விவேகாநந்தரும் உலகச் சிந்தனை வளர்ச்சியும்


U. S. A.,
9th July, 1895.

. . . About my coming to India, the matter stands thus I am, as your Highness well knows, a man of dogged perseverance. I have planted a seed in this country; it is already a plant, and I expect it to be a tree very soon. I have got a few hundred followers. I shall make several Sannyâsins, and then I go to India leaving the work to them. The more the Christian priests oppose me, the more I am determined to leave a permanent mark on their country. . . . I have already some friends in London. I am going there by the end of August. . . . This winter anyway has to be spent partly in London and partly in New York, and then I shall be free to go to India. There will be enough men to carry on the work here after this winter if the Lord is kind. Each work has to pass through these stages — ridicule, opposition, and then acceptance. Each man who thinks ahead of his time is sure to be misunderstood. So opposition and persecution are welcome, only I have to be steady and pure and must have immense faith in God, and all these will vanish. . . .

Vivekananda.

The Complete Works of Swami Vivekananda | Volume 5/Epistles - First Series XLVIII Friend

விவேகாநந்தருக்கு இந்தியாவும் உலகமும் எவ்வளவோ கடமைப்பட்டிருக்கிறது. இன்றைய உலகில் cross cultural dialogue, inter-religious dialogue என்பவையெல்லாம் சாத்தியமென்றால் அதற்கு வித்திட்டவர் விவேகாநந்தர். அவர் ராஜபாட்டை போட்ட பின் தான் அத்தனை இந்திய ஞானிகளுக்கும் மேற்குலகில் மரியாதை கிடைத்தது. பண்டைய இந்தியாவின் பெருமையை மீட்டுத்தந்த புண்ணியமும் இவரையே சார்கிறது. அவர் வாழ்ந்த காலத்தில் (ஏன் இன்றும் கூட) வெறும் பல்லக்குத்தூக்கிகளாக, தன்மானமற்று இருந்த இந்தியர்களை தலைநிமிர வைத்தது இவரது வாழ்வு.

இவரது கடிதத்தில் தொணிக்கும் தன்னம்பிக்கை வெறும் வாய், வார்த்தையன்று. செய்து காட்டிய விஷயங்களுக்கு வெள்ளோட்டமாக விழுகின்றன அவை. எப்படி இந்த மனிதரால் அது முடிந்தது? இதே கருத்தரங்கில் பல இந்தியர்கள் வந்திருந்தனர். யாருக்கும் உலகைப் புரட்டிப்போட வேண்டும் என்ற துணிவு இல்லை. இவரோடு ஆன்மீகத்தொடர்பு கொண்ட சில இந்தியர்கள் வெறும் கோமணாண்டிகளாக இருந்த போது இவருக்கு மட்டும் எப்படி உலகின் இராஜா என்ற சிம்ம சொப்பனம் வந்தது?



இவர் உலகின் சிந்தனைப் போக்கையே மாற்றிவிட்டார் என்று சொல்ல வேண்டியுள்ளது. உதாரணமாக இவரது காலத்தில் கிறித்தவமதம் என்பது உலகின் மிக உயர்ந்த தத்துவ ஞானம் செறிந்த மதம், அதற்கு இணை ஏதும் கிடையாது என்ற எண்ணம் இருந்தது. இதனால்தான் இங்கிலாந்திலிருந்து உலக சமயப் பேரவைக்கு கிறிஸ்தவ மதப்பிரதிநிதிகளை அனுப்ப வேண்டிய தேவையில்லை என்று சொன்னார்கள். ஆனால் இந்த மனிதர் சில ஆண்டுகளில் எல்லாவற்றையும் தலைகீழாக மாற்றிவிட்டார். ஏன்? இவரை சந்தித்த அமெரிக்கப் பேராசிரியர் ஒருவர் இப்படி எழுதுகிறார்:

On learning that Vivekananda lacked credential to speak at the Chicago Parliament, Wright is quoted as having said, "To ask for your credentials is like asking the sun to state its right to shine in the heavens."[citation needed] Wright wrote a letter to the Chairman in charge of delegates, "Here is a man who is more learned than all of our learned professors put together."[citation needed] [ http://en.wikipedia.org/wiki/Swami_Vivekananda ]

விவிலியத்தை வியாக்கியானம் செய்யும் மரபு கிடையாது. தேவ சபை என்ன சொல்கிறதோ, அதுவே இறுதிச்சொல். ஆனால் இன்றைய கிறிஸ்தவம் மிகவும் மாறிவிட்டது. எத்தனையோ இந்துக் கருத்துக்களை உள்வாங்கி செழிப்புற்று நிற்கிறது. எனது நண்பர்கள் விவிலியத்தை வியாக்கியானம் செய்ய வேண்டுமென்று ஆசைப்படுகின்றனர். விவிலியத்திற்கு பல்வேறு ‘நிர்வாகம்’ செய்தவர்கள் விவேகாநந்தரும், பின்னால் பரமஹம்ச யோகாநந்தரும். இவர்களே யேசுவை ஒர் யோகி என்று கண்டனர்.

விவேகாநந்தரின் அறிவுச்சிறப்பை அறிந்த அமெரிக்கா அவரை ஹார்வேர்டு பல்கலைக்கழக கிழக்கத்திய தத்துவத்துறைக்கு தலைவராக இருந்து செயல்படும் படி கேட்டது:

He received two academic offers, the chair of Eastern Philosophy at Harvard University[95] and a similar position at Columbia University. He declined both, saying that as a wandering monk, he could not settle down to work of this kind.

http://en.wikipedia.org/wiki/Swami_Vivekananda

ஒருமுறை, ஒரு பார்ட்டியில் ஒரு பாட்டி சொன்னாள், ”உலகின் இதயம் இந்தியா!” என்று. அப்படி அவளைச் சொல்ல வைத்தது விவேகாநந்தரின் காருண்யமிக்க உலகச் செயற்பாடு.


இந்தியாவின் ஆன்மீக சிறப்பை உலகறியச் செய்தவர்கள் வரிசையில் முதலிடம் விவேகாநந்தருக்கே. சமகால இந்தியப்புரிதல் என்பது இவரிடமிருந்தே பிறக்கிறது:


விவேகாநந்தர்:  12 January 1863–4 July 1902

பரமஹம்ச யோகாநந்தர் January 5, 1893 – March 7, 1952

ஜிட்டு கிருஷ்ணமூர்த்தி May 11, 1895 – February 17, 1986

ஸ்வாமி பிரபுபாதா 1 September 1896 – 14 November 1977

மகரிஷி மகேஷ் யோகி 12 January 1918 – 5 February 2008

ஓஷோ 11 December 1931 – 19 January 1990

தீபக் சோப்ரா  October 22, 1946


இந்தியாவின் ஆன்மீக/அறிவியல் சிறப்பை உலகறியச் செய்தவர்கள்:


The Tao of Physics: An Exploration of the Parallels Between Modern Physics and Eastern Mysticism  by physicist Fritjof Capra (1975)

Wholeness and the Implicate Order by David Bohm (1980)

Quantum Healing by Deepak Chopra (1988) In 1998 Deepak Chopra was awarded the parody Ig Nobel Prize, in the physics category, for "his unique interpretation of quantum physics as it applies to life, liberty, and the pursuit of economic happiness".

Amit Goswami , The Self-Aware Universe 1993


0 பின்னூட்டங்கள்: