடித்து நம்மவர்களும் கொஞ்சம் ஷோ காண்பிக்க ஆரம்பித்துள்ளனர்.பிரவீனின் பலவீனம் உச்சரிப்பு. அவர் வீட்டில் தமிழ் பேசினால்தானே தமிழ் உச்சரிப்பு வரும். அவர் அம்மாவிற்கே தமிழ் தடுமாறுகிறது. பிறகு தமிழ், “தாய் மொழி” என்று எப்படிச் சொல்லமுடியும்?

ஸ்ரீநிவாஸ் - நல்ல பாடகர். எல்லாவகைப்பாடலும் கைவருவதில்லை. அதுவொரு குறை இல்லை.

மாளவிகா - இவரது குரல்தான் இவரின் எதிரி. இவருக்கு மட்டும் பூஜா, சௌந்தர்யா, மதுமிதா, மாதங்கி இவர்களின் குரல் வாய்க்கப்பட்டிருந்தால் இவரை அடித்துக் கொள்ள ஆளே இருந்திருக்க மாட்டார்கள். அவ்வளவு கடின உழைப்பாளி.

இவர்கள் அனைவருமே நிச்சயம் மிகச்சிறந்த பாடகர்கள். எந்த அளவுகோளின் படியும்.

சூப்பர் சிங்கர் 3 - அன்னையர் அணி மீண்டும்!

சூப்பர் சிங்கர் எனும் தமிழகத்தின் சிறந்த பாடகர் தேர்வின் மூன்றாம் பருவம் அரையிறுதியை எட்டிய தருணத்தில் போட்டியை மீண்டும் சுவாரசியமாக்க முதல் பல சுற்றில் தோற்றுப்போன ஆகச்சிறந்த பாடகர்களை மீண்டும் உலவவிட்டு இருக்கிறார்கள். இது விஜய் டிவியின் நேயர்களுக்கு கூடுதல் கேளிக்கையை அளிக்க உருவான திட்டம் என்று சொன்னாலும் இதன் பின்னாலொரு அழகான குடும்ப உணர்வு இருப்பதை அவதானிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. இந்த உணர்வு கலந்து கொண்டுள்ள பங்களிப்பாளர்களிடமிருந்து உருவானதா? இல்லை ஒவ்வொரு போட்டியாளரும் போகும் போது அழும் திவ்யாவின் பாசத்த்தால் உருவானதா? இல்லை, பங்களிப்போருக்காக உரிமையோடு பேசும் ஷைலஜா போன்ற அன்பான நீதிபதிகளிடமிருந்து உருவானதா? இல்லை விஜய் தொலைக்காட்சி இத்திட்டத்தை உருவாக்கிய போதே இதை எதிர்பார்த்தா? என்றால், என்னளவில் போட்டியாளர்களுக்குள் இருக்கும் தோழமை உணர்வை வேறு எந்த தேசத்திலும் இம்மாதிரியான போட்டிகளில் காண முடியாது என்றே சொல்வேன். தமிழ் மக்களிடம் இன்றும், இந்த 21ம் நூற்றாண்டிலும் நட்பு, அன்பு, அடக்கம், குரு மரியாதை என்பவை அப்படியே அழியாமல் இருக்கின்றன என்பதை சிறந்த பாடகர் 3 இன்று நமக்குக் காட்டுகிறது! பாருங்கள், தங்கள் குழந்தைகளுக்கு ஆதரவு தேடும் தாய்மார்களும் நண்பர்களும் மிகவும் நடு நிலையோடு, ‘உங்களுக்குப் பிடித்திருந்தால், என் பிள்ளைக்கு வாக்களியுங்க:” என்று சொல்வது இந்தியாவில் மட்டுமே நிகழக்கூடியது.

இதைவிட வேடிக்கை! இறுதிப்போட்டிக்கு தேர்வாகி பீடத்தில் இருக்கும் பூஜா கீழே ஓடி வந்து தன்யஸ்ரீயின் பாடலை அணைத்து ரசிப்பது. பூஜாவும், சத்யாவும் சேர்ந்து சந்தோஷுக்கு ஆதரவான அட்டையைத்தாங்கி விளம்பரம் கொடுப்பது? இது போட்டி என்பதை விட எல்லோரும் சேர்ந்து குடும்பமாக அனுபவிக்கும் ஓர் இசை நிகழ்ச்சி என்றே நிறுவுகிறது. இந்த அன்பைக் காணும் போது நம்மையறியாமல் நாமும் பங்கு கொள்கிறோம்.

ஆயிரக்கணக்கான போட்டியாளர்களிலிருந்து இன்று விரல் விட்டு எண்ணக்கூடிய போட்டியாளர்களே எஞ்சியுள்ளனர். நீதிபதிகள் மீது என்னதான் ஓரவஞ்சனைக் குற்றச்சாட்டுகள் வைத்தாலும், அவர்களின் தேர்வு மிகச்சிறந்ததாகவே வந்துள்ளதைக்காணமுடிகிறது. ஒருமுறை ஸ்ரீநிவாஸ் சொன்னது போல் இம்மாதிரி டிரில் வேறு எந்தப்போட்டியிலும் இருக்குமா? என்பது சந்தேகமே. தங்கத்தின் அழகு புடம் போட்ட பின்தான் தெரியும். அதை உறுதி செய்கிறது இந்த Wild Card சுற்று. Wild Card என்பதை நாம் ‘ஊக்கச்சீட்டு’ என்றழைப்போம். போட்டியாளர்களுக்கு ஊக்கம் தருவதற்காக விதிகளை கொஞ்சம் தளர்த்தி உருவான குறுக்குச் சாலை இது. மேலும் நேயர்களான நமக்கு ஒருவரைத் தேர்வு செய்யும் வாய்ப்பை அளிக்கும் ‘ஊக்கப்பரிசு’ என்றும் சொல்லலாம்.

இந்த ஊக்கச்சீட்டின் மூலம் ஊக்கமிழந்து வாடிப்போன அன்னைகளுக்கு மீண்டுமொரு வாய்ப்புக் கிடைத்திருக்கிறது.
ஜனரஞ்சகமான பாடல் தேர்வுகளுடன் தன் பிள்ளையான கௌசிக்கை தயார் செய்யும் அன்னை!

பச்சைப்புடவை ராசியுடன் மாளவிகாவை உற்சாகப்படுத்தும் அன்னை!

தந்தையின் அன்பிற்கு ஏங்கும் சாய் சரணைப் பெற்று, போற்றும் அன்னை!

மிக அமைதியாக ஆனால் உறுதியாக தன்யஸ்ரீக்குப் பின்னால் நிற்கும் கூச்சமான அன்னை!

தமிழராகப் பிறந்துவிட்டு, தமிழ் மரபைப் பேணும் ஆனால் ஆங்கிலத்திலேயே உரையாடும் பிரவீனின் சிங்கப்பூர் அம்மா!

இவர்களுடன் இப்போது ஸ்ரீநிவாஸின் தாயும், மனைவியும் சேர்ந்து விட்டனர்!

ஒரு பெரிய அன்னையர் அணி திரண்டு இருக்கிறது.

இந்த ஊக்கச்சீட்டு சுற்றில் உண்மையிலேயே எல்லோரும் உயிரைக் கொடுத்துப் பாடுகிறார்கள்.

சாய்சரண், கௌசிக், மாளவிகா, தன்யா, பிரவீன்? இவர்களுள் ஒன்று தேறும். யார் என்பதுதான் கேள்வி!

பொதுமக்கள் எத்தனை ஓட்டு வேண்டுமானாலும் போடலாம் என்று கோபி சொல்கிறார். ஆனால் இணையத்தின் மூலம் மூன்று ஓட்டுகளுக்கு மேல் போட முடியவில்லை. உள்ளூரில் செல்போன் வியாபாரத்தைக் கூட்ட அப்படிச் சொல்கிறார்களோ என்னவோ? அதுவொரு அசட்டுத்தனமான முறை. யார் வேண்டுமானாலும் எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் போடலாம் என்றால் எப்படி? அவர்களுக்கும் வேறு வழியில்லை. கள்ள ஓட்டையும் கணக்கில் எடுக்கும் உத்தி இது. ஊழலை கௌரவமாக வாழ்வியலாக மாற்றிவிட்ட தமிழனால் வேறு எப்படி சிந்திக்க முடியும்?

சிறந்த பாடகர் மூன்று தேர்வில் இணைய நண்பர்கள் கட்டாயம் பங்கு கொள்ள வேண்டும். இதுவரை பார்க்கவில்லை என்றாலும் இந்த ஒரு வாரம் மட்டுமாவது பார்த்து ஓட்டுப்போடுங்கள். இவ்வார நிகழ்ச்சியைக் காண இங்கே செல்க!

நிகழ்ச்சி பார்த்த பிறகு உங்கள் தெரிவைச் செய்ய இங்கே செல்க!. இங்கு நீங்கள் முன் பதிவு செய்த பின்னரே ஓட்டளிக்க முடியும்!

ஒருமுறை ஸ்ரீநிவாஸ் சொன்னார். தேர்வைக் கடினமாக்குங்கள்! என்று. அவர்கள் இப்போது இல்லை. ஆனால் இந்தக் கடினமான தேர்வை நம்மிடம் விட்டுவிட்டுப் போய்விட்டார்கள்!

சூப்பர் சிங்கர் 3 - அன்னையர் அணி

சிறப்புப்பாடகர் 3வது பருவத்தின் அரையிறுதிப் போட்டியின் முடிவுகள் வெளி வந்து விட்டன. எதிர்பார்த்தது போல் சத்யப்பிரகாஷும், பூஜாவும் தேர்வாகியுள்ளனர். ஒரு பெண் இறுதிவரை தாக்குப்பிடித்து நிற்பது இசை போன்ற கலைகளை இந்தியாவில் தக்க வைத்துக் காப்பவள் பெண் என்பதை ஊர்ஜிதம் செய்வதாக உள்ளது. மேலும் பூஜா தவறுகள் அதிகம் செய்யாத நிதானமான பெண். எப்பவும் முதல் மார்க்கை விட்டுக் கீழே இறங்காத மாணவியின் கவனத்தைச் சினிமாப்பாடல் பாடுவதிலும் காட்டுவது சிறப்பு. இப்போட்டியில் மிக அதிக தூரம் பயணப்படுபவர் பூஜா. ஹைதராபாத் எங்கிருக்கிறது, சென்னை எங்கிருக்கிறது? எப்படித்தான் இவர்களால் இதையெல்லாம் சாதிக்க முடிகிறதோ?

இந்தப் போட்டி, எவ்வளவுதூரம் பெண், பிள்ளை களுக்கான போட்டியோ அந்த அளவிற்கு அவர்கள் பெற்றோருக்கான போட்டி என்பதும் தெரிகிறது. பெற்றோர் என்றாலும் அங்கு தந்தையின் பங்களிப்பு மிகக்குறைவாக உள்ளது. சத்யப்பிரகாஷின் தந்தை அரையிறுதிப்போட்டி முடிவு கண்டு நெகிழ்ந்து கண்ணீர் சிந்துவது ஒன்றுதான், தந்தையின் சீரிய பங்களிப்பாகப் பதிவாகிறது. அதில் கூட ஒரு அத்தையின் ஊக்கப்படுத்தல் தேவைப்படுகிறது. மேலும் சத்யாவின் வெற்றிக்குப்பின் அவன் நண்பர்கள் இருப்பதாக அவன் தந்தை கூறுகிறார். ஆக இது ஒன்றைத் தவிர மற்ற முதல் மூன்று போட்டியளர்களுக்குப் பின்னும், கௌசிக்கிற்குப் பின்னும் தாய்மார்களே நிற்கின்றனர். அதுவும் தந்தையின் ஆதரவு இல்லாத நிலையில் இப்பெண்கள் பிள்ளைகளை வளர்த்து ஆளாக்கி பெறும் கனவுடன் உலவ விடுவது ஒரு காவியம் போல உள்ளது. (சக்திக்குப் பின் யாருமே இல்லாததும் வருத்தமளிக்கிறது)



சத்யா, சாய் வெற்றி கழுத்திற்குகழுத்துப் போட்டியாக அமைந்துவிட்டது. உண்மையில் சாய்சரணை விட சத்யாவிற்கு இயற்கையான பாடும் திறனும், குரலும் அமைந்திருந்தாலும் இப்போட்டி கொடுத்த அழுத்தத்தின் காரணமாக அவர் த்ன்னையே இறக்கிக் கொண்டுவிட்டார். போட்டி உச்சத்தை நெருங்க நெருங்க சொதப்பல்கள் அதிகமாவதை அவதானிக்க முடிகிறது. எந்தப் போட்டியாளரும் தன் சுபாவத்தில், இயற்கையாகப் பாடவில்லை! ஏதோ போட்டிக்குப் பாடுகிற மனோநிலையே நிற்கிறது. ஒரு பாட்டில் சாய் ஒரு வரியை மறந்துவிடுகிறார். முன்பு போல இருந்தால் நீதிபதிகள் ‘சலம்பி’ இருப்பர். ஆனால் அவர்களுக்கும் என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. எரிகின்ற கொள்ளியில் எண்ணை வார்ப்பது போல் கோபியும், திவ்யாவும் அவ்வப்போது போட்டியாளர்களை பயமுறுத்துகின்றனர். அந்த 40 லட்ச முதல் பரிசிற்குப் பின் இத்தனை கஷ்டம் இருக்கிறது!

இசை என்பது இயல்பாக வெளிவரும் ஆத்மாவனுபவம். அதைப் போட்டுக் கசக்கிப் பிழிந்து இவர்கள் படுத்தும் பாடு பாவமாக உள்ளது. அதுதான் கர்நாடக இசைக்கும், சினிமாவிற்கும் இடையே உள்ள வித்தியாசம். கர்நாடக இசை தனக்காக, தன் ரசிகர்களுக்காகப் பாடுவது. சினிமா இசை காசுக்காக, புகழுக்காகப் பாடுவது! இப்போது கர்நாடக இசையும் இந்த இழுப்பில் அவதிப்படுவதைக் காணக்கூடியதாக உள்ளது. எல்லோருக்கும் ஒரு ஐரோப்பா டூர், அமெரிக்கா டூர் போய் சம்பாதிக்க ஆசை வந்துவிட்டது. முன்பு போல், ஒரு ஜி. என். பி யோ, மணக்கால் ரங்கராஜனோ சமகால இசை உலகில் இல்லாததற்குக் காரணம் இசைக்குள் மூழ்கி முத்தெடுக்க வேண்டுமென்ற ஆசை தற்போது இல்லை. ஏதோ நாலு கீர்த்தனைகளைத் தெரிந்துவைத்துக் கொண்டு அதையே எல்லா இடங்களிலும் பாடிக்கொண்டு அலைகின்றனர். ரசிகர்களுக்கும் ரசிப்புத்தன்மை குறைந்து விட்டது. கேட்டால்தானே கிடைக்கும்?

சாய்சரணை விட இப்போட்டியில் தோல்வியுற்றதில் அவன் அன்னைக்கே இழப்பு அதிகமென்று தெரிகிறது. சாய்க்கு குரல் வளமில்லையென்றாலும் கடுமையான உழைப்பாளி. இருப்பதிலேயே நீதிபதிகள் சொல்வதை ஊன்றிக்கவனித்து பாடம் கற்றுக்கொள்வதில் சாய்க்கு நிகர் சாய்தான். வெறும் பாடகர் எனும் நிலைதாண்டி, இசை நிகழ்த்துபவர் எனும் நிலைக்குக் கற்றுக்கொண்டு உயர்ந்திருக்கிறார். எல்லோராலும் இது முடியவில்லை. குத்துப் பாட்டில் சாய் - பூஜா போட்டி போடும் போது இது தெளிவாகத் தெரிந்தது. பூஜா படித்து ஒப்பிப்பது போல் குத்துப்பாட்டைப் பாடினார். சாய் அனுபவித்துப் பாடினார்.

ஒருவகையில் இது அன்னையர் அணி. பூஜாவின் வெற்றிக்குப் பின் தந்தையின் ஆசீர்வாதம் இருப்பதாக அவர் தாய் சொல்கிறார். சாய்யின் வெற்றிக்குப் பின் அவர் தாயின் கடின உழைப்பு இருக்கிறது. கௌசிக் முழுக்க, முழுக்க அம்மா பிள்ளை. பச்சைப்புடவை இராசி நேற்று கைகொடுத்து மாளவிகா காட்டட்டை (wild card என்பதை எப்படிச் சொல்வது :-)யில் தேர்வாகியுள்ளார்.

ஆக சூப்பர் சிங்கர் 3 என்பது இரண்டு நிலைகளில் கடும் போட்டியாக உள்ளது. முன்னணியில் போட்டியாளர்களும், பின்னணியில் அவர்கள் தாய்மார்களும் கலந்து கொள்கின்றனர். எனவே வெற்றி தோல்வியின் முடிவில் அன்னையர் வருந்துவது நமக்கு வருத்தமாக உள்ளது. சாய் சரண் அம்மா, இப்போட்டி அவனுக்கு இல்லாத `தந்தையை` அனந்த வைத்யநாதன், ஸ்ரீநிவாஸ் மூலம் அளித்தது என்று சொன்னது முள்ளாய் குத்தியது. எவ்வளவு வேதனையான சொற்கள் அவை. அன்னையர் எவ்வளவு தூரம் அவதிப்படுகின்றனர்!

ஏர்டெல் சிறந்த பாடகர்கள் நால்வர்

ஏர்டெல் சிறந்த பாடர்கள் 3ம் பருவத்தின் இறுதி வாரங்கள்! ஆயிரக்கணக்கிலிருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் குறைந்து கடைசி 20 ஆகி, கடைசிப் பத்து ஆகி, அதுவும் குறைந்து கடைசி 5 ஆகி அதுவும் சுருங்கும் காலமிது. இவ்வாரச்சுற்றில் மாளவிகா வெளியேறுகிறார். வருத்தமாகத்தான் இருக்கிறது! மாளவிகா இறுதி 5 வரை வந்ததே பெரிய காரியம். மிகக்கடின உழைப்பாளி. முற்றும் முழுக்க கர்நாடக இசை என்று இருந்த பெண் இப்போது குத்து, பேட்டை ராப் என்றாகிவிட்டது. மடிசாரும் அதுவுமாக இருந்த தமிழ்ப்பெண் இப்போது ஸ்கர்ட், Prairie, Western Yoke Dress என்று மாறிவிட்டது. இசை மாறுவது போல்தானே மனிதர்களும். தொலைக்காட்சி தரும் கவன ஈர்ப்பு இப்போது உலகமெங்கும் மாளவிகா என்றால் யார் என்று தெரிகிறது! திரை இசை வாய்ப்பு வர வாய்ப்புள்ளது. கர்நாடக இசைக் கச்சேரிகளில் கூட இரண்டு சினிமாப்பாட்டு பாடியிருந்தால்தான் மதிப்பு என்றாகிவிட்டது. கடைசிச் சுற்றில் பாடிய ’ஆடாத மனமும் உண்டோ!’ அருமையான பாடல். அக்ஷரசுத்தமாக, தாள லயத்துடன் பாடுகிறார்.



மாளவிகா ஏன் இறுதிவரை வர முடியவில்லை?

1. அவர் குரல் சினிமாக்குரல் இல்லை. மெல்லிசை பாடும் குரல் இல்லை. கொஞ்சம் கோவை சரளா போன்ற குரல். அது, ‘மாலைப் பொழுதின் மயக்கத்திலே ஓர் கனவு கண்டேன் தோழி!’ போன்ற பாடலுக்கு ஒத்துவராது. ‘நாக்க, முக்கா’ வகை குத்துப் பாடல்களுக்கு சரிப்பட்டு வரும். ஆனால் அதைப்பாடுவதற்கு இத்தனை அருமையான கர்நாடக இசைப்பயிற்சி தேவை இல்லை.

2. இவரது தோழியும், சக போட்டியாளருமான பூஜாவுடன் ஒப்பிடும் போது இவரது குரலில் அழகில்லை. அவரைப் போல் இவர் தொடர்ந்து ஒரே தரமாகப் பாட முடியவில்லை.

3. இசை என்பதே மனிதனைப் போட்டா போட்டிகளிருந்து தளர்த்தி மெய் ஞானத்துள் செலுத்த வேண்டிய கருவி. அதையே போட்டா போட்டிக்குப் பயன் படுத்தும் போது சிலரால் மட்டுமே தாக்குப் பிடிக்க முடிகிறது. திரும்பத்திரும்பச் சொன்னாலும், 40 லட்சம் வீடுதான் இவர்களை ஓட்டிக்கொண்டு போகிறது என்று சொல்ல முடியாது. போட்டியில் கிடைக்கும் புதிய உறவுகள், தோழமை, அவ்வப்போது கிடைக்கும் பரிசுகள், பாராட்டுகள், பெரிய இடத்து அறிமுகங்கள், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக தொலைக்காட்சி தரும் ‘உலகக் கவனம்’ இவையே போட்டியாளர்களை தொடர்ந்து ஓடவைத்துக் கொண்டிருக்கும் காரணிகள்.

முதல் 5 வரையாவது வந்துவிட்டால் போதும் என்பதே அவர் அன்னையின் கனவாக இருந்திருக்கிறது. அதை மாளவிகா நிறைவேற்றி விட்டார். நீதிபதிகளுக்குள்ளும் ஒரு குற்ற உணர்வு, தாழ்வு மனப்பான்மையுண்டு. அது அவர்கள் முறையாக கர்நாடக சங்கீதம் கற்றுக்கொள்ளவில்லையெனும் ஆதங்கம். இது உன்னி, நித்யஸ்ரீக்கு இருக்க நியாயமில்லை. ஆனால் ஸ்ரீநிவாசுக்கும், சுஜாதாவிற்கும் இருக்க வாய்ப்புள்ளது. ஆரம்ப கட்டங்களில் மாளவிகா தேர்வாக அது நிச்சயம் உதவி இருக்கிறது. அதே நேரத்தில், சினிமாப்பாடகர்களுக்கே உரிய ஓர் உயர்வு நவிற்சிப் போக்கு இறுதியில் கர்நாடக சங்கீதத்தைக் கீழே வைத்துவிடும். அதுதான் நடக்கிறது. நல்ல மாட்டுப்பெண் மாமியாரிடம் மாட்டிக்கொள்வது போன்ற நிலை. எப்போது பார்த்தாலும் ஏதாவது குற்றம் காணும் மாமியார் போலவே நீதிபதிகள் தொடர்ந்து அவளது கர்நாடக இசைப்பின்னணியை வம்பிற்கு இழுத்துக்கொண்டே இருந்தது பதிவாகி உள்ளது.

200 சொச்சம் மார்க்கில் தீர்வுகள் நடந்திருக்கின்றன. அது என்னவென்று புரியவில்லை. நாள் 1 என்பதிலிருந்து கணக்கில்லை. அவ்வளவுதூரம் கவனமாக உருவான நிகழ்ச்சியல்ல இது. அவ்வப்போது நீதிபதிகள் மாறிய வண்ணம் இருந்தனர். யாரும் கணக்கு வைத்ததாகத் தெரியவில்லை. சென்ற வருடத்தில் 45 முழு வாரங்கள். வாரத்திற்கு 10 என்றாலும் 450 மார்க்குகள் கணக்கில் வர வேண்டும் (ஒரு வருடத்திற்கும் மேலாக ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறது). முதல் 20 லிருந்து கணக்கு என்றால் இன்னும் குறையும். இவர்கள் கொடுக்கும் கணக்கு ரெண்டு கெட்டானாக உள்ளது! ஏதோவொரு கணக்கு. தமிழகத்தில் எதற்கும்கணக்குக் கேட்டால் வம்பு :-)

ஆனால் ஒரு போக்கு தெரிகிறது. 5ல் முதலில் வெளியேறுபவர் மாளவிகா. அடுத்து சந்தோஷ். அடுத்து சத்யா. இறுதியாக சாய் சரணும், பூஜாவும் மோதுவர். அப்படி அமைந்தால் பூஜா வெல்வதற்கு வாய்ப்பு அதிகம். அதற்குப் பதில் பூஜாவும் சத்யப் பிரகாஷுமென்றால் சத்யா வெல்வதற்கு வாய்ப்புகள் அதிக. கர்நாடக சங்கீதக் காழ்ப்பு என்பது பின்னால் வேலை செய்தால் பூஜாவை அடித்துக்கொள்ள ஆள் இல்லை. ஏனெனில் சத்யாவும், சாய் சரணும் கர்நாடக இசை பயில்பவர்கள். சரி பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்.

கூட்டம் அதிகமிருந்த போது ஜாலியாகக் கூத்தடிக்க முடிந்தது. நாலைந்து பேரை வைத்துக்கொண்டு நிகழ்ச்சி நடத்தும் போது கேளிக்கை காட்ட வலிந்து பல வேலைகள் செய்ய வேண்டியுள்ளது. அது விஜய் தொலைக்காட்சியின் ஆக்கசக்திக்கு சவால். எப்படியோ இதுவரை சமாளித்து இருக்கிறார்கள். இனிமேலும் சமாளிப்பார்கள். ஆங்கிலமும், தமிழும் கலந்தடிக்கும் திவ்யா கூட இப்போதெல்லாம் முதலில் இறை வணக்கம் சொல்லும் பௌயத்துடன் நாலு நல்ல தமிழ் பேசுவது காதிற்கு குளிர்ச்சியாக உள்ளது. தமிழைத் தெய்வம் போல் இனிக் கோயிலில்தான் காண வேண்டும் போல! நல்லவேளையாக கோயில் குருக்கள் இன்னும் ஆங்கிலத்தில் பூஜை செய்யவில்லை. அதுவும் ஒருநாள் வரலாம்!!

ஈன்ற பொழுதிற் பெரிதுவக்கும்

ஈன்ற பொழுதிற் பெரிதுவக்கும் தன்மகனைச்
சான்றோன் எனக்கேட்ட தாய்

எனும் குறள் மிகவும் பொருளுள்ள குறள். தமது குழந்தைகள் பேரும் புகழும் பெற்று நிற்கும் போது அடையும் பெருமைக்கு ஈடு, இணை கிடையாது. என் பெண் வளரும் ஒவ்வொரு பருவத்திலும் இதை நான் உணர்ந்திருந்த போதிலும் இம்முறை அவள் வேல்ஸ் பல்கலைக்கழகமொன்றில் மிகச்சிறப்புடன் பட்டப்படிப்பு முடித்ததும், அந்த ஆண்டின் மிகச்சிறந்த ஆய்விற்கான பரிசைப் பெற்றதும், பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர்களும், சக மாணவர்களும் அவளை மகளாகப் பெற்ற காரணத்திற்காக எங்களை வாழ்த்திய போதும் உணர்ந்தேன். அதே உணர்வை இங்குள்ள தாய்மார்கள் தங்கள் பெண், பிள்ளைகள் தமிழகத்தின் ஆகச்சிறந்த 5 பாடகர்கள் தகுதியை அடைந்த போது பெற்றதை நெகிழ்வுடன் பகிர்ந்து கொண்டபோது கண் கலங்காமல் இருக்க முடியவில்லை. இங்குள்ளோரின் ஒவ்வொரு வெற்றிக்கும் பின்னும் சலிப்படையாத தாயுள்ளம் இருப்பது, ‘இறைவன் நம்முடன் இருக்கிறான் என்பதை நிரூபணப்படுத்தும் நிகழ்வு. கௌசிக்கின் அன்னை இல்லாத குறைதான்! இந்தப் பொழுதிற்காக மிகவும் பாடுபட்டவர். எல்லோருக்கும் என் மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள்.


நம்பிக்கையின் ஸ்பரிசம்



முதலில் இக்கதை ஒரு புத்தகமாக வந்தது!அப்புதகம் பற்றிய ஆங்கில முன்னுரை இதோ:

This true story of an ordinary man with the extraordinary power to heal is "a must read" (Jack Canfield, coauthor of Chicken Soup for the Soul)-and includes illustrated exercises to help readers share the power. In 1972, a young man named Dean Kraft discovered his ability to heal with his hands. He was mystified by his own power-but he knew that, whatever its origin, it had to be used to help others. Since that time, he has practiced what is known as "laying on of hands"-first on family and friends, and later on an expanding client list including artists, medical professionals, and celebrities. His abilities have been tested by scientific experiments at the Lawrence Livermore Laboratory and the Science Unlimited Research Foundation-and in one fascinating study, in 1975, he was repeatedly able to kill deadly cancer cells, sealed in glass flasks...simply by holding the flasks in his hands. Now, with explicit instructions and line drawings, he reveals how others can practice hands-on healing-in the hope that suffering will be eased and lives will be renewed, in that remarkable place where science and miracles meet.

"Tales of celebrity treatments...add sparkle to Kraft's story, but more compelling are the stories of ordinary folk pulled back from the brink of death." -Publishers Weekly

இப்புத்தகம் பற்றிய நல்லதொரு விமர்சனம் இதோ:

Curing paralysis, healing those with Lou Gherig's Disease (ALS), destroying cancer cells, even bringing people out of comas are among the accomplishments of this unique healer named Dean Kraft. Kraft, who is not a religion-based faith healer, has been simply laying his hands on people's bodies for over 25 years and healing them of medical ailments. No one, including the author himself, is certain as to why or how the curing exactly happens, but he believes it may have to do with the mind-body connection, noting that many of his patients present symptoms after drastic, emotionally-charged life changes. Kraft tells story after story of people with debilitating diseases as well as previously incurable chronic medical conditions that have mysteriously receded at the "laying-on-of-hands" technique that Kraft uses, which incorporates detailed and vivid visualization.
Much of Kraft's work has been indirectly documented through patient medical tests. The most notable direct scientific study of his work appears in a study conducted by the Lawrence Livermore Laboratory, and later by the Science Unlimited Research Foundation. In this experiment Kraft killed HeLa cancer cells (known for their tenacity) by using his healing technique on the sealed glass flasks holding the cancerous cells. Whether you are a believer or a skeptic, the fascinating accounts of healing in A Touch of Hope are sure to make you ponder the mysteries of our minds and our bodies. --Karen Karleski --This text refers to the Hardcover edition.

சமீபத்தில் நான் ஆக்ஸ்போர்டு போயிருந்த போது திருமதி.ரீட்டா பாத்திமாஹரன் என்னிடம் ஒரு கதை சொன்னார். அவரது ஒன்றுவிட்ட சகோதரி ஒரு கார் விபத்தில் மாட்டிக்கொண்டு நினைவிழந்து கோமா நிலையில் ஆக்ஸ்போர்ட் மருத்துவ மனையில் இருந்த போது அங்குள்ள தாதிகள் இவரிடம் தமிழ் கற்று தினமும் அவருடன் தமிழில் பேசினராம். இவரது வீட்டில் தொடர்ந்து எல்லா சமயத்தைச் சேர்ந்தோரும் பிரார்த்தனை செய்த பின், ஒரு நாள் இலங்கையில் அவரது பிறந்த ஊர் மாதா கோயிலிருந்து பிரசாதத்துடன் ஒருவர் வர, இந்து ஆலயமொன்றில் பிரார்த்தனை செய்த மலர்களுடன் இன்னொருவர் வர, தாதிகள் அப்பெண்ணின் மகனிடம் தாங்கள் உரத்த குரலில் தாய் மொழியில் பேசுங்கள் என்றனராம். அவரும் உறக்க அம்மாவைக் கூப்பிட, ரீட்டா ‘அக்கா, அக்கா’ என்று கூப்பிட சட்டென அவருக்கு நினைவு வந்து எழுந்துவிட்டாராம்! அவருக்கு தாம் 18 நாட்கள் கோமாவில் இருந்தது துளியும் நினைவில்லை!

அறிவியல் தெரிந்து கொள்ளாத பல பழுப்புப் பரப்புகள் (grey area) உள்ளன. இப்படத்தை பார்த்து முடித்த கையோடு எழுதுகிறேன்.

A Touch of Hope (TV 1999)

ஏர்டெல் சிறந்த பாடகர் மேல்தேர்வு 5

ஏர்டெல் சிறந்த பாடகருக்கான தேர்வு கடை ஆறிலிருந்து ஐந்திற்கு நழுவும் காட்சி! 6 பேரும் மாற்றி, மாற்றி ஒவ்வொருவருடன் மோதி இறுதியாக கௌசிக் அல்லது மாளவிக்கா என்ற கேள்வியுடன் இந்த வாரம் முடிந்துள்ளது. இந்த அறுவரில் நிச்சயம் மாளவிகா வெளியேறிவிடுவார் என்று எண்ணியிருந்தது பொய்த்துப் போனது. அதற்கான காரணங்கள் தெரிந்த போது பெரிய மனித நாடகவே கட்டவிழ்ந்தது. நட்பு, திறமை, பயிற்சி, தாய்ப்பாசம், நடுவர் தேர்வு என்ற பல அங்கங்கள் கொண்ட ஒரு நாடகம் மேடையிருக்கிறது. இந்த வாரம் முழுமையும் காணப் போக வேண்டிய சுட்டி இங்கே!

இறுதிச் சுற்றில் கௌசிக்கும் மாளவிக்காவும் மோதும் காட்சி:



கலைவாணி மீது நெஞ்சுருக ஒரு பாட்டுப்பாடி பூஜாவைத் தோற்கடித்துவிட்டார் மாளவிக்கா! இது எப்படி நடந்தது என்பதைத்தொடர்ந்து பார்த்து வந்தால்தான் ஓரளவு புரிந்து கொள்ள முடியும்! பூஜாவும், மாளவிகாவும் இணை பிரியாத் தோழிகள். பூஜாவின் நிலையோ முதல் நிலை! எனவே இச்சுற்றில் தோற்றாலும் பாதகமில்லை. இதை நான் எதிர்பார்த்தேன். நடுவர் ஸ்ரீநிவாஸ்ஸும் இதையே சொன்னார். பூஜாவின் நிலையிலிருந்து பார்த்தால் இதுவொரு அழகான புரிதல் சார்ந்த விட்டுக்கொடுப்பு.

இதற்குத்தோதாக கௌசிக் தனது கடைசி இரண்டு பாடல் தேர்வில் கோட்டை விட்டுவிட்டார். முதல்முறையாக நடுவர் ஸ்ரீநிவாஸ் சுட்டிக்காட்டினார். மிகவும் இராகம் சார்ந்த ஒரு பாடலை எடுத்துக் கொண்டு புரியாமல் தவிப்பதாக. கௌசிக் விழித்துக் கொள்ளாமல் அடுத்த பாடலையும் இது போன்ற இராகம் சார்ந்த பாடலாக எடுத்துக் கொண்டுவிட்டார். நடுவர்கள் சொல்லாவிடினும் பாடல் முழுவதும் உச்சரிப்புப் பிழைகள். அது முழுக்க, முழுக்க சமிஸ்கிருத மந்திரம் சார்ந்த பாடல் (ஓம்! சிவவோகம், ருத்ர நாமம் பஜே). இப்பாடலை இதே போட்டியில் முன்பு சாய் சரண், ஹரிஹரசுதன், ஸ்ரீநிவாஸ் மூவரும் தங்கள் கணீனென்ற குரலிலும் சுத்தமான உச்சரிப்பிலும் நடுவர்களுக்குக் காட்டி அசத்தியுள்ளனர். கௌசிக் அற்புதமான பாடகர். மாளவிகா சமமே இல்லை. ஆயினும் தோல்வியைத் தழுவிவிட்டார். எத்தனையோ எளிதான பழைய காலத்துப் பாடல்கள் உள்ளன. இவரது பாடல் தேர்வில் இவரது அன்னை பெரும் பங்கு வகிக்கிறார் என்பது உண்மை என்றாலும் ஒருமுறை அல்ல, இருமுறை அவரும் பிழை செய்து இருக்கிறார் என்றே தோன்றுகிறது!

கடைசிக் காட்சி. இதுவும் சுவாரசியமானது!



இது பாடகர்களின் போட்டி மட்டுமல்ல. அம்மாக்களின் கனவுகளின் போட்டியும் கூட!எல்லோருமே, ‘ஈன்ற பொழுதிற் பெரிதுவக்கும்’ தாய்மார்கள். ஈழத்துத் தாய்மார்கள் வந்த போது நடுவர்களுடன் சண்டையே போட்டிருக்கின்றனர். என் பெண் நோர்வே வந்த போது எஸ்.பி.பியோடேயே பாடியிருக்கிறாள் அவளை எப்படி வெளியேற்றப் போயிற்று என்று. இன்னொரு அம்மா, ‘நீங்கள் என்ன வேண்டுமானாலும் தீர்ப்பளியுங்கள்@ என் கருத்தில் சிறந்த பாடகி என் பெண் மட்டுமே! என்று சொல்லிவிட்டுப் போய்விட்டாள். வேடிக்கையாக இவ்விழியத்தில் தன் மகனின் தேர்வில் இரண்டறக்கலந்து அனுபவிக்கும் ஒரு தாய்க்கும், இராசியான கலர் என்பதால் பச்சைப் புடவையோடும், மனது நிறை பிரார்த்தனைகளோடும் ஒவ்வொருமுறையும் வரும் ஒரு எளிய தாய்க்கும் போட்டி. இறுதியில் எளிய தாயின் பிரார்த்தனை வென்று விட்டது. வாணி உன்னைச் சரண் அடைந்தேன்! என்று கலைவாணி காலை கடைசியாகப் பிடித்த மாளவிக்கா வென்று விட்டார்.

பன்மொழி பேசும் தமிழரும் பண்பட வேண்டிய தருணங்களும்!

நான் அதிகமாக தமிழகத்தின் தொ(ல்)லைக்காட்சிகளைக் கண்ணுறுவதில்லை. ஆக்கம் என்பது சுத்தமும் இல்லாத கழுத்தறுப்பு நிகழ்ச்சிகளே அதிகம் அங்கு என்பதால்! ஆயினும் அவ்வப்போது நெஞ்சுக்கு நீதி போல் சில நிகழ்ச்சிகள் அமைவதுண்டு. அப்படி அமையும் ஒரு நிகழ்ச்சி விஜய் தொலைக்காட்சி நடத்தும் `சீர்மிகு பாடகர்கள்` (சூப்பர் சிங்கர்ஸ்) எனும் நிகழ்ச்சி. ஆங்கிலம் இனியும் அந்நியமொழி அல்ல, தமிழ் ஜீரணித்துவிட்ட மொழி என்பதை சூப்பர் சிங்கர்ஸ் எனும் தலைப்பே சொல்கிறது. அதைத் தனியாகத் தமிழ் பட்டுத்த வேண்டாம் எனும் மனநிலை. அதாவது சூப்பர் என்பது தமிழ்! சிங்கர்ஸ் என்பது தமிழ்! இதை நான் விமர்சிக்கவில்லை. தமிழ் வளர்ச்சியின் ஒரு கட்டமாகக் காண்கிறேன். மணிப்பிரவாளம் என்பது தமிழுக்குப் புதிதல்ல.

இந்த நிகழ்ச்சியின் மிக சுவாரசியமான விஷயம் என்னவெனில் உலகத்தமிழர்கள் முதன்முறையாகக் கலந்து கொள்ளும் நிகழ்ச்சி. தமிழனின் உலகப்பரவல் என்பது ஈழத்தமிழர் இடப்பெயர்விற்குப் பிறகுதான் தமிழகத்தமிழர்களின் கவனத்தைப் பெறுகிறது. இராமேஸ்வரத்திலிருந்து தடிக்கி விழுந்தால் இலங்கை. ஆனாலும் ஈழத்து இலக்கியம் தமிழகத்தில் கவனம் பெற்றது அவர்கள் அயலகம் போன பின்னரே! அதே போல்தான் இப்போது நடக்கிறது. தமிழர்களின் திறமை எங்கெங்கலாமோ மின்னுகிறது என்ற உணர்வு இப்போதுதான் இங்கு (தமிழகத்தில்) தலை தூக்கி இருக்கிறது. முதன்முறையாக தமிழகம் ஈழத்தமிழர் பற்றிப் பெருமைப்படுகிறது. அவர்களும் சம அளவில் பங்கேற்கும் நிகழ்ச்சியாக சீர்மிகு பாடகர்கள் நிகழ்ச்சி அமைகிறது. ஆயினும் இது உண்மையான சமநிலையில் அமையும் நிகழ்வல்ல. ஈழத்தமிழர்கள் வெளிநாடு போன பின்னரும் தமிழ் பேசி, தமிழைத் தக்க வைத்து, தமிழ்ப் பண்பாட்டைப் பேணி, கோயில் கட்டி வழிபாடு செய்து, எளிதாக தமிழை மறந்துவிடக்கூடிய சூழலில் குழந்தைகளுக்கு தமிழ் பயிற்றுவித்து இன்னும் தமிழராய் நிற்பது எவ்வளவு கடினமான செயல். ஆனால் தமிழகத்தில் சௌகர்யமான சூழலில் தமிழ் கற்று, பேசி, தமிழ்ப் பாடல் பாடி வருகின்ற குழந்தைகளுடன் வெளிநாட்டு ஈழத்தமிழர் போட்டி போட வேண்டுமெனில் அது சமனில்லாத போட்டி. ஆயினும் தமிழக ஊடகங்களின் ஏகபோக ரசிகர்களாக இன்று உலா வருவது வெளிநாட்டு ஈழத்தமிழர்களே. எனவே அவர்களும் தாங்கள் பார்த்து ரசிக்கும் நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்ள ஆசைப்படுவதில் ஆச்சர்யமில்லை. அதற்கொரு தளம் அமைத்துக்கொடுக்கும் விஜய் தொலைக்காட்சியைப் பாராட்ட வேண்டும். இதில் இன்னொரு சமனற்ற நிலையையும் காணலாம். வண்ணாரப்பேட்டையிலிருந்து ஸ்டூடியோவிற்கு வருவதற்கும் உலகின் வடகோடியில் இருக்கும் நார்வேயிலிருந்து வருவதற்கும் ஆகும் செலவு வித்தியாசம் கணக்கிடமுடியாதது. ஆயினும் ஈழத்துத்தாய்மார்கள் தங்கள் குழந்தைகளுடன் வந்து போட்டியில் கலந்து கொள்வதை எப்படிப் பாராட்டினாலும் தகும்!

இத்தனை ஈழத்தமிழர்கள் கலந்து கொள்ளும் நிகழ்வு என்பதால் ஒரு சர்வதேசச் சூழலை உருவாக்க பிறமொழிப்பாடல்கள் என்றொரு பிரிவை உருவாக்கி சோதித்து வருகிறார்கள். தமிழ்நாட்டவர்க்கு பிறமொழி என்றால் தெலுங்கு, மலையாளம், ஹிந்தி அவ்வளவுதான். ஆனால் தமிழின் reach இப்போது எங்கோ உள்ளது. அவனால் சரளமாக பிரென்ச், ஜெர்மன், டேனிஷ், நார்வீஜியன் பேசமுடிகிறது. அப்பாடலைப் பாடமுடிகிறது. ஆயினும் நீதிபதிகள் தமிழ்நாட்டுக்காரர்கள். அவர்களுக்கு இதே reach கிடையாது. எனவே கட்டாயம் இந்திய மொழிப்பாடல்களுக்கே முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுகிறது. ஆயினும், டைட்டானிக் படப்பாடலை ஆங்கிலத்தில் பாட அனுமதித்துள்ளனர். ஏனெனில் நான் முன்பு எழுதியமாதிரி ஆங்கிலம் அந்நியமொழி அல்ல. அது இந்திய மொழி அல்லது ஜீரணிக்கப்பட்ட கலப்பு மொழி.



ஆயினும், இப்பாடலைப்பாடும் இலங்கைப்பெண் பிரான்சில் பிறந்து பிரென்ச் மொழியை முதன்மொழியாகக் கொண்டு வளர்ந்த பெண் என்பதால், இப்பாடலை பிரென்ச் மொழியிலும் பாடுகிறாள். நம்மவர்க்கு ஆங்கிலத்திற்குப் பிறகு கொஞ்சம் பிரென்ச் தெரியுமே! அதனால் பாராட்ட முடிகிறது. சூட்டிகையாயுள்ள ஐரோப்பிய குழந்தைகளுக்கேயுரிய திறமையுடன் இப்பெண் பல ஐரோப்பிய மொழிகள் பேசுகிறாள். இப்பெண்ணிற்கு ஸ்பானிஷ் மொழியும் வருகிறது. இதைப் பெருமையாகச் சொல்லும் அதே வேளையில் க்ஷீணித்துப்போன தமிழக நிலைமையும் எண்ணாமால் இருக்கமுடியவில்லை. ஒரு காலத்தில் வைணவக்குடும்பங்களில் தமிழ், தெலுங்கு, மலையாளம் சகஜமாகப் புழங்கும். ஆழ்வார்களின் பாடல்களும் ஆச்சார்ய உரைகளும் தமிழிலிருந்து தெலுங்கு மொழிக்கு போயிருக்கின்றன. தமிழ் மொழித்தூய்மை எனும் ஒரு போக்கு வந்த பின் மொழி வெறுப்பு என்பது தமிழனின் குணமாகிப் போய்விட்டது நம் வறட்சி.



பன்மொழி பேசும் தமிழ்க் குமுகாயத்தின் பன்முகப் பரிமாணமாக இந்நிகழ்ச்சி நடப்பதற்கு இன்னொரு உதாரணம், ஹிந்தியில் பாடி நீதிபதிகளிடமிருந்து வாங்கிக் கட்டிக்கொண்டு (பாவம் இந்தப் பெண்ணிற்கு ஹிந்தி தெரிய வாய்ப்பே இல்லை!) பின் நார்வீஜியன் மொழியில் பாடும் போது அங்குள்ள எல்லோரும் ஆடிப்போய் விடுகிறார்கள். ஏனெனில் ஆங்கிலக் காலனித்து மனநிலை கொண்ட தமிழனுக்கு நார்வீஜீயன் பழக்கமில்லாத மொழி! ஒருங்கமைப்பாளர் ஒரே போடாக நார்வீஜீயன், ஸ்பானிஷ், பிரென்ச் எல்லாமே ஒரே மாதிரி ஒலிப்பதாகச் சொல்லிவிடுகிறார். ஆனால், இதில் ஆங்கிலத்தைச் சேர்த்துக்கொள்வதில்லை. ஏனெனில் ஆங்கிலம் நமக்கு அந்நியமில்லை!! (ஹிந்தி, தெலுங்கு, மலையாளம், தமிழ் எல்லாம் ஒரே மாதிரி ஒலிப்பதாக அக்குழந்தைகள் சொன்னால் நாம் ஒப்புக்கொள்வோமா? என்றும் யோசிக்க வேண்டும்!)

நாம் விரும்பியோ, விரும்பாமலோ தமிழன் வாயில் இன்று உலக மொழிகள் எல்லாம் வருகின்றன. அவைகளைச் சரளமாகப் பேசுகிறான். அவன் நார்வீஜீயன் பேசிவிடுவதால், அதே வாயால் தமிழ் பேசும் போது தமிழின் தூய்மை கெடுவதாக நாம் நம்புவதில்லை. மாறாக வெளிநாட்டுக்குழந்தைகள் தமிழ் பேசினால் கேட்டு மகிழ்கிறோம், ஊக்குவிக்கிறோம். ஆனால், முரண்நகை போல் தமிழ் எழுதும் போது ஐந்தே, ஐந்து கிரந்த எழுத்துச் சேரும் போது குய்யோ, முறையோ என்று கதறுகிறோம். தமிழ் மொழியின் புனிதம்கெட்டுவிட்டது என்கிறோம். இது எவ்வகையில் நியாயம் என்று புரியவே இல்லை. இவ்வளவிற்கும் கிரந்தம் எனும் எழுத்துக் குறியீட்டை உருவாக்கியவர்கள் தமிழர்கள். அதனாலேயே கிரந்தம் ‘திராவிட லிபி’ (dravidian script) என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

தமிழன் இன்று `airport hoppers' எனும் சொலவிடைக்கு ஏற்ப நாடு விட்டு இயல்பாகத் தாண்டி ஓடும் நிலையில் உள்ளான். ஆனால் இதன் முழுப்பரிமாணமும் அறிய முடியாமல் பலர் இன்னும் கிணற்றுத் தவளைகளாகவே வாழ்கிறார்கள். இந்த இடைவெளி என்று சமனுறும்?